Ετικέτες » Παιδεία

Γιατί το κάνουμε αυτό στα παιδιά μας;

Είναι η στιγμή που περιμένουμε τα θέματα των Πανελληνίων στην Ιστορία. Την ώρα που ελέγχω το τετράδιο μίας μαθήτριας την βλέπω και βάζει στο στόμα της μερικές σταγόνες από ένα μικρό μπουκαλάκι. «Τι είναι αυτό;» την ρωτάει μία συμμαθήτρια της. «Μειώνει το άγχος» της απαντάει. Μέχρι να τελειώσω τον έλεγχό των τετραδίων και της υπόλοιπης τάξης  έχω εντοπίσει άλλα δύο ολόιδια μπουκαλάκια. Γιατί το κάνουμε αυτό στα παιδιά μας; Αυτή η σκέψη ταλάνιζε το μυαλό μου καθ’ όλη την διάρκεια της επιτήρησης (και πιστέψτε μία είναι μια διάρκεια η οποία μοιάζει αιώνας για τους επιτηρητές και πολύ μικρή για τους εξεταζόμενους). Γιατί το κάνουμε αυτό στα παιδιά μας που υπεραγαπάμε, που θα κάναμε τα πάντα για να είναι ευτυχισμένα; Γιατί να φτάνει ένα παιδί στο σημείο να πάρει αγχολυτικά για να αντιμετωπίσει το άγχος των Πανελληνίων εξετάσεων; Είναι τελικά τόσο σημαντικές για την ζωή τους και αξίζουν το τόσο άγχος που βιώνει ένα παιδί και τελικά όλη του η οικογένειά;

Κατά την διάρκεια αυτής της ατελείωτης επιτήρησης λοιπόν, θυμήθηκα άλλη μία ιστορία. Πριν δύο χρόνια βρέθηκα δίπλα με μία μαμά που συζητούσε με μία κυρία. Άθελα μου άκουσα την συζήτηση. «Έχω πολύ άγχος» εκμυστηρεύεται η μαμά στην κυρία, «Γιατί τι συμβαίνει» ρωτάει η κυρία «η κόρη μου δίνει Πανελλήνιες» και μετά από μία παύση, «Θυμάμαι όταν έδινα εγώ…». Ασυναίσθητα γέλασα και οι δύο κυρίες γύρισαν και με κοίταξαν. «Είμαστε ίσως η μόνη χώρα στο κόσμο», σκέφτηκα, «όπου η μάνα και η κόρη και ενδεχομένως και η γιαγιά, αντιμετωπίζουν το ίδιο σύστημα εξετάσεων για να μπορέσουν να σπουδάσουν. Οι Πανελλήνιες, σταθερή αξία στην Ελλάδα. Κανείς δεν τολμά να αγγίξει το θέμα, κανείς δεν τολμά να τις αμφισβητήσει εδώ και κοντά 60 χρόνια. Από το  1960 που ξεκίνησε ο θεσμός των Πανελλαδικών εξετάσεων ακολουθείτε το ίδιο μοντέλο. Όσα χρόνια κρατάει η μνήμη μου κάθε Μάιο- Ιούνιο η χώρα χορεύει στους ρυθμούς των Πανελληνίων. Εκπαιδευτικοί σε «επιστράτευση» (το ζήσαμε και αυτό το 2013), θυμάμαι σαν χτες τον αστυνομικό που χτύπησε την πόρτα μου για να μου παραδώσει το έγγραφο που ανακοίνωνε την επιστράτευση μου ενόψει των Πανελλαδικών εξετάσεων. Και μια που το ανέφερα  από τις Πανελλαδικές δεν θα μπορούσε να λείπει ούτε η ελληνική αστυνομία, οποία πρέπει να είναι παρούσα για την ομαλή διεξαγωγή τους(λες και δεν είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν οι αστυνομικοί).

Πως επηρεάζουν όμως αυτές εξετάσεις, τους μαθητές, τις οικογένειες τους και γενικότερα την παιδεία αυτής της χώρας; Από την στιγμή που θα μπει το παιδί στην εκπαίδευση προετοιμάζεται για αυτήν την στιγμή: «Να έχει πάρει το πτυχίο των Αγγλικών μέχρι το γυμνάσιο γιατί μετά θα έχει διάβασμα για τις Πανελλήνιες», τονίζουν γονείς και φροντιστήρια. Στο Λύκειο τα «σημαντικά» μαθήματα, είναι τα εξεταζόμενα, τα υπόλοιπα έχουν χαρακτηριστεί ως «η ώρα του παιδιού». Και ή Παιδεία; Ποια Παιδεία; Την φροντιστηριακού τύπου εκπαίδευση που παρέχει το Λύκειο υπηρετώντας πιστά το σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση; Ορμώμενη από το θέμα της έκθεσης των φετινών πανελλαδικών το οποίο αφορούσε τις διαφορές μεταξύ παιδείας και εκπαίδευσης θα τολμήσω να πω ότι στο ελληνικό λύκειο παρέχουμε κυρίως εκπαίδευση ενώ θα επιθυμούσαμε να παρέχουμε παιδεία. Αν τώρα κάποιος «ρομαντικός» εκπαιδευτικός προσπαθήσει να παρέχει παιδεία(αν βρει χρόνο γιατί πρέπει να βγει ή ύλη), τότε αυτός χάνεται μέσα στον πανικό της εκπαίδευσης για την τελική κούρσα- τις Πανελλήνιες (δεν έχουμε χρόνο για «ρομαντισμούς»).

Θα τολμήσω λοιπόν και αυτό είναι καθαρά προσωπική μου άποψη ότι: αν θέλετε παιδεία στα σχολεία, αποκόψτε τα από την διαδικασία της εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δώστε στα σχολεία τον χώρο και τον χρόνο να υπηρετήσουν την Παιδεία που αξίζουν τα παιδιά μας. Όσο η εισαγωγή των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση  εξαρτάται από την δευτεροβάθμια τους εκπαίδευση, μην περιμένετε Παιδεία. Τελικά όλα θέμα παιδείας δεν είναι;

Ροδούλα Καφτάκη Εκπαιδευτικός Πληροφορικής

 

 

Άγχος

Ο Μέγας Φώτιος και τα Κλασικά Γράμματα

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου, Ψαρών και Οινουσών κ. Μάρκου Βασιλάκη

(Ὁμιλία ἐκφωνηθεῖσα εἰς τόν Ἱερόν Καθεδρικόν Ναόν Ἀθηνῶν 5.2.2005)

«Φώτιος, τό μέγα ὄνομα, καί τοῦ τε κατ’ αὐτόν καί τῶν μετ’ αὐτόν αἰώνων τό θαῦμα· οὗτινος μεσταί πᾶσαι μέν βιβλιοθῆκαι, πᾶσαι δέ σελίδες τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας· ὁ… μεγαλοφυΐᾳ καί σοφίᾳ, καί ἀρετῇ καί εὐσεβείᾳ περικλεέστατος… ὁποῖον πολυμαθείας πελάγιον χεῦμα!…πάμμουσον ὁρᾷς παιδείας ἐνδιαίτημα…».

Παιδεία

Οι θεολογικές θέσεις του Ξενοφάνη (μέρος πρώτον)

Στο παρόν άρθρο θα παρουσιάσουμε και θα σχολιάσουμε, σε δύο συνέχειες, τις θεολογικές απόψεις του Ξενοφάνη.

Παιδεία

Η διήγηση του Κατακλυσμού από τον Απολλόδωρο: Θεολογικές και πιθανές Γεωλογικές ερμηνείες

Στο παρόν άρθρο παραθέτουμε και αναλύουμε ένα απόσπασμα από την ‘Βιβλιοθήκη’ του Αθηναίου γραμματικού Απολλόδωρου.

Παιδεία

Ο Ηράκλειτος 'ρωτά': Κοιμισμένος συνεργός της Εξουσίας ή Ελεύθερος Άνθρωπος;

Στο άρθρο αυτό παρουσιάζουμε και αναλύουμε δύο αποφθέγματα του αρχαίου Έλληνα Φιλοσόφου Ηρακλείτου.

Παιδεία

Ἡ ἐπιβίωση τοῦ ὁμηρικοῦ στίχου κατά τήν πρώιμη 'βυζαντινή' περίοδο

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου, Ψαρών και Οινουσών κ. Μάρκου Βασιλάκη

Ἀνακοίνωση κατά τίς ἐργασίες τῆς Ὁμηρικῆς Ἀκαδημίας  (Χίος, Ἰούλιος 2011)

Παιδεία

Πώς πραγματικά μελετάται το Ομηρικό έργο; Τι πληροφορούμαστε από τους αρχαίους Έλληνες

Ο Θεαγένης ο Ρηγίνος (περίπου 529-522 π.Χ.) υπήρξε γραμματικός και από τους πρώτους, αν όχι ο πρώτος, σχολιαστής και αναλυτής του Ομηρικού έργου. Στο άρθρο αυτό παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τον ‘Σχολιαστή του Ομήρου‘, το οποίο αναφέρεται στον Θεαγένη, περιέχον πολύ χρήσιμες πληροφορίες προς απάντησιν του ερωτήματος του τίτλου μας.

Παιδεία