Ετικέτες » οικονομια

Οι ευθύνες για το Συνεργατισμό

Όπως συμβαίνει στη χώρα μας κάθε φορά που προκαλείται ένα σοβαρό πρόβλημα,  πριν καν υλοποιηθεί η συμφωνία «ξεπουλήματος»  της Κυπριακής Συνεργατικής Τράπεζας στην ήδη ξεπουλημένη στους ξένους καρχαρίες Ελληνική Τράπεζα, τα παπαγαλάκια του ολιγαρχικού κομματικού κατεστημένου άρχισαν να αλληλοκατηγορούνται για το ποιός έχει την ευθύνη για την κατάρρευση αυτού του ιστορικού και ζωτικού για την κυπριακή κοινωνία και οικονομία οργανισμού.

Οι ευθύνες βέβαια είναι βαρύτατες και ξεκάθαρες για οποιοδήποτε αμερόληπτο αναλυτή.   Βαραίνουν ολόκληρη την πολτική ηγεσία, ιδιαίτερα όμως τα μεγάλα κόμματα που κυβερνούν διαδοχικά τον τόπο για δεκαετίες.

Προ της συγχώνευσης και κρατικοποίησής τους, τα Συνεργατικά Πστωτικά Ιδρύματα (ΣΠΙ) ήταν έρμαιο της κομματοκρατίας.  Οι διοικούσες επιτροπές των τοπικών ΣΠΙ απαρτίζονταν από εκπροσώπους των κομμάτων, οι πλείστοι των οποίων δεν είχαν καν τα ελάχιστα απαραίτητα προσόντα που απαιτούσε η θέση τους.  Λόγω της ευρείας λαικής συμμετοχής στην ιδιοκτησιακή δομή τους, τα ΣΠΙ βρίσκονταν υπό τον «έλεγχο» των 2 μεγάλων κομμάτων, ιδιαίτερα του ΑΚΕΛ.   Η γνωσιολογική ανεπάρκεια των επιτροπών των ΣΠΙ επέτρεψε στη διεύθυνση και το προσωπικό τους να εργάζονται ανεξέλεγκτα και ανορθόδοξα και σε πολλές περιπτώσεις παράτυπα.  Η φτωχή διοίκηση επέτρεψε στους κατεργάρηδες να ευδοκιμούν και ώθησε τους πιό πονηρούς από αυτούς σε μεγαλοαπάτες, πολλές φορές προς όφελος των κομμάτων που τους στήριζαν.  Η έλλειψη αυστηρών τραπεζικών πρακτικών,  κριτηρίων και διαδικασιών καλλιέργησε ανάμεσα στους πολίτες το αίσθημα της οικειότητας και ελαστικότητας για τα ΣΠΙ τα οποία με την άνθιση της οικονομίας και του τραπεζικού συστήματος μεγάλωσαν σημαντικά τα μεγέθη τους, σε βαθμό που κάποια από αυτά ξεπέρασαν τα μεγέθη μικρών εμπορικών τραπεζών.

Όπως ήταν φυσικό, η οικονομική κρίση που ξέσπασε στην Κύπρο το 2009 επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τα ΣΠΙ που ήταν ευάλωτα λόγω της κακοδιαχείρισής τους.

Η τραπεζική κρίση του 2013 έδωσε την ευκαιρία στην παγκόσμια διακυβέρνηση, που είχε ως στόχο τον έλεγχο του κυπριακού τραπεζικού συστήματος, να θέσει υπό τον έλεγχό της, πέραν των 3 μεγάλων εμπορικών τραπεζών (Κύπρου, Λαική και Ελληνική) και τα ΣΠΙ.  Με ένα έξυπνο σχέδιο οργάνωσε το ξεπούλημα τους στα ξένα πολυεθνικά τραπεζικά γεράκια και ανέθεσε την εφαρμογή του σχεδίου στους εδώ εκπροσώπους της.  Σε πρώτη φάση, συγχώνευσε τα ΣΠΙ σε μία οντότητα την οποία κρατικοποίησε. Σε δεύτερη φάση, ανέθεσε τη διοίκησή της σε υμέτερα ακατάλληλα πρόσωπα με ανεπαρκή προσόντα και εμπειρία ώστε να καταστεί ανέφικτη η ανάκαμψή της.  Στην τρίτη και τελευταία φάση, επέφερε το ξεπούλημά της στους εκπροσώπους της, που ήδη ελέγχουν τους δύο άλλους μεγάλους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς του τόπου.

Όπως διακύρητταν οι κυβερνώντες το 2013 η εξυγίανση της Συμεργατικής Κεντρικής Τράπεζας ήταν απόλυτα εφικτή.  Δυστυχώς για το λαό, οι κυβερνώντες, ως συνήθως, δεν εννοούσαν αυτό που έλεγαν, αφού είχαν υπόψη τους κάτι εντελώς διαφορετικό.   Με την ανοχή της νομοθετικής εξουσίας και του λοιπού κομματικού κατεστημένου, οδήγησαν την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα στα χέρια των ξένων μεγαλοκαρχαριών.  Ως αυτό να μην ήταν αρκετό, φρόντισαν οι όροι του ξεπουλήματος να είναι σκανδαλωδώς ευνοικοί για τους αγοραστές και επομένως ζημιογόνοι για τον Κύπριο φορολογούμενο.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι για άλλη μία φορά οι Κύπριοι πολίτες έχουν γίνει θύματα προδοσίας της πολιτικής ηγεσίας τους. Το μόνο παρήγορο είναι ότι αυτή την πολιτική ηγεσία την έχουν εκλέξει οι ίδιοι οι πολίτες και επομένως η ευθύνη βαρύνει και αυτούς.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Μειώσεις-σοκ έως 230 ευρώ στις συντάξεις από το 2019

Σοκ από τις περικοπές που φτάνουν «κατά κεφαλήν» στα 160 ευρώ το μήνα δείχνουν τα σημειώματα με τον επανυπολογισμό στις κύριες και επικουρικές συντάξεις που έχουν τις προσωπικές διαφορές και το «ψαλίδι» έως 18% στις σημερινές καταβαλλόμενες συντάξεις από τον Δεκέμβριο του 2018, όπως έχει νομοθετήσει η κυβέρνηση.

Το «κατά κεφαλήν» είναι μέσος όρος, με βάση τα έως τώρα στοιχεία. Ανά συνταξιούχο οι μειώσεις για άλλους θα είναι μικρότερες των 160 ευρώ (π.χ. 90 ευρώ) και για άλλους μεγαλύτερες (π.χ. 230 ευρώ) από κύρια και από επικουρική σύνταξη. Υπάρχουν και περιπτώσεις που η μείωση 18% βγάζει απώλειες 277 ευρώ μόνο από κύρια σύνταξη (π.χ. περιπτώσεις συνταξιούχων πρώην ΤΕΒΕ, ή ειδικών μισθολογίων του Δημοσίου).

Ο συνολικός λογαριασμός από ένα επεξεργασμένο αρχείο 1.540.000 επανυπολογισμένων συντάξεων που έχει δοθεί από το υπουργείο Εργασίας στην τρόικα, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, δείχνει μειώσεις της τάξης των 132 εκατ. ευρώ το μήνα από τον Δεκέμβριο του 2018 για 940.000 συνταξιούχους.
Ο λογαριασμός αυτός βγαίνει στα 1,58 δισ. ευρώ για το 2019, ενώ η κυβέρνηση δεσμεύτηκε στην τρόικα για 1,8 δισ. ευρώ.

Στους 940.000 δεν περιλαμβάνονται οι συνταξιούχοι Δημοσίου, δηλαδή είναι έξω από το «αρχείο» των επανυπολογισμένων συντάξεων περίπου 600.000 συνταξιούχοι.

Για την πλειονότητα όμως των συνταξιούχων Δημοσίου, προκύπτουν μειώσεις και σύμφωνα με εκτιμήσεις αρμόδιων υπηρεσιών, το 80% ή περίπου για 480.000 δικαιούχους τα «ενημερωτικά συντάξεων» έχουν «ψαλίδι» από 12% έως 18%.

Με το αρχείο των συντάξεων του Δημοσίου, οι κατά κεφαλήν μειώσεις βγαίνουν μεγαλύτερες και «κλειδώνουν» περίπου στα 200 ευρώ μηνιαίας απώλειας από κύρια και επικουρική σύνταξη!

Πηγή άρθρου: www.mononews.gr

Καταποντίζεται η τουρκική οικονομία – Πέφτει η λίρα – Στο 15% το δεκαετές ομόλογο!

Ανήμπορος και κολλημένος με τις εμμονές του ο Ταγίπ Ερντογάν βλέπει ένα μήνα πριν τις εκλογές την οικονομία της Τουρκίας να καταρρέει – Η τουρκική λίρα είναι σε τροχιά εβδομαδιαίας πτώσης 3% – Με τρόμο παρακολουθούν τις εξελίξεις οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι της χώραςΜια ανάλυση της DW αλλά και τα νεα στοιχεία που έρχονται από τις διεθνείς αγορές δείχνουν ότι η τουρκική οικονομία μέρα με την ημέρα βυθίζεται όλο και περισσότερο σε ένα τέλμα από το οποίο δύσκολα θα βγει. 6 επιπλέον λέξεις

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Το ευρώ υποχωρεί κατά 0,11%

Στην αγορά συναλλάγματος,

το ευρώ έναντι του δολαρίου σημειώνει πτώση σε ποσοστό 0,11% και διαμορφώνεται στα 1,1903 δολάρια.

Το ευρώ βρίσκεται στα 130,247 γεν, στο 0,8801 με τη στερλίνα και στο 1,1945 με το ελβετικό φράγκο.

Η ισοτιμία του δολαρίου ενισχύεται οριακά σε ποσοστό 0,03 % έναντι του γεν και διαμορφώνεται στα 109,408 γεν.

Η στερλίνα έναντι του δολαρίου σημειώνει οριακή άνοδο 0,08% και διαμορφώνεται στα 1,3525 δολάρια.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Παγκοσμιοποίηση : ευλογία ή κατάρα

«Παγκοσμιοποίηση» είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγραφεί η ραγδαία αυξανόμενη παγκόσμια αλληλεξάρτηση ανθρώπων και χωρών.

Η αλληλεξάρτηση ανθρώπων και κυρίως χωρών επιταχύνθηκε εντυπωσιακά τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της τεράστιας τεχνολογικής προόδου. 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Υποχώρησε το ελβετικό νόμισμα

H κεντρική τράπεζα της Ελβετίας (SNB),

δεν βιάζεται να τροποποιήσει την πολύ χαλαρή νομισματική πολιτική της που βασίζεται στα αρνητικά επιτόκια, δήλωσε ο πρόεδρός της Τόμας Τζόρνταν, μετά την υποχώρηση της ισοτιμίας του ελβετικού φράγκου στο χαμηλότερο επίπεδο τριών και πλέον ετών.

«Έχουμε μία σχετικά εύθραυστη κατάσταση ακόμα, μπορεί να αλλάξει από τη μία ημέρα στην άλλη, έτσι παραμένουμε πολύ προσεκτικοί στο θέμα αυτό», δήλωσε χθες ο Τζόρνταν στην τηλεόραση του Bloomberg. «Δεν είναι τώρα η ώρα να συζητήσουμε για αλλαγή της νομισματικής πολιτικής. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η σημερινή νομισματική πολιτική είναι ακόμα αναγκαία», πρόσθεσε.

Το ελβετικό νόμισμα υποχώρησε χθες κάτω από το συμβολικό επίπεδο των 1,20 φράγκων ανά ευρώ, καθώς η επανεμφάνιση της διάθεσης για ανάληψη ρίσκου ενθάρρυνε τους επενδυτές να αγοράσουν άλλα στοιχεία ενεργητικού με υψηλότερες αποδόσεις, στοιχηματίζοντας στη διατήρηση της χαλαρής νομισματικής πολιτικής που θα κρατήσει αδύναμο το νόμισμα.

Το επίπεδο των 1,20 φράγκων ανά ευρώ ήταν αυτό που υπερασπιζόταν η SNB επί τρία χρόνια έως τον Ιανουάριο του 2015, όταν σταμάτησε τη δέσμευσή της αυτή με αποτέλεσμα την απρόσμενη ανατίμηση του φράγκου. Μετά τον Ιανουάριο του 2015, η SNB χρησιμοποίησε ένα μείγμα αρνητικών επιτοκίων και αγορών συναλλάγματος για να περιορίσει τη ζήτηση για το φράγκο, το οποίο αναζητούν παραδοσιακά οι επενδυτές σε εποχές οικονομικής και πολιτικής αναταραχής.

Ο Τζόρνταν δήλωσε ότι το φράγκο κινείται τώρα στη «σωστή κατεύθυνση» μετά από μία περίοδο σημαντικής υπερτίμησής του, αν και η κατάσταση παραμένει εύθραυστη και θα μπορούσε να αλλάξει ανά πάσα στιγμή. Το φράγκο, πρόσθεσε, παραμένει ασφαλές καταφύγιο, αν και η ζήτησή του έχει μειωθεί.

Ο Τζόρνταν καλωσόρισε τα πρώτα βήματα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για ομαλοποίηση της πολιτικής στήριξης που εφαρμόζει, αλλά σημείωσε ότι αυτό δεν θα προκαλέσει κατ’ ανάγκη αντίδραση από τη SNB. Ο πληθωρισμός παραμένει πολύ χαμηλός στην Ελβετία, ενώ παραμένει ένα κενό μεταξύ του τρέχοντος και του δυνητικού ΑΕΠ.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Φυσικό αέριο: ευλογία ή κατάρα;

Αυτή την περίοδο είναι επίκαιρη η γνωστή ρήση του Εσπεν Μπαρθ Εϊντε «Το φυσικό αέριο μπορεί να είναι ευλογία, αλλά και κατάρα για την Κύπρο». Πράγματι, εκεί που ο ενθουσιασμός από τα ευρήματα των γεωτρήσεων και τις κινήσεις στη σκακιέρα του φυσικού αερίου έφτασε στο απόγειο, ήρθαν οι απειλές της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ και η παρεμπόδιση της ΕΝΙ να προσγειώσουν ανώμαλα τους ενδιαφερόμενους.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι από τη μια η Τουρκία προκαλεί σε όλους τους τόνους και απειλεί τις γεωτρήσεις και από την άλλη, η κυπριακή κυβέρνηση, μη έχοντας άλλη επιλογή, προκρίνει να κινείται παρασκηνιακά σε διπλωματικό επίπεδο και να κρατά χαμηλό προφίλ, συστήνοντας σύνεση και ψυχραιμία.

Παράλληλα, διαβεβαιώνει προς όλες τις κατευθύνσεις ότι το ενεργειακό πρόγραμμα της Κύπρου θα συνεχιστεί. Τι σημαίνουν όλα τούτα; Σημαίνουν ένα πράγμα: ότι το γεωπολιτικό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο μπαίνει σε μια νέα φάση, αυτή της όξυνσης των ταραγμένων σχέσεων μεταξύ της Τουρκίας και του Ελληνισμού, ειδικότερα βεβαίως της Κύπρου. Και μάλιστα με την Τουρκία να μη συναντά ουσιαστική αντίδραση, να παίζει μόνη της και να επιβάλλει το παιχνίδι της.

Διαχείριση κεκτημένων

Ολες αυτές οι κινήσεις έχουν ασφαλώς έναν κύριο στόχο. Αν δούμε τη μεγάλη εικόνα, θα διαπιστώσουμε ότι κυρίαρχο στοιχείο είναι η απραξία στις συνομιλίες για το Κυπριακό και το γεγονός ότι μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά το περασμένο καλοκαίρι, οι Τούρκοι επέλεξαν να προχωρήσουν σε δράσεις με βάση το διαβόητο «πλάνο Β» στο Κυπριακό.

Οι στοχεύσεις της Τουρκίας δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από το να εξασφαλίσει κεκτημένα σε ό,τι αφορά τη συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της ΑΟΖ της Κύπρου. Το λένε και δεν το κρύβουν ότι θέλουν να διασφαλίσουν πως το φυσικό αέριο θα μπει στο τραπέζι των όποιων μελλοντικών συνομιλιών ως ήδη τετελεσμένο γεγονός που ανήκει και αφορά και τις δύο κοινότητες. Στη βάση αυτής της θεώρησης μπαίνει στην εξίσωση το ζήτημα της πολιτικής ισότητας των Τουρκοκυπρίων.

Η Αγκυρα και η τουρκοκυπριακή ηγεσία θεωρούν το θέμα αυτό πρώτιστη προϋπόθεση για την όποια κατάληξη των διαπραγματεύσεων για λύση του Κυπριακού. Και σαν πρώτο τεστ επιμένουν στη συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της νήσου. Εδώ ακριβώς είναι και το κλειδί των μελλοντικών εξελίξεων.

Το σημείο-κλειδί

Η περίπλοκη αυτή κατάσταση ξαναθέτει επί τάπητος το κεντρικό ζήτημα της εξεύρεσης λύσης στο Κυπριακό που, αν επιτευχθεί, τότε θα «λύσει» αυτομάτως και το θέμα του φυσικού αερίου, αφού υπάρχει σύγκλιση ως προς τούτο μεταξύ των δύο πλευρών.

Με αυτή την έννοια, η κρίση δημιουργεί, ως συνήθως, και ευκαιρίες. Ευκαιρίες που θα προσπαθήσουν να αξιοποιήσουν οι εμπλεκόμενοι προκειμένου να βρουν μια κοινά αποδεκτή φόρμουλα που θα οδηγήσει στην ταχεία επανέναρξη (και αυτή τη φορά οριστική κατάληξη ή μη) των συνομιλιών.

Η περίοδος που προσφέρεται για επαφές και λήψη αποφάσεων εκτείνεται μέχρι την επόμενη γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ, δηλαδή μέχρι το καλοκαίρι ή το αργότερο το φθινόπωρο. Στη διάρκεια αυτής της «νεκρής» περιόδου καλούνται οι πλευρές να βρουν διέξοδο. Προς το παρόν, οι Αναστασιάδης και Ακιντζί «ψήνουν» κοινωνική συνάντηση με τη μορφή δείπνου, ενώ τα Ηνωμένα Εθνη αναζητούν πρόσωπο κοινής αποδοχής που θα ενεργήσει ως απεσταλμένος του γενικού γραμματέα Αντόνιο Γκουτέρες, προκειμένου να διερευνήσει τις προθέσεις των δύο πλευρών.

Ωστόσο, δεν είναι μυστικό ότι και στη Νέα Υόρκη βλέπουν τις δυσκολίες στο Κυπριακό λόγω των υδρογονανθράκων.

Στο μεταξύ όμως υπάρχει ανοικτό το θέμα των γεωτρήσεων από την Exxon Mobil που προγραμματίζονται για το καλοκαίρι ή το αργότερο το φθινόπωρο. Παραμένει το ερώτημα τι θα πράξει η Τουρκία σε ένα οικόπεδο που δεν διεκδικεί. Θα προσπαθήσει να εμποδίσει το γεωτρύπανο και πάλι; Και θα τα βάλει με τους Αμερικανούς που δεδηλωμένα θα προστατέψουν τα συμφέροντά τους;

Πολύ αμφιβάλλουμε, αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι πως και αυτός ο παράγοντας παίζει έναν ρόλο που ωθεί τους εμπλεκόμενους στις αναγκαστικές παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για να βρεθεί η χρυσή συμβιβαστική φόρμουλα που θα αφήνει ικανοποιημένους τους πάντες. Βεβαίως, στο μεσοδιάστημα η τακτική των προκλήσεων και απειλών εκ μέρους της Τουρκίας θα συνεχιστεί ως μέρος των τακτικισμών για την εξασφάλιση πολιτικών πλεονεκτημάτων.

Είναι γνωστό ότι κάποιοι αναλυτές ήδη υποστηρίζουν πως η περιφερειακή κλιμάκωση της έντασης ήταν «αναπόφευκτη» λόγω της παρουσίας φυσικών πόρων. Αντί να ενεργεί ως σταθεροποιητική δύναμη, δηλώνουν, η ανακάλυψη φυσικού αερίου «επιδεινώνει τις πολιτικές διαμάχες που παραμένουν άλυτες».

Είτε λύση είτε κρίση

Τι μπορεί να συμβεί στο τέλος; Είτε θα έχουμε επικίνδυνο αδιέξοδο, είτε θα σημειωθεί το «μπρέικ θρου», δηλαδή θα διαρρηχθεί το αδιέξοδο. Ο,τι κι αν συμβεί, οι εξελίξεις θα είναι καθοριστικές για το μέλλον της Κύπρου ως «ευρωπαϊκού» ενεργειακού κόμβου. Με αυτή την έννοια, η Ε.Ε. θα έπρεπε να είχε μια αποτελεσματική ανάμειξη στις εξελίξεις.

Αντ’ αυτού όμως, παρατηρούμε μια σταθερή μεν, αλλά βερμπαλιστική υποστήριξη των δικαιωμάτων της Κύπρου ως κυρίαρχου κράτους στη δική της ΑΟΖ, θέση που ισχύει και για τις ΗΠΑ. Βεβαίως, όσο σημαντική κι αν είναι η υποστήριξη των εταίρων μας, δεν είναι αρκετή για να ανακόψει τους σχεδιασμούς της Αγκυρας. Σαφώς και το δίλημμα είναι απλό: είτε λύση είτε κρίση.

Γι’ αυτό, το ερώτημα ξανατίθεται: Θα προσπαθήσουν οι εμπλεκόμενοι να λύσουν τα προβλήματα μέσω μιας συνολικής διευθέτησης του Κυπριακού ή θα έχουμε άλλες, καταλυτικές εξελίξεις τόσο στο θέμα του φυσικού αερίου, όσο και στο θέμα της λύσης του Κυπριακού; Τελικά, θα είναι ευλογία ή θα αποδειχθεί κατάρα για την Κύπρο ο φυσικός της πλούτος στην ΑΟΖ;

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ