Ετικέτες » ΗΠΑ

Βιβλιοαναγνώσεις #26 Theodor W. Adorno "Τα άστρα κάτω στη γη"

πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό αναγνώστης

Στα ελληνικά το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ηριδανός

Η μελέτη της λαϊκής αστρολογίας που παρουσιάζουμε εδώ δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Telos, 19 την άνοιξη του 1974 κι επανακυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Routledge του Λονδίνου το 1994 ως Theodor W.Adorno,  The Stars Down to Earth, and Other Essays on the Irrational in Culture με επιμέλεια και εισαγωγή του Stephen Crook (απ’ όπου και η παρούσα μετάφραση). 56 επιπλέον λέξεις

κριτική θεωρία

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΤΑΜΠΛΟΪΝΤ

Αμερικανικό ταμπλόιντ (American tabloid) του James Ellroy (μτφ. A. Αποστολίδης), Άγρα 2006

Το Αμερικανικό ταμπλόιντ είναι το πρώτο βιβλίο της τριλογίας του Ελρόυ με γενικό τίτλο … 65 επιπλέον λέξεις

ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΤΟ «WIKILEAKS»: ΑΥΤΟΙ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ

ΗΠΑ: Η ΔΙΑΔΟΧΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΘΑ ΕΠΗΡΕΑΣΕΙ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ…

Έξω φρενών ήταν οι Αμερικάνοι με την ανένδοτη στάση του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στο Σκοπιανό, όπως προκύπτει από απόρρητα τηλεγραφήματα της Αμερικανικής Πρεσβείας που έχει δημοσιοποιήσει το Wikileaks! 16 επιπλέον λέξεις

GREECE

Ιταλικές εκλογές 2018. Έλλειμμα πολιτικής ηγεσίας στην Ευρώπη ;

  4 Μαρτίου 2018. Ημερομηνία που σίγουρα θα μείνει χαραγμένη στην σύγχρονη ιταλική ιστορία. Το εκλογικό σώμα κάνει την έκπληξη και φέρνει στην εξουσία δύο ριζοσπαστικά κόμματα με αρκετή δόση ευρωσκεπτικισμού. Από την μία, το Κίνημα των 5 Αστέρων με αρχηγό του τον 32χρονο Λουίτζι Ντι Μάιο, αποσπώντας το 32% και από τον άλλη την Λέγκα του Βορρά, του Ματτέο Σαλβίνι συγκεντρώνοντας το 17.5%. Πολλά ακούστηκαν για επικείμενη πολιτική συνεργασία με το δεξιό κόμμα Forza Italia του Μπερλουσκόνι το οποίο συγκέντρωσε 14.4% των ψήφων, χωρίς όμως να υπάρξει συνέχεια σε αυτά τα σενάρια.

  Το Κίνημα των 5 Αστέρων διακατέχεται από λαϊκισμό υπερασπιζόμενο τον εξαθλιωμένο οικονομικά ιταλικό νότο. Η Λέγκα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κόμμα του ιταλικού βορρά με ακροδεξιά αντανακλαστικά. Υποστηρίζει την ελάφρυνση της φορολογίας των μικροεπιχειρηματιών και εναντιώνεται στην άφιξη των μεταναστών η οποία έχει γιγαντωθεί το τελευταίο διάστημα στην γείτονα χώρα.

  Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι και τα δύο κόμματα είχαν υποστηρίξει προεκλογικά την έξοδο της Ιταλίας από την ευρωζώνη, θέση που άλλαξαν λίγο πριν την εκλογή τους. Παρόλα αυτά, οι προγραμματικές δηλώσεις τους περιείχαν υποσχέσεις για μείωση της φορολογίας, θέσπιση κατώτατου εγγυημένου εισοδήματος και αύξηση του επιδόματος ανεργίας. Το ποσό των παροχών που υποσχέθηκαν στους ψηφοφόρους λέγεται ότι μπορεί να ανέρχεται στα 1 με 1.5 δις ευρώ, ποσό που ισοδυναμεί ακριβώς με τα μέτρα λιτότητας που θα ήθελε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εφαρμοστούν στην Ιταλία την τρέχουσα περίοδο για την αντιμετώπιση της ιταλικής οικονομικής κρίσης.

  Σε τι συνίσταται όμως το οικονομικό πρόβλημα στην Ιταλία;

  Παρότι είναι η 3η σημαντικότερη οικονομία της ευρωζώνης, η ίδια δεν έχει αναπτυχθεί ουσιαστικά μετά την είσοδο της στην ζώνη του ευρώ το 1999. Έγινε δεκτή στην ευρωζώνη με διπλάσιο δημόσιο χρέος σε σχέση με αυτό που όριζε το Μάαστριχτ επί του ΑΕΠ (60%) ενώ το ευρώ δεν βοήθησε ιδιαίτερα τις εξαγωγές της. Το σημαντικότερο χτύπημα ήρθε το 2008 με την γνωστή διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση. Το ιταλικό τραπεζικό σύστημα, παρ’όλες τις κυβερνητικές προσπάθειες να σωθούν κάποιες τράπεζες, παραμένει αρκετά χρεωμένο. Το δε δημόσιο χρέος της χώρας ανέρχεται στα 2 τρις ευρώ (134% του ΑΕΠ) και είναι το τρίτο μεγαλύτερο κρατικό χρέος μετά από αυτό των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας. Η ανεργία στους νέους αγγίζει περίπου το 30% ενώ ο γενικός δείκτης βρίσκεται στο 11% . Αναμφίβολα οι ιταλικές κυβερνήσεις έχουν μερίδιο ευθύνης στην πολιτική που ακολούθησαν αλλά κι η Ε.Ε. έχει ευθύνες για το πως ανταποκρίθηκε στην ιταλική τραπεζική κρίση.

  Έτσι φτάσαμε στην επιλογή των Ιταλών ψηφοφόρων της 4ης Μαρτίου 2018. Όμως η έκβαση των πραγμάτων δεν ήταν τόσο απλή και ακόμα περισσότερο δεν θα είναι από εδώ και πέρα. Μετά από τρεις μήνες διαβουλεύσεων και πολιτικών ζυμώσεων μεταξύ της Λέγκας και του Κινήματος των 5 Αστέρων, κατέληξαν στην απόφαση να συνεργαστούν. Εμπόδιο σε αυτό το εγχείρημα στάθηκε την τελευταία στιγμή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρζιο Ματαρέλα, ο οποίος δεν ενέκρινε τον σχηματισμό κυβέρνησης. Ο λόγος; Η επιλογή του υπουργού οικονομικών Πάολο Σάβονα, γνωστό για τις απόψεις του περί εξόδου της Ιταλίας από την ευρωζώνη ή για μία πιο αυτόνομη οικονομική πολιτική.

 Ο Ματαρέλα ορίζει επικεφαλής μίας μεταβατικής κυβέρνησης τον Κάρλο Κοταρέλι,  πρώην στέλεχος του ΔΝΤ και γνωστό για τις αυστηρές δημοσιονομικές του θέσεις. Παράλληλα η ξέφρενη άνοδος της απόδοσης των ιταλικών ομολόγων όλο αυτό το διάστημα έκανε το κλίμα όλο και πιο εκρηκτικό με αποκορύφωμα την δήλωση του Επιτρόπου Προϋπολογισμού της Ε.Ε. Γκίντερ Έτινγκερ, ότι «οι αγορές θα μάθουν τους Ιταλούς να ψηφίζουν». Η δήλωσε έβαλε φωτιά στον ιταλικό πολιτικό κόσμο αλλά και εν γένει στο ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό με δηλώσεις αναδίπλωσης και συγνώμης να ακολουθούν για τον ιταλικό λαό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

  Η λύση δόθηκε απλά με την αλλαγή του χαρτοφυλακίου του υπουργού των οικονομικών. Το Κίνημα των 5 Αστέρων τοποθέτησε έναν μετριοπαθέστερο πολιτικό σε αυτόν τον θώκο, τον Τζιοβάνι Τρία ενώ ο Πάολο Σαβόνα πήρε το υπουργείο των Ευρωπαϊκών Θεμάτων.

  Το ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι αν μπορούμε να αποκαλούμε αυτή την εξέλιξη ως λύση. Στην Ιταλία είδαμε να επαναλαμβάνεται αυτό που έγινε με το δημοψήφισμα του 2015 στην Ελλάδα. Διαφορετική ήταν η βούληση των πολιτών ως προς την οικονομική πολιτική που ακολουθήθηκε στην συνέχεια. Ο κίνδυνος να χαθεί η επαφή της πολιτικής ηγεσίας και των τεχνοκρατών με την πολιτική βούληση των εκλογικών σωμάτων στην Ευρώπη είναι κάτι παραπάνω από ορατός. Το γεγονός αυτό ενδεχομένως να εξηγεί και την άνοδο κομμάτων που είναι οπαδοί του ευρωσκεπτικισμού κάνοντας λόγω για έλλειμμα δημοκρατίας στους θεσμούς της Ε.Ε. και υπερβολικής λιτότητας εις βάρος των ευρωπαϊκών κεκτημένων.

  Οι παγκόσμιες προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά μας δεν παρέχουν πολυτέλειες για διάσπαση. Αυτό θα πρέπει να το σκεφτούν διπλά οι πολιτικοί ιθύνοντες της Ε.Ε. πριν επιβάλλουν ακόμα αυστηρότερες δημοσιονομικές πολιτικές.

  Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν μία σειρά θεμάτων όπου η Ευρώπη θα κληθεί να κρατήσει ενιαία στάση όπως: η απειλή του Προέδρου των ΗΠΑ για επιβολή δασμών στον άνθρακα και χάλυβα συμπεριλαμβάνοντας την Ε.Ε., η ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στο Ιράν μετά την αμερικανική εγκατάλειψη της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα, καθώς και η επιθετική οικονομική πολιτική της Κίνας απέναντι στην Ευρώπη προσπαθώντας να εξαγοράσει εταιρίες που δραστηριοποιούνται σε τεχνολογίες αιχμής. Παράλληλα η κρίση που διέρχεται η Συρία και η πολιτική όξυνση του Ισραήλ με το Ιράν κάθε άλλο παρά παρελθόν είναι. Αναμφίβολα η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποτελεί ομοσπονδία και τα επιμέρους συμφέροντα των κρατών-μελών έχουν τον τελευταίο λόγο. Δεν μπορεί όμως κάθε φορά οι λεγόμενες «αγορές» και τα διάφορα κερδοσκοπικά συμφέροντα να έχουν τον πρώτο λόγο στην άσκηση πολιτικής.

  Βρισκόμαστε σε ένα τεντωμένο σκοινί ισορροπίας στην Ευρώπη. Το ερώτημα για το κατά πόσο θα συνεχίσουμε να περπατάμε σε αυτό, θα εξαρτηθεί από το διαμέτρημα των πολιτικών ηγεσιών απέναντι στο ύψος των περιστάσεων. Τις χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε.

Featured

Κ.Φίλης: Ο Ερντογάν μετά τις εκλογές θα κάνει στροφή προς τη Δύση

Μετεκλογική στροφή προς την Δύση εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και αναθεώρηση της έως τώρα συγκρουσιακής πολιτικής της με τις ΗΠΑ προβλέπει για την Τουρκία ο Διευθυντής Ερευνών του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου, Κωνσταντίνος Φίλης.

TURKEY

Η ακτιβίστρια Clara Shavelson ηγείται μποϊκοτάζ στα κρεοπωλεία της Νέας Υόρκης

Την μετάφραση για το shades έκανε ο Φίλιππος 

27 Μαΐου, 1935

Στις 27 Μαΐου του έτους 1935, γυναίκες της Νέας Υόρκης, οργανωμένες ως η Αστική Επιτροπή Δράσης Ενάντια στο Υψηλό Κόστος Διαβίωσης, έφραξαν την είσοδο σε κρεοπωλεία απαιτώντας μείωση στην τιμή του κρέατος kosher (τα τρόφιμα Kosher πρόκειται για τρόφιμα που συμμορφώνονται με τους εβραϊκούς διατροφικούς κανονισμούς του kashrut, ένα σύνολο εβραϊκών διαιτητικών νόμων). 47 επιπλέον λέξεις

ιστορία

Κυβερνητικός αξιωματούχος στο Reuters: Ο Τσίπρας θέλει να λύσει το Σκοπιανό

Περίπου 15 μήνες πριν την προκαθορισμένη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών και με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ να χάνει με 20 ποσοστιαίες μονάδες, ο Αλέξης Τσίπρας ευελπιστεί ότι θα κερδίσει το χαμένο έδαφος με την επίλυση του ονοματολογικού, αναφέρει μεταξύ άλλων άρθρο του Reuters, με τίτλο, «Με το βλέμμα στην επανεκλογή, ο Έλληνας Πρωθυπουργός ρίχνει ζάρια για τη Μακεδονία».

GREECE