Ετικέτες » πίστη

Στο Θεό πιστεύουν μόνο όσοι Τον κλείνουν μέσα τους

Στο Θεό πιστεύουν μόνο όσοι Τον κλείνουν μέσα τους.

(Από το Βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Καλοί Λιμένες, εκδ. Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός, Σταμάτα 2016)

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr… 6 επιπλέον λέξεις

ΑΤΑΞΙΝΟΜΗΤΑ - UNCATEGORIZED

Αλμανάκ Συναισθημάτων

Μην πασχιζεις ξεφυλλιζοντας βιβλια να ερμηνευσεις τι μπορει να κρυβεται πισω απο τη μασκα των περισσσοτερων “ανθρωπων” που παιζουν με την ψυχη σου, που σε κανουν να αισθανεσαι ενοχη γιατι δεν εισαι αρκετα εξυπνη ή ακομα χειροτερα, αρκετα ανοητη για αυτους…Αποτελεσες μονο μια ψηφιδα στο μωσαικο της ζωης τους…μια ομορφη, γυαλιστερη ψηφιδα, αλλα οχι ολοκληρη εικονα.

Ενα αλμανακ συναισθηματων.. αυτο χρειαζεσαι… αυτο θα γραψω! Αυτο που θα θεραπευει ολα εκεινα τα άυλα και προφανως ησσονος σημασιας συναισθηματα που δε διαγιγνωσκονται ποτε απο τους γιατρους και θα ειναι το μοναδικο φαρμακο, γεματο υπεροχες επινοημενες λεξεις και διαποτισμενο απο εμπειριες ζωης για τις αναριθμητες και απροσδιοριστες παθησεις της ψυχης…

Μ’αυτο θα μπορεις να δεις και ν’ακουσεις ο,τι υπαρχει πισω απο τη μασκα αυτη! Να αντιληφθεις τι τους ανησυχει, τι τους λειπει, τι ονειρευονται… και αφου θα συγχωρεις τον εαυτο σου για ολες τις ευθυνες που του καταλογισες κανοντας τον να νιωθει “λιγος” και “αναξιος”, θα τους συγχωρεις και αυτους. Ετσι κι αλλιως η καρδια σου ηταν παντα κατακλυσμενη απο αγαπη, χαμογελα και πιστη.

Μ’αυτο λοιπον θα μπορεις να δεις τον κοσμο του καθενος που μπαινει στο μοναδικο βαγονι του τρενου της ζωης σου…μεσα απο τα μονοπατια και τα ιχνη που θα αφηνει πισω του… τα συναισθηματα και τις σκεψεις του…
σαν κινηματογραφικο φιλμ…
Μεχρι να εισαι εσυ.. ο τελευταιος του σταθμος.

Μονοπάτια

Νύχτωσε…τη σκυτάλη παίρνει η καρδιά ξεκινώντας από την αφετηρία και γωρίζοντας πως δεν υπάρχει σημείο τερματισμού. Μα δεν την ενδιαφέρει να καταλήξει κάπου, παρά μόνο να περάσει από τα ακατανόητα μονοπάτια των συναισθημάτων που σφραγίζει σαν κύκλο την ημέρα και ξεκλειδώνει πάλι μολις πέσει το σκοτάδι…

Μονοπάτια γεμάτα συναισθήματα, λουσμένα με το ασημένιο φως του φεγγαριού, βγάζοντάς την σε άλλες εποχές…όχι παρελθοντικές, μα να σ’ αυτές που επιθυμεί η καρδιά να χτυπά, παρά να χτυπά μετά βίας μέσα στο σώμα που αδυνατεί να συνυπάρξει σ’ αυτήν εδώ πέρα…

Ένα μονοπάτι μόνο παραμένει σκοτεινό…αυτό της «αλήθειας». Πόσο θέλει να κοιτάξει εκεί ξανά! Πόσο θέλει να περάσει μέσα από αυτήν! Να βουτήξει με κομμένη την ανάσα μήπως βρει απαντήσεις! Δεν μπορεί να δει…ακούει φασαρία…προσπαθεί να συμμαζέψει ανακατεμένες και ασυνάρτητες φωνές με ανυπομονησία και ενθουσιασμό, υποθέτοντας πως ίσως ακούσει αυτά που αναζητεί!

Μάταια..κάνει ένα βήμα πίσω, γυρίζει την πλάτη και απομακρύνεται με βήμα γοργό…»Δεν είναι η δική μου αλήθεια αυτή», σιγομουρμούρησε. «Κανείς δεν παρατάει την αλήθεια του στο σκοτάδι. Την προστατεύει μέχρι να βρεθεί στο διάβα της η καρδιά που θα την ξεκλειδώσει και θα την περιλούσει με το φεγγαρόφως πιο λαμπερό από ποτέ! Εκεί που οι ασυνάρτητες φωνές θα πάψουν να ουρλιάζουν και θα ξεχυθούν από τα σκοτεινά μου μάτια όλες οι αδέσποτες λέξεις από τις γειτονιές που επέλεξαν κάποτε να ζήσουν…»

Ξαπόστασε καρδιά μου…Ξημερώνει…

Τα θέλω Της Ζωής Σου

Ψάξε μέσα σου να βρεις

τα θέλω της ζωής σου

Κάντο όμως μην αργείς

διώξε τον πόνο της ψυχής σου

Άσε σε μια γωνιά

τα πρέπει της κοινωνίας

Ο φόβος χτύπησε την πόρτα, η πίστη πήγε να ανοίξει… δεν ήταν κανένας! (Ανώνυμος)

http://orthodox-heart.blogspot.com

ORTHODOX HEART

Ο φόβος χτύπησε την πόρτα, η πίστη πήγε να ανοίξει… δεν ήταν κανένας! (Ανώνυμος)

Name(απαιτείται)

Email(απαιτείται)

Website

Comment(απαιτείται)



ΑΤΑΞΙΝΟΜΗΤΑ - UNCATEGORIZED

Θέλημα Θεού;

Θέλημα Θεού;

(ή μήπως άρνηση του ανθρώπου να τηρήσει το θέλημα του Θεού;)

Εάν υπάρχει κάτι που ξεπερνάει τα όρια της λογικής, αυτό είναι η απάντηση που δίνουν όσοι προσπαθούν να αιτιολογήσουν αυτά που δεν αιτιολογούνται σε ότι αφορά την “Θεική” επέμβαση στη ζωή των ανθρώπων και αυτή δεν είναι άλλη από τη γνωστή φράση “είναι θέλημα Θεού”.

Όταν κάποιος εισπράττει κάτι θετικό στη ζωή του, ο Θεός τον αγαπάει. Όταν κάποιοι άλλοι εισπράττουν κάτι αρνητικό στη ζωή τους, εμφανίζονται αυτοί που λένε “είναι θέλημα Θεού”. Εάν όμως τους ρωτήσεις πως είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι η δυστυχία του άλλου οφείλεται στο θέλημα του Θεού, η απάντηση είναι εύκολη: “άγνωστες οι βουλές του Θεού”, “ο Θεός λειτουργεί με έναν μυστήριο τρόπο” κλπ.

Η σύγκρουση της λογικής: αυτοί που λένε με τόση βεβαιότητα πως οτιδήποτε κακό συμβαίνει, οφείλεται στο θέλημα του Θεού, αντιφάσκουν με την θέση τους περί του αγνώστου των βουλών του Θεού. Η σκέψη που ακολουθεί είναι απλοϊκή: εάν κάποιος γνωρίζει το θέλημα του Θεού, πως μπορεί να μιλάει για το άγνωστο των βουλών του; Και πως είναι σε θέση να γνωρίζει ποιο είναι το θέλημα του;

Η απάντηση σε όλη αυτή την υποκρισία, είναι απλή…αλλά δεν συμφέρει. Ο Θεός έχει εκφράσει το θέλημα του με το “Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν” (Ματθ. 22,39). Με αυτή του την προτροπή, τα λέει όλα και αποδεικνύει ότι και οι βουλές του δεν μας είναι καθόλου άγνωστες. Δεν υπάρχει κανένα μυστήριο πίσω από τις “θέσεις” του Θεού και του “σκεπτικού” του. Μας το λέει ξεκάθαρα ότι αυτό που θέλει από εμάς, είναι να προσφέρουμε στον πλησίον μας, όλα όσα προσφέρουμε και στον εαυτό μας ως απόδειξη ότι αγαπάμε τον συνάνθρωπο μας τόσο όσο αγαπάμε και τον εαυτό μας. Κάθε άλλη προσπάθεια “ερμηνείας” του θελήματος Του, είναι άκυρη, άτοπη, ανήθικη και βλάσφημη προς το πρόσωπο Του.

Τα δεκάδες χιλιάδες παιδιά που πεθαίνουν κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο σε υπανάπτυκτες περιοχές, δεν πεθαίνουν επειδή ο Θεός είναι ένας αδίστακτος και αιμοσταγής Θεός. Πεθαίνουν γιατί δεκάδες χιλιάδες άλλοι άνθρωποι δεν κάνουν τίποτα γι’ αυτά. Aκόμα χειρότερα διότι έχουν δει τους εαυτούς τους ως εκλεκτά τέκνα του Θεού με δικαίωμα να απολαμβάνουν – μόνο – για τον εαυτό τους, όλα εκείνα τα αγαθά που θα μπορούσαν να σώσουν από την πείνα δεκάδες χιλιάδες παιδιά.

Ο Θεός δεν επιτρέπει πολέμους, ούτε πείνα, ούτε νεκρά παιδιά, ούτε οικογένειες χωρίς δουλειά… Όλα αυτά και άλλα τόσα δεινά, είναι έργα ανθρώπων που αγάπησαν και αγαπούν μόνο τον εαυτό τους. Έργα ανθρώπων που “χειρίζονται” τις λέξεις Θεός, θέλημα Θεού κ.α., κατά το δοκούν και το κάνουν για έναν λόγο: για να αιτιολογήσουν την άρνηση τους να πράξουν κατά γράμμα αυτό που ο ίδιος ο Θεός εξέφρασε ως θέλημα του.

Την επόμενη φορά που θα συναντήσετε έναν συνάνθρωπο σας που θα αντιμετωπίζει το οποιοδήποτε πρόβλημα, απλώστε του το ίδιο χέρι που θα θέλατε να απλώσουν και σε εσάς και μη τον προσπεράσετε λέγοντας ότι υποφέρει γιατί αυτό είναι το “θέλημα του Θεού”, ούτε και να προσπαθήσετε να τον πείσετε ότι “ο Θεός επιτρέπει την δυστυχία του για κάποιον μυστηριώδη και ανεξήγητο λόγο”. Δεν υπάρχει κανένα μυστήριο ούτε και κάποιο “μυστικό και ανεξήγητο” σχέδιο του Θεού. Το μόνο που υπάρχει, είναι η δική μας άρνηση να κάνουμε πράξη το “Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν” όταν βλέπουμε γύρω μας την δυστυχία και την προσπερνάμε σφυρίζοντας ανέμελα.

Π. Παπαδόπουλος

Σκέψεις