Ετικέτες » εργατική τάξη

note #20 "Για την ελευθερία"

Και όμως υπάρχει και μια «ανώτερη» ελευθερία: μια «ανάπτυξη των ανθρωπίνων δυνάμεων» που δεν υπακούει στην ανάγκη και την εξωτερική σκοπιμότητα, αλλά «θεωρείται αυτοσκοπός». Δεν αρχίζει παρά μόλις «πέρα» από τη σφαίρα της υλικής παραγωγής, η οποία βέβαια παραμένει «πάντοτε ένα βασίλειο της αναγκαιότητας».

Προϋπόθεσή της όμως είναι η προαναφερόμενη ορθολογική οργάνωση της κοινωνίας: «Το αληθινό βασίλειο της ελευθερίας  μπορεί ν’ ανθίσει μόνο πάνω στο βασίλειο της αναγκαιότητας, που είναι η βάση του. Η μείωση της εργάσιμης μέρας είναι ο βασικός όρος».

HERBERT MARCUZE

κριτική θεωρία

Τριφασικό: εναλλακτικά αφεντικά, εναλλακτικές απολύσεις

Τις συνθήκες εργασίας στο μαγαζί Τριφασικό στον Κεραμεικό καταγγέλλει το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων, μέλος του οποίου απολύθηκε επειδή μεταξύ άλλων συμπαραστάθηκε σε εργαζόμενη που χτυπήθηκε από μάγειρα του καταστήματος.

Το Σωματείο προχώρησε το περασμένο Σάββατο σε μαζικό μοίρασμα στο μαγαζί Τριφασικό και σε άλλα μαγαζιά του Κεραμεικού.  Σημειώνεται ακόμη ότι η συναδέλφισσα τους και μέλος του σωματείου έχει προσφύγει στην Επιθεώρηση Εργασίας για να διεκδικήσει τα χρωστούμενα της ( νυχτερινά, υπερωρίες, Κυριακές, αργίες, επίδομα καλοκαιριού).

Το κείμενο που μοιραζόταν

Εδώ και μία δεκαετία περίπου το Τριφασικό είναι γνωστό εναλλακτικό στέκι στην περιοχή του Κεραμεικού. Ένα ακόμη μαγαζί σ’ αυτή τη πιάτσα η εργοδοσία του οποίου πουλάει ότι αφεντικά και εργαζόμενες/οι είναι μία όμορφη παρέα που όλες/οι μαζί διασκεδάζουν με τις/τους πελάτες. Η Β. Κ συναδέλφισσα και μέλος του σωματείου ξεκίνησε να εργάζεται εκεί στις 12/07/2017.

Στην προσπάθεια να μειώσουν το εργατικό κόστος και να αυξήσουν το έμμεσα πρόσθετο κέρδος μέσω της αδήλωτης εργασίας, οι εργοδότες Ε. Αδαμίδης και Α. Κυβέλος πασάρουν το γνώριμο δίλημμα της ασφαλισμένης χαμηλόμισθης δουλειάς ή της ημιανασφάλιστης με ένα μεγαλύτερο μεροκάματο. Έτσι, στις 21/07 η συναδέλφισσα Β. υπέγραψε σύμβαση που δεν αντιστοιχούσε στις πραγματικές της ώρες. Γραμμένη για 3ήμερο και 4ώρο, η ίδια δούλευε μέχρι το κλείσιμο του μαγαζιού, δηλαδή από 8ωρο και πάνω ανάλογα με τις ορέξεις των τελευταίων πελατών χωρίς να πληρώνεται τις ανάλογες προσαυξήσεις (νυχτερινά, υπερωρίες, Κυριακές, αργίες). Με μεροκάματα ασταθή που κυμαίνονταν από τρεις έως και πέντε μέρες (κάποιες φορές δύο) το πρόγραμμα άλλαζε κάθε βδομάδα σχεδόν πάντα αργοπορημένα, ενώ τα έκτακτα τηλεφωνήματα για “χωσίματα” δεν έλειπαν. Τα παράπονα για συνεπές πρόγραμμα έπεφταν στο κενό και στις αυτονόητες αρνήσεις της Β. να δουλέψει εκτάκτως ή απλήρωτα για γενική καθαριότητα εκτός των μεροκαμάτων της, τα αφεντικά κινούνταν ανάμεσα σε συναδέλφους παραδείγματα που δεχόντουσαν την κάθε παράλογη απαίτηση τους και στο παραμύθι πως το μαγαζί «δε βγαίνει».

Όταν όμως τα ωράρια είναι ξεχειλωμένα, το ίδιο θα ισχύει και για τις αρμοδιότητες των εργαζομένων . Όπως συμβαίνει στον κλάδο μας και όχι μόνο η εντατικοποίηση αλλά και οι εναλλαγές πόστων αποτελούν μια ακόμη πραγματικότητα. Στο συγκεκριμένο μαγαζί από τη μία υπάρχει ο όγκος δουλειάς με ένα μεγάλο αριθμό πελατών σε καθημερινή βάση και τουλάχιστον τέσσερα ρεμπέτικα εβδομαδιαίως. Από την άλλη, καθώς δεν υπάρχει άτομο για λάντζα το πόστο αυτό το αναλαμβάνουν οι μάγειρες αλλά και οι σερβιτόροι όποτε χρειαστεί. Οι μάγειρες/ισσες για να βγει η δουλεία της μέρας πέρα από τα φαγητά που έχουν να προετοιμάσουν, πολλές φορές θα σερβίρουν ή θα κάνουν ψώνια για το μαγαζί και το πόστο των σερβιτόρων πάλι για τους εργοδότες του τριφασικού σημαίνει και μπαρ και μπουφές. Οι μουσικοί δε, είναι ίσως και πιο οι αναλώσιμοι καθώς πληρώνονται με βάση την πελατεία που φέρνουν και το διάστημα που παίζουν είναι αβέβαιο. Για τους εργαζόμενους-πολυεργαλεία μία κλασική βάρδια συμπληρώνεται με μάζεμα των σκουπιδιών από τις τουαλέτες, στήσιμο και ξεστήσιμο μαγαζιού. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι οι εργοδότες πέρα από τα κέρδη του μαγαζιού βγάζουν και οι ίδιοι από μεροκάματα χωρίς συχνά όπως είναι αναμενόμενο να κάνουν κάτι , με αποτέλεσμα ένας/μία σερβιτόρος/α να αναλαμβάνει ολόκληρο μαγαζί.

Κι ενώ κάπως έτσι είναι οι συνθήκες στο Τριφασικό, μέσα Οκτωβρίου μάγειρας του μαγαζιού μπαίνει σε μπαρ του Κεραμικού και χτυπάει πρώην εργαζόμενη. Στο σκηνικό αυτό μαζί με τον χρόνια φίλο και υπάλληλο τους ήταν παρόντα και τα αφεντικά, εκ των οποίων ο ένας ενεπλάκη επίσης στον καβγά .Τις επόμενες μέρες, σαν να μην έχει συμβεί τίποτα ο ίδιος εξακολουθεί να εργάζεται και εν τέλει απολύεται μόνο όταν και οι 4 εργαζόμενες του τριφασικού δηλώνουν στους δυο εργοδότες την άρνηση τους να δουλεύουν στον ίδιο χώρο μαζί του. Στο διάστημα που ακολουθεί, με την Β. να παίρνει ξεκάθαρη θέση στήριξης στην πρώην εργαζόμενη όσο και με την εναντίωση της στις παράλογες απαιτήσεις των αφεντικών οι εργοδότες της αρχίζουν να δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες που θα κάνουν τη δουλειά δυσκολότερη για την ίδια . Οι παρατηρήσεις αυξάνονται, ενώ πετιούνται υπονοούμενα σχετικά με την απόλυση της. Ειδικά τις τελευταίες δυο βδομάδες εργασίας της , ακολουθεί εισαγωγή νυχτερινών 4ώρων σε όσες πήραν θέση σε σχέση με το συμβάν που προαναφέρθηκε. Σαν σημαντική σημείωση: οι δύο εργοδότες γνωρίζουν πως όσον αφορά τη Β. το μισό από το ήδη κουτσουρεμένο μεροκάματο της πρέπει να δοθεί για τα κόστη μετακίνησης της καθώς μένει σε μακρινή περιοχή. Παράλληλα, μειώνονται εκδικητικά τα μεροκάματα της με τον έναν εργοδότη να δηλώνει στους υπόλοιπους εργαζομένους ότι δε δουλεύει μαζί της καθώς έχουν τσακωθεί . Καταλήγουμε στις 6/11 όπου κατά τη διάρκεια βάρδιας της η συναδέλφισσα απολύεται με συνοπτικές διαδικασίες. Επικρατούν φωνές και προσβολές σε γεμάτο μαγαζί. Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που έχουν φύγει ως αναλώσιμες/οι εργαζόμενες/οι του μαγαζιού. Τον τελευταίο χρόνο τρία άτομα έχουν οδηγηθεί σε εξαναγκαστική παραίτηση είτε λόγω του μεγάλου φόρτου εργασίας είτε λόγω μη καταβολής δεδουλευμένων.

Όπως άλλα τόσα αφεντικά, έτσι και του Τριφασικού εκμεταλλεύονται τη ταμπέλα του εναλλακτισμού όχι μόνο για να κερδίσουν την ανάλογη πελατεία αλλά και για να διαχειρίζονται πιο “έξυπνα” τους εργαζομένους τους. “Εδώ είμαστε συνεργάτες και μία ομάδα”, “θέλω να υπάρχει φιλικό κλίμα για να δουλέψουμε μαζί”, “κάνω και εγώ μεροκάματα για να πάει καλά το μαγαζί”. Είναι όλα συστατικά της ίδιας συνταγής. Τη συνταγή που επιδιώκει την αορατότητα των ταξικών μας διαφορών και επομένως την περαιτέρω εκμετάλλευση μας. Το φιλικό κλίμα επίσης συχνά ξεπερνά τα όρια όταν δεν είσαι άντρας εργαζόμενος φτάνοντας είτε σε πεσίματα στις εργαζόμενες από τους ίδιους και τους φίλους τους είτε στην επιβολή της αρρενωπότητας τους όταν νευριάζουν και κάνουν παρατηρήσεις.

Γι’ αυτό, δεν κάνουμε φιλίες με τ’ αφεντικά αλλά ούτε και τις πλάτες τους, δεν πέφτουμε στη παγίδα των πλαστών διαχωρισμών τους (παλιός/α-νέος/α, μάγειρας/ εισα- σερβιτόρος/α). Βρισκόμαστε με όσους/όσες είμαστε στην ίδια θέση και διεκδικούμε συλλογικά μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας.

Η συναδέλφισσα Β. έχει προσφύγει στην επιθεώρηση εργασίας για να διεκδικήσει τα χρωστούμενα της (νυχτερινά, υπερωρίες, Κυριακές, αργίες, επίδομα καλοκαιριού).

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑ Β.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤΕΣ/ΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ

ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ

Νέα

Επιδόματα-μερίσματα, κρατική στρατηγική, αποδιάρθρωση της εργατικής τάξης και φασισμός

«Κι όπως ήταν ανα­μενόμενο, μια ανεργία τέτοιας κλίμακας προκάλεσε βαθιά ρήγματα στην τεχνική σύνθεση της εργατικής τάξης και επηρέασε εξίσου βαθιά τις ιδέες και την πο­λιτική συμπεριφορά της.

Απόψεις

«Αφηγήσεις #07» Μικρές ιστορίες από το Βερολίνο

Μια μέρα του 1964, κατά την αποκατάσταση μιας παλιάς σόμπας σε ένα επίσης παλιό διαμέρισμα στη Sonnenallee, δύο εργάτες βρήκαν μέσα στο εσωτερικό της ένα μπουκάλι μπύρας. Όπως ήταν φυσικό, άρχισαν να αναρωτιούνται τι γυρεύει ένα μπουκάλι μπύρας εκεί μέσα. Τότε ο ένας που ήταν αρκετά μεγαλύτερος από τον δεύτερο του διηγήθηκε μια καθημερινή ιστορία της βερολινέζικης εργατικής τάξης μια περασμένης δεκαετίας. Γύρω στα 1900 ήταν συνηθισμένο ο ιδιοκτήτης ενός σπιτιού μαζί με την αμοιβή των εργατών που επισκεύαζαν χαλασμένες σόμπες, να τους κερνάει και από μια μπύρα. Όταν ο ιδιοκτήτης ήταν τσιγκούνης, οι εργάτες για να τον εκδικηθούν στερέωναν στο εσωτερικό του φούρνου ένα κενό μπουκάλι το οποίο έκανε ένα δυσάρεστο σφύριγμα μόλις η σόμπα αναβόταν. Με αυτόν τον τρόπο οι εργάτες υπενθύμιζαν στον ιδιοκτήτη την τσιγκουνιά του.

ιστορία

Για το έργο των Αντόρνο και Χορκχάιμερ

Από την παρουσίαση του βιβλίου «Από την ταξική πάλη στον πόλεμο των συμμοριών» (που περιλαμβάνει δύο κείμενα των Αντόρνο και Χόρκχαϊμερ για την ταξική θεωρία).

Σύμφωνα με την εικόνα της τελευταίας οικονομικής φάσης, η ιστορία είναι η ιστορία των μονοπωλίων. Σύμφωνα με την εικόνα του κατάφωρου σφετερισμού που διαπράττεται σήμερα από τους ηγέτες του κεφαλαίου και της εργασίας σε αρμονική συνεργασία μεταξύ τους, η ιστορία είναι η ιστορία του πολέμου των συμμοριών, των εγκληματικών και μαφιόζικων οργανώσεων.
Theodor W. Adorno

Μια πραγματική κοινωνιολογία της συμμορίας ως του ζωντανού στοιχείου της κυρίαρχης τάξης στην ιστορία θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τόσο έναν πολιτικό όσο και έναν επιστημονικό σκοπό. Θα μπορούσε να συνδράμει στη διασάφηση του στόχου της πολιτικής πρακτικής: του προτύπου μιας κοινωνίας που διαφέρει από το πρότυπο της συμμορίας, μιας κοινωνίας χωρίς συμμορίες. Θα μπορούσε να συμβάλει στον προσδιορισμό της ιδέας της δημοκρατίας, η οποία εξακολουθεί να υπάρχει σε λανθάνουσα μορφή στο μυαλό των ατόμων.
Max Horkheimer

κομμουνιστικό κίνημα

Φωτογραφίες από την Κομμουνιστική Επανάσταση στη Γερμανία 1918

Οι φωτογραφίες αυτές έκαναν ξανά την εμφάνιση τους σε διάφορα γερμανόφωνα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με αφορμή την συμπλήρωση 99 χρόνων από την Γερμανική Κομμουνιστική Επανάσταση του 1918.

Το Νοέμβρη του 1918 ξέσπασε επανάσταση στη Γερμανία. Το ξέσπασμά της ήταν αποτέλεσμα μιας σειράς αντικειμενικών συνθηκών που ώθησαν σε μια επαναστατική κρίση. Οι εργατικές μάζες απέρριψαν με δυναμικό τρόπο τη διακυβέρνηση του παλιού καθεστώτος, ενώ ταυτόχρονα αναπτυσσόταν μαζική επαναστατική δραστηριότητα από μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης και  μεγάλων τμημάτων του στρατού και του ναυτικού στις περισσότερες περιοχές του γερμανικού καπιταλιστικού κράτους.

Ήταν η εποχή του τέλους του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Γερμανία ήταν ήδη ηττημένη, μ’ όλες τις φρικτές συνέπειες και τα βάσανα που φόρτωσαν το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού της. Οι πολεμικές επιχειρήσεις τυπικά δεν είχαν ακόμη σταματήσει, αλλά η ήττα ήταν οριστική πια τη συγκεκριμένη περίοδο. Την δημοσίευση αυτή όπως και τις επόμενες μέσα στο Νοέμβριο τις αφιερώνουμε στην μνήμη όσων έδωσαν την ζωή τους για την πανανθρώπινη χειραφέτηση. Η μνήμη τους είναι ακόμα ζωντανή.

Για την φωτογραφία: Κομμουνιστές εργάτες στο Βερολίνο τον Νοέμβρη του 1918 σε οδομαχίες με τον στρατό του καπιταλιστικού καθεστώτος.

Για την φωτογραφία: Κομμουνιστές ναύτες στην επαναστατική εξέγερση του Κίελο που ξεκίνησε στις 3 Νοέμβρη 1918. Διαβάστε σχετικό άρθρο στην περιοδική έκδοση Shades που δημοσιεύτηκε πέρυσι τέτοια εποχή.

Για την φωτογραφία: Ένοπλη πορεία κομμουνιστών στο Κίελο κατά την διάρκεια της επαναστατική εξέγερσης τον Νοέμβριο του 1918.

Για την Φωτογραφία: Κομμουνιστές στα όπλα. Νοέμβρης 1918

ιστορία

Εργατικό ατύχημα στην Κρήτη: Νεκρός από ηλεκτροπληξία ένας 40χρονος εργάτης

Εργατικό «ατύχημα» με έναν νεκρό και δύο τραυματίες σημειώθηκε χθες 23 Οκτώβρη, στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου Κρήτης, όταν ρεύμα διαπέρασε μεγάλη μεταλλική πλάκα που μετέφεραν οι συγκεκριμένοι εργάτες.

Ο νεκρός εργάτης μετανάστης από την Αλβανία και ηλικία 40 ετών, παρά τις προσπάθειες των γιατρών στο Γενικό Νοσοκομείο Αγίου Νικολάου όπου μεταφέρθηκε άμεσα, υπέστη καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Ο δεύτερος εργαζόμενος νοσηλεύεται με αρρυθμία σε μονάδα εντατικής θεραπείας, ενώ για τον τρίτο, οι γιατροί αναφέρουν ότι έχει ξεπεράσει τον κίνδυνο.

Τα τρία θύματα εργάζονταν σε ιδιωτική εταιρεία που είχε αναλάβει εργολαβία στον βιολογικό καθαρισμό του Αγίου Νικολάου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νέα