Ετικέτες » ιστορια

Το τραγούδι έχει τη δική του ιστορία part 10: Η ιστορία πίσω από τη «Φραγκοσυριανή» του Μάρκου Βαμβακάρη

Η μουσική είναι η ζωή μας. Για εμάς που την αγαπάμε πολύ. Αλλά και για όσους δεν την αγαπάνε τόσο η μουσική είναι πάλι μέσα στη ζωή τους. Όταν μια μελωδική μουσική παντρεύεται με έναν υπέροχο στίχο τότε το αποτέλεσμα είναι ένα τραγούδι αριστούργημα, μια τέχνη.

Υπάρχουν τραγούδια ευχάριστα, χαρούμενα, που σου αφήνουν ένα χαμόγελο στο πρόσωπο. Είναι και άλλα που είναι μελαγχολικά, που αφήνουν μια θλίψη στο πρόσωπο. Είτε ανήκουν στην πρώτη, είτε στη δεύτερη κατηγορία, έχουν ένα κοινό θα λέγαμε. Το αστείρευτο ταλέντο και τη δεξιοτεχνία του στιχουργού, του μουσικού, και έπειτα του ερμηνευτή τους, που με την δική του ιδιαίτερη χροιά τα εγχαράζει βαθιά στη μνήμη μας. Υπάρχουν τραγούδια που γράφτηκαν με αφορμή ένα συγκεκριμένο γεγονός ή ένα συγκεκριμένο πρόσωπο και αυτό ανεβάζει πιο πολύ ένα τραγούδι γιατί οι στίχοι είναι μια αληθινή ιστορία.

«Φραγκοσυριανή» Μάρκος Βαμβακάρης

Είναι σίγουρο πως όποιος έχει ακούσει τη «Φραγκοσυριανή» του πατέρα του ρεμπέτικου, Μάρκου Βαμβακάρη, θα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως ο δημιουργός μιλάει για κάποιον μεγάλο έρωτα, κάποια γυναίκα που του σημάδεψε τη ζωή.

Λογικό, αν διαβάσει κανείς τους στίχους. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι λίγο διαφορετική. Στην πραγματικότητα όλος αυτός ο ερωτικός ύμνος του μεγάλου ρεμπέτη γράφτηκε μετά από μια και μοναδική ματιά. Μια τόσο έντονη ματιά που μας χάρισε αυτό τον ύμνο. Ο ίδιος ο Μάρκος ο Βαμβακάρης είχε αποκαλύψει το πως του είχε έρθει η έμπνευση. Συγκεκριμένα είχε πει:

«Εγώ, όταν έπαιζα και τραγουδούσα, κοίταζα πάντα κάτω, αδύνατο να κοιτάξω τον κόσμο, τα έχανα. Εκεί όμως που έπαιζα, σηκώνω μια στιγμή το κεφάλι και βλέπω μια ωραία κοπέλα. Τα μάτια της ήταν μαύρα. Δεν ξανασήκωσα το κεφάλι, μόνο το βράδυ την σκεφτόμουν, την σκεφτόμουν. Πήρα, λοιπόν, μολύβι κι έγραψα πρόχειρα: Μία φούντωση, μια φλόγα έχω μέσα στην καρδιά. λες και μου ‘χεις κάνει μάγια Φραγκοσυριανή γλυκιά. Ούτε και ξέρω πως την λέγανε ούτε κι εκείνη ξέρει πως γι’ αυτήν μιλάει το τραγούδι. Όταν γύρισα στον Πειραιά, έγραψα τη Φραγκοσυριανή».

Έχω Θέμα

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ

Η Κοζάνη είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, καθώς και της ομώνυμης περιφερειακής ενότητας. Είναι χτισμένη ανάμεσα στις οροσειρές του Βερμίου, του Μπούρινου και των Πιερίων, 15 χλμ βορειοδυτικά της λίμνης του Πολυφύτου, σε υψόμετρο 720 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει 120 χλμ από τη Θεσσαλονίκη και 470 χλμ από την Αθήνα. Έχει πληθυσμό 41.066 κατοίκους, ενώ ο νέος διευρυμένος Καλλικρατικός Δήμος έχει 71.388 κατοίκους (απογραφή 2011).

Στην πόλη στεγάζονται τμήματα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΤΕΙ) της ίδιας περιφέρειας. Επίσης είναι η έδρα της Αστυνομικής Διεύθυνσης, της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και του Εφετείου της Δυτικής Μακεδονίας, του Α’ Σώματος Στρατού της Ελλάδας και της Ιεράς Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης.

ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ

Ο Δήμος Κοζάνης είναι δήμος της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αιανής, Δημητρίου Υψηλάντη, Ελιμείας, Ελλησπόντου και Κοζάνης. Έχει πληθυσμό 71.388 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (49.812 σύμφωνα με την απογραφή του 2001).

Πρωτεύουσά του είναι η Κοζάνη, η μεγαλύτερη πόλη και έδρα της Δυτικής Μακεδονίας. Επίσης η κωμόπολη Αιανή, χτισμένη κοντά στο σημείο της αρχαίας πόλης απ’ την οποία έλαβε το όνομά της, έχει οριστεί ως ιστορική έδρα του δήμου.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η πόλη και η περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας γενικότερα, είναι γνωστή για την συνεισφορά της στην ηλεκτρική ενέργεια της χώρας, και ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού δουλεύει στα ατμοηλεκτρικά εργοστάσια της Δ.Ε.Η., που παράγουν ηλεκτρισμό με πρώτη ύλη το λιγνίτη. Άλλα προϊόντα της περιοχής είναι τα μάρμαρα, ο κρόκος, φρούτα, κρασιά και διάφορα εξειδικευμένα βιοτεχνικά είδη. Η περιοχή της Κοζάνης είναι η μοναδική κροκοκαλλιεργούμενη περιοχή της χώρας μας σε μερικά χωριά της οποίας (Κρόκος, Καρυδίτσα, Αγία Παρασκευή, Άνω Κώμη, Κάτω Κώμη, Λευκοπηγή, Πετρανά κ.λ.π.) γίνεται από πάρα πολλά χρόνια συστηματική καλλιέργεια του φυτού. Πολλές Τράπεζες έχουν υποκαταστήματα στην πόλη, ενώ σημαντικός για την τοπική οικονομία είναι και ο ρόλος της Συνεταιριστικής Τράπεζας Νομού Κοζάνης. Κάθε Σεπτέμβριο στην περιοχή Κοίλα Κοζάνης, στο Εκθεσιακό Κέντρο της Δυτικής Μακεδονίας, γίνεται η εμπορική έκθεση, όπου συμμετέχουν με τοπικά προϊόντα έμποροι από την Ελλάδα αλλά και από άλλα κράτη των Βαλκανίων.

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η Κοζάνη συνδέεται αεροπορικώς με την Αθήνα. Το αεροδρόμιο «Φίλιππος» βρίσκεται 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης και λειτουργεί από τη δεκαετία του 1950. Στην Κοζάνη συναντάται, επίσης, ο τελευταίος σταθμός της σιδηροδρομικής γραμμής Αμυνταίου – Κοζάνης. Μέχρι το 2010, πραγματοποιούνταν τρία δρομολόγια ημερησίως προς τη Θεσσαλονίκη, μέσω Πτολεμαΐδας, Έδεσσας και Βέροιας, ενώ έκτοτε έχει ανασταλεί η λειτουργία της συγκεκριμένης σιδηροδρομικής γραμμής.

Από τον νέο και υπερσύγχρονο σταθμό των ΚΤΕΛ ξεκινούν λεωφορεία για τις μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις, όπως η Θεσσαλονίκη (κάθε μία ώρα), η Αθήνα (3 φορές την ημέρα), η Λάρισα, τα Ιωάννινα, ο Βόλο, καθώς και για τις περισσότερες περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας. Βόρεια της πόλης πδιέρχεται ο αυτοκινητόδρομος Εγνατία Οδός, ο οποίος ξεκινάει από την Ηγουμενίτσα και καταλήγει στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Η συγκοινωνία μέσα στην πόλη πραγματοποιείται μέσω δημοτικών minibus, ενώ μεταξύ του κέντρου και των Δημοτικών Διαμερισμάτων μέσω του αστικού ΚΤΕΛ, ωστόσο, το κυκλοφοριακό είναι ένα από τα βασικότερα ζητήματα που αντιμετωπίζει η πόλη.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Το τραγούδι έχει τη δική του ιστορία part 9: Η ιστορία πίσω από το «Όταν κοιτάς από ψηλά» του Κώστα Χατζή

Η μουσική είναι η ζωή μας. Για εμάς που την αγαπάμε πολύ. Αλλά και για όσους δεν την αγαπάνε τόσο η μουσική είναι πάλι μέσα στη ζωή τους. Όταν μια μελωδική μουσική παντρεύεται με έναν υπέροχο στίχο τότε το αποτέλεσμα είναι ένα τραγούδι αριστούργημα, μια τέχνη.

Υπάρχουν τραγούδια ευχάριστα, χαρούμενα, που σου αφήνουν ένα χαμόγελο στο πρόσωπο. Είναι και άλλα που είναι μελαγχολικά, που αφήνουν μια θλίψη στο πρόσωπο. Είτε ανήκουν στην πρώτη, είτε στη δεύτερη κατηγορία, έχουν ένα κοινό θα λέγαμε. Το αστείρευτο ταλέντο και τη δεξιοτεχνία του στιχουργού, του μουσικού, και έπειτα του ερμηνευτή τους, που με την δική του ιδιαίτερη χροιά τα εγχαράζει βαθιά στη μνήμη μας. Υπάρχουν τραγούδια που γράφτηκαν με αφορμή ένα συγκεκριμένο γεγονός ή ένα συγκεκριμένο πρόσωπο και αυτό ανεβάζει πιο πολύ ένα τραγούδι γιατί οι στίχοι είναι μια αληθινή ιστορία.

Το τραγούδι που όλοι έχουμε αγαπήσει τόσο πολύ, το «Όταν κοιτάς από ψηλά» είναι αντιστασιακό. Ακούγεται περίεργο αλλά ναι είναι.

Στιχουργός του τραγουδιού που άψογα έγραψε τη μουσική και ερμήνευσε ο μοναδικός Κώστας Χατζής, είναι η Σώτια Τσώτου η οποία εμπνεύστηκε όταν ήταν εν πτήσει από Αθήνα για Θεσσαλονίκη. Αιτία για αυτή την εσωτερική μετανάστευση της δημιουργού ήταν η επιβολή του πραξικοπήματος και το κλείσιμο από το καθεστώς της εφημερίδας «Ελευθερία» που δούλευε τότε η Τσώτου ως πολιτική ρεπόρτερ. Όντας άνεργη η νεαρή δημοσιογράφος αποφάσισε να φύγει από την Αθήνα για να ψάξει να βρει την τύχη της στη Θεσσαλονίκη, δουλεύοντας στο συγκρότημα Βελλίδη που εξέδιδε τις εφημερίδες Μακεδονία και Θεσσαλονίκη.

Όταν έφτασε στο στρατοκρατούμενο αεροδρόμιο του Ελληνικού την περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Συνελήφθη, πέρασε από εξονυχιστικό έλεγχο και στη συνέχεια υποβλήθηκε σε αυστηρότατη ανάκριση που κράτησε πολλές ώρες με αποτέλεσμα να χάσει την πτήση της. Όταν τα όργανα της χούντας δεν βρήκαν τίποτα επιβαρυντικό σε βάρος της, αφέθηκε ελεύθερη και πήρε το επόμενο αεροπλάνο.  Όταν αυτό απογειώθηκε, σχεδόν ήρεμη και ανακουφισμένη κοίταξε από το παράθυρο και σκέφτηκε πως αυτοί που πριν την ταλαιπώρησαν τώρα που τους κοιτάς από ψηλά «μοιάζουν με μυρμήγκια και τα σπίτια με σπιρτόκουτα».

Gallery

Μάχη Βασιλικών Θεσσαλονίκης καί Καπετάν Χάψας ή Σταμάτιος Χάψας.

Ο Σταμάτιος Χάψας ή περισσότερο γνωστός ως καπετάν Χάψας είναι ένας από τους οπλαρχηγούς της επανάστασης του 1821 στην Βόρεια Ελλάδα καί πιο συγκεκριμένα στήν Χαλκιδική της Μακεδονίας. Αν και από την Θεσσαλονίκη δεν τον είχα ακουστά, δεν είχα διαβάσει τίποτα για αυτόν τον γενναίο άνδρα και πραγματικά ντρέπομαι γιαυτό. ‘Ενας ακόμα Λεωνίδας, στην κυριολεξία έξω από το σπίτι μου και δεν είχα ιδέα για την ζωή του και τη δράση του στον Αγώνα. Ένα μνημείο και ένα άγαλμα ήταν η αρχή της γνωριμίας μας. 

Οικογενειακώς αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τη μονή της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας κοντά στα Βασιλικά. Αμέσως μετά την στροφή από τον κεντρικό δρόμο για το μοναστήρι υπάρχει μνημείο αφιερωμένο στη μάχη Βασιλικών και τον πρωταγωνιστή της, τόν Καπετάν Χάψα. Πάντοτε αναρωτιόμουν γιατί να υπάρχουν αγάλματα και όμως απο αυτά ορμώμενη ξεκίνησα να σκαλίζω τα βιβλία μου καί τις σελίδες στο διαδίκτυο για να μάθω τα θαυμαστά κατορθώματα των προγόνων μου, για τον καπετάν Χάψα και την μάχη στα Βασιλικά της Θεσσαλονίκης.

Ως γνωστόν, η επανάσταση του 1821 ξεκίνησε από την Πελλοπόνησο. Αυτό που δεν ειναι γνωστό είναι πως γενικεύτηκε πολύ γρήγορα σε όλη τη χώρα και έφτασε μέχρι την Μακεδονία. Εκεί, λοιπόν, πρωτοστάτησε ο Εμμανουήλ Παπάς για τον οποίο θα μιλήσω άλλη φορά. Και ενώ τα πράγματα προχωράνε σχετικά καλά στη Νότια Ελλάδα, τα νέα από το μέτωπο του Εμμανουήλ Παπά και την Μακεδονία δεν είναι καλά. Μάχες γίνανε στην Ρεντίνα και στην Απολλωνία αλλά οι οθωμανικές δυνάμεις κατατρόπωσαν τους ‘Ελληνες πολεμιστές. Έτσι ο Εμμανουήλ Παπάς με μόνο 200 αγωνιστές σπεύδει να ενωθεί με το σώμα του Χάψα πού βρίσκεται στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης.

Ο Εμπού Λουμπούτ πασάς της Θεσσαλονίκης έχει συγκεντρώσει περίπου 35.000 τακτικό στρατό και σπεύδει να αναμετρηθεί με τους επαναστάτες στα Βασιλικά. Ο καπετάν Χάψας επέλεξε ως σημείο μάχης τη στενωπό της κοιλάδας του Ανθεμούντα, κοντά στο μοναστήρι της Αγίας Αναστασίας.  Έπειτα από σύσκεψη, στάλθηκαν στην Κασσάνδρα ο καπετάν Αναστ. Χυμευτός να μεριμνήσει για τη φύλαξη των παραλίων από ενδεχόμενη απόβαση τουρκικών στρατευμάτων.

Η μάχη που διεξάγεται είναι άνιση και ο καπετάν Χάψας διαβλέπει τον κίνδυνο πανωλεθρίας, καθώς οι Οθωμανοί προβαίνουν σε σφαγές αμάχων στα Βασιλικά. Τότε, αποφασίζεται, με υπόδειξη του Βασιλικιώτη προύχοντα Γεωργίου Κοτζιά, η οχύρωση εντός του μοναστηριού της Αγίας Αναστασίας, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι Οθωμανοί. Στις διαπραγματεύσεις του Εμμανουήλ Παπά με τους μοναχούς, συμφωνείται τελικά η είσοδος μόνο των αμάχων και των γυναικοπαίδων από τα Βασιλικά και τη Γαλάτιστα. Έτσι, ο καπετάν Χάψας αποφασίζει να μείνει στο πεδίο της μάχης με 63 μαχητές, ενώ ο Εμμανουήλ Παπάς με το υπόλοιπο στράτευμα να συνοδέψει τα γυναικόπαιδα στη μονή.

Η αυτοθυσία και ο ηρωισμός του καπετάν Στάμου Χάψα ήταν συγκινητικός, καθώς αγωνίστηκε μέχρις εσχάτων ώστε να εξασφαλίσει τη σωτηρία των αμάχων. Στο πεδίο της μάχης, στις 10 Ιουνίου 1821, έξω από τα Βασιλικά στους πρόποδες του βουνού Βούζιαρη, στην τοποθεσία που λέγεται “Του Τσελέπη η Πέτρα” και ύστερα από σφοδρή μάχη σκοτώθηκαν και οι 64 αγωνιστές μέχρις ενός. Σήμερα το σημείο αυτό ονομάζεται «Κομμένοι» ή «Συκιωτούδια» και έχει κατασκευαστεί από το 1997 μνημείο της θυσίας. Στη μαρμάρινη πλάκα αναγράφει: ΤΟ ΜΑΚΕΔΝΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΕΝΟΣ ΠΡΟΜΑΧΕΙ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΩΝ,  για να θυμίζει στον κάθε επισκέπτη τους αδιάλειπτους αγώνες των Μακεδόνων για τα δίκαια της ελληνικής φυλής.

Η τελευταία αναφορά για τον Χάψα είναι ότι τον είδαν να ορμάει με το σπαθί στο χέρι και ένα μαχαίρι στα δόντια, στον κύριο όγκο του τουρκικού στρατεύματος. Τον ακολούθησαν οι οπλαρχηγοί Παύλος Χαλάτης, Θεολόγος Τουρλάκης και Αυγερινός Καραγιάννης.

Μετά τη μάχη των Βασιλικών, οι Τούρκοι προχωρούν στο εσωτερικό της Χαλκιδικής και καταστρέφοουν τα πάντα: Αγία Αναστασία, Βασιλικά, Γαλάτιστα, Βάβδο. Τον Πολύγυρο τον παραδίδουν στις φλόγες και από τα 1600 σπίτια μόνο 2-3 σώζονται. Όλοι οι κάτοικοι και οι πολεμιστές υποχωρούν στη Κασσάνδρα και προς τη θάλασσα. Πολλοί μπαίνουν στα πλοία και φεύγουν για τα νησιά.

Οι Έλληνες πολεμιστές που έμειναν στην Κασσάνδρα, οχυρώνονται στη Ποτίδαια, όπου αντιστέκονται μέχρι το φθινόπωρο. Τότε ο θηριώδης πασάς Αβδούδ Αβούδ με 18000 άνδρες και ιππικό, φθάνει στα τέλη Οκτωβρίου απέναντι από το οχυρό των υπερασπιστών. Με διάφορα τεχνάσματα, στις 30 Οκτωβρίου 1821, καταφέρνει να περάσει την τάφρο και να κάμψει την αντίσταση των επαναστατών. Ο Αβούδ προχωρεί σε φοβερές καταστροφές κατά των χωριών της Κασσάνδρας, και τα γεγονότα αυτά έμειναν στην ιστορία με τον χαρακτηρισμό «Χαλασμός». Ο Αβούδ μετά την Κασσάνδρα, ολοκλήρωσε την κατάληψη όλης της Χαλκιδικής και του Αγίου Όρους, όπου επέβαλε πολύ σκληρές συνέπειες. Ο Εμμ. Παππάς, που είχε καταφύγει στο Άγιο Όρος, σώθηκε φεύγοντας προς την Ύδρα, αλλά πέθανε στο πλοίο από την στενοχώρια του.

Ελλάδα

Καλά εδραιωμένες θεωρίες για τα πρότυπα στην εξέλιξη μπορεί να είναι λανθασμένες

Πώς προκύπτουν τα μεγάλης κλίμακας μοτίβα που παρατηρούμε στην εξέλιξη; Μια νέα μελέτη στο περιοδικό Evolution από τους ερευνητές του Πανεπιστημίου της Uppsala και του … 38 επιπλέον λέξεις