Ετικέτες » Ovi Greece

Δηλητηριάστηκα, με τη καλή έννοια! - Venom

Είπα ότι δεν θα ξαναδώ ταινία της Marvel γιατί τις βαρέθηκα και όλο τα ίδια και τα ίδια, άλλα …δηλητηριάστηκα και είδα το Venom. Όταν βγήκα από το σινεμά έτσι πέρασε για λίγο η σκέψη τι θα γράψω αλλά μπερδεύτηκα στο πώς χαρακτηρίζεις αυτή την ταινία. 14 επιπλέον λέξεις

Ovi

Η σκοτεινή πλευρά της ηλιθιότητας

Απεχθάνομαι το τρεντ του Σκοτεινού Τουρισμού. Το ξεκαθαρίζω. Για μένα αποτελεί δείγμα αρρώστιας. Γιατί τα κριτήριά του δεν είναι ούτε η ιστορική γνώση, ούτε το ενδιαφέρον, αλλά η προσωπική ικανοποίηση – έως και η ανάγκη αδρεναλίνης πάνω στην ανθρώπινη δυστυχία.

Δε θα το αναλύσω περισσότερο, πάμε στη σειρά.

Ο τύπος εδώ του Dark Tourist, ο Ντέιβιντ Φάριερ, γοητευμένος όπως λέει από την παράξενη πλευρά της ζωής, αποφασίζει να ερευνήσει τον Σκοτεινό Τουρισμό. Προορισμοί του η Φουκουσίμα, τα σύνορα του Μεξικού, η Αγία του Θανάτου, οι βρικόλακες της Νέας Ορλεάνης, η Κύπρος.

Μόνο που σε 40λεπτα επεισόδια με 3 προορισμούς, μόνο έρευνα δεν το λες. Ίσως επιφανειακό ξύσιμο.

Σε 10-12 λεπτά είναι αδύνατον να εμβαθύνεις στο ελάχιστο, είτε στο φαινόμενο του Σκοτεινού Τουρισμού αναζητώντας τα αίτια (από κοινωνιολογικό ενδιαφέρον), είτε στον τόπο που επισκέπτεσαι (τουριστικό ενδιαφέρον), είτε στα γεγονότα (ιστορικό ενδιαφέρον), είτε, έστω, να παρέχεις αρκετό οπτικοακουστικό υλικό για τους τηλεθεατές.

Ξεκινάμε με την …εμπειρία της μετανάστευσης στα σύνορα του Μεξικού. Παρέα με βαριεστημένους μικροαστούς και παράξενους νεαρούς, μια σύντομη εκπαίδευση στρατιωτικού αυταρχισμού από τον οδηγό που έχει πάντα κρυμμένο το πρόσωπό του πίσω από μια μπαλακλάβα και το σκοτεινό μίνι καραβάνι ξεκινά. Στο δρόμο θα συναντήσουν φίδια, κάκτους, θα τους κάψει ο ήλιος, θα ξεμείνουν από νερό. Το ποτάμι είναι 18 μέτρα βαθύ προειδοποιεί ο οδηγός, 15 μέτρα φαρδύ, 160 χιλιόμετρα την ώρα, προσπαθεί να τους τρομοκρατήσει. Άλλοι γελούν, (γελούν!), πιάνουν κουβέντα, ο οδηγός τους ζητάει να σοβαρευτούν. Εδώ δεν παίζουμε.

Σε λίγο η προγραμματισμένη πρώτη φάση ξεκινά: Ληστές. Μια ομάδα κακών ηθοποιών με άσφαιρα, τους κλέβουν τα λιγοστά πράγματα που κουβαλούν. Κλέβουν ακόμα κι ένα δαχτυλίδι 3.000 δολαρίων. Δεν ξεκινάς με τέτοια φορτωμένα δάχτυλα να περάσεις τα σύνορα κυρά μου, αλλά στημένο είναι, όλοι γελάνε, παρά το ότι η κυρία μέσα της λιγάκι ανησυχεί. 50 το κεφάλι και όλοι κουκουλοφόροι, άντε να βγάλεις άκρη μετά.

Η μετανάστευση δύσκολη. Στη δεύτερη προγραμματισμένη φάση εμφανίζονται οι περιβόητοι νάρκος. Πέφτει το απαραίτητο άσφαιρο πιστολίδι, όλοι φωνάζουν και βρίζουν για να γίνουν πειστικοί, δεν έχει πια και τόση πλάκα, ήδη οι τουρίστες περπατούν ένα τετράωρο μέσα στον καύσωνα, τους έχουν κλέψει και το νερό, δύο από αυτούς συζητούν για την …εμπειρία. Φαντάσου, λέει ο ένας, ότι εμείς το κάνουμε για πλάκα και δε θα θέλαμε να το ζήσουμε στ’ αλήθεια ποτέ. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να περνούν πολύ άσχημα στη χώρα τους. Κάτι πάει να γίνει. Κάτι να καταλάβουν οι βαριεστημένοι από τους δυστυχείς. Μια σπίθα κατανόησης ίσως γεννιέται. Ναι, απαντά ο επόμενος. Είμαστε τυχεροί. Μπα. Δεν καταλαβαίνουν.

«Είμαστε τόσο τυχεροί.»

Είστε τυχεροί, ηλίθιοι. Εμείς είμαστε οι άτυχοι.

Ο Φάριερ, είναι επιεικώς βλαμένος. Έτσι όπως ακριβώς σας το λέω. Πέραν του ότι οι …εμπειρίες του είναι από την αρχή ως το τέλος στημένες με ηλίθιες ατάκες και συμμετοχή ακόμη πιο ηλίθιων κομπάρσων, ο τύπος δεν ξέρει πού πάνε τα τέσσερα. Ή παριστάνει τον ηλίθιο νομίζοντας ότι, ότι, δεν ξέρω τι ότι.

Οι ερωτήσεις που κάνει είναι άκυρες (και ηλίθιες), εστιάζει εκεί που ΔΕ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, αγνοεί επιδεικτικά την ουσία.

Σαράντα λεπτά επεισόδιο με τρεις διαφορετικούς προορισμούς και όμως, είναι αφάνταστα βαρετό.

Το μόνο πραγματικά ενδιαφέρον που βρήκα ήταν η Αγία του Θανάτου. Για τα υπόλοιπα απλά σημείωσα τους προορισμούς ώστε να έχω υλικό να γράψω κάτι όταν ξεμείνω από ιδέες. Κατά τα άλλα ήδη από το δεύτερο κιόλας επεισόδιο διάβαζα παράλληλα το βιβλίο μου, ζωγράφιζα πετρούλες, έβαφα τα νύχια μου.

Αυτό που μου έμεινε από όλη τη σειρά είναι ότι α) κάθε τυχαίος (Φάριερ) μπορεί να προμηθεύσει τον κόσμο με χείριστης ποιότητας υλικό. Β) υπάρχουν πολλοί περισσότεροι άρρωστοι εκεί έξω από όσο νομίζουμε (εργένισσες φαν του γκέι σίριαλ κίλερ/κανίβαλου;;) γ) ο τουρισμός έχει πάρει εντελώς λάθος στροφή.

Ειλικρινά, δε θα το πρότεινα σε κανέναν να το δει. Υπάρχουν τόσο ωραία πράγματα να δει κανείς εκεί έξω. Netflix, με απογοητεύεις οικτρά (για πρώτη φορά).

Κατερίνα Χαρίση

Ovi

Ο Michael Moore ξαναχτυπά - Fahrenheit 11/9

Η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό πρέπει να έχω διαβάσει τουλάχιστον πέντε βιβλία για τον πρόεδρο Τραμπ. Όλα τους …αποκαλυπτικά σε προκλητικό σημείο και να αναρωτιέσαι πώς αυτός ο ηλίθιος κυβερνάει τη χώρα με τα περισσότερα πυρηνικά στον κόσμο.

Ovi

The sheep is on fire: Άλμπερτ και Όττο

Ακόμη ένα Puzzle/platform για τους λάτρεις του είδους και κατόχους φτωχών game stations. Κι εδώ η σύγκριση με το Limbo γίνεται άμεσα με το ασπρόμαυρο σκηνικό, όμως σε πολύ λίγο διαπιστώνεις πως τα δυο παιχνίδια δεν έχουν καμία σχέση. 7 επιπλέον λέξεις

Ovi

Πέτρα, Ψαλίδι, Μπερέτα, Χαρτί: Black The Fall

Μετά από δεκαετίες εξαντλητικής εργασίας, ένας μηχανικός τολμά να αποδράσει από τα τείχη της σιδερένιας μητρόπολης σε ένα απάνθρωπο κομμουνιστικό καθεστώς. Μέσα από κρυφά περάσματα, σκιές, καυτά αέρια, δηλητήρια, φωτιές και θλίψη, τρέχει και δε σταματά μέχρι να βρει την ελευθερία του.

Ovi

Διαμάντια και σκουριά

Κάποτε κάποιος θα πει «Το μυστικό μιας ευτυχίας – μιας οποιαδήποτε ευτυχίας, είναι το ανικανοποίητο».

Για να μπορείς να είσαι ευτυχισμένος με/από κάτι, πρέπει αυτό το κάτι να μην το χορταίνεις ποτέ σου.

Ovi

One man team project: Pinstripe

Το Pinstripe είναι ένα 2D παιχνίδι έκπληξη. Μικρό σε διάρκεια αλλά άκρως προσεγμένο, προσφέρει ένα μινιμαλιστικό gameplay με εξαιρετική μουσική και κάτι μοναδικό: Voice Acting! 28 επιπλέον λέξεις

Ovi