Ετικέτες » αποκριες

Άνοιξε το Τριώδιο! - Apokries, Greek carnival season

Καλημέρα, και καλό Τριώδιο σε όλους! Ας είναι το επόμενο διάστημα ένα μικρό διάλειμμα από τις σκοτούρες και τις μαυρίλες. Ας πάρουμε λίγο από τον ενθουσιασμό των παιδιών για την πιο τρελή και χρωματιστή περίοδο του χειμώνα.

Cookies

Καλες αποκριες και καλη Σαρακοστη

Το δεσποιναριον μασκαρεμενο τσιγγανα γιουφτισσα, με γαρουφαλλο στ΄αυτι, μα καθολου πονηρια στο ματι (γελα παιδι μου λιγο, οι τσιγγανες δεν εχουν καραβια να τους πεσουν εξω!), με  φουστα κλαρωτη, με κολλιεδια και ντεφια ερχεται να ποζαρει στην μπλογκοσφαιρα. 

γιορτες

καλες αποκριες με ενα σπεσιαλ απεριτιβο

Θυμηθηκα αυτη την φωτογραφια που ειχε βγαλει ο Ερρικος στη Βενετια πριν λιγα χρονια τις Αποκριες.  Απο ολα τα καρναβαλια σε ολο τον κοσμο, πιστευω οτι κανενα δεν φτανει σε πλουτο σε φαντασια και σε παραδοση το καρναβαλι της Βενετιας. 

ταξιδια

η μικρη ολλανδεζα

Η μικρη ολλανδεζα με τα λουλουδακια στο χερι, ξεφυγε απο την υπολοιπη παρεα και πηγε να ποζαρει μονη της στη γωνια.

Τις αποκριες παντα ντυνομασταν μασκαραδες.  Η μαμα επαιρνε τις στολες απο τον οικο Τσαγανεα στη διασταυρωση Πατησιων και  Αγιου Μελετιου, ακριβως πανω απο τo παλιο καταστημα της Καλογηρου.  Πολλες φορες τις ερραβε μονη της γιατι ηταν και μερακλου, και μετα πηγαινε στην Ερμου, και εβρισκε το καταλληλο καπελλο η περρουκα.

Ετσι, ενω η μικρη ολλανδεζα, ηταν ισως η πρωτη μου αποκριατικη στολη, επακολουθησαν πολλες ακομα ολες φιαγμενες με μερακι και αγαπημενες. Η μικρη ολλανδεζα φορεθηκε αργοτερα απο την Τινα, με περισσοτερη επιτυχια, αφου εκεινη ειχε μακρυα μαλλακια και πλεχτηκαν σε δυο κοτσιδακια, που με τη βοηθεια ενος συρματος μεσα στην πλεξη στεκοντουσαν ..ορθια!

Μια απο τις αγαπημενες μου, ηταν η γνωστη απο την comedia dell’ arte .. colombina.  Μακρυ φουσκωτο ροζ τουλινο φορεμα  με πουλιες και παγιεττες, με σατεν μπουστακι, και τουλινα στολιδια στο κεφαλι.   Η στολη της μαρκησσιας ηταν επισης μια απο τις πιο επιτυχημενες, με μια ωραιοτατη λευκη περρουκα.  Η αποθεωση της μασκαραδιστικης στολης στο αθωο μυαλουδακι του δεσποιναριου, ηταν το κραγιον στα χειλη.  Ηταν η μονη φορα που μας επιτρεποταν να βαλουμε κραγιον, και αυτο μας εβαζε αυτοματα στον κοσμο των μεγαλων.  Θυμαμαι αμυδρα να προσπαθω να το κρατησω και να μη το γλυψω και φυγει. Και ολο ρωταγα, ειναι ακομα κοκκινα;

Μετα τα κοκκινα χειλακια ηταν η μαυρη ελια στο μαγουλο. Αυτη δεν μπορω να πω οτι με ξετρελλαινε, και ποτε δα καταλαβα τι παριστανε.  Ισως γιατι συμφωνα με τα δημωδη ασματα, η λυγερη ηταν σμιχτοφρυδα και με ελια, και εθεωρειτο η καλλονη του  βουνου, του καμπου αλλα και  της πολης.  Αργοτερα στο καλλιτεχνικο στερεωμα εμφανιστηκαν διασημες καλλονες με ελια, οπως η Μαρινελλα, η Αννα Βισση και η Μαντονα.  Τελικα μπορει ο ποιητης κατι να ηξερε ανεκαθεν. Σβινννν με ενα μολυβι  πανω απο το χειλακι η στη μεση στο μαγουλο.

Στη συνεχεια ντυθηκα, Αμαλια,  χωρικη του Σαλτζμπουργκ, ανθοπωλις,  τσιγγανα (εκει η ελια ηταν απαραιτητη, αλλα και το τσιγαρο),  αμαζονα, σαρακατσανα (με τοσο βαρια περιδεραια απο φλουρια που γρινιαζα). Οι σερπαντινες και το κονφετι εδιναν και επαιρναν,  η μαμα παραπονιοταν για μηνες  μετα τα παρτυ οτι μαζευε κονφετι απο παντου.   Πλανοδιοι πουλουσαν καπελλακια πιερροτου και μασκες με λαστιχακι συνηθως μαυρες.  Παρτυ καναμε και στα σχολεια και σε φιλικα σπιτια.  Δε θα ξεχασω μια φορα που ετυχε να βρεθω σε μασκε παρτυ  χωρις να ειμαι ντυμενη. Ειλικρινα δε θυμαμαι πως εγινε αυτο. Μαλλον ηταν γεννεθλια κοντα στις αποκριες και η μαμα δε το καταλαβε. Αλλα θυμαμαι χαρακτηριστικα, να βγαζω το φουστανακι μου και να μενω με το..φουρω, και να εξηγω στα παιδακια οτι αυτο.. ειναι το.. μπαλλαρινικο μου!  Μεχρι που με πηρε χαμπαρι η  μαμα με το στριπ τηζ και τις εφαγα!

Οι συνηθισμενες στολες την εποχη εκεινη ηταν η μπαλλαρινα, η μαρκησια, η νεραϊδα της νυχτας για τα κοριτσακια ενω για τα αγορια, ο καουμποϋ, ο πιεροττος και ο απαχης. Βεβαια παντα επαιζαν και τα μικρα ζωακια που βλεπετε στη φωτογραφια.

Την τελευταια φορα που ντυθηκα μασκαρας ημουν φοιτητρια.  Μου ειχε φερει ο μπαμπας απο το Τεξας ενα δερματινο γιλεκο με κροσσια βρηκα κι ενα   καπελλο καουμποϊκο και ντυθηκα .. καουμποϊσσα.

Σας παρουσιαζω τα παιδακια του παρτυ:

Απο  αριστερα απανω η Τζελλη (δευτερη εξαδελφη), ο Μιμης (δευτερος εξαδελφος) και η Λιζεττα, κορη φιλης της μαμας.

ακριβως απο κατω, ο Νεστορας που εφυγε απο κοντα μας πολυ νεος, αδελφος της Τζελλης, και η Λουϊζα κορη φιλης της μαμας.

στην πρωτη σειρα. Ο Ροδολφος (πρωτος εξαδελφος), το δεσποιναριον, η Βικυ (κι αυτη ξαδελφουλα) , η Εφη (αδελφη του Μιμη)  και ο Βαγγελακης (γιος της κυριας Ποπης, φιλης της μαμας της Βικυς)

Μονη της κατω..  ουτε ξερω! ουτε η μαμα θυμαται ποιανου ειναι το ζουμπουρλουδικο μασκαραδακι.  Ισως καποιο γειτονακι. (Χμ μπορει και να ειναι η Κατερινα η επονομαζομενη «καρακακή » στα παιδικα μας χρονια)

Σας φιλω γλυκα και ευχομαι καλες αποκριες.

People

where in the picture is despinarion?

Μερικες μερες μας μενουν ακομα για να τελειωσουν οι αποκριες.  Ξεφυλλιζοντας ενα παλιο αλμπουμ βρηκα αυτη την αποκριατικη φωτογραφια.   Στα μαρμαρινα σκαλια ενος σπιτιου που δεν υπαρχει πια.   Ειχα γραψει την ιστορια του σπιτιου παλια.

Το δεσποιναριον κανει μπαλ μασκε και καλει ξαδερφακια και φιλους!  Ποιο ειναι το οικοδεσποινακι;

Η απαντηση ντομανι!

People