Ετικέτες » 28η Οκτωβρίου

Προτεραιότητες II

Την ημέρα της εθνικής επετείου και των παρελάσεων ασχοληθήκαμε με πάρα πολύ σοβαρά ζητήματα, όπως τον ύμνο του ΕΑΜ στο Χαλάνδρι, τα κιγκλιδώματα στους δρόμους της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων, και τις στρατιές αστυνομικών οι οποίοι φύλαγαν τους λεγόμενους «επισήμους» μακριά από τον κόσμο που –υποτίθεται ότι- εκπροσωπούν. 13 επιπλέον λέξεις

Κοινωνία

Πως παρελαύνει ο φασισμός;

Την Τρίτη, η χώρα γιόρταζε την κήρυξη του πολέμου απέναντι στους Ιταλούς και την άρνηση της παράδοσής της το 1940. Επειδή όμως δεν κατάφερα να εξασφαλίσω κάποια πρόσκληση για να μπω σε κάποια καλή παρέλαση, γιόρτασα στο σπίτι, τρώγοντας με την οικογένεια και φίλους ωραιότατα κοκκινιστά σουτζουκάκια. Ωστόσο, ένεκα της ημέρας, η συζήτηση γρήγορα κινήθηκε γύρω από τον φασισμό. Τελικά τι είναι ο φασισμός; Και τι κοινό έχει ένας μορφωμένος φασίστας από έναν αμόρφωτο φασίστα; Τους δέρνει ο ίδιος φασισμός;

Κενωνία

Παρελάσεις: ένα πανάκριβο επικοινωνιακό παιχνίδι

Παρέλαση. Μια καθαρά στρατιωτική τελετή, στην οποία γίνεται παρουσίαση / επίδειξη της ακμαιότητας, του εξοπλισμού και των γενικότερων δυνατοτήτων ενός στρατεύματος, για την τόνωση του ηθικού ενός λαού.

Ελλάδα

Αδελφέ μου, Μίμη Φωτόπουλε

Πέρασε ακόμα μία 28η Οκτωβρίου. Ακόμα μία που δεν μπόρεσε να πρωτοτυπήσει. Κι αυτή, όπως κα οι προηγούμενες μας προσέφερε απλόχερα το μήνυμα των ημερών για ομοψυχία, εθνική ενότητα και ανύψωση φρονήματος.

Κενωνία

Προσόν ή μειονέκτημα να είσαι Έλληνας σήμερα;

της Ιφιγένειας Παπούλη

Τα καλοκαίρια βλέπω σχεδόν κάθε φορά τον Αύγουστο παλιούς μας φίλους που έχουν πια μετακομίσει στο Βέλγιο. «Η Ελλάδα μας», εγώ, «η Ελλαδίτσα μας», εκείνοι… Το καλοκαίρι φεύγει, κι έρχεται το φθινόπωρο και μετά ακολουθεί ο χειμώνας. Την προηγούμενη καλοκαιριάτικη ανεμελιά αντικαθιστά μια μόνιμη μιζέρια, η απελπισία στα μάτια του κόσμου ζωγραφίζεται παντού και βάφεται σε διάφορα χρώματα. Η κρίση, κρίση οικονομική, κρίση ηθική, βρίσκεται –ή τουλάχιστον ακούγεται- παντού, κάθε μέρα ή νύχτα στην… Ελλαδίτσα μας.

Έτσι, προκύπτουν κάθε είδους ερωτήματα. Τελικά, είναι προσόν ή μειονέκτημα να είσαι Έλληνας σήμερα; Για μένα το να ανήκεις σε κάποιον λαό δε θα έπρεπε να αποτελεί προσόν ή μειονέκτημα, διότι πολύ απλά δεν πρόκειται για θέμα επιλογής. Αυτό που θα δώσει πλεονεκτική ή μειονεκτική θέση σε κάποιον θα έπρεπε να είναι οι προσωπικές του επιλογές και προτιμήσεις, τα δικά του ατομικά χαρακτηριστικά. Καλώς ή κακώς όμως, δημιουργούνται από όλους μας θετικά ή αρνητικά στερεότυπα, τα οποία παίζουν έναν κάποιον ρόλο στο πώς μας βλέπουν οι άλλοι είτε ως λαό, είτε ως άτομα. Έχει σίγουρα διαφορά το πώς εμείς βλέπουμε τον εαυτό μας από το πώς μας βλέπουν οι άλλοι.

Σε κάθε περίπτωση, πίσω από τη σημερινή άσχημη –εντάξει, ΠΟΛΥ άσχημη- εικόνα της Ελλάδας υπάρχει ένα τρομερά σπουδαίο και σίγουρα αξιοζήλευτο ιστορικό υπόβαθρο. Η χώρα μας υπήρξε κοιτίδα πολιτισμού, καθώς και πατρίδα αρχαίων αλλά και πολύ πιο σύγχρονων ανθρώπων, οι οποίοι αποτέλεσαν παράδειγμα όχι μόνο για εμάς, αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο. Από τον Περικλή και τον Κλεισθένη μέχρι τον Καποδίστρια, κι από τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο μέχρι τη Μαρία Κάλλας, η Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες στην Ευρώπη, έχει καταφέρει να προωθήσει εικόνες και παραδείγματα ανθρώπων που είναι αν μη τι άλλο θετικότατες! Η δυσκολία, όμως, του να δείχνεις ως κράτος μια καλή εικόνα συνολικά, έγκειται στους ανθρώπους σαν εμένα ή εσάς, που δεν έχουμε γνωρίσει ακόμα κάποια μεγάλη αναγνώριση.

Ελλάδα δυστυχώς δεν είναι σήμερα ούτε ο τόπος, ούτε η ιστορία. Ελλάδα είναι οι άνθρωποι.

Τι γίνεται με το αρνητικό στερεότυπο του Έλληνα; Κοιτάζοντας εφημερίδες και περιοδικά, κυρίαρχοι όροι είναι κάποιοι σαν «δημοσιονομική κρίση», «πτώχευση», «ιδιωτικοποιήσεις». Η κατάσταση είναι σίγουρα το λιγότερο δύσκολη. Και στο πώς μας βλέπει η υπόλοιπη Ευρώπη φταίμε κατά κύριο λόγο εμείς. Γιατί; Γιατί απλώς συνηθίσαμε στη μετριότητα. Στα ψέματα, στα παραμύθια, στις εύκολες λύσεις. Ηττηθήκαμε συνολικά λόγω της συνήθειας και του συμβιβασμού. Αποδεχτήκαμε ψυχρά τις καταστάσεις και επί χρόνια αρνούμαστε πεισματικά να πάρουμε αποφάσεις που αφορούν αλλαγές ριζικές. Κι αυτή είναι άλλωστε η εικόνα της Ελλάδας  -να γιατί θα μπορούσε το να είσαι Έλληνας να θεωρηθεί μειονέκτημα. Για καλή τύχη όλων μας, η εικόνα της χώρας μας εξαρτάται κατά κύριο λόγο από ‘μας.

Δεν είμαστε η Ελλάδα, το πιστεύω και θέλω απεγνωσμένα να συνεχίσω να το πιστεύω. Και γι’ αυτό απαντάω αβέβαιη με μια τάση μάλλον προς το απαισιόδοξο. Δεν ξέρω. Το θέμα είναι πώς θα χειριστεί την κατάσταση ο καθένας από εδώ και πέρα. Τι θα κάνεις, πώς θα αντιδράσεις; Ας ορίσουμε το αν είναι προσόν ή μειονέκτημα να ανήκεις στους Έλληνες με τον πιο επιθυμητό τρόπο. Κι ας μην σταματήσουμε ποτέ να αναρωτιόμαστε και να προβληματιζόμαστε…

Extras

Και οι αναμνήσεις περνάνε από το στομάχι

Άλλη μία επέτειος του ΟΧΙ που γιορτάζω απουσία γεμιστών στο τραπέζι. Η 28η Οκτωβρίου για μένα σήμαινε πάντα την επιστροφή της άσωτης μαμάς στο σπίτι η οποία επέστρεφε πανηγυρικά κάνοντας γεμιστά.

Flashback

28η Οκτωβρίου 2013 - Ημέρα 8!

Οι εθνικές εορτές , μου φέρνουν πάντα αναμνήσεις από τα σχολικά χρόνια…τότε που είχαμε μέσα μας το νόημα των επετείων αυτών και μέσα από τα τραγούδια , τα ποιήματα και την παρέλαση νιώθαμε βαθιά στην ψυχή μας των ελληνισμό παρά το νεαρό της ηλικίας μας.

Άρθρα