Ετικέτες » ποιηση

Πάνας - Χ.Φ. Λαβκραφτ

Κάποτε, σε ένα ξέφωτο του δάσους,
κάθισα κοντά σε ένα ρηχό ποταμάκι με λόχμες
και εκεί βυθίστηκα γλυκά στο όνειρο

Από το ποταμάκι μια μορφή ξεπρόβαλε

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Μικρό αλογάκι με τα ξύλινα μάτια.....

 

…..Κανείς μεγάλος δε σ’ έπαιρνε στα σοβαρά.
Όλοι γελούσαν με το αυτιστικό σου κούνημα
Πίσω-μπρος, πίσω-μπρος
Πήγαινε η ζωή σου.

Γελούσαν, αλλά εσύ ήξερες
Την αλήθεια…..

Παραπονεμένο αλογάκι
Η φωτιά μέσα σου
Θα τους κάψει όλους

Έλενα Πολυγένη

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η γροθιά - Δήμος Ρεντής

by Liu Bolin

Όταν οι εργάτες

περπατούν στην πολύβουη λεωφόρο

με τα χέρια χωμένα

στις φαρδειές άδειες τσέπες της φόρμας,

είναι γιατί τα χέρια

ντρέπονται και κρύβονται –

δεν έχουν δουλειά.

Μα τότε,

ο εργάτης θα βρει,

μέσα στις φαρδειές άδειες τσέπες της φόρμας

το μεγαλύτερο θησαυρό του

τη γροθιά του.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Τη θάλασσα τη θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;

 

Στο στήθος μου πληγή ανοίγει πάλι
όταν χαμηλώνουν τ’ άστρα και συγγενεύουν με το κορμί μου
όταν πέφτει σιγή κάτω από τα πέλματα των ανθρώπων.

Αυτές οι πέτρες που βουλιάζουν μέσα στα χρόνια ως που θα με παρασύρουν;
Τη θάλασσα τη θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;
Βλέπω τα χέρια κάθε αυγή να γνέφουν στο γύπα και στο γεράκι
δεμένη πάνω στο βράχο που έγινε με τον πόνο δικός μου,
Βλέπω τα δέντρα που ανασαίνουν τη μαύρη γαλήνη των πεθαμένων
κι’ έπειτα τα χαμόγελα, που δεν προχωρούν, των αγαλμάτων.

Γ. Σεφέρης

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Οι περαστικές – Antoine Pol

efi’s crafts

Τούτο το ποίημα θέλω ν’ αφιερώσω
Σ’ όλες τις γυναίκες π’ αγαπάμε όσο
Μιας μύχιας στιγμής τόση δα σπιθαμή,
Σ’ εκείνες που γνωρίζουμε στο ελάχιστο, 23 επιπλέον λέξεις

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΒΡΑΔΙΝΟΣ ΦΟΒΟΣ - Ezra Pound

«Μπαμπά νικάς τους γίγαντες;»
Έχω ακόμη μιαν απάντηση
σαν μυστικό χάδι της μέρας
για να λάμπεις φανατικά.
«Τους κάνω σκόνη».

Δεν είναι ακριβώς ψέμα.
Χωρίς δράκους κανένας πειστικός.
Ειδικά ο πατέρας.

Τακτοποιούσα κάποια παλιά σιδερένια κουτιά στην ταράτσα του πατρικού μου και βρήκα τη σπάτουλα του πατέρα μου !! Μέσ’ στη σκουριά από τα χρόνια της εγκατάλειψής της….

Την έπιασα στα χέρια μου ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ και σε έφερα στο νου μου… ακούραστος να φροντίζεις τους τοίχους του σπιτιού μας, να στοκάρεις με αυτή, να μπαλώνεις τις πληγές των τοίχων των υπερήλικων να φαίνονται ακμαίοι……….

Έμεινα ώρα αρκετή να νοσταλγώ …  να σε θυμάμαι ….  κρατώντας την σπάτουλα που έπαιρνε τη θέση μιας κινηματογραφικής μηχανής….

Την έφερα στο σπίτι μου και έβαλα πάνω της την πρώτη σας φωτογραφία με τη μαμά …..

Η σκουριά ξεπήδησε ακόμη και μέσα από τη φωτογραφία … να θυμίζει τα χρόνια που πέρασαν …. τη φθορά που έφεραν ….  τα νιάτα που χάθηκαν…..  την ομορφιά που ξέφτισε………

Αφιερωμένο στη μνήμη σου πατέρα μου ……

ΕΦΗ ΓEΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Εugeniο Μοntale - Φιλανθρωπία

«Η φιλανθρωπία δεν ανήκει σε κανέναν. Ταίρι της είναι η σαπουνόφουσκα που λάμπει για μια στιγμή, σκάει, κι άγνωστο ποιος την έχει φυσήξει».

Πηγή: www.lifo.gr

Κράτα το

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ