Ετικέτες » ΗΠΑ

Ένας θησαυρός από φλογερές Εβραίες εργάτριες ακτιβίστριες που μπορεί να μην έχετε ακούσει

Την μετάφραση έκανε για το shades o vashpill. To αγγλικό κείμενο βρίσκεται εδώ

Η λίστα των Εβραίων γυναικών ακτιβιστριών εργατριών είναι ατέλειωτη, από τις πιο γνωστές μέχρι και τις ουσιαστικά άγνωστες. 81 επιπλέον λέξεις

κομμουνιστικό κίνημα

Παρατεταμένη αυτοκτονία

κείμενο του Ernst Lohoff που δημοσιεύτηκε στη Γερμανική εφημερίδα Jungle World στις 2 Αυγούστου. Σύνδεσμος πρωτότυπου:https://jungle.world/artikel/2018/31/erweiterter-selbstmord?page=all

Μετάφραση και πρώτη δημοσίευση: poetrymustbedonebyeachandeveryone.blogspot.com/

Πώς ο εμπορικός πόλεμος του Τράμπ κλονίζει την παγκόσμια καπιταλιστική τάξη 26 επιπλέον λέξεις

Απόψεις

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ MATTHEW GALLATIN ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

Η πορεία του Αμερικανού

Matthew Gallatin από τον Προτεσταντισμό

στην Ορθοδοξία

Θά παρακολουθήσουμε τήν πορεία τοῦ Αμερικανού Matthew Gallatin πρός τήν Ὀρθοδοξία: 42 επιπλέον λέξεις

ΑΜΕΡΙΚΗ

Τα 19 Μοναστήρια του π. Εφραίμ του Φιλοθεΐτου στις ΗΠΑ & στον Καναδά

http://arizonaofmyheart.wordpress.com

ARIZONA OF MY HEART

Τα 19 Μοναστήρια του π. Εφραίμ του Φιλοθεΐτου

στις ΗΠΑ & στον Καναδά

Τὸ 1960 οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί τῆς Ἀμερικῆς σὲ ἐπιστολή τους πρὸς τὸν Ἁγιορείτη μοναχὸ Θεόκλητο Διονυσιάτη ἔκαναν ἔκκληση τὸ Ἅγιο Ὄρος νὰ στείλει μοναχοὺς καὶ νὰ ἱδρυθεῖ ἕνα τουλάχιστον ἢ περισσότερα -ἂν ἦταν δυνατὸν- μοναστήρια στὴν Ἀμερική. 32 επιπλέον λέξεις

╰⊰¸¸.•¨* GREEK - ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΤΑ 19 ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ Π. ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΦΙΛΟΘΕΪΤΟΥ ΣΤΙΣ ΗΠΑ & ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Τα 19 Μοναστήρια του π. Εφραίμ του Φιλοθεΐτου

στις ΗΠΑ & στον Καναδά

Τὸ 1960 οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί τῆς Ἀμερικῆς σὲ ἐπιστολή τους πρὸς τὸν Ἁγιορείτη μοναχὸ Θεόκλητο Διονυσιάτη ἔκαναν ἔκκληση τὸ Ἅγιο Ὄρος νὰ στείλει μοναχοὺς καὶ νὰ ἱδρυθεῖ ἕνα τουλάχιστον ἢ περισσότερα -ἂν ἦταν δυνατὸν- μοναστήρια στὴν Ἀμερική. 32 επιπλέον λέξεις

Ευρώπη

Τροπάρια & Ποιήματα του Ιωάννη Τσιλιμιγκάκη, πρώην τραγουδιστή & στιχουργού Ελληνικού Rock συγκροτήματος για την Παναγία την Αριζονίτισσα, τους Αγίους της Ουαλίας & άλλους Αγίους

http://arizonaofmyheart.wordpress.com

ARIZONA OF MY HEART

Τροπάρια & Ποιήματα

του Ιωάννη Τσιλιμιγκάκη, πρώην τραγουδιστή & στιχουργού

Ελληνικού Rock συγκροτήματος για την Παναγία την Αριζονίτισσα,

τους Αγίους της Ουαλίας & άλλους Αγίους 11 επιπλέον λέξεις

╰⊰¸¸.•¨* Greek - Ελληνικά

Ένα καλοκαιρινό κείμενο για το Καλοκαίρι

Τα καλοκαίρια είναι σύντομα
Και γω και συ ράθυμοι πολύ

γράφει ο blackbox

Το κείμενο αυτό δεν είναι ένα κείμενο για την παραλία του 21ου αίωνα, τον μοντερνισμό, την πολιτική και το πώς εφαρμόζεται στις παραλίες. Δεν θα ξεκινήσει από το μέτρημα του μήκους των γυναικείων μαγιό στις ΗΠΑ του 1920 για να φτάσει στον σύγχρονο εφαρμοσμένο ρατσισμό στις παραλίες των ελληνικών νησιών (1 και φωτο). Δεν θα θέσει ερωτήματα για το τι ήταν η παραλία του 20ου αιώνα, τις πολιτικές που εφαρμοστήκαν στις εισόδους και στις διαδρομές για την διασκέδαση για να κάνει πολιτικές αναλύσεις για το σήμερα, για αυτά που έρχονται και αν είναι πιο μαύρα από το μελάνι μιας σουπιάς λίγο πριν το μακάβριο της μέλλον όπως θα διαγραφεί στο τραπέζι κάποιας φωνακλάδικης παρέας.

Γιατί το κείμενο αυτό γράφεται στα μέσα του Αυγούστου και η Ελλάδα ναρκώνεται στις παραλίες και στα βουνά. Πρόθυμα ραθυμοποιέιται ο πληθυσμός, πέφτουν οι ρυθμοί και τα προγράμματα χαλαρώνουν, οι δίαιτες παίρνουν αναστολή και οι δουλείες αν δεν κανονίστηκαν πάνε από Σεπτέμβρη. Ο κινηματικός κόσμος, οι φασαίοι, αλλά και γενικότερα οι φυσειολάτρεις κάθε υποείδους, φέυγουν σε κάποια παραλία τις επιλογής τους συνήθως με τον χίπικο πληθυσμό να είναι ελεγχόμενος σε όχι υπερβολικά υψηλούς αριθμούς1. Υιοθετεί ένα στυλ ζεστό και ενίοτε γυμνό έχοντας παγώσει τα προγράμματα και τρώγοντας λιγότερο ή περισσότερο σαν μερμυγκοτζίτζικας ή τζιτζικομέρμυγκας που ξοδεύει τα λεφτά για τα οποία δούλεψε έναν ελαφρύ χειμώνα.

Σε ένα τέτοιο μικροκλίμα ένα σοβαρό κείμενο με μια ξερή και άκαμπτη πολιτική ανάλυση δεν θα ήταν χρήσιμο αφού θα διαβαζότανε ταχέως στον ίσκιο κάποιου αλμυρικιού. Έτσι τόσο το κείμενο όσο και το αλμυρίκι θα είχαν λάθος χρήσεις αν μπορούμε να πούμε με χειμωνιάτικη σοβαρότητα ότι τόσο η σκιά ενός δέντρου όσο και τα κείμενα στις οθόνες ενός κινητού μπορούν να έχουν όρους χρήσης αξιολογικά ελεγχόμενους. Για τον λόγο αυτό το κείμενο αυτό επιλέγει την πλάγια οδό, δηλαδή ενός μέτριου καλοκαιρινού αναγνώσματος χωρίς πολλές επεξηγηματικές φράσεις όταν υπάρχουν δύσκολα νοήματα αφού όπως και να ‘χει είναι λίγοι και λίγες όσοι με τέτοια ζέστη θα ασχοληθούν με την κατανόηση τους. Η πλάγια οδός λοιπόν για ένα κείμενο που συναντήθηκε σε ένα ατελέσφορο scrolling down ενός κοινωνικού δικτύου μιας θάλασσας δεδομένων. Αλλά πρόκειται για ένα κείμενο που διαβάζεται από εκείνους που τέλος πάντων βαρέθηκαν την φύση και επέστρεψαν στο 3G με κειμενική παρουσίαση τέτοια ώστε να μην κατηγορηθεί ο συντάκτης πως δεν κάνει διακοπές και είναι πολύ μίζερος μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Σε αυτό το σημείο θα εμπλουτιστεί η πλοκή του αναγνώσματος ισχυρίζοντας πως αν το κείμενο αυτό είχε δικιά του φωνή, μια ψυχή που φόραγε σαν πρόσωπο τις λέξεις του συγγραφέα, θα έμπαινε στη συζήτηση και θα σχολίαζε ότι oι παραλίες έχουν αρχίσει να αντανακλούν τον αστικό ιστό, κάτι που συνέβαινε άλλωστε και π αλαιότερα και ήδη σχολίασε ο συγγραφέας στην αρχική παράγραφο, και έτσι δεν κάνει εντύπωση ότι υπάρχουν δηλωτικά γκραφίτι σαν αυτό της φωτογραφίας. Τέτοια λέξεις γραμμένες σε άλλα σημεία του αστικού ιστού θα ήταν αρκούντως περίεργα και θα κατηγοριοποιούνταν στις κοινωνικές εκδηλώσεις μεταξύ ενός kink και κάτι για το οποίο η αθηναϊκή αστική υποκολτούρα δεν έχει μεριμνήσει ακόμα αρκετά δημοσίως.

Αλλά το κείμενο αυτό δεν έχει δική του φωνή οπότε δεν μπορεί να σκεφτεί κάτι τέτοιο και μία παράταιρη πλοκή τελείωνει κάπως άδοξα ερχόμενη μόνο να επιβεβαιώσει ότι το σύντομο αυτό ανάγνωσμα δεν προσφέρει κάτι πέρα από το να διαβαστεί ταχέως. Το ίδιο άλλωστε γινεται με τα αναγνώσματα που πουλάνε με το κιλό στα βιβλιοπωλεία γιατί τα αναγνώσματα όπως και η διασκέδαση, ο γυμνισμός, και οι παραλίες μάς βρίσκουν με κατηγοριοποιημένα, και αρκετά συχνά εχθρικά, περιεχόμενα καθώς μάς καλούν για να μάς ενσωματώσουν. Έτσι, οι διακοπές μας αν και γυμνές φοράν ένα κοινωνικοπολιτικό πλεκτό που πάνω του κυρτώνονται διάφορα είδη εθνικοαστικών φοβιών, διακρίσεων, και κατηγοροιοποιήσεων που μας κληροδοτήθηκαν στο σχετικά σύντομο πέρασμα του ανθρώπου από τις πόλεις μόνο και μόνο για να επιστρέψουν στις παραλίες και να παίξουνε παρέα με τα κεφάλια μας τα παιχνίδια τους στην άμμο.

Παιχνίδια που έχουν σκοπό να γεμίσουμε μπαταρίες με ένα καλοκαιρινό Άλλο μπας και τον σοβαρό χειμώνα γίνει αυτό το τελεολογικό μιας πίστης άλμα και αλλάξουμε τη ζωή που ζούμε όταν πιάνουνε τα κρύα. Γιατί τελικά τα του (αθηναϊκού) καλοκαιριού επαναλαμβάνονται με την ίδια σιγουρία όπως τα του χειμώνα αλλά δεν αναγνωρίζεται συχνά ότι τα καλοκαίρια και οι χειμώνες είναι η άλλη όψη ενός νομίσματος που όλο στριφογυρίζει πάνω από τα κεφάλια μας μα ποτέ δεν πιάνουμε. Γιατί μια τέτοια συνειδητοποίηση ίσως επανοηματοδοτούσε τα φθινόπωρα και τους χειμώνες και να μην έκανε την άνοιξη μια προετοιμασία για το καλοκαίρι και τέλος πάντων κάθε εποχή να είχε μια κάποια άλλη επιτελεστικότητα από αυτή ενός σχεδίου απόδρασης το οποίο όλο μας ελευθερώνει και όλο μας ενσωματώνει στις πόλεις και στις παραλίες.

1 Ανοίγω εδώ μια παρένθεση πετάγοντας την ατάκα «οι χίπιδες είναι πάντα οι άλλοι και ποτέ εγώ» ειρωνεύοντας πονηρά όσους αρνούνται την κρυφή γοητεία που τους ασκεί η ανεύθυνη χαλαρότητα των χίπιδων και την υιοθετούν τόσο ώστε να μην χαρακτηριστούν οι ίδιοι χίπιδες. Ωστόσο η ατάκα αυτή είναι για ένα κείμενο του Μαΐου και δεν θα χάσω το χρόνο μου αυγουστιάτικα επιχειρηματολογώντας για ποιους λόγους οι χίπιδες ριζοσπαστικοποιούν τις διακοπές μας με την εκνευριστική και πολύχρονη χαλαρότητα τους και για το λόγο αυτό γίνονται ένας ανθρωπότυπος που ενδόμυχα επιμένει να μας γοητεύει.

Απόψεις