Octombrie

artinfo — Thu, 25 Sep 2008 13:59:16 +0000

2 - Last Hope(Bulgaria), Settle The Score (Germania), Do Diez, Moloh

4 - Dekadens (Fire)

10 - Dekadens (Fabrica)

17 - Blame it on London cu Will White Propellerheads (Fabrica)

19 - Sam Newsome, Lucian Ban Ensemble (Sala ARCUB)

26 - John McLaughlin, Chick Corea, Kenny Garrett, Christian McBride, Winnie Colaiuta

Sam Newsome

vagarag — Sat, 12 Apr 2008 21:07:56 +0000

Sam Newsome: “Monk Abstractions” (Self-published)
Δεν είναι λίγες οι αλλαγές που συνέβησαν στην καριέρα του σαξοφωνίστα Sam Newsome. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 είχε κερδίσει με το τενόρο του μια περιζήτητη θέση δίπλα σε κορυφαίους του mainstream όπως ο Terrence Blanchard, ο Donald Byrd και ο Lionel Hampton. Ύστερα ψάχνοντας έναν πιο λυρικό και πιο προσωπικό ήχο αφοσιώθηκε στο σοπράνο, βάζοντας σε κίνδυνο όσα είχε καταφέρει μέχρι τότε, αφενός γιατί όσοι παίζουν αποκλειστικά και μόνο σοπράνο βρίσκουν δυσκολότερα δουλειά και αφετέρου γιατί αυτοί που τον είχαν γνωρίσει τον ήξεραν ως τενορίστα και δύσκολα θα διακινδύνευαν να συνεργαστούν με κάποιον που έψαχνε ακόμη να βρει κάπου αλλού τη φωνή του. Με αυτό το όργανο πλέον ο Newsome άφησε το mainstream και άρχισε να μελετά τη μουσική της βόρειας Αφρικής, της Ασίας και της Μέσης Ανατολής, με το νέο του γκρουπ Global Unity, από τις τάξεις των οποίων πέρασαν η Elisabeth Kontomanou, o Jean Michel Pilc και ο Marvin Sewell.

Τα τελευταία χρόνια ο σαξοφωνίστας άλλαξε πάλι ρότα και άρχισε να γράφει και να ερμηνεύει μουσική για σόλο σαξόφωνο. Η πρώτη του προσπάθεια σε αυτό το ριψοκίνδυνο δρόμο έρχεται με το “Monk Abstractions”, μια δουλειά αφιερωμένη σε συνθέσεις του Thelonious Monk. Ο πιο αφοσιωμένος ίσως μελετητής και ερμηνευτής του έργου του Monk ήταν ο Steve Lacy, που έχει κυκλοφορήσει πολλούς δίσκους με τη μουσική του πιανίστα, αρκετούς από τους οποίους για σόλο σοπράνο σαξόφωνο. Έτσι το “Monk Abstractions”, αποτελεί ένα διπλό φόρο τιμής. Αφενός στον Monk, αφού τη μουσική εκείνου ερμηνεύει και αφετέρου στον Lacy, που φυσικά ήταν ο πρώτος που επιχείρησε κάτι τέτοιο στο παρελθόν και που είναι ένας από τους σαξοφωνίστες που επηρέασαν περισσότερο τον Sam Newsome, ειδικά με το άλμπουμ του “Snips”.
H ηχογράφηση αυτού του CD δεν ήταν καθόλου απλό πράγμα για τον Newsome που χρειάστηκε σχεδόν ένα χρόνο για να προετοιμαστεί. «Όταν ετοιμάζεσαι για να παίξεις με ένα συνηθισμένο σχήμα με πνευστά και rhythm section αφιερώνεις τον περισσότερο χρόνο στο να εξασκηθείς στα μέρη που σολάρεις και στις αλλαγές των ακόρντων πάνω στις οποίες θα αυτοσχεδιάσεις. Όταν όμως παίζεις σόλο σαξόφωνο όλη η υπόθεση είναι η μελωδία» γράφει στο εκτενές του κείμενο για το σόλο σαξόφωνο, που υπάρχει στο εξώφυλλο του CD. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μελωδίες με ανορθόδοξη ανάπτυξη και ρυθμική αγωγή, γεμάτες διαφωνίες και παιχνιδιάρικη διάθεση σαν αυτές του Monk. Πάνω σε αυτά τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το έργο του πιανίστα, αλλά και στο μοναδικό τρόπο με τον οποίο συνυπάρχουν το κλασικό και το πρωτοποριακό, εστιάζει ο Newsome στα δέκα γνωστά θέματα που ερμηνεύει (όπως το “Skippy”, το “Misterioso”, το “Four in One”, το “Straight, No Chaser” και το “Twinkle-Tinkle”), ανάμεσα στα οποία παρεμβάλλει πέντε δικά του ιντερλούδια, που κατά κάποιο τρόπο προετοιμάζουν τον ακροατή για αυτά που θα ακολουθήσουν. Για το σκοπό αυτό επιστρατεύει την εξαιρετική του τεχνική στην κυκλική αναπνοή και στο να παίζει δυο και τρεις νότες ταυτόχρονα. Έτσι στο 1 λεπτό και 54 δευτερόλεπτα του “Monk Abstractions Νο 2” φυσά κυριολεκτικά χωρίς ούτε μια διακοπή, ενώ στο “Rhythm-A-Ning” και το “Misterioso” δοκιμάζει στο σοπράνο τις ανορθόδοξες συγχορδίες του Monk. Το όραμα του Newsome να δει το σόλο σαξόφωνο σαν μέρος του mainstream ίσως να απέχει αρκετά από την πραγματικότητα, ο ίδιος όμως κατόρθωσε να ρίξει μια εντελώς προσωπική ματιά πάνω στη μουσική του Thelonious Monk.
www.samnewsome.com

Jazz & Tzaz, Απρίλιος 2008

sam-newsome « WordPress.com Tag Feed

Octombrie

Sam Newsome