Ετικέτες » Απόψεις

Λαϊκή απογευματινή στο Ζάππειο, με την «Παράσταση της γραβάτας»

Υποτίθεται  ότι η απουσία γραβάτας από την πρωθυπουργική ενδυμασία, δεν ήταν ένδειξη… πένθους  για την σκλαβιά των μνημονίων. Δεν ήταν ας πούμε σημειολογική ένδειξη, όπως το σαρίκι με τα κρόσσια σαν δάκρυα, στο κεφάλι  των Κρητικών, που εξέπεμπε τη θλίψη τους για τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Απόψεις

Γιατί θα φύγουν νύχτα...

Η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία κατά την τριετία 2015 -18 να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών της κρίσης χρεοκοπίας του 2010. Αν δεν είχε προκύψει το «ατύχημα” ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έστω και με τις άτολμες και ημιτελείς  μεταρρυθμίσεις και λόγω του ιδιαίτερα ευνοϊκού κλίματος στη διεθνή οικονομία το ελληνικό ΑΕΠ το 2017 θα είχε αφήσει πολύ πίσω τα 200 δισ. 17 επιπλέον λέξεις

Απόψεις

Πατερίτσες του ΣΥΡΙΖΑ: ΑΝΕΛ, Χρυσή Αυγή και ΚΚΕ

Το εδάφιο Ζ της παρ. 4 του 1ου άρθρου της συμφωνίας που υπέγραψαν ο κ. Τσίπρας και ο κ. Κοτζιάς αναφέρει: «Μόλις η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας γνωστοποιήσει την ολοκλήρωση των Συνταγματικών τροποποιήσεων και όλων των εσωτερικών νομικών διαδικασιών, η Ελλάδα θα κυρώσει χωρίς καθυστέρηση τη παρούσα συμφωνία».

Πολιτική

Η ευγενής αντιπολίτευση

Ο κ. πρωθυπουργός, είναι ένας πολύ τυχερός άνθρωπος…

Δεν έχει απέναντί του, ένα Τσίπρα!

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά και οι άλλοι ηγέτες της αντιπολίτευσης, μπορεί να του ασκούν έντονη κριτική για την πολιτική του  (και αλλοίμονο…), αλλά κανείς δεν τον είπε «προδότη», «Κουίσλινγκ πρωθυπουργό», δεν τον απείλησε «στο Γουδί!».

Πολιτική

Oι Αριστεροί μπουρζουάδες και οι Δεξιοί που δεν είναι Δεξιοί

Όταν ξεκίνησε η οικονομική κρίση στην χώρα μας, το 2009, παρά τα επώδυνα μέτρα που έφερε στον ελληνικό λαό, υπήρχε στο πίσω μέρος του μυαλού μας και μια ελπίδα ότι έστω και με θυσίες, αυτή η χώρα, οι ταγοί της και η κοινωνία της, θα άρχιζαν σιγά -σιγά να αποκτούν άλλη νοοτροπία, να ενεργούν με ορθή λογική και επιτέλους, προσδοκούσαμε, αυτή η χώρα να γινόταν μια σύγχρονη Δυτική – Ευρωπαϊκή χώρα. Δυστυχώς η ορθή ή η κοινή, αν θέλετε, λογική ακόμα αναζητείται.

Μετά από 10 σχεδόν χρόνια δεν μπορούμε να μιλάμε πια για κρίση (κρίση εννοείτε κάτι παροδικό που περνά σχετικά γρήγορα) αλλά για πορεία παρακμής χωρίς τέλος και το χειρότερο είναι ότι η ελπίδα χάνεται.

Η Ελλάδα υποχωρεί σε όλα τα μέτωπα ακόμη και σ’ αυτά που διατηρούσε κάποια ψήγματα υπεροχής όπως αυτό των Σκοπίων, με ένα αδύνατο κράτος που δημιουργήθηκε με φορέα άλλοτε τον πανσλαβισμό και άλλοτε τον υπαρκτό σοσιαλισμό, με στόχο την διεκδίκηση «κληρονομικών δικαιωμάτων» στην «Μακεδονία του Αιγαίου» και το οποίο εξαρτάται για την επιβίωση, κατά ένα μεγάλο μέρος, από την χώρα μας και ιδιαιτέρως από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Παρ’ όλα αυτά το αδύναμο αυτό κράτος κατάφερε, με την δική μας υπογραφή, να διατηρήσει ζωντανό τον αλυτρωτισμό του. Η συμφωνία που υπογράφηκε στις Πρέσπες, προκαλεί κατάθλιψη στους Έλληνες πιστεύω ακόμη και σε αυτούς που στήριξαν ή στηρίζουν τους ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ.

Δεν θα επεκταθώ στο θέμα αυτής της θλιβερής για εμάς συμφωνίας, άλλωστε γράφηκαν και γράφονται τόσα πολλά αυτές τις μέρες, θα ήθελα όμως να επισημάνω έναν σημαντικό παράγοντα, που έχει συμβάλει στην σημερινή μας κατάσταση, αυτόν της υποκρισίας που έχει διαποτίσει την πολιτική άλλα και την κοινωνία μας.

Η κρίση αξιών και η υποκρισί , θεωρώ ότι είναι η βασική αιτία που μας οδήγησαν και συνεχίζουν να μας οδηγούν στην κατάπτωση σε ότι αφορά στα εθνικά, οικονομικά, πολιτικά, πολιτιστικά, κοινωνικά.

Βαρεθήκαμε να ακούμε για την αριστερή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ με ταξικά πρόσημα αλλά δεν γίνεται αντιληπτό ποιους αφορά το ταξικό πρόσημό και ποιες είναι οι κοινωνικές τάξεις που θα πληγούν για να ευνοηθούν κάποιες άλλες. Μήπως είναι οι μεγάλες επιχειρηματικές οικογένειες που στήριξαν τον ταξικό τους εχθρό Τσίπρα; Φυσικά όχι (όπως εύστοχα περιγράφει ο Θ. Μαυρίδης στο άρθρο του «γιατί η ελληνική ελίτ στήριξε (ζει) Τσίπρα») αφού αυτή η μεγαλοαστική ελίτ δεν επλήγη καθόλου αλλά μάλλον ευνοήθηκε από τις όποιες «επαναστατικές» αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίες ανέκοψαν κάθε προσπάθεια μικρών επιχειρηματιών, για δημιουργική ανάπτυξη σε περιβάλλον ίσων ευκαιριών έτσι ώστε η ελίτ αυτή να μην ταραχθεί από μία ουσιαστική πολιτική αλλαγή και να μην είναι υποχρεωμένη να παίξει επί ίσοις όροις με νέους μικρούς δυναμικούς καινοτόμους επιχειρηματίες.

Δέστε επίσης τους περισσότερους υπουργούς, βουλευτές, πολιτευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ευκατάστατοι σπουδαγμένοι στο εξωτερικό, με καταθέσεις σε ξένες Τράπεζες και με τα παιδιά τους να σπουδάζουν στο εξωτερικό Αν δεν είναι αυτός ο ορισμός της Μπουρζουαζίας τότε ποιος είναι;

Αυτοί λοιπόν οι μπουρζουάδες αριστεροί, σε αγαστή συνεργασία με τις μεγάλες επιχειρηματικές οικογένειες, έρχονται να βάλουν ταξικό πρόσημο στην τάξη που κουβαλάει πάντα το φορτίο, την σκληρά εργαζόμενη πολύπαθη μικρομεσαία αστική τάξη που εξαΰλωσαν με τους φόρους, τις ασφαλιστικές εισφορές και την απαξιώνουν όταν αντιδρά, βάζοντας της, τις ταμπέλες του ακροδεξιού, ρατσιστή, φασίστα, αντιδραστικού ταξικού εχθρού. Το χειρότερο δε όλων είναι ο διχασμός που επιχειρούν να επιβάλουν στον Ελληνικό λαό μεταξύ των ταξικών, στον ταραγμένο τους εγκέφαλο, αντιπάλων. Τελικά ποιοι είναι Έλληνες «της γης οι κολασμένοι», ποιοι είναι οι προλετάριοι και ποιοι οι ταξικοί τους αντίπαλοι;

Αν εννοούν ότι οι «κολασμένοι προλετάριοι», που υποφέρουν, είναι οι εξαθλιωμένες, μικρομεσαίες οικογένειες και οι ταξικοί τους αντίπαλοι, οι αριστεροί μπουρζουάδες μαζί με την, συνεργαζόμενη με αυτούς, επιχειρηματική ελίτ τότε ΝΑΙ, συμφωνούμε!!!

Αλλά για να δούμε και την δεξιά πολιτική υποκρισία των ΑΝΕΛ, ένα κόμμα που έκανε σημαία τα εθνικά θέματα, όχι μόνο συνεργάστηκε με τους διεθνιστές του ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο ξεπέρασε όλες τις κόκκινες γραμμές που έθεσε ο αρχηγός τους αλλά στην ουσία έθεσε την ταφόπλακα οποιασδήποτε προσπάθεια ευνοϊκής επίλυσης, για την χώρα μας, του Σκοπιανού προβλήματος. Το ερώτημα είναι εύλογο, οι ΑΝΕΛ είναι δεξιό πολιτικό κόμμα; Ή είναι ένα πολιτικό μπαλαντέρ, χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο , με μοναδικό στόχο τον εναγκαλισμό του με την εξουσία.

Όσον αφορά στη Χρυσή Αυγή παρά τις λεκτικές αντιπαραθέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, εντός και εκτός βουλής, σαφώς προτιμά στην κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ από την Νέα Δημοκρατία. Ο ΣΥΡΙΖΑ τους έβγαλε από την φυλακή (στην οποία τους έβαλε η ΝΔ) και επί ένα χρόνο, περιέργως, δεν βρίσκει κατάλληλες αίθουσες για την διεξαγωγή της δίκης !!! Άρα για την φασιστική Χ. Α ο αντίπαλος δεν είναι ο αριστερός διεθνιστικός ΣΥΡΙΖΑ άλλα η δεξιά Νέα Δημοκρατία.

Συνεπώς μετά από αυτά που αναφέρθηκαν, είναι φανερό ότι κάποιοι αριστεροί δεν είναι πραγματικά αριστεροί και κάποιοι δεξιοί δεν είναι πραγματικά δεξιοί. Δυστυχώς η υποκρισία αυτή διαπερνά όχι μόνο τον κόσμο της πολιτικής αλλά και μεγάλο μέρος της Ελληνικής κοινωνίας. Καλοβολεμένοι, για να καλύψουν τα υπαρξιακά κενά τους ή ανίκανοι, να αποκτήσουν υπόσταση , βάζουν την ταμπέλα του δήθεν προοδευτικού αριστερού, χωρίς ο βίος τους και οι πράξεις τους να έχουν ουδεμία σχέση με την αριστερή ιδεολογία. Από την άλλη πλευρά έχουμε, δεξιούς καιροσκόπους οπορτουνιστές που βρέθηκαν σε αυτόν τον πολιτικό χώρο χωρίς αρχές, με ιδιοτελείς λόγους και οι οποίοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να κάνουν οτιδήποτε αρκεί να μην χάσουν τις καρέκλες τους μικρές ή μεγάλες

Η χώρα μας θα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση, αν οι ηγέτες της και η κοινωνία της, ήταν περισσότερο ειλικρινείς και υπερτερούσαν αυτοί που έχουν αρχές και ιδεολογία τις οποίες αφού εφαρμόσουν στην πράξη πρώτα στον εαυτό τους και στον καθημερινό τους βίο τότε θα ήταν αποδεκτή η φιλοδοξία τους για την εφαρμογή της πολιτικής ιδεολογίας τους στο σύστημα διακυβέρνησης του κράτους.

Κάθε άλλη περίπτωση βλάπτει σοβαρά την υγεία της χώρας είτε το φάρμακο είναι αριστερό είτε είναι δεξιό.

Του Παναγιώτη Παστουσέα

liberal.gr

Φωτογραφία: Wikimedia

Πολιτική

Οι Πρέσπες ανακαλούν μνήμες του εμφυλίου πολέμου;

Οι Πρέσπες είναι ένα βολικό σημείο για να γίνονται οι τριεθνείς συναντήσεις. Αυτό γινόταν εδώ και πολλά χρόνια. Συνεπώς, ένας καλόπιστος πολίτης δεν θα έβλεπε κάτι το μεμπτό στην επιλογή αυτού του χώρου για την υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας. Μέχρις εδώ καλά.

Όμως, διαβάζοντας ξανά και ξανά τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού το μάτι μου δεν μπορεί να ξεκολλήσει από την παρακάτω φράση: « Δεν ανταμώνουμε σήμερα εδώ για να θρηνήσουμε τις ήττες του παρελθόντος». Τι θέλει να πει ο ποιητής; Ποιοι είναι αυτοί που δεν θα θρηνήσουν τις ήττες του παρελθόντος; Και σε ποιες ήττες αναφέρεται και πώς προσδιορίζεται, σε βάθος χρόνου, αυτό το παρελθόν;

Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι σχολαστικά. Είναι ουσιαστικά. Νομίζω πως το κλειδί στην αποκωδικοποίηση αυτής της πρότασης βρίσκεται σε τέσσερις λέξεις: «τις ήττες του παρελθόντος». Ο συνδυασμός αυτών των τεσσάρων λέξεων με την τοποθεσία των Πρεσπών, παραπέμπουν υπαινικτικά μεν, αναντίρρητα δε, στον εμφύλιο πόλεμο, και ειδικά στην τελευταία φάση του, όταν και ο ΔΣΕ συγκροτείτο κατά 60% από Σλαβομακεδόνες.

Άρα, τώρα έχουμε και την απάντηση «ποιοι θρηνούν». Οι ηττημένοι, καθώς κανένας νικητής δεν θρηνεί, πολύ δε περισσότερο, σε έναν εμφύλιο πόλεμο. Ο πρωθυπουργός έπρεπε να το πει αυτό; Δεν ξύνει παλιές πληγές; Μια συμφωνία, υποτίθεται συμφιλίωσης δύο λαών, μπορεί να αναφέρεται σε γεγονότα εμφυλίου πολέμου;

Τι θα γινόταν αν π.χ. ο Α.Σαμαράς πήγαινε στον Γράμμο ή στο Βίτσι και δήλωνε πως «δεν ανταμώνουμε σήμερα για να γιορτάσουμε τις νίκες του παρελθόντος»; Τι θα άκουγε από τις μαινάδες της Αριστεράς; Ακροδεξιό θα τον ανέβαζαν, διχαστικό και εμπαθή θα τον κατέβαζαν. Θα τον κατηγορούσαν για αναμόχλευση παθών.

Τώρα όμως που, αναλόγου περιεχομένου δήλωση γίνεται από έναν αριστερό πολιτικό, στον τόπο του εγκλήματος, την ημέρα που ανταμώνουν οι ηττημένοι του εμφυλίου πολέμου, δεν κουνιέται φύλλο. Η απόδειξη της ιδεολογικής τρομοκρατίας της Αριστεράς. Ούτε ένας πολιτικός της Νέας Δημοκρατίας δεν επεσήμανε τον διχαστικό λόγο του πρωθυπουργού. Ούτε ένας φιλελεύθερος διανοούμενος δεν έθιξε τον εμφυλιοπολεμικό συμβολισμό των Πρεσπών. Γιατί;

Μα, φοβήθηκαν μήπως τους κακοχαρακτηρίσουν οι Αριστεροί και οι «προοδευτικοί» δημοσιογράφοι. Η νοοτροπία του «άστο γι΄αργότερα», στην προκειμένη περίπτωση γίνεται «τι θες και τα σκαλίζεις τώρα;» Προφανώς, για τους φλούφληδες του φιλελευθερισμού, δικαίωμα να σκαλίζουν και να ξύνουν παλιές πληγές έχουν μόνον οι ηττημένοι. Κάπως έτσι, με αυτήν την νοσηρή νοοτροπία των νικητών, η Αριστερά όχι μόνον επανασυνέγραψε την ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδος, αλλά την παραχάραξε κιόλας.

Γνωρίζω εκ των προτέρων, τα σχόλια που θα ακολουθήσουν αυτές τις γραμμές. Δυστυχώς, τα περισσότερα δεν θα είναι από Αριστερούς, κάτι αναμενόμενο, αλλά από εφησυχασμένους φιλελεύθερους.

Οι Πρέσπες και τα όσα είπε εκεί ο Α.Τσίπρας, καλό θα είναι να τα ξαναδιαβάσουμε και να διδαχτούμε.

Του Σάκη Μουμτζή

liberal.gr

Πολιτική

Νίκος Κοτζιάς, όπως λέμε Γιάνης Βαρουφάκης

Μπορούμε να φανταστούμε τον κ. Τσίπρα να δίνει συνέντευξη το 2021, όπως έδωσε τώρα για το 2015. Το 2018 δεν υπάρχει ο Γιάνης Βαρουφάκης. Υπάρχει όμως ο Νίκος Κοτζιάς.

Πολιτική