Ετικέτες » - Εκπαίδευση

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΗ ΣΤΗ ΧΩΧΑΡΟΥΠΑ

Ομάδα Απλών Ελλήνων

Δανάη Σταματίου

4/12/2018

Στο Βιβλίο Γλώσσας Β’ Δημοτικού 2016 βρίσκουμε το μάθημα με τίτλο «Ενα Ταξίδη στην Χωχαρούπα».

Η Άννα ένα καστανό κορίτσι με σύχρονα ρούχα, η Νου κορίτσι με αραβικά ρούχα και ο Ραφαέλ ενα μαύρο παιδί. (Πολυπολιτισμικότητα). Η Αννα και η Νου συναντούν τον Ραφαέλ που τους λέγει πόσο άσχημα είναι στη χώρα του και τους μιλά για μιά πόλη, την Χωχαρούπα (πόλη που στις συλλαβές και ηχητικά παραπέμπει σε χώρα δηλαδή σε μετανάστευση). Προσοχή κανένα παιδί δεν έχει οικογένεια.

Μεταναστεύουν στην χωχαρούπα όπου μπορούμε να δουμε μια ενήλικη γυναίκα με μαντίλα, αλλά και το ουράνιο τόξο σύμβολο σήμερα των ΛΟΑΔ (Λεσβίες-Ομοφυλόφιλοι-Διαφυλικοί) αλλά σαν να μην εφτανε αυτό τα χρώματα των ΛΟΑΔ υπάρχουν και στην παιδική χαρά.

Τι μηνύματα θέλει να περάσει το Υπουργείο Παιδείας στην τρυφερή ψυχή των παιδιών μας. Μια πλύση εγκεφάλου, σταγόνα, σταγόνα προςτην ατζέντα της Νέας Τάξης. Αλλά δεν ξέρουν πως «σε αυτά εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει».

Παρά τις προσπάθειες τους όμως διαπιστώνουν, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων ετών, πως οι μαθητές παραμένουν εξαιρετικά «εθνικιστές», και όσο και αν «στρώνουν» μετά, με την αριστερή πλύση εγκεφάλου στα Πανεπιστήμια, πάντα κάτι μένει. Δεν κατάλαβαν ότι η ιστορική συνείδηση μας είναι μέσα μας, είναι στα γονίδια μας, μπορεί μισή, μπορεί καμιά φορά λανθασμένη αλλά υπάρχει εκεί.

Συνοδεύει τις διαμαρτυρίες του για τα Μνημόνια με την Ελληνική σημαία, οι μαθητές ξεσηκώνονται για την Μακεδονία τραγουδώντας τον Εθνικό ύμνο και το «Μακεδονία Ξακουστή». Οι εθνομηδενιστές που μας κυβερνούν είναι στα πρόθυρα εμφράγματος και χαρακτηρίζουν τον πατριωτισμό των μαθητών σαν φασισμό.

Angly

Στο άδυτο του Ανατομείου της Ιατρικής Αθήνας

Ένα από τα ζητήματα που μας έχουν απασχολήσει και ως έτος και συνολικά στο σύλλογο είναι η έλλειψη πτωματικού υλικού και η κατάσταση στο ταριχευτήριο. Το μάθημα της ανατομίας που είναι ένα από τα πιο σημαντικά προκλινικά μαθήματα, έχει καταλήξει να διδάσκεται ανεπαρκώς κάτι που έχουμε βιώσει ιδιαίτερα όσοι βρισκόμαστε τώρα στο δεύτερο έτος. Παλιότερα υπήρχε ένα πτώμα ανά ομάδα σε κάθε έτος πάνω στο οποίο οι φοιτητές εκπαιδεύονταν (έξι πτώματα) και κάθε χρόνο αυτά ανανεώνονταν. Όσοι διδασκόμαστε ανατομία σήμερα αυτό το εξάμηνο έχουμε δει πως είναι η κατάσταση του πτωματικού υλικού στο ανατομείο. Καλούμαστε να κάνουμε την άσκηση πάνω σε τέσσερα πτώματα τεσσάρων ετών ήδη αφυδατωμένα και σχεδόν σε αποσύνθεση. Όσον αφορά τις ανατομικές δομές, όσες δηλαδή δεν έχουν ατροφήσει ή καταστραφεί πλήρως, ακόμα και οι ίδιοι οι καθηγητές δυσκολεύονται να τις αναγνωρίσουν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η Ανατομία να καταλήξει να διδάσκεται μόνο θεωρητικά, πράγμα αντιφατικό γιατί καλούμαστε όχι μόνο να περιγράφουμε τις ανατομικές δομές αλλά και να τις εντοπίζουμε πάνω στο σώμα. Είναι περιττό να εξηγήσουμε γιατί είναι αναγκαία η πρακτική εξέταση στο μάθημα της ανατομίας, καθώς δεν είναι λογικό ως φοιτητές ιατρικής να βλέπουμε για πρώτη φορά το εσωτερικό του σώματος στην Χειρουργική.

Παρόλα αυτά ο πρόεδρος της σχολής κ. Σφηκάκης σε κινητοποίηση του συλλόγου στην Γενική Συνέλευση Τμήματος ανέφερε ότι «το πτωματικό υλικό που έχουμε είναι επαρκές και σε καλή κατάσταση», κάτι με το οποίο διαφωνούν φοιτητές και αρκετοί καθηγητές. Είναι επίσης αντιφατικό ότι ο ίδιος κύριος Σφηκάκης σε κάθε υποδοχή πρωτοετών παρουσιάζει την ιατρική σχολή Αθηνών ως την καλύτερη στην Ελλάδα στην βάση και του ότι έχει πτωματικό υλικό για την άσκηση στην Ανατομία. Έγινε όμως σημαντική παράλειψη από μέρους του να μην αναφέρει στην επιστολή προς την Σύγκλητο, εκτός από το αίτημά μας για παροχή ατλάντων και στηθοσκοπίων, και το αίτημά μας για αξιοπρεπές πτωματικό υλικό. Ως υποκατάστατο του πτώματος μας προτείνουν το Ανατομάζ το οποίο διαφήμιζαν ως υπερεργαλείο και αρχικά ο κ.Σκανδαλάκης το παρουσίαζε σαν «τρισδιάστατα ολογράμματα» (θύμιζοντας λίγο από star wars!). Στην πραγματικότητα οι περισσότερες ομάδες δεν το έχουμε δει από κοντά λόγω της αδυναμίας των καθηγητών να το χειριστούν. Για να προσγειωθούμε όμως και στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα δισδιάστατο πρόγραμμα σε μεγάλη οθόνη αφής το οποίο είναι μεν χρήσιμο εργαλείο, αλλά μόνο επικουρικά και δεν επαρκεί για τις ανάγκες του μαθήματος.

Πέρα όμως από τις ελλείψεις που σήμερα αντιμετωπίζουμε, η σχολή κρύβει κάποιους «σκελετούς» στη ντουλάπα της σε σχέση με την πραγματική αιτία της έλλειψης πτωματικού υλικού. Συχνά οι καθηγητές και ο ίδιος ο πρόεδρος της σχολής αποδίδουν την προβληματική αυτή κατάσταση στην καθυστέρηση της ανακαίνισης του ταριχευτηρίου. Πίσω  όμως από τη διαδικασία της «ανακαίνισης» η σχολή προσπαθεί να υποκρύψει τις βαρύτατες ευθύνες που φέρει για το εργατικό ατύχημα που διαδραματίστηκε τρία χρόνια πριν και οδήγησε τον μοναδικό ταριχευτή να υποστεί εγκαύματα ,αλλά και να χάσει τη θέση του. Το εργατικό αυτό «ατύχημα» ήταν απόρρεια των άθλιων συνθηκών που επικρατούσαν επί χρόνια στο ταριχευτήριο , με χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος εργαζόμενος διοχέτευε τη φορμόλη για την ταρίχευση με ένα ακατάλληλο γεωργικό μηχάνημα ,γιατί μόνο αυτό δεχόταν να του παραχωρήσει η σχολή. Όταν λοιπόν ο κ.Σκανδαλάκης είχε προσπαθήσει να μετακυλίσει την ευθύνη για το ατύχημα στον ίδιο τον εργαζόμενο,ο συλλογός μας είχε απαντήσει ,είχαμε πραγματοποιήσει συνελεύσεις και κινητοποιήσεις με αποτέλεσμα ο εργαζόμενος να αποζημιωθεί. Ωστόσο η σχολή δεν τον επαναπροσέλαβε ούτε τον αντικατέστησε με αποτέλεσμα οι δωρεές σωμάτων που γίνονται στην ιατρική να μην είναι αξιοποιήσιμες για τους φοιτητές αφού δεν υπάρχει ταριχευτής.

Όταν ως δευτεροετείς φοιτητές αναγνωρίσαμε όλα αυτά τα προβλήματα αλλά και στο πλαίσιο του ότι αφορούν όλο το σύλλογο (μιας και το φετινό πρώτο έτος αν δεν αλλάξει κάτι μάλλον δε θα έχει πτώματα) συζητήσαμε συλλογικά για να τα επιλύσουμε. Έτσι στραφήκαμε προς συλλογικές μας διαδικασίες στις οποίες συζητήσαμε όχι μόνο τι είναι αυτό που αιτούμαστε ως έτος αλλά και πώς θα το διεκδικήσουμε πιο αποτελεσματικά και εκεί υπήρξαν διχογνωμίες. Στην πρώτη συνέλευση έτους αποφασίστηκε να στείλουμε μια κλειστή επιτροπή ενώπιον της διοίκησης της σχολής, η οποία όμως λόγω της έλλειψης μαζικότητάς της δεν επέφερε καμία αλλαγή, κάτι πολύ αναμενόμενο. Έχουμε προσθέσει επομένως στην εμπειρία μας ότι η προσπάθεια διεκδίκησης αιτημάτων αναθετικά και από λίγα άτομα δεν είναι αποτελεσματικός τρόπος, κάτι που έχει αποδειχθεί παρόλα αυτά ιστορικά στο σύλλογο. Για παράδειγμα όλα τα προηγούμενα έτη που έκαναν μαζικές κινητοποιήσεις, χωρις επιτροπές εκλεγμένων πήραν τους άτλαντες ανατομίας ,εκτός από το φετινό έκτο, που δεν κινητοποιήθηκε και δεν τους πήρε ποτέ. Δεν μείναμε όμως σε αυτό και επιλέξαμε να καλέσουμε κι άλλη μια συνέλευση έτους στην οποία αποφασίστηκε μαζική κινητοποίηση στο γραφείο του κυρίου Σφηκάκη στο Λαϊκό νοσοκομείο. Η πίεση που δέχτηκε ο ίδιος ήταν ολοφάνερη από τα αντιφατικά πράγματα που έλεγε και η προσπάθειά του να αποπέμψει και να ξεφορτωθεί τους φοιτητές.

Πάλι όμως δεν μείναμε σε αυτό, καθώς στραφήκαμε στο πλέον ισχυρό όργανο του συλλόγου, την Γενική Συνέλευση, όπου συνολικοποιήσαμε το αίτημά μας και βρήκαμε τον υπόλοιπο σύλλογο στο πλάι μας. Εκεί, το αίτημά μας για αξιοπρεπές πτωματικό υλικό συνδέθηκε με αιτήματα συνολικά του συλλόγου όπως η μη πλέον εντατικοποίηση των μαθημάτων επιλογής μας, και πάρθηκε αγωνιστική απόφαση για κατάληψη σχολής για μία ημέρα, και κινητοποιήσεις στη Γενική Συνέλευση Τμήματος και στην Επιτροπή Προγράμματος Σπουδών, όργανα της διοίκησης που αποφασίζουν και διαχειρίζονται τη σχολή. Επειδή όμως τα αιτήματά μας δεν έχουν ακόμα ικανοποιηθεί δεν επαναπαυόμαστε αλλά καλούμε τους συμφοιτητές μας να συνεχίσουμε να διεκδικούμε συλλογικά αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα για την πρακτική μας άσκηση.

Στις 11 του μηνός θα πραγματοποιηθεί η επόμενη σύγκλητος, στην οποία θα μεταφερθεί και το αίτημά μας. Η σύγκλητος είναι το διοικητικό όργανο του ΕΚΠΑ το οποίο εκτός των άλλων αποφασίζει και την διανομή των κονδυλίων. Στο παρελθόν, για παράδειγμα, με πιέσεις στην σύγκλητο είχαμε πετύχει δωρεάν διανομή συγγραμμάτων τα οποία δεν μας εξασφαλίζονταν από την σχολή. Επιπλέον, ο πρύτανης  είναι καθηγητής  Ιατρικής και για αυτό τον λόγο μπορούμε να του ασκήσουμε και επιπλέον πίεση για το ζήτημα και την ευθύνη που έχει ως προς αυτό.  Είναι λοιπόν σημαντικό να πιέσουμε εκεί για την υλοποίηση της απόφασής μας,  κάνοντας μια όντως μαζική κινητοποίηση. Είναι σημαντικό να πάμε συγκροτημένα και να παραθέσουμε όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω, δηλαδή και την αναγκαιότητα αναβάθμισης του πτωματικού υλικού αλλά και το πόσο αυτό το ζήτημα έχει συσπειρώσει τους φοιτητές. Έτσι θα ασκήσουμε ακόμα μεγαλύτερη πίεση για αυτό το ζήτημα, ώστε να εξασφαλίσουμε κάτι τόσο θεμελιώδες για την εκπαίδευσή μας.

Όλοι – όλες στη Σύγκλητο του ΕΚΠΑ στις 11/11 στις 9:00 στο κτίριο της Πρυτανείας

Εκπαίδευση

Υποχρεωτικές Διαλέξεις: Μύθοι και πραγματικότητες

Μύθος: τα υποχρεωτικά μαθήματα εξασφαλίζουν καλύτερο εκπαιδευτικό αποτέλεσμα.

Πραγματικότητα: γνωρίζουμε όλοι ότι υπάρχουν αρκετά υποχρεωτικά μαθήματα, προκλινικά και κλινικά, τα οποία δεν συνεισφέρουν με κανένα τρόπο, είτε λόγω περιεχομένου, είτε λόγω τρόπου διδασκαλίας, όπως είναι για παράδειγμα πολλά εργαστήρια φυσιολογίας ή παφυς. Ταυτόχρονα γνωρίζουμε ότι η μη παρακολούθηση αμφιθεάτρων δεν εμποδίζει κανένα από το να ασχοληθεί με το μάθημα και να μπορέσει να περάσει τις εξετάσεις, όπως άλλωστε συμβαίνει κατά πλειοψηφία με τις θεωρητικές παραδόσεις ως τώρα. Άλλωστε, ξέρουμε ότι όταν ένα προαιρετικό μάθημα είναι ενδιαφέρον και διδάσκεται αντίστοιχα, οι φοιτητές το παρακολουθούν (βλ τις περισσότερες διαλέξεις Φυσιολογίας, σε αντίθεση πχ με τις διαλέξεις Βιοχημείας).
Μύθος: Αφού οι υποχρεωτικές παρουσίες ισχύουν στα συνέδρια και σε πανεπιστήμια του
εξωτερικού, πρέπει να ισχύουν και προπτυχιακά.
Πραγματικότητα: Αν και η παρακολούθηση συνεδρίων ανάλογα και με το αντικείμενο της κάθε ειδικότητας πλασάρεται ως αναγκαιότητα για την ενημέρωση του γιατρού, τα συνέδρια λειτουργούν ως μέσο κατοχύρωσης του θεσμού των πιστοποιητικών. Αυτά επιβάλλονται από την αγορά στα πλαίσια υπερεξειδίκευσης και ως τέχνασμα για την μείωση του μισθού των εργαζομένων ιατρών, ανάλογα με την κατοχή ή όχι πιστοποιητικών ( ιατρoί 2 ταχυτήτων), και αντιβαίνει στην ενιαία κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων μέσω του πτυχίου. Έτσι, η ευθύνη για την μείωση του μισθού ή και για την μη εύρεση δουλειάς, μεταπίπτει στον ιατρό, ο οποίος υποχρεούται να τρέχει από συνέδριο σε συνέδριο. Οπότε, το επιχείρημα αυτό είναι προβληματικό στην βάση του, και δεν αποτελεί πειστήριο για την αναγκαιότητα των παρουσιών. Έπειτα, το κριτήριο για την παρακολούθηση μαθημάτων δεν θα έπρεπε να είναι η υποχρέωση που νιώθει ο φοιτητής ή ο γιατρός, αλλά το κριτήριό του για το αν η παρακολούθηση του είναι χρήσιμη. Και στην τελική, οι πιστοποιήσεις και οι υποχρεωτικές παρουσίες έχουν εκβιαστική φύση, και όχι “εκπαιδευτική”.
Μύθος: οι φοιτητές δεν είναι σε θέση να κρίνουν τις αλλαγές που αποφασίζουν οι καθηγητές
Πραγματικότητα: οι φοιτητές, οι οποίοι είναι το βασικό κομμάτι της εκπαιδευτικής
διαδικασίας μπορούν πιο άμεσα από οποιονδήποτε να κρίνουν ένα μάθημα, έναν καθηγητή κλπ, γιατί αντιλαμβάνονται αν αυτά ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους. Και η κριτική αυτή δεν είναι μικρότερης σημασίας από των καθηγητών. Άλλωστε, αν ρίξουμε μια ματιά στις αλλαγές που έκαναν οι καθηγητές, θα δούμε ότι οι περισσότερες δεν έγιναν με εκπαιδευτικό, αλλά μάλλον με πολύ πιο ιδιοτελές κριτήριο. Γι’ αυτό και με την αλλαγή του προγράμματος σπουδών δεν θίχτηκαν τα «κακώς κείμενα» (βλ. 4 μαθήματα της έδρας της στατιστικής με αντικείμενα που θα μπορούσαν να αποτελούν ένα μόνο μάθημα). Αντίθετα, επιμηκύνθηκαν οι ώρες των κλινικών, εφόσον και οι καθηγητές που άλλαξαν το πρόγραμμα διδάσκουν κατά βάση μαθήματα κλινικών.
Μύθος: δεν είναι αξιοκρατικό να παίρνουμε εύκολα μεγάλους βαθμούς, οπότε η επιβολή
παρουσιών δικαιολογείται.
Πραγματικότητα: αυτό το επιχείρημα ακούγεται από τους καθηγητές, οι οποίοι είναι και
αυτοί που στηρίζουν τις προφορικές εξετάσεις, κυρίως στα μαθήματα των κλινικών.
Οι εξετάσεις αυτές γνωρίζουμε καλά ότι μόνο δίκαιες δεν είναι, αφού ο βαθμός εξαρτάται από το «πού θα πέσει» ο φοιτητής περισσότερο ίσως και από το πόσο έχει διαβάσει. Ενδιαφέρει λοιπόν όντως η αξιοκρατία τους καθηγητές; Και αν ναι, γιατί δεν αλλάζουν όλες τις εξετάσεις της σχολής σε ενιαίες γραπτές, αλλά αντίθετα αλλάζουν τις παρουσίες; Γιατί στην πραγματικότητα αυτό είναι ένα ψευδές επιχείρημα του τύπου «η σχολή είναι ελαστική μαζί σου και σε αντάλλαγμα πρέπει να παρίστασαι περισσότερο στα μαθήματα». Αυτό μόνο εκπαιδευτικό δεν είναι….
Μύθος: ανέκαθεν οριζόταν πως οι διαλέξεις των επιλογής μαθημάτων ήταν υποχρεωτικές
Πραγματικότητα: παρόλο που οι καθηγητές στην Επιτροπή Προπτυχιακών Σπουδών
ανέφεραν συνεχώς πως ανέκαθεν στον οδηγό σπουδών ορίζονταν υποχρεωτικές παρουσίες στα επιλογής ( “από τότε που ο Δημόπουλος ήταν πρόεδρος της σχολής” όπως ωρυόταν ο Σφηκάκης), η πραγματικότητα τους διαψεύδει. Διότι, πρόκειται για μια αλλαγή που προέκυψε φέτος, ώστε ο οδηγός σπουδών 2018-19 είναι ο πρώτος που ορίζει την υποχρεωτική λήψη παρουσιών στα επιλογής. Το γεγονός πως αυτόν τον μύθο τον αναπαράγουν οι καθηγητές της Γενικής Συνέλευσης Τμήματος είναι προβληματικό, διότι είτε εν γνώση τους λένε ψέματα στους φοιτητές είτε είναι αδαείς ως προς την πραγματικότητα της σχολής και τις αλλαγές που περνάνε.

Εκπαίδευση

"Να μην αφήσουμε τον φασισμό και τον εθνικισμό να ανασάνει στα σχολεία μας"

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια συντεταγμένη προσπάθεια φασιστικών ομάδων μέσα στα σχολεία. Συγκεκριμένα, είδαμε καταλήψεις σχολείων με εθνικιστικά και φασιστικά συνθήματα, πορείες μαθητών σε πόλεις της Β.

Νέα

Καταγγελία για αντισημιτικό bullying στο χώρο της εκπαίδευσης

Από καθηγητή που διδάσκει εδώ και πολλά χρόνια στη Μέση Εκπαίδευση και ευαισθητοποιεί τους μαθητές του σε ζητήματα εβραϊκότητας λάβαμε και δημοσιεύουμε την ακόλουθη σοβαρή καταγγελία.

Υπηρετώ οργανικά από το 2007 σε σχολείο της Αττικής που γειτονεύει με το (ενεργό) εβραϊκό νεκροταφείο, που έχει βεβηλωθεί έκτοτε μερικές φορές.

Εξ αρχής εκπονώ πρότζεκτ εβραϊκού ενδιαφέροντος, εν μέσω θλιβερών αντιξοοτήτων εκ μέρους του σχολικού περιβάλλοντος. Τα πρότζεκτ αυτά τελεσφορούν με τη μεσολάβηση αρμοδίων συμβούλων, ενώ η σχολική καθημερινότητά μου είναι αδυσώπητη εκ μέρους της εκάστοτε διεύθυνσης που υπόκειται στην επιρροή δυο αριστερών συνδικαλιστών συναδέλφων.

Έχω εξ αρχής δεχτεί «ενημερώσεις» από τη διεύθυνση του σχολείου για ανώνυμες τηλεφωνικές καταγγελίες γονέων μαθητών σχετικές με την εβραϊκή αναφορικότητά μου στα πλαίσια των διδακτικών καθηκόντων μου.

Πέρυσι για πρώτη φορά δέχτηκα και τηλεφωνική σύσταση επώνυμου ιερέα- «πνευματικού» μαθήτριας- να μην αναφέρομαι σε Ολοκαύτωμα και Εβραίους, διότι θίγεται έτσι το θρησκευτικό αίσθημα της μαθήτριας και της οικογένειάς της. Σε αυτές τις καταγγελίες δεν υπήρξε ποτέ κάλυψη του σχολείου – διευθυντών και συναδέλφων. Ούτε από φορείς στους οποίους αναφέρθηκα αρμοδίως.

Φέτος για πρώτη φορά δέχτηκα καταγγελία εκ μέρους του συλλόγου γονέων από τον πρόεδρό του, που το περιεχόμενό της με ακύρωνε ως εκπαιδευτικό (διδάσκω 30 χρόνια) και με απειλούσε ως αντικείμενο σε πλήθος (!) γονέων. Ο διευθυντής και ο σύλλογος εννοείται ότι ένιψαν χείρας κατά τα ειωθότα.

Όπως κάθε φορά, στόχος των καταγγελιών που συμπίπτουν πάντα με την εκκίνηση των πρότζεκτ, είναι η ματαίωσή τους. Αναφέρθηκα αρμοδίως και περιμένω.

Στο μεταξύ, οι παρασκηνιακά κινούντες τα αντισημιτικά νήματα τρομοκρατούν μαθητές και γονείς ώστε να μην υπάρξει συμμετοχή στο προτεινόμενο πρότζεκτ μου για την εβραϊκή Κέρκυρα και τον Τζούλιο Καΐμη. Εκτιμώ ότι οι βεβηλώσεις του εβραϊκού νεκροταφείου ενδέχεται να σχετίζονται με το χρόνιο αντισημιτικό bullying που υφίσταμαι σε αυτό το σχολείο.

Υγ. Έχω και στο παρελθόν εκπονήσει πρότζεκτ για τον Καΐμη με βιωματικές επισκέψεις μαθητών στον τάφο του, που βανδαλίστηκε ακολούθως…

Αντισημιτισμός

Αγάπη για τη φιλοσοφία!

Πολλοί από εμάς αγαπάμε τη φιλοσοφία. Την αγαπάμε γιατί μας βοηθάει στην καθημερινή μας ζωή. Μας βοηθάμε να σκεφτόμαστε λογικά. Μας βοηθάει  να να βρίσκουμε σωστές λύσεις στα προβλήματα.

Αποτίμηση Γενικής Συνέλευσης Σ.Φ.Ι.Α. (31/10/2018)

Την Τετάρτη 31/10 πραγματοποιήθηκε η πρώτη Γενική Συνέλευση αυτού του ακαδημαϊκού έτους.  Η διαδικασία αυτή είχε μεγάλη σημασία και σε σχέση με τα ζητήματα που συζητήθηκαν, αλλά και επειδή για τρία χρόνια δεν είχε γίνει Γενική Συνέλευση επειδή δεν συγκεντρωνόταν ο απαραίτητος αριθμός φοιτητών. Έτσι, ο σύλλογός μας απέδειξε ότι έχει την διάθεση να συζητήσει δημοκρατικά  και να λάβει μαζικές και συλλογικές αποφάσεις για να διεκδικήσει τα συμφέροντα.  Επίσης, οι φοιτητές ένιωσαν και την διάθεση και το χρέος να περιφρουρήσουν την διαδικασία της συνέλευσης όταν πήγε να διαλυθεί, επειδή η Νέα Προοπτική θέλησε να φύγει γιατί καταψηφίστηκε το πλαίσιο της, χωρίς όμως να έχουν συζητηθεί ακόμα όλα τα ψηφίσματα.

Το πλαίσιο το οποίο υπερψηφίστηκε ήταν το πλαίσιο της Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΑΡΙ.Σ. – Π.Α.Φ. ε.α.α.κ.. Είναι ένα πλαίσιο αγωνιστικό, το οποίο καλεί τους φοιτητές να προασπιστούν την φοιτητική τους καθημερινότητα, διεκδικώντας ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών. Βασικό επίδικο ήταν η  επιβολή υποχρεωτικών παρουσιών στα επιλογής και ο συμψηφισμός των βαθμών αυτών. Όλα αυτά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τις αλλαγές που επέφερε το νέο πρόγραμμα σπουδών, το οποίο μας εντατικοποιεί, με την καθιέρωση απογευματινών εργαστηρίων, και την δημιουργία υπερμαθημάτων. Έπειτα, αποφασίστηκε να διεκδικήσουμε τα απαραίτητα υλικά που χρειαζόμαστε (βιβλία, πτωματικό υλικό). Ταυτόχρονα, η απόφαση της ΓΣ συνδέει τον σύλλογο Ιατρικής με τους υπόλοιπους συλλόγους θέτοντας ζητήματα που έχουν απασχολήσει όλο το φοιτητικό στρώμα, με κυρίαρχο την διαφύλαξη του ασύλου.  Σ’ αυτή την λογική καλούμε σε συγκεκριμένες κινητοποιήσεις με στόχο την αποτελεσματική εξασφάλιση των ανωτέρω. Έτσι την Τετάρτη 7/11 καλούμε σε κινητοποίηση στην ΓΣΤ, το όργανο των καθηγητών, σχετικά με τα ζητήματα της σχολής. Την ίδια μέρα καλούμε σε νέα Γενική Συνέλευση όπου θα συζητηθεί η εξέλιξη των διεκδικήσεών μας αλλά και η επέτειος του Πολυτεχνείου.

Στην Γενική Συνέλευση είδαμε ότι «ευαισθητοποιήθηκε» να προσέλθει η Νέα Προοπτική, πρώτη φορά μετά από χρόνια μαζικά, οπότε χαιρετίζουμε την συμμετοχή της. Ωστόσο, δεν έχουμε αυταπάτες, αφού εδώ και χρόνια σαμποτάρει τις γενικές συνελεύσεις, τις κινητοποιήσεις και την διεκδίκηση των συμφερόντων των φοιτητών, τασσόμενοι με την πλευρά των καθηγητών. Όσο για το πλαίσιο της, περιλάμβανε ένα μεγάλο κενό στις διεκδικήσεις, μιας και αναδείκνυε μερικώς τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε προτείνοντας την συνδιαλλαγή με το καθηγητικό σώμα, πράγμα το οποίο είχε ήδη επιχειρηθεί και απέτυχε παταγωδώς. Όσο για το ζήτημα του ασύλου, προσπάθησε ματαίως να μπερδέψει, λέγοντας ότι το στηρίζει από την μία, αλλά ότι θεωρεί ότι η εγκληματικότητα(;) στους χώρους των πανεπιστημίων πρέπει να λυθεί, όχι (προς θεού!) με την αστυνομία, αλλά ίσως με security. Έπειτα, μιλούσε για βία, αναφερόμενοι στις πρακτικές των κινητοποιήσεων και στις εντάσεις που αυτές φέρουν. Αυτά, ενώ πριν από μερικές ημέρες που μέλος της Νέας Προοπτικής τραμπούκισε και απείλησε σωματικά σχηματία της Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΑΡΙ.Σ. – Π.Α.Φ. ε.α.α.κ. μετά τη συνέλευση του δευτέρου έτους. Αναρωτιόμαστε λοιπόν ποια εγκληματικότητα θεωρούν ότι πρέπει να λυθεί και πώς.

Φυσικά δεν έμεινε σε αυτές τις δηλώσεις, αλλά δεν σεβάστηκε καθόλου την διαδικασία, αφού διέκοπτε συνεχώς, έκανε πάνω από μια τοποθετήσεις, χυδαιολογούσε και έφτασε στο σημείο να αποκαλέσει απροκάλυπτα «φασίστες» συναδέλφους, μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων,  την ίδια στιγμή που όλοι ξέρουμε ότι οι ίδιοι έχουν χρησιμοποιήσει πολλές φορές ακροδεξιά ρητορεία. Τέλος, αφότου δεν ψηφίστηκε το πλαίσιό της και ενώ εκκρεμούσαν δύο ψηφίσματα, θέλησε να αποχωρήσει, δείχνοντας πως η παρουσία της εκεί είχε μοναδικό στόχο το να εμποδίσει την λήψη μιας κινηματικής και συλλογικής απόφασης.

Δεν θα αναλωθούμε στο να σχολιάσουμε την απαράδεκτη στάση των Αγωνιστικών Κινήσεων, καθώς έτει μια φορά αρνήθηκαν την πρότασή μας να συνδιαμορφώσουμε πλαίσιο συνέλευσης  και προτίμησαν να κινηθούν μόνοι τους. Ενώ, στην δεύτερη καταμέτρηση ψήφισαν λευκό, αποκαλώντας το δίλλημα μεταξύ του πλαισίου της Ν.ΠΡ. και των ΕΑΑΚ ως ψευτοδίλημμα. Εντέλει όμως η στάση τους αυτή μπλοκάρει τις αγωνιστικές αποφάσεις του συλλόγου και ενισχύει έμμεσα τη Ν.ΠΡ.  Απαράδεκτο επίσης θεωρούμε το κείμενο αποτίμησης που έβγαλαν για την συνέλευση, καθώς θεωρούν αντιδημοκρατικό το ότι με βάση το καταστατικό του συλλόγου, αν κανένα ψήφισμα δεν συγκεντρώσει απόλυτη πλειοψηφία στον πρώτο κύκλο ψηφοφορίας, τότε είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί ένας νέος κύκλος ανάμεσα στα δύο πρώτα, κάτι που γίνεται πάντοτε και το οποίο βεβαίωσε και αυτή τη φορά το προεδρείο της συνέλευσης και όχι τα ΕΑΑΚ όπως «καταγγέλλουν». Οπότε διερωτούμαστε κατά πόσο θα ήταν δημοκρατικό αν η τελική απόφαση της συνέλευσης ήταν το πλαίσιο της Νέας Προοπτικής το οποίο τελικά στήριξαν πολύ λιγότεροι φοιτητές από αυτούς που στήριξαν το αγωνιστικό πλαίσιο της Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΑΡΙ.Σ. – Π.Α.Φ. ε.α.α.κ.. Όσον αφορά την ΠΚΣ, μάλλον αδιαφορούσε για το αποτέλεσμα της συνέλευσης καθώς ψήφισε και αυτή λευκό κατά τον δεύτερο κύκλο της ψηφοφορίας, και δεν ανέφερε στο πλαίσιο της ούτε μια φορά το ζήτημα των επιλεγόμενων, καθώς πρόκειται για μία παράταξη, η οποία δεν ενδιαφέρεται ούτε για την εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών μας ούτε για ευρύτερα ζητήματα της σχολής.

Είναι πολύ σημαντικό ότι μετά από καιρό θα μπορέσει να παραστεί ο σύλλογος σε κινητοποίηση έχοντας απόφαση από Γενική Συνέλευση. Είναι πολύ σημαντικό ότι μετά από καιρό μπόρεσε ο σύλλογος Ιατρικής να βρίσκεται στο πλάι των υπόλοιπων συλλόγων στο κέντρο της Αθήνας. Όμως όλο αυτό δεν σταματάει εκεί. Για να μην είναι αυτή η συνέλευση μια πιστολιά στον αέρα, θα πρέπει δυναμικά να συνεχίσουμε να δρούμε όπως ακριβώς κάναμε και στην πρώτη συνέλευση! Το ότι πραγματοποιήθηκε μια μαζική Γενική Συνέλευση αποτέλεσε μια τρανταχτή απόδειξη του ότι οι φοιτητές δεν είναι ικανοποιημένοι με την κατάσταση που αντιμετωπίζουν, ενώ επίσης δείχνει ότι είναι ανοιχτοί στο να συζητήσουν, να οργανωθούν και να διεκδικήσουν συλλογικά. Μια απόφαση Γενικής Συνέλευσης θα κάνει τον κ. Σφηκάκη και κάθε κ. Σφηκάκη να σκεφτεί πολύ καλά πριν αποκαλέσει ξανά τους φοιτητές «μη επιλέξιμη/αναγκαία δαπάνη».

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΙΣ 7/11 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ/ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΡΙ.Σ. – Π.Α.Φ. εαακ

Εκπαίδευση