Ετικέτες » παιδί

Η ώρα της παιδικής χαράς... για τους γονείς

Οι στιγμές που βρίσκεστε με τα παιδιά σας στην παιδική χαρά μπορούν να είναι συναρπαστικές για όλους.

Αφήστε το παιδί να εξερευνήσει τα ερεθίσματα που του δίνονται.

Ας λερωθεί,

 ας βγάλει παπούτσια,

ας παίξει με το χώμα, τα λουλούδια,

ας εξερευνήσει τις κινητικές και αντιληπτικές του ικανότητες.

Ας πάρει χρόνο στην επαφή με άλλα παιδιά. Μπορεί την πρώτη φορά να μην δώσει σημασία ή μπορεί να παρατηρεί τι κάνουν οι συνομήλικοί του. Μπορεί να εμπλακεί πιο πολύ στην επόμενη επίσκεψή σας στις κούνιες.

Ας αποφύγετε τις συνεχείς οδηγίες και τις απαγορεύσεις.

Αποφύγετε τη σύγκριση των ικανοτήτων μεταξύ παιδιών. Το κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και έχει δικούς του ρυθμούς ανάπτυξης.

Αποφεύγετε να εκθέτετε το παιδί σε άλλους και να μιλάτε για αυτό μπροστά του σχολιάζοντας τι κάνει ή τι δεν κάνει.

Μπορείτε να του δείχνετε πώς να σέβεται και να συνεργάζεται με άλλα παιδιά, να υπενθυμίζετε πως μπορεί να μοιραστεί κάποιο παιχνίδι, ή να περιμένει τη σειρά του για κάποια δραστηριότητα.

Αν υπάρξει διαφωνία με άλλο παιδί, δώστε λίγο  χρόνο να δείτε πως το δικό σας παιδί την διαχειρίζεται πριν επέμβετε. Αν είναι σε ηλικία που καταλαβαίνει και επικοινωνεί με τον προφορικό λόγο, μπορείτε να δώσετε εναλλακτικές και τα εμπλεκόμενα μέλη να επιλέξουν την καλύτερη λύση για αυτά.

Ας αποφύγετε τις συνεχείς υποθέσεις «εάν είσαι καλός, θα πάμε παιδική χαρά», «αν δεν παίζεις καλά, θα φύγουμε», «θα σου πάρω γλειφιτζούρι μετά..» κλπ. Αυτές οι εκφράσεις δημιουργούν μια σχέση που καλλιεργούν ασφάλεια και εμπιστοσύνη μεταξύ σας μόνο σε πάρε-δώσε καταστάσεις, ειδικά όταν επαναλαμβάνονται σε διάφορες στιγμές της καθημερινότητάς σας.

Μια ιδέα είναι να προετοιμάζετε το παιδί για τη λήξη της επίσκεψης σας στις κούνιες και να το ενημερώνετε για το πρόγραμμα που θα ακολουθήσει. Το παιδί είναι φυσιολογικό να διεκδικεί την παραμονή σε αυτά που το ευχαριστούν. Είναι φυσικό να δυσαρεστείται και να στενοχωριέται. Μπορείτε πάρα ταύτα να το επιβραβεύετε που κατάφερε να αποχωριστεί κάτι αγαπημένο του. Όταν το παιδί είναι πιο ήρεμο μπορείτε να συζητήσετε μαζί του τρόπους που μπορεί να εκφράζει την απογοήτευσή του.

Η ψυχοσυναισθηματική ωρίμανση, τόσο των γονέων όσο και των παιδιών, έρχεται μέσα από την επαφή με καινούρια ερεθίσματα. Δώστε χώρο στην πρωτοβουλία από μέρους του παιδιού και εσείς παρατηρείτε περισσότερο παρά να ελέγχετε τις επιλογές του. Αφοσιωθείτε στο να παρατηρείτε τα νέα του κατορθώματα και να το επιβραβεύετε. Είναι και δικό σας κατόρθωμα, όταν επιλέγετε να εμπιστευτείτε το παιδί σας, δίνοντας του χώρο να δοκιμάζει τις ικανότητές του.

Καλές απολαύσεις και ανακαλύψεις στα καινούρια σας βήματα!

παιδί

Ξεκινώντας μια νέα σχολική χρονιά

Μιλώντας για νέα ξεκινήματα!

Ας βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον να εστιάσουμε στις θετικές πλευρές του εαυτού μας και να ωριμάσουμε αξιοποιώντας τόσο τις καλές όσο και τις δύσκολες στιγμές που όλοι έχουμε στην καθημερινότητά μας.

Νέα σχολική χρονιά μπορεί να σημαίνει μετάβαση από μια συνθήκη σε άλλη; Ηλικιακά μπορεί ναι… Πόσο έτοιμοι είμαστε; Χρειάζεται να είμαστε; Μήπως να απολαύσουμε το ταξίδι που ξεκινά; Να αγωνιστούμε για μια διαδρομή που στόχο έχει να… να μας κάνει πιο άξιους; Πιο ψύχραιμους; Πιο αυτόνομους; Πιο δεμένους; Πιο τολμηρούς; Πιο τι…?

Για μένα, είναι καλύτερους ανθρώπους. Ένα ταξίδι ζωής! Ο κύκλος της ζωής έχει συνεχείς διεργασίες, φάσεις και μεταβάσεις. Από τη γέννηση- μετά, την ύπαρξη ως βρέφος, νήπιο, παιδί, έφηβος, νέος ενήλικας, ενήλικας, ηλικιωμένος- ως το θάνατο.

  • Παιδιά έχουν φέτος να κάνουν δικά τους κατορθώματα, να πάνε, νήπιο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο. Σπουδαία παιδιά!!Σπουδαίοι και οι γονείς τους!!
  • Νέοι ενήλικες έχουν να πάνε πανεπιστήμιο /σχολή, να μείνουν μόνοι τους, να πάνε στο στρατό, να βρουν εργασία, να κάνουν μετεκπαιδεύσεις κ.λπ.. Νέες πόρτες!! Νέες ματιές!!
  • Ενήλικες επιστρέφουν από άδεια, ανοίγουν νέες δουλείες/ συμφωνίες, κλείνουν δουλειές, χάνουν δουλειές, περιθάλπουν τους γονείς τους, χάνουν τους γονείς τους, αποκτούν παιδιά, στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο…Αγωνιστές!!
  • Ηλικιωμένοι έχουν  να εμπεριέξουν νέες γνώσεις-καινοτομίες, να αντέξουν να δεχτούν βοήθεια από άλλους, να καλωσορίσουν τα γερατειά, να παντρέψουν τα παιδιά τους, να γίνουν παππούδες-γιαγιάδες, να αποχαιρετήσουν τη ζωή. Τι συγκίνηση και τι ανθρωπιά!!Αξιοσέβαστοι!!

Τι σηματοδοτεί η έναρξη της σχολικής χρονιάς για τον καθένα;

Είναι ο κύκλος της ζωής και εγώ προσωπικά λέω να βάλω στόχο φέτος να αποκτήσω νέες κατανοήσεις για τον εαυτό μου ως μαμά, σύζυγος, επαγγελματίας, κόρη, αδερφή, φίλη, συνάδελφος, κλπ.

Εύχομαι να έχουμε όλοι μια δημιουργική, σε όλα τα επίπεδα, σχολική χρονιά που θα γεμίσει και θα εξυψώσει τον εαυτό μέσα μας! Καλή αρχή και επιτυχία σε όλους με δύναμη και αγάπη για τον εαυτό και τους γύρω μας!

Σχολείο

Από τις αλλαγές...στην Αλλαγή!

Γενικά από πέρυσι το Σεπτέμβριο μέχρι και σήμερα έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στην οικογενειακή μας ζωή!

Καταρχήν ο μικρός της οικογένειας πήγε πρώτη φορά σχολείο. Με ότι αυτό συνεπάγεται σε διαχείριση και προετοιμασία αλλά και στην αλλαγή της ρουτίνας.

Γονείς και παιδιά

Ένα νήπιο υστεριάζει και ο πατέρας του εξηγεί γιατί αυτή η φωτογραφία έγινε μια από τις αγαπημένες του

Δίνοντας ένα πολύτιμο μάθημα προς ντροπιασμένους γονείς

Ο ηθοποιός Τζαστιν Μπαλντόνι (δεν τον γνώριζα) ανέβασε τις προάλλες αυτήν τη φωτογραφία στον λογαριασμό του στο facebook. Δείχνει τον ίδιο ήρεμο, σχεδόν απαθή, μπροστά σε μια κρίση υστερίας της κορούλας του (μεταξύ 2 και 3 ετών, αν μαντεύω σωστά). Απέναντί του και ο παππούς της μικρής και πατέρας του ηθοποιού. Τη φωτογραφία είχε τραβήξει η γυναίκα του, Έμιλι, ενώ ψώνιζαν σε ένα πολυκατάστημα.

Την επομένη του συμβάντος, ο Μπαλντόνι, έγραψε τα εξής, ανάμεσα σε άλλα:

«Δύο άνδρες, στέκονται στην σιωπή, ενωμένοι για πάντα από μια ανιδιοτελή αγάπη ο ένας για τον άλλο αλλά και για αυτή τη νέα, ακατέργαστη και αγνή ψυχή, για την οποία και οι δύο θα έκαναν τα πάντα.

Μόνο να φανταστώ μπορώ πόσες φορές είχα κάνει το ίδιο στην ηλικία της… Ο πατέρας μου πάντα με άφηνε να αισθανθώ αυτό που χρειαζόμουν να αισθανθώ, ακόμη κι αν αυτό ήταν σε δημόσιο χώρο και ντροπιαστικό.

Ποτέ δεν τον θυμάμαι να μου λέει ‘με ντροπιάζεις’ ή ‘μην κλαις’. Μόνο πολύ πρόσφατα συνειδητοποίησα πόσο κομβικό ήταν αυτό για την συναισθηματική μου ανάπτυξη. Τα παιδιά μας μαθαίνουν και επεξεργάζονται τόσες πολλές πληροφορίες που δεν ξέρουν τι να κάνουν με όλα αυτά τα νέα συναισθήματα που ανακύπτουν.

Προσπαθώ να θυμάμαι να εξασφαλίζει ότι η κόρη μου ξέρει ότι είναι Οk να αισθάνεται βαθιά. Δεν είναι ντροπιαστικό για μένα να παθαίνει υστερίες σε ένα μπακάλικο ή να ουρλιάζει σε ένα αεροπλάνο. Είμαι ο πατέρας της… όχι ο δικός σας.

Ας μην ντροπιαζόμαστε από τα παιδιά μας. Δεν αντικατοπτρίζει εμάς. Στην πραγματικότητα… μάλλον πρέπει να είμαστε λίγο πιο ευγενικοί και υπομονετικοί με εμάς επίσης. Αν εξωτερικεύουμε όλα αυτά που αισθανόμαστε και επιτρέπαμε στον εαυτό μας να ξεσπά και να κλαίει όταν το αισθάνεται, ίσως αφήναμε τον εαυτό μας να αισθανθεί περισσότερο χαρά και ευτυχία. Κάτι που αυτός ο κόσμος σίγουρα έχει ανάγκη από μεγαλύτερη ποσότητα».

Η φωτογραφία, που ο Μπαλντόνι αποκαλεί τώρα ως μια από τις αγαπημένες του, δείχνει αυτήν τη συμβουλή στην πράξη.

Και πράγματι είναι υπέροχη. Υπάρχει τόση πίεση εκεί έξω προς τις μητέρες και τους πατεράδες να είναι συνεχώς οι τέλειοι γονείς. Αλλά ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι εσύ ως γονιός είσαι τέλειος (αδύνατο βέβαια), αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί σου δεν θα εκνευριστεί, δεν θα απογοητευτεί ή δεν θα μπερδευτεί ποτέ. Όπως γράφει ο Μπαλντόνι, στην πραγματικότητα τα νήπια μόλις που αρχίζουν να μαθαίνουν και να εξερευνούν τα όρια του κόσμου. Προφανώς και θα βιώσουν περιστρεφόμενα συναισθήματα καθώς συναντούν πράγματα και καταστάσεις τα οποία δεν μπορούν να καταλάβουν.

Το σημαντικό είναι να μην τα εκπαιδεύουμε να κρύβουν αυτά τα συναισθήματά τους ή να τα υποβιβάζουμε από τον φόβο της γελιοποίησης, καθώς αυτή η διαχείριση μπορεί να τους στοιχειώνει στην ενήλικη ζωή τους.

Το να δουλεύουμε πάνω στα συναισθήματά μας, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να ξεσπάμε σε κλάματα μέσα σε ένα παντοπωλείο, είναι μια σημαντική ικανότητα που πρέπει να διδαχθεί κανείς.

Και η συναισθηματική υγεία των παιδιών μας σίγουρα αξίζει πολύ περισσότερο από μερικές περίεργες ματιές ανθρώπων που δεν έχεις ξαναδεί στη ζωή σου και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα τους δεις πάλι.

Το βρήκα εδώ

παιδί

Περί Δυσλεξίας… μύθοι και πραγματικότητα

Οι μύθοι…

  • Δεν είναι καλός μαθητής, άρα έχει δυσλεξία
  • Είναι αριστερόχειρας, άρα έχει δυσλεξία
  • Μπερδεύει το 3 με το ε και το β με το δ, άρα έχει δυσλεξία
  • Μεγαλώνοντας θα το ξεπεράσει
  • Είναι πολύ έξυπνος, άρα δεν έχει δυσλεξία
  • Δεν δυσκολεύεται στον προφορικό λόγο, άρα δεν έχει δυσλεξία

Η πραγματικότητα…

  • Η δυσλεξία αποτελεί μία ειδική διαταραχή πρόσκτησης του γραπτού λόγου. Ο όρος χρησιμοποιείται δηλαδή για να δηλώσει τις μαθησιακές δυσκολίες της ανάγνωσης και της ορθογραφημένης γραφής, που δεν συνδέονται με άλλες οργανικές ή διανοητικές διαταραχές, όπως νοητική υστέρηση και αισθητηριακή ανεπάρκεια, ή ακόμη συναισθηματικές διαταραχές και ανεπαρκείς εκπαιδευτικές ευκαιρίες.
  • Οι επιδόσεις των παιδιών με δυσλεξία είναι κατώτερες από τα άλλα παιδιά της ηλικίας τους παρά τις σοβαρές προσπάθειες που καταβάλλουν.
  • Τα δυσλεξικά παιδιά είναι στην πλειοψηφία τους αγόρια, σε αναλογία 2-4 φορές περισσότερα σε σύγκριση με τα κορίτσια.
  • Σε μία συνηθισμένη τάξη του ελληνικού σχολείου, αναμένεται να υπάρχουν τουλάχιστον 1-2 δυσλεξικοί μαθητές.
  • Tα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δυσλεξικοί μαθητές διαφοροποιούνται σημαντικά για κάθε μαθητή, για κάθε γνωστικό αντικείμενο και για κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα.
  • Οι δυσλεξικοί μαθητές δεν πρόκειται να «απαλλαγούν» κάποια στιγμή από τη δυσλεξία τους. Χρειάζονται ένα ειδικό πρόγραμμα διδασκαλίας της ανάγνωσης και της γραφής, φτιαγμένο ειδικά για τις δικές τους δυσκολίες και δυνατότητες. Χρειάζεται να διδαχτούν ειδικές τεχνικές μελέτης αλλά και στρατηγικές προκειμένου να οργανώνουν σωστά το χρόνο τους όταν μελετάνε.
Σχολείο

«5..10..15..20..25..30..35..40..45..50….φτου και βγαίνω, μπρος, πίσω, δεξιά, αριστερά μου, δεν υπάρχει παιχνίδι».

Το μάζεμα των παιχνιδιών από τα ίδια τα παιδιά αποτελεί μία καθημερινή πρόκληση για πολλούς γονείς.

  • Προσπαθήστε να προσαρμόζετε τα αιτήματα σας αναλόγως με την ηλικία του παιδιού. Σ’ ένα μικρότερο παιδάκι μπορείτε να ζητήσετε να μαζέψει δύο παιχνιδάκια και να το βοηθήσετε στα υπόλοιπα, απολαμβάνοντας τη συνεργασία μεταξύ σας. Να του λέτε πόσο σας αρέσει όταν το κάνετε αυτό μαζί. 
  • Μπορείτε να επιβραβεύετε την προσπάθεια του παιδιού σας (π.χ. με μία αγκαλιά, ένα μπράβο, ένα αυτοκόλλητο, μια βόλτα) και να παρακολουθείτε την εξέλιξη του. Είναι σημαντικό για την αυτοεκτίμηση του παιδιού να του δείχνετε πόσο σημαντικά είναι όλα τα βήματα που κάνει, αλλά και με κατανόηση να του παρέχετε διορθωτικούς μηχανισμούς όταν δεν ανταποκρίνεται στην οδηγία σας (για παράδειγμα «αυτό δεν είναι και τόσο σωστό, μπορείς να το κάνεις κάπως έτσι…», «για να δούμε πως αλλιώς μπορούν αυτά τα παιχνίδια να βρουν το χώρο τους…», «χμμμ..πολύ καλή δουλειά, μια καλή ιδέα επίσης είναι να το κάνεις κάπως έτσι…»). 
  • Βεβαιωθείτε ότι το παιδί ακούει την οδηγία. Ένα παιδί που ταυτόχρονα βλέπει τηλεόραση, παίζει, είναι βυθισμένο στις σκέψεις του, είναι πολύ πιθανόν να μην ανταποκριθεί στην καθοδήγηση. Μπορεί η φωνή του γονιού να μην έφθασε καν στα αυτιά του και αυτό να οδηγεί σε επαναληπτικές οδηγίες που κουράζουν τόσο το παιδί όσο και το γονιό. Πλησιάστε το παιδί, σταθείτε στο ύψος του και ζητείστε με τρυφερότητα πως έχει έρθει η ώρα να συμμαζέψει. 
  • Αποφύγετε να ζητάτε να μαζέψει τα παιχνίδια του, όταν βιάζεστε, όταν είναι να φύγετε από το σπίτι, όταν πάτε για ύπνο. Συνήθως δημιουργεί πίεση και άγχος και, υπό αυτή τη συνθήκη, η απόκριση του παιδιού συχνά είναι αρνητική. Αυτό μπορεί να φέρει ένταση μεταξύ σας, ματαίωση μιας βόλτας, αργοπορία σε ραντεβού, και τελικά απογοήτευση τόσο στο παιδί όσο και στο γονιό.
  • Ο τρόπος καθοδήγησης, το ύφος, ο τόνος της φωνής, οι λέξεις που χρησιμοποιείτε, το άγγιγμα επηρεάζουν την απόκριση του παιδιού. Οπότε, ένας γκρινιάρικος και συχνά επιτακτικός τρόπος μπορεί να μην επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα (π.χ. Πάλι δε μάζεψες τα παιχνίδια σου;, πόσες φορές θα στο πω; Μάζεψε τώρα!).
  • Μπορεί το παιδί να δοκιμάζει τις δυνάμεις των γονέων διεκδικώντας περισσότερο χρόνο με τα παιχνίδια του ή όντας απλά αρνητικό στο να μαζέψει. Μπορείτε, αντί να προσπαθήσετε να επιβληθείτε μπαίνοντας σε ένα παιχνίδι εξουσίας (εάν δεν μαζέψεις… θα χάσεις..δε θα πας…δε θα σου ξαναγοράσω.. θα στα πετάξω..), να δημιουργήσετε διασκεδαστικό κλίμα για να το κάνετε παρέα σαν παιχνίδι (π.χ. κρυφτό με τα παιχνίδια, τα παιχνίδια πάνε για ύπνο, προσποίηση ότι σκοντάφτετε στα σκορπισμένα παιχνίδια και πέφτετε, βρείτε μαζί που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν καλύτερα για να τα προστατέψετε).
  • Να είστε ευέλικτοι. Οποιοσδήποτε άνθρωπος μικρός ή μεγάλος μερικές φορές μπορεί να μη είναι συνεργάσιμος και διαθέσιμος σε επικοινωνία. Δε σας κάνει λιγότερο καλούς γονείς το γεγονός ότι δεν είναι συμμαζεμένα τα παιχνίδια των παιδιών σας. Ας διαχωρίσετε τις ανά περιόδους περιπτώσεις που τα παιδιά σας δε μαζεύουν τα παιχνίδια τους, από εκείνες που έχουν μια συστηματικότητα και διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα επηρεάζοντας τις σχέσεις μεταξύ σας. Στη δεύτερη περίπτωση μπορεί η συμπεριφορά του παιδιού να κρύβει κάποια βαθύτερη ανάγκη του στην αλληλεπίδραση με το γονιό του. Καλό είναι σε αυτή την περίπτωση να αναζητήσετε καθοδήγηση από κάποιο ειδικό.
παιδί