Ετικέτες » νεα

Περί τρέλας: «Μετεβλήθη εντός μου και ο ρυθμός του κόσμου»

Γράφει η Καλλιόπη Μιχελάκου στο Marginalia

Συνήθως η ψυχιατρική, και πιο πολύ η ψυχανάλυση, προσεγγίζουν τους συγγραφείς μέσα από το  έργο τους, στην προσπάθεια να κατανοήσουν όχι τόσο τους ίδιους ή το ασυνείδητό τους, αλλά γενικότερα τις ψυχικές διαταραχές, που μπορεί να περιγράφονται εξαιρετικά σε λογοτεχνικά κείμενα, ή το ασυνείδητο σαν τμήμα του ψυχικού οργάνου του ανθρώπου, καθώς και τους νόμους που το διέπουν. 22 επιπλέον λέξεις

ΠΕΡΙ ΤΡΕΛΑΣ

Τζέιν Ώστιν - «Σάντιτον»: «Ημιτελές αριστούργημα»

Γράφει η Μαρία Λιάκου στο Fractal

Στις 18 Μαρτίου 1817, η Τζέιν Ώστιν γράφει τις τελευταίες αράδες ενός μυθιστορήματος εν προόδω. Το χειρόγραφο φέρει τον τίτλο «Τα αδέλφια». Η αποδυναμωμένη υγεία της Ώστιν και ο θάνατός της, στις 18 Ιουνίου του ίδιου έτους, κληροδοτούν στην παγκόσμια λογοτεχνία δώδεκα κεφάλαια από το μυθιστόρημα, το οποίο θα εκδοθεί τελικά το 1925, με τον τίτλο «Σάντιτον». Έκτοτε, το τελευταίο μυθιστόρημα της Ώστιν, ανολοκλήρωτο πλην όμως φανερά το πιο ώριμο έργο της, βρίσκει περισσότερους από 80 «συνεχιστές».

Κανείς δεν γνωρίζει αν η Σάρλοτ Χέιγουντ και ο Σίντνεϊ Πάρκερ («Σάντιτον») θα κατάφερναν να «κλέψουν τη δόξα» από την Ελίζαμπεθ Μπένετ και τον κ. Ντάρσι − το ζευγάρι των πρωταγωνιστών στο «Περηφάνια και προκατάληψη». Βέβαιο, όμως, είναι πως στις σελίδες αυτού του μυθιστορήματος η Ώστιν ασκεί ενδελεχή κριτική στην ηθική φιλοσοφία του φύλου, αντικρίζοντας από τα παράθυρά της έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Το «Σάντιτον» αποτελεί την οριστική λογοτεχνική πνοή της Ώστιν και ένα ακατέργαστο διαμάντι για κάθε αναγνώστη.

Σε όλα τα έργα της η Τζέιν Ώστιν αναφέρεται κυρίως στην εξάρτηση των γυναικών από τον γάμο για να εξασφαλίσουν κοινωνικό κύρος και κοινωνική ασφάλεια.

Κατά την διάρκεια της ζωής της δεν είχε καταξιωθεί ως συγγραφέας. Μια δημοσίευση ενός απομνημονεύματος για την ζωή της το 1870 (από έναν ανιψιό της) που γνωστοποιεί το όνομά της γίνεται η αφορμή της αναγνώρισης του συγγραφικού της έργου.

Για πρώτη φορά έχουμε το «Σάντιτον» στα ελληνικά. Το βιβλίο περιέχει δώδεκα κεφάλαια. Με τριτοπρόσωπη αφήγηση η συγγραφέας μας παρουσιάζει τα πρόσωπα-χαρακτήρες των ηρώων του ημιτελούς αυτού μυθιστορήματος. Η γλώσσα (που οφείλεται και στην εξαιρετική δουλειά της Λαμπριάνας Οικονόμου) είναι σημερινή.

Η θεματολογία της εδώ είναι η δημιουργία ενός τουριστικού παραθαλάσσιου οικισμού με φιλοδοξία να γίνει ένα ξακουστό θέρετρο. Μέσω της αφήγησης μιας ενδιαφέρουσας ιστορίας του ζεύγους Πάρκερ, η συγγραφέας αναδεικνύει τους χαρακτήρες και κρατάει τον αναγνώστη σε εγρήγορση. Τα μέλη της οικογένειας , οι συγγενείς και τα πρόσωπα γνωριμιών (οικογένεια Χέιγουντι και κυρίως η Σαρλότ) πλέκουν τον λογοτεχνικό ιστό της ιστορίας της Ώστιν. Η έλξη του αναγνώστη με το βιβλίο αυτό είναι  κυρίως οι ήρωες  που είναι καθημερινοί άνθρωποι, με τις έγνοιες τους, τις μικροχαρές τους (περίπατοι στον λόφο, πίνουν το τσάι τους…) Παράλληλα  οι αντιλήψεις τους, τα καμώματά τους περιγράφονται με χάρη και αισθάνεσαι ότι τους παρακολουθείς σε μια κινηματογραφική ταινία.

Η πρωτοτυπία του βιβλίου είναι σαφώς η κοινωνική και οικονομική ζωή που βρίσκεται σε «ανάπτυξη» και οι «προχωρημένες ιδέες» για την εποχή που γράφτηκε.

«…οι άνθρωποι… συρρέουν σε αστικά κέντρα ή μητροπόλεις και δραστηριοποιούνται σε νεωτερικούς επιχειρηματικούς κλάδους όπου δημιουργούνται ευκαιρίες πλουτισμού και, κατά συνέπεια, κοινωνική κινητικότητα» σελ. 136 όπως αναφέρει στο Επίμετρο του βιβλίου.

Οι άνδρες είναι αποδυναμωμένοι. Η λαίδη Ντέναμ (συνεταίρος του κ. Πάρκερ) κάνει οικονομική διαχείριση και οικονομικά πλάνα ανάπτυξης σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία.

«…το κοινωνικό φύλο δεν αντανακλάται κατ’ ανάγκην στο βιολογικό…» σελ 138 και όλες οι γυναίκες –χαρακτήρες στο μυθιστόρημα έχουν λόγο και δράση. Πολύ μπροστά ως θέση η άποψη αυτή εάν σκεφτούμε τον χρόνο γραφής του μυθιστορήματος. Η  έκδοση αυτού του βιβλίου αποδεικνύει ότι όντως οι κλασσικοί συγγραφείς αντέχουν στον χρόνο και τα κείμενα μπορούν να μεταφραστούν σε κάθε εποχή του μέλλοντος.

Η Λαμπριάνα Οικονόμου στο επίμετρο επισημαίνει: «Αντιθέτως, δίνεται προβάδισμα στις γυναίκες…. Ως εκ τούτου, η σύλληψη της Ώστιν για την έκφυλη ταυτότητα αμφισβητεί ξεκάθαρα το συστημικό πλαίσιο που αναπαράγει νόρμες και αναπαράγεται, με τη σειρά του, από αυτές.» σελ. 138-139.

Με το βιβλίο της αυτό η Ώστιν και σήμερα είναι σύγχρονη και

«…το Σάντιτον δεν είναι ένα ημιτελές μυθιστόρημα αλλά η ενδελεχής κριτική της Ώστιν στην ηθική φιλοσοφία του φύλου και η οριστική λογοτεχνική πνοή»σελ. 139.

Έχουμε πολλούς λόγους να το διαβάσουμε το βιβλίο αυτό σήμερα και όντως, «είναι ένα ακατέργαστο διαμάντι»!

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Ρυουνόσουκε Ακουτάγκαβα: Βίος και πολιτεία ενός ηλίθιου, μτφρ.: Αγγελική Κορρέ

Ρυουνόσουκε Ακουτάγκαβα: Βίος και πολιτεία ενός ηλίθιου

Μετάφραση ▪ Επίμετρο ▪ Σημειώσεις: Αγγελική Κορρέ

Α’ έκδοση: Μάιος 2018

Αριθμός σελίδων: 192 ▪ Τιμή: €13,78

ISBN: 978-618-82781-4-1

 Ο «πατέρας της ιαπωνικής διηγηματογραφίας» Ρυουνόσουκε Ακουτάγκαβα επιστρέφει στα ελληνικά με μια έκδοση όπου συγκεντρώνονται τα καλύτερα διηγήματά του. Από το αριστουργηματικό «Πόδια αλόγου» και το αυτοβιογραφικό «Βίος και πολιτεία ενός ηλίθιου» μέχρι τα περίφημα «Στο σύσκιο με τα μπαμπού» και «Ρασόμον», τα οποία ενέπνευσαν τον σκηνοθέτη Άκιρα Κουρόσαβα για να δημιουργήσει την ομώνυμη ταινία («Rashōmon», 1950).

Τα διηγήματα του Ακουτάγκαβα προφητεύουν τα δεινά του μέλλοντος με την απόδραση από τα δεινά του παρόντος. Πίσω από τον μύθο τους βρίσκεται η καθαρή αλήθεια, που ακολουθεί τα ανθρώπινα πάθη.

Ο Χάρουκι Μουράκαμι τον κατατάσσει ―και δικαίως― στους μείζονες πεζογράφους της Ιαπωνίας. Για την ακρίβεια: ο Ακουτάγκαβα είναι ένας συγγραφέας τόσο κλασικός όσο κλασικά είναι τα παραμύθια.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ, Κουμέ Μάσαο:

Το αφήνω σ’ εσένα ν’ αποφασίσεις πότε και πού θα δημοσιεύσεις αυτό το χειρόγραφο – ή αν θα το δημοσιεύσεις γενικά.

Γνωρίζεις τους περισσότερους απ’ τους ανθρώπους που εμφανίζονται εδώ, αλλά, αν το δημοσιεύσεις, δεν θα ήθελα να προσθέσεις κάποιο σημείωμα όπου θ’ αποκαλύπτεις την ταυτότητά τους.

Βιώνω πια την πιο θλιβερή ευτυχία που μπορεί κανείς να φανταστεί. Και όμως, παραδόξως, δεν μετανιώνω για τίποτα. Λυπάμαι μονάχα όποιον είχε την ατυχία να ζήσει πλάι σε έναν τόσο κακό σύζυγο, τόσο κακό γιο, τόσο κακό πατέρα σαν εμένα. Γι’ αυτό, λοιπόν, έχε γεια. Δεν προσπάθησα –όχι συνειδητά, τουλάχιστον– ν’ αυτοδικαιωθώ εδώ πέρα.

Κλείνοντας, να πω πως σου εμπιστεύομαι αυτό το χειρόγραφο, επειδή πιστεύω ότι με ξέρεις καλύτερα από κάθε άλλον. Μπορεί να φορώ την προβιά του σοβαρού και του διανοούμενου, αλλά, με αυτό το χειρόγραφο, σου δίνω το ελεύθερο να μου τη βγάλεις και να γελάσεις όσο θες με την ηλιθιότητά μου.

Ακουτάγκαβα Ρυουνόσουκε

20 Ιουνίου 1927

FEATURED

«Περί χρήματος και άλλων δαιμονίων λόγος»

Γράφει ο Σπύρος Μπρίκος στο περιοδικό Μανδραγόρας

Tο βιβλίο «Περί Χρήματος» είναι το τρίτο κατά εκδοτική σειρά, που ακολούθησε μετά το «Βορτιστικό μανιφέστο» και το «Περί τρέλας» από τις εκδόσεις «Κοβάλτιο» 9 επιπλέον λέξεις

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

19/5/2018 Εκδρομή του κατηχητικού μας στη Ρητίνη Πιερίας και σε χώρο αναψυχής

Τη Ρητίνη Πιερίας  επισκεφτήκαμε μετά από πρωτοβουλία του εφημέριου του ναού της ενορίας μας, π. Βασιλείου Γκαντά, ώστε να θαυμάσουμε τις ομορφιές του νομού μας στα μέρη εκείνα, αλλά  και  να  δούμε  τους χώρους φιλοξενίας των κατηχητόπουλων της Μητρόπολής μας, που λειτουργούν το καλοκαίρι, αφού κλείσουν τα σχολεία και εξής. Δύο μικρά βιντεάκια (διάρκειας 1 λεπτού και  39 δευτερολέπτων το ένα  και 3,5 λεπτών το δεύτερο) της Ρητίνης μπορείτε να δείτε κι εσείς πατώντας εδώ κι εδώ.

Η Μητρόπολή μας φιλοξενεί αρκετά χρόνια παιδιά και νέους εκεί, στην ονομαζόμενη «Κατασκήνωση Αγίου Γεωργίου» στη Ρητίνη.

Φωτογραφίες από την κατασκήνωση κατά τη λειτουργία της το 2015, με κατηχητόπουλα από τον Κολινδρό, μπορείτε να δείτε εδώ.

Πληροφορίες για τη Μονή του Αγ. Γεωργίου (και μια όμορφη φωτογραφία του ναού του Αγ. Γεωργίου) μπορείτε να βρείτε εδώ. Το καθολικό της μονής, ο ναός του Αγ. Γεωργίου είναι βασιλική με ξύλινη στέγη, ναός ο οποίος επισκευάστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα.  Εσωτερικά είναι ολόκληρος αγιογραφημένος. Η πρώτη τοιχογράφησή του έγινε στα 1494. Σήμερα φαίνονται μόνο δυο παραστάσεις του 1494. Η μία εικονίζει τον  ΄Αγιο Γεώργιο έφιππο να φονεύει το δράκοντα, πάνω από την πόρτα εισόδου και η δεύτερη τον ΄Αγιο Κεράμιο με αποτυπωμένη τη μορφή του Χριστού  μέσα σε κόγχη του βόρειου τοίχου του ιερού.

Μετά από εκεί πήγαμε στο «κτήμα Δρούγκα», όπου τα παιδιά χάρηκαν παιχνίδι, οι μεγάλοι έναν καφέ και όλοι μας ένα ωραίο κολατσό… 

 

Να είμαστε γεροί και του χρόνου και Θεού θέλοντος να ξαναπάμε…!

ΝΕΑ

Μεγάλη Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018, στον Άγιο Ανδρέα Πιερίας

Κορίτσια και αγόρια από το  κατηχητικό μας συμμετείχαν ψυχή τε και σώματι στο θείο πάθος. Τα κορίτσια στόλισαν τον Επιτάφια μζί με τις κυρίες της ενορίας μας κι έγιναν μυροφόρες

ενώ τα γόρια σήκωσαν το σταυρό και τα εξαπτέρυγα κατά την περιφορά του Επιταφίου και έγιναν ιερόπαιδες.

Και του χρόνου να είστε γερά, παιδιά μας! Είθε ο αναστημένος Χριστός μας να σας φυλάει!

Οι Γιορτές μας