Ετικέτες » παιδί

Ένα νήπιο υστεριάζει και ο πατέρας του εξηγεί γιατί αυτή η φωτογραφία έγινε μια από τις αγαπημένες του

Δίνοντας ένα πολύτιμο μάθημα προς ντροπιασμένους γονείς

Ο ηθοποιός Τζαστιν Μπαλντόνι (δεν τον γνώριζα) ανέβασε τις προάλλες αυτήν τη φωτογραφία στον λογαριασμό του στο facebook. Δείχνει τον ίδιο ήρεμο, σχεδόν απαθή, μπροστά σε μια κρίση υστερίας της κορούλας του (μεταξύ 2 και 3 ετών, αν μαντεύω σωστά). Απέναντί του και ο παππούς της μικρής και πατέρας του ηθοποιού. Τη φωτογραφία είχε τραβήξει η γυναίκα του, Έμιλι, ενώ ψώνιζαν σε ένα πολυκατάστημα.

Την επομένη του συμβάντος, ο Μπαλντόνι, έγραψε τα εξής, ανάμεσα σε άλλα:

«Δύο άνδρες, στέκονται στην σιωπή, ενωμένοι για πάντα από μια ανιδιοτελή αγάπη ο ένας για τον άλλο αλλά και για αυτή τη νέα, ακατέργαστη και αγνή ψυχή, για την οποία και οι δύο θα έκαναν τα πάντα.

Μόνο να φανταστώ μπορώ πόσες φορές είχα κάνει το ίδιο στην ηλικία της… Ο πατέρας μου πάντα με άφηνε να αισθανθώ αυτό που χρειαζόμουν να αισθανθώ, ακόμη κι αν αυτό ήταν σε δημόσιο χώρο και ντροπιαστικό.

Ποτέ δεν τον θυμάμαι να μου λέει ‘με ντροπιάζεις’ ή ‘μην κλαις’. Μόνο πολύ πρόσφατα συνειδητοποίησα πόσο κομβικό ήταν αυτό για την συναισθηματική μου ανάπτυξη. Τα παιδιά μας μαθαίνουν και επεξεργάζονται τόσες πολλές πληροφορίες που δεν ξέρουν τι να κάνουν με όλα αυτά τα νέα συναισθήματα που ανακύπτουν.

Προσπαθώ να θυμάμαι να εξασφαλίζει ότι η κόρη μου ξέρει ότι είναι Οk να αισθάνεται βαθιά. Δεν είναι ντροπιαστικό για μένα να παθαίνει υστερίες σε ένα μπακάλικο ή να ουρλιάζει σε ένα αεροπλάνο. Είμαι ο πατέρας της… όχι ο δικός σας.

Ας μην ντροπιαζόμαστε από τα παιδιά μας. Δεν αντικατοπτρίζει εμάς. Στην πραγματικότητα… μάλλον πρέπει να είμαστε λίγο πιο ευγενικοί και υπομονετικοί με εμάς επίσης. Αν εξωτερικεύουμε όλα αυτά που αισθανόμαστε και επιτρέπαμε στον εαυτό μας να ξεσπά και να κλαίει όταν το αισθάνεται, ίσως αφήναμε τον εαυτό μας να αισθανθεί περισσότερο χαρά και ευτυχία. Κάτι που αυτός ο κόσμος σίγουρα έχει ανάγκη από μεγαλύτερη ποσότητα».

Η φωτογραφία, που ο Μπαλντόνι αποκαλεί τώρα ως μια από τις αγαπημένες του, δείχνει αυτήν τη συμβουλή στην πράξη.

Και πράγματι είναι υπέροχη. Υπάρχει τόση πίεση εκεί έξω προς τις μητέρες και τους πατεράδες να είναι συνεχώς οι τέλειοι γονείς. Αλλά ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι εσύ ως γονιός είσαι τέλειος (αδύνατο βέβαια), αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί σου δεν θα εκνευριστεί, δεν θα απογοητευτεί ή δεν θα μπερδευτεί ποτέ. Όπως γράφει ο Μπαλντόνι, στην πραγματικότητα τα νήπια μόλις που αρχίζουν να μαθαίνουν και να εξερευνούν τα όρια του κόσμου. Προφανώς και θα βιώσουν περιστρεφόμενα συναισθήματα καθώς συναντούν πράγματα και καταστάσεις τα οποία δεν μπορούν να καταλάβουν.

Το σημαντικό είναι να μην τα εκπαιδεύουμε να κρύβουν αυτά τα συναισθήματά τους ή να τα υποβιβάζουμε από τον φόβο της γελιοποίησης, καθώς αυτή η διαχείριση μπορεί να τους στοιχειώνει στην ενήλικη ζωή τους.

Το να δουλεύουμε πάνω στα συναισθήματά μας, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να ξεσπάμε σε κλάματα μέσα σε ένα παντοπωλείο, είναι μια σημαντική ικανότητα που πρέπει να διδαχθεί κανείς.

Και η συναισθηματική υγεία των παιδιών μας σίγουρα αξίζει πολύ περισσότερο από μερικές περίεργες ματιές ανθρώπων που δεν έχεις ξαναδεί στη ζωή σου και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα τους δεις πάλι.

Το βρήκα εδώ

παιδί

Περί Δυσλεξίας… μύθοι και πραγματικότητα

Οι μύθοι…

  • Δεν είναι καλός μαθητής, άρα έχει δυσλεξία
  • Είναι αριστερόχειρας, άρα έχει δυσλεξία
  • Μπερδεύει το 3 με το ε και το β με το δ, άρα έχει δυσλεξία
  • Μεγαλώνοντας θα το ξεπεράσει
  • Είναι πολύ έξυπνος, άρα δεν έχει δυσλεξία
  • Δεν δυσκολεύεται στον προφορικό λόγο, άρα δεν έχει δυσλεξία

Η πραγματικότητα…

  • Η δυσλεξία αποτελεί μία ειδική διαταραχή πρόσκτησης του γραπτού λόγου. Ο όρος χρησιμοποιείται δηλαδή για να δηλώσει τις μαθησιακές δυσκολίες της ανάγνωσης και της ορθογραφημένης γραφής, που δεν συνδέονται με άλλες οργανικές ή διανοητικές διαταραχές, όπως νοητική υστέρηση και αισθητηριακή ανεπάρκεια, ή ακόμη συναισθηματικές διαταραχές και ανεπαρκείς εκπαιδευτικές ευκαιρίες.
  • Οι επιδόσεις των παιδιών με δυσλεξία είναι κατώτερες από τα άλλα παιδιά της ηλικίας τους παρά τις σοβαρές προσπάθειες που καταβάλλουν.
  • Τα δυσλεξικά παιδιά είναι στην πλειοψηφία τους αγόρια, σε αναλογία 2-4 φορές περισσότερα σε σύγκριση με τα κορίτσια.
  • Σε μία συνηθισμένη τάξη του ελληνικού σχολείου, αναμένεται να υπάρχουν τουλάχιστον 1-2 δυσλεξικοί μαθητές.
  • Tα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δυσλεξικοί μαθητές διαφοροποιούνται σημαντικά για κάθε μαθητή, για κάθε γνωστικό αντικείμενο και για κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα.
  • Οι δυσλεξικοί μαθητές δεν πρόκειται να «απαλλαγούν» κάποια στιγμή από τη δυσλεξία τους. Χρειάζονται ένα ειδικό πρόγραμμα διδασκαλίας της ανάγνωσης και της γραφής, φτιαγμένο ειδικά για τις δικές τους δυσκολίες και δυνατότητες. Χρειάζεται να διδαχτούν ειδικές τεχνικές μελέτης αλλά και στρατηγικές προκειμένου να οργανώνουν σωστά το χρόνο τους όταν μελετάνε.
παιδί

«5..10..15..20..25..30..35..40..45..50….φτου και βγαίνω, μπρος, πίσω, δεξιά, αριστερά μου, δεν υπάρχει παιχνίδι».

Το μάζεμα των παιχνιδιών από τα ίδια τα παιδιά αποτελεί μία καθημερινή πρόκληση για πολλούς γονείς.

  • Προσπαθήστε να προσαρμόζετε τα αιτήματα σας αναλόγως με την ηλικία του παιδιού. Σ’ ένα μικρότερο παιδάκι μπορείτε να ζητήσετε να μαζέψει δύο παιχνιδάκια και να το βοηθήσετε στα υπόλοιπα, απολαμβάνοντας τη συνεργασία μεταξύ σας. Να του λέτε πόσο σας αρέσει όταν το κάνετε αυτό μαζί. 
  • Μπορείτε να επιβραβεύετε την προσπάθεια του παιδιού σας (π.χ. με μία αγκαλιά, ένα μπράβο, ένα αυτοκόλλητο, μια βόλτα) και να παρακολουθείτε την εξέλιξη του. Είναι σημαντικό για την αυτοεκτίμηση του παιδιού να του δείχνετε πόσο σημαντικά είναι όλα τα βήματα που κάνει, αλλά και με κατανόηση να του παρέχετε διορθωτικούς μηχανισμούς όταν δεν ανταποκρίνεται στην οδηγία σας (για παράδειγμα «αυτό δεν είναι και τόσο σωστό, μπορείς να το κάνεις κάπως έτσι…», «για να δούμε πως αλλιώς μπορούν αυτά τα παιχνίδια να βρουν το χώρο τους…», «χμμμ..πολύ καλή δουλειά, μια καλή ιδέα επίσης είναι να το κάνεις κάπως έτσι…»). 
  • Βεβαιωθείτε ότι το παιδί ακούει την οδηγία. Ένα παιδί που ταυτόχρονα βλέπει τηλεόραση, παίζει, είναι βυθισμένο στις σκέψεις του, είναι πολύ πιθανόν να μην ανταποκριθεί στην καθοδήγηση. Μπορεί η φωνή του γονιού να μην έφθασε καν στα αυτιά του και αυτό να οδηγεί σε επαναληπτικές οδηγίες που κουράζουν τόσο το παιδί όσο και το γονιό. Πλησιάστε το παιδί, σταθείτε στο ύψος του και ζητείστε με τρυφερότητα πως έχει έρθει η ώρα να συμμαζέψει. 
  • Αποφύγετε να ζητάτε να μαζέψει τα παιχνίδια του, όταν βιάζεστε, όταν είναι να φύγετε από το σπίτι, όταν πάτε για ύπνο. Συνήθως δημιουργεί πίεση και άγχος και, υπό αυτή τη συνθήκη, η απόκριση του παιδιού συχνά είναι αρνητική. Αυτό μπορεί να φέρει ένταση μεταξύ σας, ματαίωση μιας βόλτας, αργοπορία σε ραντεβού, και τελικά απογοήτευση τόσο στο παιδί όσο και στο γονιό.
  • Ο τρόπος καθοδήγησης, το ύφος, ο τόνος της φωνής, οι λέξεις που χρησιμοποιείτε, το άγγιγμα επηρεάζουν την απόκριση του παιδιού. Οπότε, ένας γκρινιάρικος και συχνά επιτακτικός τρόπος μπορεί να μην επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα (π.χ. Πάλι δε μάζεψες τα παιχνίδια σου;, πόσες φορές θα στο πω; Μάζεψε τώρα!).
  • Μπορεί το παιδί να δοκιμάζει τις δυνάμεις των γονέων διεκδικώντας περισσότερο χρόνο με τα παιχνίδια του ή όντας απλά αρνητικό στο να μαζέψει. Μπορείτε, αντί να προσπαθήσετε να επιβληθείτε μπαίνοντας σε ένα παιχνίδι εξουσίας (εάν δεν μαζέψεις… θα χάσεις..δε θα πας…δε θα σου ξαναγοράσω.. θα στα πετάξω..), να δημιουργήσετε διασκεδαστικό κλίμα για να το κάνετε παρέα σαν παιχνίδι (π.χ. κρυφτό με τα παιχνίδια, τα παιχνίδια πάνε για ύπνο, προσποίηση ότι σκοντάφτετε στα σκορπισμένα παιχνίδια και πέφτετε, βρείτε μαζί που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν καλύτερα για να τα προστατέψετε).
  • Να είστε ευέλικτοι. Οποιοσδήποτε άνθρωπος μικρός ή μεγάλος μερικές φορές μπορεί να μη είναι συνεργάσιμος και διαθέσιμος σε επικοινωνία. Δε σας κάνει λιγότερο καλούς γονείς το γεγονός ότι δεν είναι συμμαζεμένα τα παιχνίδια των παιδιών σας. Ας διαχωρίσετε τις ανά περιόδους περιπτώσεις που τα παιδιά σας δε μαζεύουν τα παιχνίδια τους, από εκείνες που έχουν μια συστηματικότητα και διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα επηρεάζοντας τις σχέσεις μεταξύ σας. Στη δεύτερη περίπτωση μπορεί η συμπεριφορά του παιδιού να κρύβει κάποια βαθύτερη ανάγκη του στην αλληλεπίδραση με το γονιό του. Καλό είναι σε αυτή την περίπτωση να αναζητήσετε καθοδήγηση από κάποιο ειδικό.
παιδί

10 Tips : How to ride a bike

Read in English

Το ποδήλατο δεν το ξεχνάς ποτέ…είναι μια έκφαση που ακούς συχνά. Αυτό είναι αλήθεια. Το θέμα όμως είναι πώς το μαθαίνεις, και μάλιστα όταν είσαι μόλις 5 χρονών. 774 επιπλέον λέξεις

ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ

Η «Ομπρέλα» των Μαθησιακών Δυσκολιών..

Τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και πιο συχνά να γίνεται λόγος για τις Μαθησιακές Δυσκολίες. Όροι όπως «δυσλεξία», «ΔΕΠ-Υ», «Ελλειμματική Προσοχή», «ειδική αγωγή» έχουν μπει στο λεξιλόγιο των γονιών, προκαλώντας συχνά σύγχυση σχετικά με το τι ακριβώς σημαίνουν και το πώς επηρεάζουν τη σχολική πορεία των παιδιών.

Ο όρος «Μαθησιακές Δυσκολίες» δηλώνει τις σοβαρές ή και τις ειδικές δυσκολίες στην απόκτηση βασικών σχολικών γνώσεων. Αφορά ένα σημαντικό ποσοστό του μαθητικού πληθυσμού (περίπου το 15%-20%), αλλά εκδηλώνεται με μια σειρά δυσκολιών και χαρακτηριστικών που δεν είναι κοινά σε όλους τους μαθητές.

Πρόκειται για έναν όρο «ομπρέλα», ο οποίος περιλαμβάνει παιδιά με νοητικές δυσκολίες, που εκδηλώνουν γενικευμένες δυσκολίες μάθησης (δυσκολεύονται δηλαδή σε όλα τα μαθήματα), παιδιά με συναισθηματικά ή συμπεριφορικά προβλήματα (τα οποία εμποδίζουν συνολικά τη μάθησή τους) και  παιδιά με κανονικές ή αυξημένες νοητικές ικανότητες, που έχουν χαμηλή επίδοση σε ορισμένα μαθήματα στο σχολείο.

Στην τελευταία αυτή περίπτωση γίνεται λόγος για «ειδικές μαθησιακές δυσκολίες- δυσλεξία», καθώς  διαπιστώνεται ένα χάσμα μεταξύ των κανονικών ή ανώτερων νοητικών δυνατοτήτων του παιδιού για μάθηση και της χαμηλής σχολικής του επίδοσης.

Στις «ειδικές δυσκολίες μάθησης» τα ελλείμματα αφορούν σε μία περιορισμένη γνωστική περιοχή, όπως η ομιλία, η ακρόαση, ο γραπτός λόγος, η αριθμητική κτλ. Πρόκειται για ένα ειδικό αναπτυξιακό πρόβλημα, οφειλόμενο ενδεχόμενα σε δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος, που απαντά καθόλη τη διάρκεια της ζωής  του ατόμου. Η εικόνα των παιδιών με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες είναι διαφοροποιημένη και μπορεί να συνδέεται και με διαφορές στην προσωπικότητα και στο κοινωνικό περιβάλλον του παιδιού. Το περιβάλλον πάντως παίζει σημαντικό ρόλο στην επιδείνωση ή την εξάλειψη των συμπτωμάτων.

Ελάχιστοι είναι οι εκπαιδευτικοί που δεν συνάντησαν στην πορεία της θητείας τους παιδιά με ιδιαίτερες δυσκολίες στην ανάγνωση, τη γραφή, την κατανόηση ή τα μαθηματικά. Τα λάθη και οι δυσκολίες των παιδιών με γενική και ειδική δυσκολία επίδοσης μπορεί επιφανειακά να μοιάζουν, ουσιαστικά όμως διαφέρουν, τόσο ως προς τα αίτια εκδήλωσής τους όσο και ως προς την εξέλιξη τους στο μαθησιακό τομέα. Συνεπώς, το έργο της έγκαιρης και σωστής διάγνωσης  κρίνεται ιδιαιτέρως σημαντικό, ώστε να καταρτιστεί ένα εξατομικευμένο και καλά δομημένο πρόγραμμα, σύμφωνα με τις ιδιαίτερες ικανότητες αλλά και δυσκολίες του κάθε παιδιού.

παιδί

Είναι φυσιολογικό που το μωρό μου συμπεριφέρεται καλύτερα στους αγνώστους;

– Ελεονώρα, έλα να βάλουμε τα παπούτσια σου.
– Όχι!
– Έλα μωρό μου, θ’ αργήσουμε.
– Μ-μ!
– Σε παρακαλώ κοριτσάκι μου, μας περιμένει η γιαγιά.
– Φύγε! Δεν θέλω!

Ανάπτυξη