Ετικέτες » βιβλίο

Το τρίπτυχο των ευχών του Γιώργου Δάμτσιου: Εσύ έως που θα έφτανες;

Στη Δρύπη, σε ένα μικρό ορεινό χωριό της Νάουσας, ζει η ορφανή από μητέρα Εύη μαζί με τον πατέρα της. Η μόνη της συντροφιά είναι μια συνομήλικη της κοπέλα, η Άννα.

Βιβλία

Ο Σίμος, η Στέλλα και το Φεγγάρι ○ Εκδόσεις Ψυχογιός

Καλησπέρα-καλησπέρα! Ήρθα σήμερα στο μπλογκάκι μου για να σας παρουσιάσω ένα νέο βιβλίο που προστέθηκε στη βιβλιοθήκη μας για τις νυχτερινές μας κυρίως αναγνώσεις:

Ο Σίμος, η Στέλλα και το φεγγάρι 10 επιπλέον λέξεις

Inspiration

Η παρέα της δικαιοσύνης από τις εκδόσεις ΟΞΥ

Φανταστείτε πως ήταν ο Σούπερμαν, ο Μπάτμαν και η Γουάντερ Γούμαν μαθητές στο σχολείο!

Νέα σειρά για παιδιά που λατρεύουν τους σούπερ ήρωες.
1ος Τόμος: DC SECRET HERO SOCIETY: ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 37 επιπλέον λέξεις

Βιβλία

Το απόσπασμα της Πέμπτης: Το αστέρι του Βορρά του Φίλιπ Πούλμαν

Έβγαλε την πρώτη διαφάνεια και έβαλε μια άλλη στο πλαίσιο. Ήταν πολύ πιο σκοτεινή, λες κι είχαν φιλτράρει το φεγγαρόφωτο. Ο ορίζοντας όμως ήταν ακόμη ορατός, με το σκοτεινό σχήμα της καλύβας και τη φωτεινή χιονοσκέπαστη στέγη της να προεξέχει, αλλά το σκοτάδι είχε καλύψει τα επιστημονικά όργανα.

Βιβλία

Το δάσος που κοιμόταν: το παραμύθι του Σαρλ Περό, αλλιώς

Πάντα πίστευα πως το καλύτερο δώρο για ένα παιδί είναι ένα βιβλίο. Τις μέρες των Χριστουγέννων πέρασαν πολλά βιβλία και παραμύθια από τα χέρια των παιδιών μου, αλλά ένα είναι αυτό που πραγματικά τα μάγεψε.

Βιβλία

Διαβάζοντας Γιάνη Βαρουφάκη

Δεν έχω γνωρίσει προσωπικά τον Γιάνη (με ένα ν) Βαρουφάκη. Από τη δημόσια εικόνα του δεν είχα και τις καλύτερες εντυπώσεις.  Έτσι πολλοί φίλοι μου ένιωσαν έκπληξη όταν άρχισα να διαβάζω το τελευταίο του βιβλίο «Ανίκητοι Ηττημένοι» που αναφέρεται στην εμπειρία του ως υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. 16 επιπλέον λέξεις

Πολιτική

Η ρηχή σκέψη, κάνει δυνατή την εξάπλωση του κακού.

«Για μένα υπάρχει μια σημαντικότατη διαφορά: «κοινοτοπία» είναι ό,τι συμβαίνει συνήθως, κοινώς, παρ όλα αυτά κάτι μπορεί να είναι αβαθές , και δίχως ακόμη να είναι κοινό… Εννοώ ότι, αν πάμε μέχρι τη ρίζα, το κακό δεν είναι ριζικό, δεν έχει βαθύτητα, και είναι ακριβώς για το λόγο αυτό που είναι τόσο τρομερά δύσκολο να συλλάβουμε με τη σκέψη, γιατί σκέφτομαι εξ ορισμού, σημαίνει φτάνω μέχρι τις ρίζες. Το κακό είναι ένα φαινόμενο της επιφάνειας, και αντί να είναι ριζικό, είναι απλώς ακραίο. Αντιστεκόμαστε στο κακό όχι παρασυρόμενοι από την επιφάνεια των πραγμάτων, αλλά σταματώντας και ξεκινώντας να σκεφτόμαστε – δηλαδή προσεγγίζοντας μια διάσταση διαφορετική από εκείνη του ορίζοντα της καθημερινής ζωής. Με άλλα λόγια, όσο πιο ρηχός είναι κάποιος τόσο πιο πιθανό είναι να ενδώσει στο κακό»

Σήμερα είμαι της άποψης πως το κακό δεν είναι ποτέ «ριζικό», αλλά  αλλά μονάχα ακραίο, και ότι δεν έχει ούτε βαθύτητα ούτε κάποια δαιμονική διάσταση. Το κακό δύναται να κατακυριεύει τα πάντα και να σαρώνει τον κόσμο ολόκληρο, ακριβώς γιατί διασπείρεται σαν μύκητας. Το κακό «προκαλεί» τη σκέψη»,  όπως είπα, γιατί η σκέψη προσπαθεί ν αγγίξει το βάθος, να φτάσει στις ρίζες του και από τη στιγμή που καταπιάνεται με το κακό, απογοητεύεται, το εγχείρημα αποβαίνει μάταιο, γιατί δεν βρίσκει τίποτε, γιατί δεν υπάρχει τίποτε να βρει. Εδώ έγκειται η «ρηχότητα» του. Μόνο το καλό έχει βαθύτητα και μόνο το αγαθό μπορεί να είναι ριζικό»

 Hannah Arendt |Δύο επιστολές για τη ρηχότητα του κακού| Εκδόσεις  Αγρα

Society