Ετικέτες » κκε

► ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΜΕ ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!

► Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΣΙΠΡΑ ΠΑΡΑΠΑΙΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΑΓΡΟΤΩΝ, ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ!

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΚΤΕΡ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!

Τα παιδικά χρόνια, οι αριστεροί γονείς, οι σπουδές, οι προσπάθειες για το Κυπριακό και τα λάθη ενός ανθρώπου που δεν θα άλλαζε τίποτα από τη ζωή του. 

συνεντεύξεις

Σαν σήμερα: 6 Ιανουαρίου 1919: Η πρώτη ανοιχτή συγκέντρωση του Εργατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος

πηγή left.gr

Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (ΣΕΚΕ) είναι το πρώτο ελληνικό επαναστατικό σοσιαλιστικό κόμμα που ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1918. Στο 3ο Έκτακτο Συνέδριο τον Νοέμβριο του 1924, το κόμμα μετονομάστηκε σε Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ).

Στις 17 Νοέμβρη του 1918 (4 Νοέμβρη με το παλιό ημερολόγιο) συνήλθε στα γραφεία του Συνδέσμου Μηχανικών Ατμοπλοίων Πειραιώς στον Πειραιά, εκεί που βρίσκονται σήμερα τα γραφεία της ΠΕΜΕΝ, το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΕΚΕ. Αιτία υπήρξε η ανάγκη συνένωσης των σοσιαλιστικών οργανώσεων και ομάδων σε ένα κόμμα με κοινές αρχές, πολιτική και πρόγραμμα. Οι εργασίες του συνεδρίου κράτησαν 7 μέρες και ολοκληρώθηκαν στις 23 Νοέμβρη του 1918.

Σύμφωνα με τον Αβραάμ Μπεναρόγια: «Στο συνέδριο ήσαν όλοι οι εκπρόσωποι των σοσιαλιστικών ζυμώσεων παλαιοτέρων ετών, πλην του Πλάτωνος Δρακούλη, οι ζωηρότεροι και συνειδητότεροι εκπρόσωποι του ελληνικού προλεταριάτου, καπνεργάται, ηλεκτροτεχνίται, σιγαροποιοί, ναυτικοί, οι εκπρόσωποι των νέων ιδεολόγων διανοουμένων, φοιτηταί επαναστάται, δοκιμασθέντες ήδη στον αγώνα υπέρ των ιδεών των. Μια χούφτα ανθρώπων περί τους 30 εν όλω έθετον τις βάσεις ενός νέου και ιστορικού κόμματος, του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ήνοιγον τον δρόμον της πολιτικής σταδιοδρομίας της νέας κοινωνικής τάξεως, του ελληνικού προλεταριάτου».

Στο συνέδριο συμμετείχαν και δύο σοσιαλιστές βουλευτές, ο Αριστοτέλης Σίδερης και ο Αλβέρτος Κουριέλ, που είχαν εκλεγεί στη Θεσσαλονίκη με τη Φεντερασιόν στις εκλογές του 1915.

Το Α΄ Πανελλαδικό Σοσιαλιστικό Συνέδριο ξεκίνησε τις εργασίες του με σύντομη ομιλία του ηλεκτροτεχνίτη και προσωρινού προέδρου των εργασιών Σταμάτη Κόκκινου, ο οποίος, μιλώντας εκ μέρους της οργανωτικής επιτροπής, είπε:

«Η αίθουσα εις την οποίαν συνεδριάζομεν δεν ανήκει εις το Σοσιαλιστικόν Κόμμα και ως εκ τούτου δεν πρέπει να κάμει εντύπωσιν εις το κοινόν η διακόσμησις, η κάθε άλλο παρά σοσιαλιστική. Εύχομαι, όπως εις το ερχόμενον συνέδριον έχωμεν αίθουσαν ιδικήν μας, όπως ημείς θέλωμεν».

Στη συνέχεια ο Αβραάμ Μπεναρόγια διάβασε εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής χαιρετιστήρια τηλεγραφήματα και κατόπιν το λόγο πήρε ο Άντζελ Πεχνά εκ μέρους των Σοσιαλιστών Καβάλας, ο οποίος και ζήτησε τη διακοπή των εργασιών για το απόγευμα της ίδιας μέρας, σε ένδειξη συμπαράστασης προς τη Γερμανική Επανάσταση των Σπαρτακιστών που εξελισσόταν εκείνες τις μέρες με ηγέτες τη Ρόζα Λούξεμπουργκ και τον Καρλ Λίμπκνεχτ. Τέλος, το λόγο ξαναπήρε ο Μπεναρόγια, ο οποίος, μεταξύ άλλων, ζήτησε την άδεια «να αποστείλει χαιρετιστήρια τηλεγραφήματα, όπου πρέπει».

Οργανωτική επιτροπή

Την οργανωτική επιτροπή που είχε εκλεγεί από τη Δεύτερη Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη την αποτελούσαν οι:

Άριστος Αρβανίτης

Νίκος Δημητράτος

Σταμάτης Κόκκινος

Αβραάμ Μπεναρόγια

Δημοσθένης Λιγδόπουλος

Εξέλιξη και αποφάσεις

Στο συνέδριο εκδηλώθηκαν τρεις πολιτικές και ιδεολογικές τάσεις[4]:

Αριστερή (Ν. Δημητράτος, Δ. Λιγδόπουλος, Σ. Κομιώτης, Μ. Οικονόμου)

Κεντρώα (Α. Μπεναρόγια, Σ. Κόκκινος)

Δεξιά (Αρ. Σίδερης, Π. Δημητράτος, Ν. Γιαννιός)

Τελικά μετά από έντονες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις επικράτησαν οι απόψεις της αριστερής πτέρυγας που εμπνεόταν από την Οχτωβριανή Επανάσταση και το κόμμα από την ίδρυσή του κιόλας απέκτησε επαναστατικό προσανατολισμό[5]. Το κόμμα διακύρηττε ανοιχτά και περήφανα ότι παλεύει «δια την ανατροπήν της διεθνούς κεφαλαιοκρατίας και τον θρίαμβον του διεθνούς σοσιαλισμού»[6]. Ο Νικόλαος Γιαννιός και η ομάδα του αποχώρησε από το συνέδριο χωρίς αυτό να έχει επιπτώσεις στο νεοσύστατο κόμμα.

Στο Ιδρυτικόν Ψήφισμα του ΣΕΚΕ αναφέρεται:

«Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος βασίζεται επί των θεμελιωδών αρχών:

Πολιτική και οικονομική οργάνωσις του προλεταριάτου σε ξεχωριστό κόμμα τάξεως για την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας και δημοσιοποίησην των μέσων παραγωγής και ανταλλαγής δηλαδή την μεταβολήν της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας εις κοινωνίαν κολλεχτιβικήν ή κομμουνιστικήν και

Διεθνής συνεννόησις και δράσις των εργατών»

Γενικά εκφράστηκαν θέσεις για την εγκαθίδρυση Δημοκρατίας, δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, διαχωρισμού κράτους εκκλησίας, κατάργηση έμμεσων φόρων, προοδευτική φορολογία, εξίσωση δύο φύλλων, καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και εισαγωγής στα σχολεία γλωσσών των διάφορων εθνοτήτων. Το συνέδριο επίσης υιοθέτησε ψήφισμα ίδρυσης Δημοκρατικής Ομοσπονδίας των Βαλκανικών Κρατών. Τέλος ψήφισε «διαμαρτυρίαν δια την μελετώμενην επέμβασιν των συμμάχων κατά της νεαράς Σοβιετικής Δημοκρατίας»[7].

Την πρώτη Κεντρική Επιτροπή που εκλέχθηκε στο συνέδριο αποτελούσαν οι:

Νίκος Δημητράτος

Άριστος Αρβανίτης

Δημοσθένης Λιγδόπουλος

Σταμάτης Κόκκινος

Μιχάλης Σιδέρης

Γραμματέας της πρώτης Κεντρικής Επιτροπής εκλέχτηκε ο Νίκος Δημητράτος.

Την Εξελεγκτική Επιτροπή αποτελούσαν οι:

Γιώργος Πισπινής

Σπύρος Κομιώτης

Αβραάμ Μπεναρόγια

Διευθυντής της εφημερίδας Εργατικός Αγών που ήταν το πρώτο επίσημο δημοσιογραφικό όργανο του κόμματος εκλέχτηκε ο Δ. Λιγδόπουλος.

Η πρώτη συγκέντρωση του ΣΕΚΕ οργανώθηκε τον Δεκέμβριο του 1918 στο θέατρο «ΔΙΟΝΥΣΙΑ» στην Πλατεία Συντάγματος και συγκέντρωσε αρκετό κόσμο[8]. Παρόμοιες συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν σε Βόλο, Καβάλα και Θεσσαλονίκη.

Ως όργανο του κόμματος χρησιμοποιήθηκε η εβδομαδιαία εφημερίδα Εργατικός Αγών. Η καθημερινή ενημέρωση των μελών γινόταν μέσω του Ριζοσπάστη που έκδιδε ο Ι.Πετσόπουλος και συνέκλινε με τις απόψεις του ΣΕΚΕ.

Πρώτο μέλημα των μελών του ΣΕΚΕ ήταν η οργάνωση των εργατοϋπαλλήλων στα συνδικάτα στα πλαίσια της ΓΣΕΕ. Αν και ολιγάριθμα τα μέλη του απέκτησαν γρήγορα μεγάλη επιρροή στα συνδικάτα.

Με την βοήθεια του κόμματος η ΓΣΕΕ οργάνωσε το 1919 την πρώτη υπαλληλική απεργία τραπεζικών στην Ελλάδα και τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς της χρονιάς εκείνης με αιτήματα αύξησης ημερομισθίων, καθιέρωση οκταώρου και κοινωνικές ασφαλίσεις. Λόγω των απαγορεύσεων της κυβέρνησης Βενιζέλου να πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις μέσα στα αστικά κέντρα οι εκδηλώσεις έλαβαν χώρα στα προάστια.

Αρθρα

αντιπαράδειγμα #03 "Ο μακρινός απόηχος μιας μεγάλης ιστορίας"

Πριν λίγες μέρες δημοσίευσα την παραπάνω φωτογραφία από την Φλώρινα το 1949 με ένα σύνθημα του ΔΣΕ που καλεί τον Μακεδονικό λαό στην κοινή πάλη για τον σοσιαλισμό, συνοδευόμενο με ένα πολύ σύντομο και ανεπαρκές σχόλιο. Με χαρά όμως διαπίστωσα ότι τράβηξε το ενδιαφέρον αρκετών, μεταξύ άλλων και του αξιόλογου ruthless critique που κάνει μια πάρα πολύ καλή δουλειά σχετικά με ζητήματα που αφορούν τα Βαλκάνια και τις ανατολικές χώρες. Όπως πάντα υπάρχουν επιμέρους διαφωνίες και σε φιλοσοφικό επίπεδο και σε ζητήματα ιστορικών προσεγγίσεων. Όπως και να έχει όμως ο φίλος ruthless επιχειρεί να κάνει μια ανάλυση με αρκετά πετυχημένο τρόπο, μια από τις λίγες μέσα στον κινηματικό βάλτο των ημερών. Διαβάστε το κείμενο του εδώ με τίτλο «Ο Μακρινός απόηχος μιας μεγάλης ιστορίας»  

ελληνικά

Απ'τα μέρη οπου ο μεσαίωνας φαντάζει εικόνα απ'το μέλλον...

Είναι απίστευτο πραγματικά το πόσο πολύ τους έχει τσούξει για το σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών. Κανονικά θα έπρεπε να ντρεπόμαστε που όχι μόνο όλα αυτά συμβαίνουν εν έτη 2015, αλλά που χρειάζεται να τεθούν σε εφαρμογή νόμοι για να επιβάλουν το αυτονόητο…που χρειάζονται νόμοι για να πάμε ένα βήμα παραπέρα απ’τον μεσαίωνα…και όλα αυτά στην Ευρώπη του 2015. Αποκορύφωμα δε, το σημερινό ομοφοβικό παραλήρημα που εξέδωσε το χρόνια τώρα γνωστό και βρωμερό αλλά και τρισαθλιέ ΚΚΕ. (sic)

 

Γι’αυτό κι εγώ επειδή φτιάχνομαι με ότι κατουράει στην ηθική των αστών, με ότι τσαλακώνει την αισθητική τους αλλά και αποπατεί πάνω στην κανονικότητα και τα κοινωνικά τους στερεότυπα…η και επειδή απλά όπως έλεγε ο Πετρόπουλος «ότι διαταράζει την τάξη, συντείνει στη γαλήνη μου«…είπα να ποστάρω για να θυμηθούμε τα λόγια αυτής της τεράστιας μορφής του ΕΕΚ, Σάββα Μιχαήλ, απο παλαιότερη συνέντευξη τύπου, κατα την περίοδο των δικαστηρίων δίωξής του απο το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής:

 

«Είμαι τροτσκιστής, Εβραίος και αντιφασίστας. 

Ενσαρκώνω τη φαντασίωση του κάθε φασίστα.

Έπρεπε να ήμουν και ομοφυλόφιλος, 

όχι φυσικά ότι έχω κάποιο πρόβλημα,

για να ολοκληρωθεί η εικόνα.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι συμπαραστέκονται σε αυτόν τον αγώνα»

Σάββας Μιχαήλ

ΥΓ: Μπορεί η εκκλησία να κήρυξε διήμερο εθνικό πένθος όμως κοντοζυγώνουν οι μέρες που θα πενθήσουν το έθνος τους. Αυτό είναι δέσμευση και οχι σαν των συριζαίων….

Άλφα Στερητικό

Σκέψεις

το σχόλιο του grassrootreuter #38 Μια φωτογραφία από την Φλώρινα το 1949

του Benjamin Conti

Οι καιροί μπορεί να άλλαξαν και κάποιοι να ξέχασαν ή να παριστάνουν τους ανήξερους, αλλά ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί που ίσως για δικούς τους, ιδιαίτερους λόγους κρατάν την μνήμη ζωντανή. Η φωτογραφία αποτελεί ένα μικρό ντοκουμέντο που κυκλοφόρησε σήμερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου και την ψάρεψα για να την παρουσιάσω και εδώ. Η φωτογραφία τραβήχτηκε πιθανότατα το 1949 στο χωριό Μπούκοβικ (Οξιά) Φλώρινας και μπορούμε να διακρίνουμε επαναστατικά συνθήματα του ΔΣΕ στα μακεδονικά και τα ελληνικά, καλώντας σε ενότητα τον Ελληνικό και Μακεδονικό λαό ως προϋπόθεση για την κοινή νίκη (προφανώς για τον σοσιαλισμό). Αυτά για να θυμούνται κάποιοι εντός και εκτός ΚΚΕ, ότι το κομμουνιστικό κίνημα έστω και με τα εγκληματικά λάθη σε τακτική και στρατηγική της σταλινικής του ηγεσίας, αποτέλεσε ένα λαμπρό αντιπαράδειγμα στην σύγχρονη Ελληνική ιστορία και καλό είναι να το μελετήσουμε διεξοδικότερα.

αναδημοσιεύσεις

αντιπαράδειγμα #01 Μια φωτογραφία από την Φλώρινα το 1949

Οι καιροί μπορεί να άλλαξαν και κάποιοι να ξέχασαν ή να παριστάνουν τους ανήξερους, αλλά ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί που ίσως για δικούς τους, ιδιαίτερους λόγους κρατάν την μνήμη ζωντανή. Η φωτογραφία αποτελεί ένα μικρό ντοκουμέντο που κυκλοφόρησε σήμερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου και την ψάρεψα για να την παρουσιάσω και εδώ. Η φωτογραφία τραβήχτηκε πιθανότατα το 1949 στο χωριό Μπούκοβικ (Οξιά) Φλώρινας και μπορούμε να διακρίνουμε επαναστατικά συνθήματα του ΔΣΕ στα μακεδονικά και τα ελληνικά, καλώντας σε ενότητα τον Ελληνικό και Μακεδονικό λαό ως προϋπόθεση για την κοινή νίκη (προφανώς για τον σοσιαλισμό). Αυτά για να θυμούνται κάποιοι εντός και εκτός ΚΚΕ, ότι το κομμουνιστικό κίνημα έστω και με τα εγκληματικά λάθη σε τακτική και στρατηγική της σταλινικής του ηγεσίας, αποτέλεσε ένα λαμπρό αντιπαράδειγμα στην σύγχρονη Ελληνική ιστορία και καλό είναι να το μελετήσουμε διεξοδικότερα.

ελληνικά