Κι αν ο Παράδεισος σε σένα παίρνει σάρκα κι οστά στα μάτια σου που είναι ουρανοί η κρύα Κόλαση ξανάρχεται εμπρός μου σαν μου στερείς την όψη σου και τη φωνή. Κι αν άγγελοι λευκοί στα χείλη σου φωλιάζο… more →
Μέσα στη Νύχταzouri1 wrote 3 months ago: Πριν σε αγαπήσω, τίποτα δεν ήταν δικό μου: όλο βωλόδερνα στους δρόμους: τίποτα αξία κι όνομα δεν είχ … more →
gazakas wrote 5 months ago: Κι αν ο Παράδεισος σε σένα παίρνει σάρκα κι οστά στα μάτια σου που είναι ουρανοί η κρύα Κόλαση ξανάρ … more →
gazakas wrote 6 months ago: Soneto XVII (Sonnet 17), Pablo Neruda Δεν σ’ αγαπώ σαν να ‘σουν θαλασσόροδο ή τοπάζι, κα … more →
Dream Geizer wrote 2 years ago: Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, ό … more →