Ετικέτες » Weight Watchers

Μέρες 13η εως 16η

Καλημέρα σε όλους!

Η πρώτη φάση της κρίσιμης περιόδου έχει ξεκινήσει. Το μυαλό χαλαρώνει, τα μολύβια και τα χαρτιά ξεχνιούνται και εσύ έχεις την αίσθηση ότι είσαι απόφοιτος της σχολής “τσουκου τσουκου” όπως λέει και μια φίλη μου το οποίο στην συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει ότι τσούκου τσούκου θα λοξοδρομήσεις…πάλι…

Οχι δεν έκανα γουρουνίτσες, στο μυαλό ένιωσα να χαλαρώνω…να μην το έχω σε πρώτη προτεραιότητα την Παρασκευή και το Σάββατο. Το Σάββατο το βράδυ έκατσα λίγο στον υπολογιστή να χαζέψω και να οργανώσω λίγο (λέμε τώρα…) Λιγο πριν τον κλείσω ένιωσα έναν πόνο στο πέλμα του αριστερού ποδιου.

Την Κυριακή το πρωί ξύπνημα με πόνο στα πόδια κυρίως στο αριστερό το οποίο και εμφανισιακά είναι πιο επιβαρυμένο (σε αυτό μου είχε σπάσει μια φλέβα πριν λίγα χρόνια και φαίνονται και εμφανισιακα κτλ). Οπου το ακούμπαγα απο το καλάμι και κάτω με πόναγε λες και το ειχα χτυπήσει και είχε κάποια μελανιά. Το ίδιο αισθανόμουν και στο δεξί αλλά σε λίγο μικρότερο βαθμό. Ακόμα και η ραφή του περιγράμματος του μαξιλαριού του καναπέ που ακούμπαγε πανω στο πόδι μου με ενοχλούσε.

Μετά απο λίγη ώρα πήγα στο κρεβάτι και έβαλα όσο πιο ψηλά τα πόδια και έμεινα εκεί για μερικές ώρες. Όταν σηκώθηκα, με εντυπωσίασε για άλλη μια φορά το πόσο διαφορετικά είναι τα πόδια μου ξεπρησμένα. Πίστευω ότι η εμφάνισή τους είναι η συγκεκριμένη γιατί εχω τόσα κιλά. Οταν τα βλέπω ομως ξεπρησμένα εντυπωσιάζομαι με το πόσο πιο “αδύνατα” είναι στην πραγματικότητα!!!

Εκεί που θορυθήθηκα ήταν όταν παρατήρησα ότι ειχαν κοκκινήσει! Συνειδητοποίησα ότι όπου ήταν ερυθρό ήταν και εκεί που με πόναγε. Να φανταστείτε το παπούτσι που με ακούμπησε κάποια στιγμή που τα φόρεσα με ενοχλούσε πάρα πολύ. Το μυαλό μου ταξίδευε σε πολλούς λόγους που δεν μου άρεσαν…το βράδυ λίγο πριν κοιμηθώ μπήκα στο ιντερνετ να το κοιτάξω λίγο μέχρι να παω στον καρδιολόγο που είχα κλείσει ραντεβού συμπτωματικά λιγες μερες πριν.

Οι πιθανές εξηγήσεις ήταν η μια “καλύτερη απο την άλλη”… δεν θα σας πω τι για να μην σας μαυρίσω την καρδιά αλλά είναι απο αυτές τις καταστάσεις που σε κόβει κρύος ιδρώτας και λες “θα την βγάλω το βράδυ;”

Το σύμπαν χτυπάει καμπανάκια… δίνει προειδοποιήσεις….και εσύ; τι κανεις; Φωνάζεις “δώσε μου ενα σημάδι;”

όπως ο Jim Carrey στην ταινία “Θεός για μια εβδομάδα” και όλα τα σημάδια μόνο που δεν έχουν βγάλει χέρι να σε μουτζώσουν;

Δευτερα πρωί λοιπόν και τετραδιάκια, μολυβάκια και όλα τα εις “άκια” βγήκαν στην επιφάνεια και σήμερα Τρίτη υπήρξε και ένα 25 λεπτο περπάτημα. Το μεσημεριανό έχει μια σούπερ δροσερή καλοκαιρινή σαλάτα με μαυρομάτικα και χιλια δυο άλλα υλικά και για το βράδυ ακόμα δεν έχω σκεφθεί :)

συναισθήματα και σκέψεις

Μέρα 10η, ζύγισμα, 11η και 12η..."α! πιάσε και μια ποικιλία!"

Καλησπέραααα

η καλή διατροφικά ροή των ημερών συνεχίζεται κανονικά :)

Την 10η μέρα είχα και τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα.

Μείον 3 κιλά (2,900 για την ακρίβεια αλλά θα το κάνω όπως οι τιμές τύπου 0,99 για να “εντυπωσιάσω” περισσότερο το μάτι ;) )

συναισθήματα και σκέψεις

Μέρες 6η, 7η και 8η

Καλησπέρα παιδάκια :) Τι μου κάνετε;

Εγώ καλά είμαι. Ευτυχώς. Ανοιξα πολλά μέτωπα με τις δουλειές του σπιτιού και εχω βγει off! Η Κυριακή ήταν ιδιαίτερα κουραστική. Κουράστηκα Π Ο Λ Υ! Κυρίως στους τένοντες των πελμάτων και όχι άδικα να είμαστε ειλικρινής.

Διατροφικά τα πράγματα πήγαν μια χαρά! Ακόμα δεν έχω λοξοδρομήσει :)

Πρόσφατα είδα ένα βιντεάκι για μια κοπέλα (που ειχε γινει προσφατα μαμα) που μέσα σε 90 μέρες κατάφερε να αλλάξει το σώμα της κάνοντας και καταγράφοντας ασκήσεις γυμναστικής. Μολις βρω που το έβαλα θα το ανεβάσω. Μου έκανε ενα μικρό “κλικ” και ειπα να ξεκινήσω τις δικές μου 120 μέρες διατροφής. Η διαπίστωση είναι ότι περνάνε σαν νερό, πριν προλάβεις καλά καλά να ξεκινήσεις.  χι χι χι Θα δούμε αν το εφαρμόσω ή όχι :)

Σήμερα έπεσα πάνω σε αυτό: 100 μέρες για μια κοπελίτσα που θεωρούσε ότι ήταν «κοκαλιάρα» Αποφάσισε να προχωρήσει σε ένα αθλητικό πείραμα: να κάνει κάθε μέρα push ups επί 100 ημέρες, καταγράφοντας μάλιστα την προσπάθειά της με μια κάμερα…

συναισθήματα και σκέψεις

Μέρα 5η

…και έχω αρχίσει να θυμάμαι γιατί δεν το ακολουθώ αυτό το “στυλ” εδώ στο blog και κατ’ επέκταση γράφω ( ή μάλλον έγραφα) μόνο τα αποτελέσματα. Δεν έχει και πολύ νόημα ίσως και ενδιαφέρον. Αλλά μιας και το ξεκίνησα θα προσπαθήσω να το κρατήσω για λίγο μπας και αλλάξει κάτι αυτή την φορά όσον αφορά την “δέσμευση” ως προς εμένα :)

Μέρα 5η λοιπόν και ένας ωραιότατος πρωινός καφές πραγματοποιήθηκε :)

Δεν είχα αποφασίσει τι θα μαγειρέψω η αλήθεια είναι αλλά μάλλον “έγερνα” σε κανένα μανεστροτο ή καμία μακαρονάδα και έτσι και έγινε με την διαφορά ότι η μακαρονάδα κατέληξε να ανήκει στην οικογένεια της (ενα παρεμφερή είδος) καρμπονάρας μιας και έκανα και ένα ξεκαθάρισμα του ψυγείου απο διάφορα υλικά που ήταν λίγο απο εδώ και λίγο απο εκεί παράλληλα.

Παρόλα αυτά είχα ήδη πάρει την απόφασή μου ;)

Ο καφές με είχε “αφυδατώσει’ οπότε ένα ωραιότατο μπουκάλι νερό αναπληρωσε τα υγρά και παράλληλα γέμιζε και λίγο το στομάχι. Έφαγα ένα πιάτο μακαρονάδα και μέχρι να τελειώσω το φαγητό μου άλλο ενα σχεδόν μπουκάλι νερό είχε αδειάσει

Θυμάμαι ότι τότε που είχα κοιτάξει για να ενημερωθώ με κρύα καρδιά για τις επεμβάσεις του στομαχιού μου ειχαν πει ότι καλό είναι μετά την επέμβαση και αφού μικραίνει το στομάχι να αποφεύγεις να πίνεις νερό παράλληλα με το φαγητό γιατί δημιουργεί διάφορα όσον αφορά το φούσκωμα, την πέψη, τους πιθανούς εμετούς! Μου είχε φανεί τόσο “α πα πα”!!! Να σημειώσω ότι όταν λέω μπουκάλι εννοώ 1,5 λιτρου το λιγότερο 1 λίτρου. Μου ήρθε σαν flash back την ώρα που έσβηνα την πρώτη μου δίψα αχόρταγα με το δροσερό νεράκι. Φιλενάδα δεν ξέρω αν πίνεις ή όχι πολύ νερό γενικά αλλά ρώτησε αν αυτό ισχύει ακόμα (μιας και έχουν περάσει κάμποσα χρονάκια απο τότε) για να είσαι ακόμα πιο προετοιμασμένη στην προσπάθειά σου :)

Και συνεχίζω…το νεο λοιπόν δεν ήταν ότι ήπια πολύ νερό, μιας και αυτό ήταν και λίγο σύμπτωση μιας και αυτό δεν πιάνει οταν πεινάω. Αν πιω νερό πολύ όταν πεινάω και καλά για να πνίξω την πεινα μου σαν το ανέκδοτο “δεν πειναγες τελικά δίψαγες” τα αποτελέσματα είναι άκρως αντίθετα!!!

Το νέο ήταν ότι απο πριν απο το μαγείρεμα είχα αποφασίσει ότι το υπόλοιπο μενού της ημέρας θα ήταν άκρως ισορροπημένο του μεσημεριανού. Εξαιτίας του πρωινού καφέ δεν είχα φάει τίποτα για πρωινό οπότε μεχρι στιγμής ειχα εναν καφέ σκετο με γαλα και ενα πιάτο μακαρονάδα.

Το απογευμα βγήκαμε για καποιες δουλειές και όταν τις τελειώσαμε ο Χρήστος ειχε λαχταρίσει ενα παγωτό. Εγώ δεν ακολούθησα μιας και α) το είχα τάξει στον εαυτό μου και β) την ώρα που εγώ έπινα το καφεδάκι μου ο Χρήστος έκανε τις απίστευτες καύσεις με την δουλειά του έχοντας χύσει τόνους ιδρώτα και νομίζω ότι του άξιζε δικαιωματικά μια γλυκιά χαλαρωτική αμαρτία. Εγώ όμως δεν είχα κάνει τίποτα απο αυτά. Αρα; Είπαμε…πιστή στις μεσημεριανές μου αποφάσεις ;)

Το βραδάκι έφτιαξα μια μικρή ποικιλία για μένα και την μικρή μου η οποία περιελάμβανε αυγά βραστά, ντοματάκια και αγγουράκι. Άκρως καλοκαιρινό, ελαφρύ και δροσερό.

Ημουν ιδιαίτερα ευχαριστημένη με τις επιλογές μου αλλά ο “φόβος” της περίπτωσης μου υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μου και με προβληματίζει. Είναι μόνο στο δικό μου χέρι το γνωρίζω καλά αλλά όπως έχει γίνει τόσες φορές γιατί να μην γίνει και πάλι.

Το τραγικό μέρος της ημέρας είναι ότι οπως έφτιαχνα τις ντουλάπες είδα τα πόδια μου σε εναν ολόσωμο καθρέφτη ενώ συνήθως τα βλέπω απο το ύψος του κεφαλιού και προς τα κάτω (χι χι χι)

Δεν θέλω να σας πω το τι σκεψεις έκανα γιατί θα γράφω μεχρι αύριο…Το συμπέρασμα ήταν ότι η εικόνα ήταν άκρως απογοητευτική και το απο που τελικά κοιτάς κάτι όντως μπορεί να αλλάξει το αποτέλεσμα. Και να φανταστείτε ότι τα είδα απο το καλάμι και κάτω… (δεν ήταν μόνο τα κιλά αλλά και οι φλέβες που έχουν αλλάξει απο τον καιρό της εγκυμοσύνης πολύ).

“Κάτσε εσύ μετά και σκέψου αν έχασες 5 ή 10 κιλά ή ακόμα χειρότερα γιούπι έχασα 3, ηλίθια” σκέφτηκα σε γενικές γραμμές. “Ισα με 30 για να πεις οτι κατι αρχιζει και βελτιώνεται θέλεις και πάλι το συζητάμε…” Μου φαίνεται αυτό πρέπει να κάνω όταν μπαίνει η συζητηση στο φαγητό. Μια ολοκληρωτική και καλή οπτική του σώματός μου και θα μου κόβεται η όρεξη…

Δεν ειναι τυχαίο τελικά που πριν απο κάμποσα χρόνια είχα διαβάσει την συνέντευξη ενός κύριου ο οποίος έλεγε ότι “

καθε πρωί στεκόμουν γυμνός στον καθρέφτη μου, με κοίταγα καλά καλά και μου έλεγα “Αυτό που βλέπω είναι απαράδεκτο αλλά θα προσπαθήσω κάθε μέρα να ειμαι και λίγο καλύτερα απο ότι είμαι σήμερα” όπως επίσης δεν είναι τυχαίο και μια άλλη φίλη μου που μου έλεγε ότι “πλεον περναω απο καθρέφτες στο σπιτι και αποφευγω να με κοιτάω”. Και αυτό μια παραλλαγή είναι. Γιατί εγώ για παράδειγμα που οι περισσότεροι καθρέφτες του σπιτιού δεν ειναι ολοσωμοι, εχω καλύτερη οπτική του προσωπου, ή αντε μεχρι την μέση παρά του συνόλου…. Οι ολόσωμοι καθρέφτες πρέπει να αποκτήσουν άλλη βαρύτητα στην χρήση μπας και βοηθήσει και αυτό τελικά…Γιατί μπορείς πάντα να χρησιμοποιείς δικαιολογίες για ένα κάρο πράγματα αλλά τα μάτια σου δεν μπορείς να τα ξεγελάσεις…

συναισθήματα και σκέψεις

"Μέρα 2η"

Και το βάζω σε εισαγωγικά γιατί πραγματικά δυσκολεύομαι να το γραψω κανονικά μιας και πρώτες δεύτερες μέρες έχουν υπάρξει άπειρες είτε γράφω εδώ είτε οχι.

Και μετά την τελευταία προσπάθεια που έχασα τα 9 κιλά και μεχρι να κλεισει ο χρονος τα ειχα ξαναπαρει το καλάθι που κρατώ παραείναι μικρό. Κοίταγα την Βίκυ Σταυροπούλου στις πεθερές όπου είχε αδυνατίσει και τώρα φαίνεται οτι εχει ξαναπάρει.

Ρε γαμώτο αναρωτιέμαι…τι είναι πιο δυνατό απο την διάθεσή σου να βλέπεις τον εαυτό σου σε βελτιώμενη έκδοση με όλες τις ελευθερίες που σου δίνει η απώλεια κιλών σε διάφορους τομείς που τους έχεις ξεχάσει; (ρουχα, παπουτσια ή οτι άλλο θέλει ο καθένας)

Νομίζω οτι ειχα διαβάσει καποτε οτι “πετυχημένη δίαιτα θεωρείται η διαιτα της οποίας το αποτέλεσμα κρατάει για 5 χρόνια” αν δεν κανω λάθος.

Και αν αυτοί οι άνθρωποι που προβάλονται, που η δουλειά τους έχει σχέση και με την εμφάνισή τους δεν τα καταφέρνουν τότε τι “ελπίδες” εχωε εγω η “ταπεινή blogger”; Θα μου πειτε και θα έχετε δίκιο οτι η δύναμη και η αποφαση δεν ειναι θεμα επαγγελματος αλλά προσωπικό. Φυσικά και ειναι σωστό απλά η προβολή, οι ρόλοι και ολα αυτά δεν θα επρεπε να λειτουργησουν επιπροσθετα οσο αφορα το κρατημα των χαμενων κιλών;

Ουφ δεν ξέρω. Ωρες ωρες νιωθω οτι ειναι τεραστιο θεμα αλλες φορές είναι τοσο ξεκάθαρο το ποσο απλο ειναι στην ουσια και παλι απο την αρχή. 9 κιλά δεν ηταν σπουδαιο μπροστα στο συνολο αλλα σιγουρα ηταν η αρχη. Ηδη ενιωθα ποσα πραγματα διαφορετικά. Μαλιστα το τηρησα ευλαβικά μεγαλυτερο διαστημα πριν φυγουμε για λιγες μερες διακοπες για να εχω μια ισορροπια και να μην κανω στις διακοπες μου αμαρτιουλες. Απέφυγα μια πολύ καλή προσφορά γιατί το ξενοδοχείο ειχε 10 μετρα μπουφέ και δεν ηθελα να ξεφύγω…Και το αποτέλεσμα; Με κράτησε σταθερη για καμποσους μηνες (κατι που ειχα χρονια να το δω σε χαμενα κιλα) και απο τον Οκτωβριο τσουπ ενα ενα τα προβατακια επεστρεψαν στην στανη τους….

Για αυτο λοιπον το 2η μερα σε εισαγωγικά γιατι πλεον με εχει “φοβηθει” το ματι μου…

Η χθεσινή 2η μερα λοιπον κύλησε το ιδιο αρμονικά με την πρώτη. Η πείνα υπήρχε και άλλες ώρες περα απο τις βραδινες αλλά ημουν τυπική.

συναισθήματα και σκέψεις

Τι να βάλω άραγε;

Γεια σας παιδιά!

Προσπαθώ να βρω τι τίτλο να διαλέξω για αυτή την ανάρτηση και δεν μου έρχεται κάτι της προκοπής. Το ένα το βρίσκω αστείο το άλλο χαζό…Πραγματικά δεν ξέρω. 8 more words

συναισθήματα και σκέψεις