Ετικέτες » ΗΠΑ

ΤΑ 19 ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ Π. ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΦΙΛΟΘΕΪΤΟΥ ΣΤΙΣ ΗΠΑ & ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Τα 19 Μοναστήρια του π. Εφραίμ του Φιλοθεΐτου

στις ΗΠΑ & στον Καναδά

Τὸ 1960 οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί τῆς Ἀμερικῆς σὲ ἐπιστολή τους πρὸς τὸν Ἁγιορείτη μοναχὸ Θεόκλητο Διονυσιάτη ἔκαναν ἔκκληση τὸ Ἅγιο Ὄρος νὰ στείλει μοναχοὺς καὶ νὰ ἱδρυθεῖ ἕνα τουλάχιστον ἢ περισσότερα -ἂν ἦταν δυνατὸν- μοναστήρια στὴν Ἀμερική. 32 επιπλέον λέξεις

Ευρώπη

Τροπάρια & Ποιήματα του Ιωάννη Τσιλιμιγκάκη, πρώην τραγουδιστή & στιχουργού Ελληνικού Rock συγκροτήματος για την Παναγία την Αριζονίτισσα, τους Αγίους της Ουαλίας & άλλους Αγίους

http://arizonaofmyheart.wordpress.com

ARIZONA OF MY HEART

Τροπάρια & Ποιήματα

του Ιωάννη Τσιλιμιγκάκη, πρώην τραγουδιστή & στιχουργού

Ελληνικού Rock συγκροτήματος για την Παναγία την Αριζονίτισσα,

τους Αγίους της Ουαλίας & άλλους Αγίους 11 επιπλέον λέξεις

╰⊰¸¸.•¨* Greek - Ελληνικά

Ένα καλοκαιρινό κείμενο για το Καλοκαίρι

Τα καλοκαίρια είναι σύντομα
Και γω και συ ράθυμοι πολύ

γράφει ο blackbox

Το κείμενο αυτό δεν είναι ένα κείμενο για την παραλία του 21ου αίωνα, τον μοντερνισμό, την πολιτική και το πώς εφαρμόζεται στις παραλίες. Δεν θα ξεκινήσει από το μέτρημα του μήκους των γυναικείων μαγιό στις ΗΠΑ του 1920 για να φτάσει στον σύγχρονο εφαρμοσμένο ρατσισμό στις παραλίες των ελληνικών νησιών (1 και φωτο). Δεν θα θέσει ερωτήματα για το τι ήταν η παραλία του 20ου αιώνα, τις πολιτικές που εφαρμοστήκαν στις εισόδους και στις διαδρομές για την διασκέδαση για να κάνει πολιτικές αναλύσεις για το σήμερα, για αυτά που έρχονται και αν είναι πιο μαύρα από το μελάνι μιας σουπιάς λίγο πριν το μακάβριο της μέλλον όπως θα διαγραφεί στο τραπέζι κάποιας φωνακλάδικης παρέας.

Γιατί το κείμενο αυτό γράφεται στα μέσα του Αυγούστου και η Ελλάδα ναρκώνεται στις παραλίες και στα βουνά. Πρόθυμα ραθυμοποιέιται ο πληθυσμός, πέφτουν οι ρυθμοί και τα προγράμματα χαλαρώνουν, οι δίαιτες παίρνουν αναστολή και οι δουλείες αν δεν κανονίστηκαν πάνε από Σεπτέμβρη. Ο κινηματικός κόσμος, οι φασαίοι, αλλά και γενικότερα οι φυσειολάτρεις κάθε υποείδους, φέυγουν σε κάποια παραλία τις επιλογής τους συνήθως με τον χίπικο πληθυσμό να είναι ελεγχόμενος σε όχι υπερβολικά υψηλούς αριθμούς1. Υιοθετεί ένα στυλ ζεστό και ενίοτε γυμνό έχοντας παγώσει τα προγράμματα και τρώγοντας λιγότερο ή περισσότερο σαν μερμυγκοτζίτζικας ή τζιτζικομέρμυγκας που ξοδεύει τα λεφτά για τα οποία δούλεψε έναν ελαφρύ χειμώνα.

Σε ένα τέτοιο μικροκλίμα ένα σοβαρό κείμενο με μια ξερή και άκαμπτη πολιτική ανάλυση δεν θα ήταν χρήσιμο αφού θα διαβαζότανε ταχέως στον ίσκιο κάποιου αλμυρικιού. Έτσι τόσο το κείμενο όσο και το αλμυρίκι θα είχαν λάθος χρήσεις αν μπορούμε να πούμε με χειμωνιάτικη σοβαρότητα ότι τόσο η σκιά ενός δέντρου όσο και τα κείμενα στις οθόνες ενός κινητού μπορούν να έχουν όρους χρήσης αξιολογικά ελεγχόμενους. Για τον λόγο αυτό το κείμενο αυτό επιλέγει την πλάγια οδό, δηλαδή ενός μέτριου καλοκαιρινού αναγνώσματος χωρίς πολλές επεξηγηματικές φράσεις όταν υπάρχουν δύσκολα νοήματα αφού όπως και να ‘χει είναι λίγοι και λίγες όσοι με τέτοια ζέστη θα ασχοληθούν με την κατανόηση τους. Η πλάγια οδός λοιπόν για ένα κείμενο που συναντήθηκε σε ένα ατελέσφορο scrolling down ενός κοινωνικού δικτύου μιας θάλασσας δεδομένων. Αλλά πρόκειται για ένα κείμενο που διαβάζεται από εκείνους που τέλος πάντων βαρέθηκαν την φύση και επέστρεψαν στο 3G με κειμενική παρουσίαση τέτοια ώστε να μην κατηγορηθεί ο συντάκτης πως δεν κάνει διακοπές και είναι πολύ μίζερος μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Σε αυτό το σημείο θα εμπλουτιστεί η πλοκή του αναγνώσματος ισχυρίζοντας πως αν το κείμενο αυτό είχε δικιά του φωνή, μια ψυχή που φόραγε σαν πρόσωπο τις λέξεις του συγγραφέα, θα έμπαινε στη συζήτηση και θα σχολίαζε ότι oι παραλίες έχουν αρχίσει να αντανακλούν τον αστικό ιστό, κάτι που συνέβαινε άλλωστε και π αλαιότερα και ήδη σχολίασε ο συγγραφέας στην αρχική παράγραφο, και έτσι δεν κάνει εντύπωση ότι υπάρχουν δηλωτικά γκραφίτι σαν αυτό της φωτογραφίας. Τέτοια λέξεις γραμμένες σε άλλα σημεία του αστικού ιστού θα ήταν αρκούντως περίεργα και θα κατηγοριοποιούνταν στις κοινωνικές εκδηλώσεις μεταξύ ενός kink και κάτι για το οποίο η αθηναϊκή αστική υποκολτούρα δεν έχει μεριμνήσει ακόμα αρκετά δημοσίως.

Αλλά το κείμενο αυτό δεν έχει δική του φωνή οπότε δεν μπορεί να σκεφτεί κάτι τέτοιο και μία παράταιρη πλοκή τελείωνει κάπως άδοξα ερχόμενη μόνο να επιβεβαιώσει ότι το σύντομο αυτό ανάγνωσμα δεν προσφέρει κάτι πέρα από το να διαβαστεί ταχέως. Το ίδιο άλλωστε γινεται με τα αναγνώσματα που πουλάνε με το κιλό στα βιβλιοπωλεία γιατί τα αναγνώσματα όπως και η διασκέδαση, ο γυμνισμός, και οι παραλίες μάς βρίσκουν με κατηγοριοποιημένα, και αρκετά συχνά εχθρικά, περιεχόμενα καθώς μάς καλούν για να μάς ενσωματώσουν. Έτσι, οι διακοπές μας αν και γυμνές φοράν ένα κοινωνικοπολιτικό πλεκτό που πάνω του κυρτώνονται διάφορα είδη εθνικοαστικών φοβιών, διακρίσεων, και κατηγοροιοποιήσεων που μας κληροδοτήθηκαν στο σχετικά σύντομο πέρασμα του ανθρώπου από τις πόλεις μόνο και μόνο για να επιστρέψουν στις παραλίες και να παίξουνε παρέα με τα κεφάλια μας τα παιχνίδια τους στην άμμο.

Παιχνίδια που έχουν σκοπό να γεμίσουμε μπαταρίες με ένα καλοκαιρινό Άλλο μπας και τον σοβαρό χειμώνα γίνει αυτό το τελεολογικό μιας πίστης άλμα και αλλάξουμε τη ζωή που ζούμε όταν πιάνουνε τα κρύα. Γιατί τελικά τα του (αθηναϊκού) καλοκαιριού επαναλαμβάνονται με την ίδια σιγουρία όπως τα του χειμώνα αλλά δεν αναγνωρίζεται συχνά ότι τα καλοκαίρια και οι χειμώνες είναι η άλλη όψη ενός νομίσματος που όλο στριφογυρίζει πάνω από τα κεφάλια μας μα ποτέ δεν πιάνουμε. Γιατί μια τέτοια συνειδητοποίηση ίσως επανοηματοδοτούσε τα φθινόπωρα και τους χειμώνες και να μην έκανε την άνοιξη μια προετοιμασία για το καλοκαίρι και τέλος πάντων κάθε εποχή να είχε μια κάποια άλλη επιτελεστικότητα από αυτή ενός σχεδίου απόδρασης το οποίο όλο μας ελευθερώνει και όλο μας ενσωματώνει στις πόλεις και στις παραλίες.

1 Ανοίγω εδώ μια παρένθεση πετάγοντας την ατάκα «οι χίπιδες είναι πάντα οι άλλοι και ποτέ εγώ» ειρωνεύοντας πονηρά όσους αρνούνται την κρυφή γοητεία που τους ασκεί η ανεύθυνη χαλαρότητα των χίπιδων και την υιοθετούν τόσο ώστε να μην χαρακτηριστούν οι ίδιοι χίπιδες. Ωστόσο η ατάκα αυτή είναι για ένα κείμενο του Μαΐου και δεν θα χάσω το χρόνο μου αυγουστιάτικα επιχειρηματολογώντας για ποιους λόγους οι χίπιδες ριζοσπαστικοποιούν τις διακοπές μας με την εκνευριστική και πολύχρονη χαλαρότητα τους και για το λόγο αυτό γίνονται ένας ανθρωπότυπος που ενδόμυχα επιμένει να μας γοητεύει.

Απόψεις

Ο Thomas Mann για τον αντισημιτισμό

Κυρίες και Κύριοι,

Η χώρα αυτή έχει την ειλικρινή επιθυμία να βρει την αλήθεια πίσω από τις ειδήσεις· να μάθει την πραγματική ιστορία που κρύβεται στη συγκυρία. Διαθέτει ακόμη και θεσμούς αφιερωμένους αποκλειστικά στην αποκάλυψη της ξένης προπαγάνδας. Ποια είναι λοιπόν η πραγματικότητα όσον αφορά τον αντισημιτισμό; Διότι δεν μπορούμε να τρέφουμε αυταπάτες: η συγκεκριμένη μορφή φυλετικού μίσους δεν περιορίζεται μόνο στον απόλυτο τρόμο τον οποίον παράγει — και μάλιστα σε κλίμακα που ξεπερνά οποιαδήποτε προηγούμενη ακρότητα γνωρίσαμε. Ούτε κατά διάνοια. Ο αντισημιτισμός του σήμερα, ο αποτελεσματικός αν και τεχνητός αντισημιτισμός της εποχής της τεχνολογίας, δεν είναι ένα αυθύπαρκτο αντικείμενο, παρά το εργαλείο που σκοπό έχει να ξεβιδώσει μία μία τις βίδες του μηχανισμού του πολιτισμού μας. Για να χρησιμοποιήσω μια επίκαιρη παρομοίωση, ο αντισημιτισμός είναι σαν μια χειροβομβίδα που κάποιος πέταξε από την άλλη πλευρά του φράχτη για να φέρει χάος και αναστάτωση στο στρατόπεδο της δημοκρατίας. Αυτός είναι ο πραγματικός, ο κύριος σκοπός του.

αντισημιτισμός

Εκφάνσεις ενός «Νέου» Διεθνούς Συστήματος και η Τουρκία

Η Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης & η Διαδικασία της Αστάνα

Εν μέσω δημοσιογραφικού και ακαδημαϊκού λαϊκισμού περί πλήρους και οριστικής ρήξης στις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, διαβάσαμε τα νέα για την επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής που θα λάβει χώρα στην Κωνσταντινούπολη στις 7 Σεπτεμβρίου μεταξύ της Τουρκίας, της Ρωσίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας αναφορικά με το παρόν και το μέλλον της Συρίας. 34 επιπλέον λέξεις

Τουρκία

Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Amazon

Οι εργαζόμενοι στην αποθήκη του Amazon βγήκαν σε απεργία ενάντια στις δύσκολες συνθήκες εργασίας, για τρεις ημέρες από τις 16 Ιουλίου στη Μαδρίτη. Το 96% των εργαζομένων βγήκε σε απεργία. 10 επιπλέον λέξεις

Νέα

«Παίρνει φωτιά» η Μέση Ανατολή

Στα μελλοντικά βιβλία Ιστορίας της Μέσης Ανατολής, η 8η Μαΐου 2018 πιθανώς θα αναφέρεται ως ημερομηνία-κλειδί για την πορεία προς τον κατήφορο. Η ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου Τραμπ ότι οι ΗΠΑ αποχωρούν από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν και επαναφέρουν «το σκληρότερο καθεστώς οικονομικών κυρώσεων» εις βάρος της Τεχεράνης απειλεί να πυροδοτήσει ευρείας κλίμακας αποσταθεροποίηση, από την οποία δεν θα βγει αλώβητη ούτε η Ευρώπη.

Ο Αμερικανός πρόεδρος οδηγήθηκε στην απόφαση αυτή όχι μόνο λόγω της εμμονής του με την κατεδάφιση της πολιτικής κληρονομιάς του προκατόχου του, αλλά και επειδή οι βασικοί χρηματοδότες της προεκλογικής του εκστρατείας (Αντελσον, Μάρκους κ.λπ.) ταυτίζονται με την πλέον συντηρητική πτέρυγα του ισραηλινού πολιτικού φάσματος, συμπίπτοντας στην επιθυμία για οικονομικό στραγγαλισμό του ιρανικού καθεστώτος. Παρά τη διαδεδομένη παρομοίωση του Τραμπ με μοναχικό εμπρηστή, είναι σημαντικό να θυμηθεί κανείς ότι και όλοι οι υπόλοιποι υποψήφιοι για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών τάσσονταν κατά της συμφωνίας.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχασε μάταια χρόνο προσπαθώντας να μεταπείσει τον Αμερικανό πρόεδρο, ενώ το κεντρικό ζητούμενο ήταν πώς θα χαράξει τη δική της γραμμή, κρατώντας ζωντανή τη συνεργασία με την Τεχεράνη και προστατεύοντας τις ευρωπαϊκές εταιρείες από τις αμερικανικές κυρώσεις, που δεν θα πλήξουν μόνο το Ιράν αλλά και όσους συναλλάσσονται με αυτό. Σε μια σπάνια επίδειξη ενότητας στην εξωτερική πολιτική, Γαλλία, Γερμανία και Βρετανία συμφώνησαν μεταξύ τους, αλλά και με τη Ρωσία και την Κίνα, ότι η πυρηνική συμφωνία, την οποία όλες έχουν υπογράψει, πρέπει να συνεχίσει να τηρείται. Παρόμοια ήταν και η αντίδραση της Τεχεράνης.

Η συμφωνία, που υπογράφηκε το 2015, προβλέπει ότι η Δύση θα επιτρέψει την είσοδο του Ιράν στο διεθνές οικονομικό σύστημα, ενώ η Τεχεράνη, με τη σειρά της, θα επιτρέψει στη διεθνή κοινότητα να καταστρέψει ή να σφραγίσει όλες τις πυρηνικές εγκαταστάσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την απόκτηση πυρηνικών όπλων. Το πρόβλημα του τριγώνου Ισραήλ, Σαουδικής Αραβίας και ΗΠΑ δεν ήταν η υποτιθέμενη δυσλειτουργία της συμφωνίας, αλλά ότι η Τεχεράνη επεκτείνει την επιρροή της στην περιοχή.

Αλλαγή καθεστώτος

Οι Ιρανοί έχουν απόλυτη συναίσθηση ότι οι πιέσεις δεν έχουν στόχο «μια καλύτερη συμφωνία», όπως λέει δημοσίως ο Τραμπ, αλλά την αλλαγή καθεστώτος. Ο άρτι προαχθείς σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Λευκού Οίκου Τζον Μπόλτον οραματίζεται το άνοιγμα της νέας αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη σε μια τελετή παρουσία των πρώην ομήρων – ανεξάρτητα από το πόσο αίμα θα χυθεί μέχρι να φθάσει η στιγμή αυτή. Δεν βρισκόμαστε ακόμη στα πρόθυρα τέτοιας εξέλιξης, αλλά είναι εμφανές ότι, παραβιάζοντας τη συμφωνία, οι ΗΠΑ αποδυναμώνουν τον μετριοπαθή Ιρανό πρόεδρο Ροχανί και ενισχύουν την πτέρυγα που επιθυμεί πρώτα να αναπτύξει το Ιράν ατομική βόμβα και μετά να επανέλθει στις διαπραγματεύσεις από ισχυρότερη θέση, όπως έκανε η Βόρεια Κορέα. Αν το Ιράν χάσει την ψυχραιμία του και ακολουθήσει τον δρόμο αυτό, η μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη στον πλανήτη, η μόνη πυρηνική δύναμη στη Μέση Ανατολή και η αραβική χώρα που ετοιμάζει πυρηνικό πρόγραμμα χωρίς τις ασφαλιστικές δικλίδες ειρηνικής χρήσης στις οποίες υπόκειται το Ιράν θα βρουν την πρόφαση που αναζητούν.

Σαν έτοιμο από καιρό, μόλις ένα εικοσιτετράωρο μετά την ανακοίνωση του Τραμπ, το Ισραήλ εξαπέλυσε τη μεγαλύτερη αεροπορική εκστρατεία βομβαρδισμών από τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ εναντίον ιρανικών θέσεων στη Συρία. Το Ισραήλ υποστήριξε ότι δέχθηκε επίθεση με πυραύλους που εξαπέλυσαν ιρανικές δυνάμεις από τη Συρία προς τα ελεγχόμενα από το Ισραήλ εδάφη του Γκολάν, χωρίς ωστόσο να τα φθάσουν. Το Ιράν ούτε επιβεβαίωσε ούτε διέψευσε την κατηγορία, ο δε Ρώσος πρόεδρος Πούτιν υποδέχθηκε για μαραθώνια συζήτηση τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου. Είναι, όμως, αμφίβολο αν οι προσπάθειες της Μόσχας να μεσολαβήσει ανάμεσα σε Ιράν και Ισραήλ θα έχουν καλύτερη τύχη από τις εκκλήσεις των Ευρωπαίων προς τον Ντόναλντ Τραμπ.

ΔΙΕΘΝΗ