Σήμερα ξημερώματα Σαββάτου έχει ο κολλητός μου, γενέθλια… Και πολύ χαίρομαι για αυτό… πάνε χρόνια πολλά από τότε που τον γνώρισα. Αλλαξα, άλλαξε αλλά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ…

Απόψε στην Αθήνα βρέχει… και λέω να βρω ένα καταφύγιο… Απόψε είναι μια διαφορετική νύχτα… και ξημερώνει μια νέα μέρα…

[audio=http://www.fileden.com/files/2007/12/30/1669636/Gimme%20Shelter.mp3]

Δεν υπάρχει καλύτερο μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Κατά των Ναρκωτικών από την είδηση της χθεσινής αποφοίτησης 8 μελών του Θεραπευτικού Προγράμματος Εφήβων-Νέων του ΟΚΑΝΑ «Ατραπός». Οκτώ νέα παιδιά ξεκινούν έναν νέο κύκλο ζωής και δίνουν ένα μήνυμα αισιοδοξίας σε όλους όσοι παλεύουν με τις εξαρτήσεις. Στον ΟΚΑΝΑ, δεν ξεχνάμε ούτε μία στιγμή τον πρωταρχικό μας στόχο: την παροχή θεραπείας σε όσους την έχουν ανάγκη, την εξάλειψη της λίστας αναμονής. Έτσι, μετά την έναρξη λειτουργίας των νέων μονάδων μας στο ΑΧΕΠΑ και το Βόλο, βρισκόμαστε στην τελική φάση υλοποίησης τριών ακόμη μονάδων, στην Πέτρα Ολύμπου (Κατερίνη), την Ξάνθη και την Πρέβεζα. Συναισθανόμενοι τις υποχρεώσεις μας προς τον Έλληνα πολίτη, επιλέγουμε τη συστηματική δουλειά για την επίτευξη των στόχων μας. 

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΣ ΟΚΑΝΑ

Γεώργιος Φωτεινόπουλος

Αυτή ήταν η δήλωση του… προέδρου… για την 26 Ιουνίου, Παγκόσμια μέρα κατά των ναρκωτικών… Προσέξτε τώρα… "Στον ΟΚΑΝΑ, δεν ξεχνάμε ούτε μία στιγμή τον πρωταρχικό μας στόχο: την παροχή θεραπείας σε όσους την έχουν ανάγκη, την εξάλειψη της λίστας αναμονής."

Μπα, αυτός είναι ο ρόλος του ΟΚΑΝΑ;

Γιατί εγώ τόσα χρόνια νόμιζα ότι ρόλος του ήταν η εξάλειψη των ναρκωτικών;  

Από ότι θυμάμαι σύμφωνα με τον ιδρυτικό του νόμο, ο ΟΚΑΝΑ έχει ως κύριους σκοπούς:

το σχεδιασμό, την προώθηση, το διυπουργικό συντονισμό και την εφαρμογή εθνικής πολιτικής σχετικά με την πρόληψη, τη θεραπεία και την αποκατάσταση των ουσιοεξαρτημένων ατόμων

 

Προφανώς ο ποιητής ήθελα να πει ότι πρώτα κάνουμε πρόληψη γιατί είναι σημαντική και μετά κάνουμε θεραπεία… Την πρόληψη… και μετά την θεραπεία… Βέβαια ποιος την γαμάει την πρόληψη… όταν μπορούμε να παρέχουμε θεραπεία; Βέβαια όταν μπαίνει μια λέξη σαν το διυπουργικό συντονισμό... χέσε μέσα. Αυτά τα δύο, δεν πάνε μαζί...

Όλα τα κέντρα πρόληψης πάνε για κλείσιμο αλλά κανείς δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται… Και γιατί να το κάνει άλλωστε. Όπως και να το κάνουμε η μεθαδόνη αφήνει πιο πολλά κέρδη… άλλο να έχεις 10 κέντρα πρόληψης με εργαζόμενους και να τους δίνεις 50.000 ευρώ π.χ. και άλλο να έχεις 10 κέντρα χορήγησης μεθαδόνης και να δίνεις 500.000 ευρώ από τα οποία τα 50.000 είναι για τα έξοδα, τα 300.000 για μεθαδόνη στους κολλητούς μας (τις φαρμακευτικές) και 150.000 στην τσέπη των καλοθελητών φίλων μας… Υπουργών, Υφηπουργών, Δήμων, Γ.Γραμματέων... (τα ποσά και τα... ποσοστά είναι τυχαία)

Κάνει και λίγο καλύτερα στο image μας… γιατί τι ξέρει ο μαλάκας ο ψηφοφόρος από πρόληψη; Μόλις όμως του πούμε ότι καταργήθηκαν οι λίστες αναμονής και τώρα δεν χρειάζονται τα παιδιά τους να πρεζώνονται από τους τοπικούς ντίλερ, που έχει αφήσει ανεξέλεγκτους το κράτος, αλλά το κράτος τους παρακάμπτει και τα πρεζώνει το ίδιο και με έλεγχο, θα μας ξαναψηφίσουν. Άλλωστε για ένα image ζούμε σε αυτή την κοινωνία… Δεν είδα εγώ τον Καλογερόπουλο στο Αιγάλεω; Ωραίες αφίσες έβγαλε… Πάνω στην κολώνα η αφίσα και απο κάτω ο ντίλερ...

Αλήθεια πόσα λεφτά χάλασε ο δήμος  για τις αφίσες; Μήπως να έδινε και τίποτα στο τοπικό κέντρο πρόληψης;

Μπα… ότι δεν μεταφράζεται στον λιγότερο δυνατόν χρόνο σε ψήφους δεν είναι άξιο λόγου, πόσο μάλλον χρημάτων…

Ίσως, έχοντας πλέον γνώση όλοι µας, ότι µας δουλεύουν αγρίως και µας κατακλέβουν, να βγούμε απ τα ρούχα µας...

Λες;........

Η αλήθεια για το πετρέλαιο -

Η καθημερινή υπόμνηση από εφημερίδες, τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, ότι το  πετρέλαιο έπιασε τα 110$ το βαρέλι ή τα 150$, σημαίνει απλά για τον πολίτη, ότι μπορεί να περιμένει φυσιολογικά να πάει στα 400 ευρώ το λίτρο η βενζίνη ή στα 200 ευρώ το κιλό τα λάχανα. Αµ, δε.
Οι τιμές του πετρελαίου που διατυμπανίζονται, είναι αυτές που αγοράζει η  αμερικανική αγορά.

Η Ευρώπη αγοράζει σε τιμές μπρεντ, που:

α. είναι φθηνότερο κατά 5-6$

ß. έχει την ίδια τιμή για τους Ευρωπαίους µ' αυτήν που είχε πριν 6 μήνες!
Πώς γίνεται αυτό; Απλό: κάθε φορά που αυξάνεται η τιμή του πετρελαίου σε δολάρια, η Ευρώπη αυξάνει την τιμή του ευρώ έναντι του δολαρίου. Αποτέλεσμα;
Η Ευρώπη δεν πληρώνει αυξημένη τιμή στο πετρέλαιο. Τι σημαίνει αυτό;
Ότι κανένας δεν μπορεί να αυξήσει την τιμή της βενζίνης, του αερίου, της
ντομάτας, του τραμ, της θείας µου της Κοντίλως, µε το πρόσχημα ότι ακρίβυνε  το πετρέλαιο.

Παρακαλώ όποιος γνωρίζει κάτι, να αφήσει τα στοιχεία του και το Ε9 του στα σχόλια...

Το παραπάνω βίντεο μου το έτσειλε ένας φίλος σαν δώρο... Και είναι απο τα πιο όμορφα δώρα που μου έχουν κάνει. Σε ευχαριστώ Ποσειδώνιε...

Έφτασαν και οι φωτιές μαζί με το καλοκαιράκι… Τελικά αποδεικνύονται περίτρανα τα ψέματα των οικολόγων ότι έχουν καεί όλα… Υπάρχουν και άλλα και θα φροντίσουμε να τα κάψουμε…

Ελεύθεροι θα είναι από δω και πέρα οι Αμερικανοί να έχουν όπλα στο σπίτι τους. Έτσι θα μπορούν ελεύθερα να σκοτώνονται μεταξύ τους και ελεύθερα τα παιδάκια τους θα αρπάζουν το αυτόματο του μπαμπά για να εκτελούν τους δασκάλους τους. Θα μπορούσαν άραγε να στείλουν και σε μας μερικές απασφαλισμένες χειρομβοβίδες; Να παραδοθούν παρακαλώ στην Βουλή των Ελλήνων…

Το κόμπλεξ και ο βήχας δεν κρύβονται… μερικές φορές και η μαλακία… Έτσι την Τετάρτη οι της ΕΡΤ φρόντισαν να επιβεβαιώσουν τα δύο από τα τρία… Την ώρα που έγινε διακοπή της εικόνας του Αγώνα Γερμανίας-Τουρκίας φρόντιζαν να μας υπενθυμίζουν ότι δεν φταίει η ΕΡΤ. Προς θεού δεν θα έφταιγε ποτέ η ΕΡΤ… έτσι μας απέδειξαν ότι δεν παίρνουν άδικα τους μισθούς τους και ότι το βύσμα δεν έπαιξε κανένα ρόλο για την καρέκλα τους…

Κατά τα άλλα η Γερμανία έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει και οι Τούρκοι πήραν αυτό που έπρεπε να είχαν πάρει από καιρό τα 3… Όχι ότι δεν έπαιξαν πάρα πολύ καλά αλλά αυτό μερικές φορές δεν έχει καμία σημασία…

Μάθαμε από τον Ρουσόπουλο ότι τα χρήματα που πλήρωσε η ΕΡΤ (1,2 εκ. ευρώ) για τα νέα σήματά της είναι λιγότερα από όσα πλήρωσαν τα ιδιωτικά κανάλια για την αλλαγή των δικών τους σημάτων και έτσι ησύχασα… Τώρα νιώθω λιγότερο μαλάκας…

Χτες μετά από 13 χρόνια… (καταραμένη χρονιά!) τελείωσε η εκπομπή χωρίς σύνορα με ένα επετειακό αφιέρωμα και τις απαραίτητες αιχμές για κομμένες αναμεταδώσεις εκπομπών, την γενιά των 700, τα σκουπίδια στον αρχαιολογικό χώρο της Άνδρου… κ.α.

…το δικαίωμα των πολιτών στην ελευθερία της έκφρασης και την ενημέρωση…

Ναι καλά… και μετά ξύπνησα…

Ααα για να μην το ξεχάσω πέρασε και η Ισπανία στον τελικό του Euro καλά αυτό πριν 4 χρόνια η Ελλάδα δεν το είχε πάρει; Πόσα δίνουν;

Το παρακάτω κείμενο είναι του ΣΤΑΘΗ Σ. από τον ναυτίλο της Ελευθεροτυπίας…

Ότι είναι με κόκκινο είναι δικό μου σχόλιο... Δηλαδή μια φράση.

Δείχνει σαν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχουν αποξενωθεί από τους λαούς τους. Μια γιγαντωμένη σοβιετικού τύπου γραφειοκρατία στις Βρυξέλλες, δείχνει να μην καταλαβαίνει τίποτα πάρεξ τον δογματικό νεοφιλελευθερισμόν που προσπαθεί να επιβάλει παντού και κυρίως όπου οι εθνικές κυβερνήσεις αποτελούνται κατά το πλείστον από κλόουν…

Η Ευρώπη έχει μελαγχολήσει.

Βλέπω τα τρακτέρ να πολιορκούν τις Βρυξέλλες και θυμάμαι πόσο λοιδορούσαν οι παρ’ημίν (ψευτο)ευρωπαϊστές (στην πραγματικότητα ευρωλιγούρηδες) τα δικά μας τρακτέρ, όταν έβγαιναν στους δρόμους γεμάτα «βλάχους» που «τρώνε τις επιδοτήσεις στα σκυλάδικα», όταν τους ξεφούσκωνε πονηρά κι αυτάρεσκα ο κυρ Σημίτης ο Ουτιδανός τα λάστιχα-τώρα υποθέτω, θα τους φαίνονται τα βελγικά τρακτέρ, τα γαλλικά, τα ιταλικά, πιο ευρωπαϊκά κι οπωσδήποτε όχι τόσο μπανάλ όσον όταν τα καβαλάνε Θεσσαλοί, Πελοποννήσιοι, Ρουμελιώτες και Μακεδόνες.

Μουγκρίζουν όμως τα τρακτέρ το ίδιο…

Αυτοξεσκίσθηκε η Ευρώπη στα μάτια των Ευρωπαίων. Όταν ξεπάτωνε την Γιουγκοσλαβία, όταν άρχισε να παρακλέβει από τους πολίτες της το εισόδημα τους, τον χρόνο τους, τον αυτοσεβασμό τους. Μια υστερική σαν την Κάρλα ντελ Πόντε έχει γίνει στα μάτια των πολλών η Ευρώπη και καλό από τις κυβερνήσεις της, δεν βλέπουν οι άνθρωποι.

Τράπεζες και ντιρεκτίβες παντού.

Έχει καταντήσει ο απλός Ευρωπαίος πολίτης να αισθάνεται σαν μια παράπλευρη απώλεια ενός συστήματος με όλο και πιο νεκρό, αδιάφορο, αποκρουστικό πρόσωπο. Βαρέθηκαν οι πολίτες, να τους δουλεύουν μεγέθη σαν τον Μπαρόζο-κάτι σοβαροφανείς κρετίνοι, παλιοί αριστεριστές, δούλοι, παχιοί, καλά κονομημένοι.

Η μεγαλύτερη περιουσία του ανθρώπου είναι ο χρόνος.

Η Ένωση σε διακρατικό επίπεδο καθώς και το κάθε κράτος χωριστά κλέβουν από τους πολίτες τους συστηματικώς τον χρόνο τους. Όχι μόνο αυξάνοντας τον χρόνο εργασίας, όχι μόνο προσθέτοντας μέρες και μήνες αγωνίας με την ανεργία ή την ανέχεια, αλλά αφαιρώντας απ’ τον χρόνο την ίδιαν την ουσία του. Έκαναν τον χρόνο επιτόκια-οι άνθρωποι τρέχουν να ξεχρεώσουν, οι άνθρωποι είναι διαρκώς κουρασμένοι, οι άνθρωποι δεν έχουν χρόνο να σκεφτούν, να αράξουν (αράζω, άρα ζω), να ψυχαγωγηθούν, να τεμπελιάσουν, να ονειρευτούν.

Δεν είναι μόνον η αφαίρεση του 8ωρου (που μας γυρίζει πίσω 100 χρόνια) δεν είναι μόνον η μετατροπή του σε 65ωρο, ή οι ευέλικτες μορφές εργασίας που τρομοκρατούν τους ανθρώπους, δεν είναι μόνον το φόβητρο της ανεργίας, δεν είναι μόνον οι κακοπληρωμένες δουλειές, είναι και το εξής παράδοξο:

Αντί η ανάπτυξη της τεχνολογίας να μειώσει τον χρόνο εργασίας διευρύνοντας ταυτόχρονα την απασχόληση σχεδόν για όλους, αντιθέτως έχει οδηγήσει σε περισσότερο χρόνο εργασίας, επισφαλές εισόδημα, ανασφαλές μέλλον και άγρια διεύρυνση της ανεργίας και της φτώχιας.

Όχι μόνο κλέβεται από τους ανθρώπους ό,τι πολυτιμότερο έχουν, ο χρόνος, αλλά υπονομεύεται και το μέλλον αυτού του χρόνου- οι άνθρωποι τρελαίνονται πλέον. Σχεδόν παύουν να θυμούνται ό,τι ήταν (ενώ στην πραγματικότητα είμαστε αυτό που θυμόμαστε) και όλο και περισσότερο φοβούνται για ό,τι τους περιμένει. Κι όλα αυτά για να ’κονομάνε ακόμα περισσότερο οι ήδη πλούσιοι!

Έχει γίνει σε αυτό το σύστημα ο άνθρωπος (αυτό που ήταν πάντα, αλλά πλέον με τον χειρότερο δυνατό τρόπο) απλώς ένας ανθρώπινος πόρος πλουτισμού για τους Δυνατούς. Που τον διαχειρίζεται, ως πόρον, ο κάθε κωλομπαρόζο. Τον οποίο ουδείς έχει εκλέξει, ουδείς δε δύναται να ελέγξει. Πολύ ταξική δημοκρατία, ανυπόφορα τοξική…

Μια πολιτική ελίτ στην υπηρεσία των πλουσίων, αποξενωμένη απ’ τους λαούς δίνει τον τόνο στην Ένωση. Με όπλα τη Διαφήμιση, την (Αντι)Τρομοκρατία, φακελώνοντας τους πάντες, με στρατιωτικά εκστρατευτικά σώματα ανά την υφήλιο, με τους Πρωθυπουργούς των ισχυρών κρατών κυρίως ντήλερς όπλων, σιγά-σιγά η Ένωση επανέρχεται σε μια νεοαποικιακή συμπεριφορά προς το εξωτερικό της και μια καφκικώς οργουελική αυταρχική ολοκλήρωση στο εσωτερικό της.

Δεν νομίζω ότι το περισσότερο που ονειρεύτηκαν οι άνθρωποι στο πλαίσιο της Ένωσης ήταν να γίνουν αναλώσιμοι καταναλωτές.

Φαίνεται ωσάν η παγκοσμιοποίηση να σπρώχνει την Ευρώπη να υπερβεί την Ευρώπη των Εθνών προς την Ευρώπη της φεουδαρχίας. Εταιρείες Φέουδα- πολίτες δουλοπάροικοι.

Αυτό θέλουμε;…

Μπορεί να πάτωσε... αλλά εμένα μου αρέσει... χιχιχιχι...

Είσαι διατεθειμένος για παράδειγμα να αφήσεις πίσω σου την ζωή που κάνεις για να φτάσεις στην κορυφή;

Είσαι διατεθειμένος να παραμερίσεις λίγο την υγεία σου για να κατακτήσεις τους στόχους σου;

Να αφαιρέσεις χειρουργικά κάποια στοιχεία του εαυτού σου, για την ευτυχία που νομίζεις ότι θα σου προσφέρει ο στόχος που έχεις βάλει ως κορυφή;

Μπορεί ναι, μπορεί όχι.

Αλλά αλήθεια είσαι έτοιμος να αφήσεις κάποιον να πεθάνει μόνος από το κρύο, για να φτάσεις στην κορυφή του… Εβερεστ?

Εάν εσύ δεν είσαι, τότε μάθε ότι κάποιοι είναι σίγουρα.

Δεν έχουν περάσει παρά μόνο δύο χρόνια από τότε που ο Αγγλος ορειβάτης David Sharp άφησε την τελευταία του πνοή στο βουνό Έβερεστ αφού πρώτα είχε κατακτήσει μόνος του την κορυφή, αλλά στο κατέβασμα τον εγκατέλειψαν οι δυνάμεις του και το οξυγόνο. Δίπλα του κείτονταν το άψυχο σώμα ενός Πολωνού ορειβάτη που είχε πεθάνει το…1998… και το σώμα του έμενε αναλλοίωτο από τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.

Και μπορεί η λογική του Sharp (αλλά και όλων των ορειβατώ) για την κορυφή να τον έβαλε σε κίνδυνο που τελικά τον οδήγησε στον θάνατο, αλλά αυτή είναι η λιγότερο ανατριχιαστική και κατακριτέα λογική.

Εκείνη την ημέρα της 15^ης Μαΐου του 2006 άλλοι 40 ορειβάτες ανέβηκαν ή προσπάθησαν να ανέβουν την κορυφή του Έβερεστ, προσπερνώντας τον άμοιρο David Sharp, κανείς δεν τον βοήθησε, απλά τον αφήσαν να πεθάνει, μόνο και μόνο για να μην αναβάλουν την κατάκτηση της κορυφής...

Τελικά η κατάκτηση μιας κορυφής, ακόμα και μιας βουνοκορφής (έστω της υψηλότερης) είναι πιο σημαντική για κάποιους “ανθρώπους” από μια ανθρώπινη ζωή…

Γιατί τελικά ο πολιτισμός μας, μας λέει ότι σημασία έχω εγώ, σαν άτομο, σαν προσωπικότητα και πρέπει να φτάσω όσο πιο ψηλά μπορώ. Το κόστος δεν έχει σημασία, τα μέσα δεν έχουν σημασία, αφού ο σκοπός… ο στόχος αγιάζει τα μέσα…

Get on Top...

[audio=http://www.fileden.com/files/2007/12/30/1669636/Get%20on%20top.mp3]

Είναι δύσκολο να μεγαλώνεις… και δυστυχώς κανείς δεν το θυμάται όταν είναι τριάντα…

Εάν κάποιος θα περίμενε να μιλούσα για την Εθνική, λάθος έκανε. Ουδέν σχόλιο, απλά είναι λυπηρό να βλέπεις για άλλη μια φορά πόσο εύκολα κάποιοι χαρτογιακάδες της TV, του ραδιοφώνου, αλλά και των blogs...να φτύνουν εκεί που έγλειφαν και με την ίδια περισσή ευκολία κάποια στιγμή θα ξαναγλείψουν.

Αλλά παρόλο που δεν θα μιλήσω για την Εθνική, θα μπορούσα να μιλήσω για ποδόσφαιρο, άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι το ποδόσφαιρο είναι το πρώτο σε θεαματικότητα… θέαμα. Γιατί το αγαπάμε, γιατί είναι ωραίο, γιατί είναι απροσδόκητο, γιατί δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος, γιατί δημιουργεί πάθη. Αλλά και για έναν άλλο λόγω… αποπροσανατολίζει, θολώνει και κάνει τον κόσμο να νοιάζεται πιο πολύ για το γκολ που δεν μέτρησε, παρά για τα χάλια που έχει. Το όπιο του λαού… με σπόνσορες πολυεθνικές και κυβερνήσεις…

Και δεν είναι τυχαίο ένα μήνυμα που διάβασα πριν λίγο καιρό σε έναν τοίχο, τόσο ποδόσφαιρο και τόσους μπάτσους, είχαμε να δούμε από την χούντα.

[audio=http://www.fileden.com/files/2007/12/30/1669636/Killing%20In%20The%20Name%20Of.mp3]

Την χούντα… γιατί τι άλλο θα μπορούσα να χαρακτηρίσω αυτό που ζούμε. Και μην βιαστείτε να πείτε ότι μιλάω για την Ελλάδα και την κυβέρνηση.

Δυστυχώς η χούντα που ζούμε δεν έχει σύνορα, δεν έχει κράτη, δεν έχει τα συνηθισμένα χαρακτηριστικά της χούντας. Είναι μια παγκόσμια χούντα που περνάει ακόμα και τα σύνορα του υλικού, μια και θα μπορούσαμε να πούμε για ψυχολογική, πνευματική χούντα.

Το κάψιμο των βιβλίων είναι πια, τρε μπανάλ… Τώρα πια υπάρχουν τρόποι αλλά και λόγοι διαφορετικοί. Δεν χρειάζεται πια να καίγονται τα βιβλία για να μην τα διαβάζει ο κόσμος. Δεν χρειάζονται στρατιώτες για να βάζουν στα καλούπια που πρέπει τα μαύρα πρόβατα. Το μόνο που χρειάζεται είναι η χειραγώγηση να είναι συνεχόμενη και σε όλα τα επίπεδα. Όσα βιβλία και να καούν θα υπάρχουν κάποιοι που θα τυπώνουν κι άλλα. Αν όμως κάψουν τα μυαλά, όσα βιβλία και να υπάρξουν, όσοι και να εμφανιστούν για να τα τυπώσουν, να μιλήσουν ή να προσπαθήσουν να πουν ότι υπάρχει και άλλη λύση, υπάρχει και ένας άλλος κόσμος, μπορεί να υπάρξει ένα άλλου είδους ζωή, δεν θα έχει καμία αξία…

Τα όμορφα μυαλά, όμορφα καίγονται…

Αλήθεια όμως η ενημέρωση μας, δείχνει ότι είναι μια καθημερινότητα για εμάς; Αλήθεια πόσοι από εμάς έχουν κάνει μαθήματα, έχουν ενημερωθεί, έχουν διαβάσει για τους σεισμούς και το τι πρέπει να κάνουμε; Αλήθεια ποιος θυμάται αυτές τις γελοίες αφίσες που είχαμε στα σχολεία που έλεγαν τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού;

Δεν λέω όλα αυτά που έλεγαν οι αφίσες σωστά ήταν… ή μήπως δεν ήταν; Μήπως πολύ απλά όπως π.χ. το γελοίο, να καθόμαστε κάτω από την πόρτα, τελικά δεν έχει καμία αξία γα την ζωή μας;

Πολλά χρόνια δεν μπορούσα να καταλάβω πως θα μπορούσα να σωθώ εάν μπω κάτω από το γραφείο, εάν είναι να πέσει το κτίριο… Θα κρατούσε το πολύ γερό μου γραφείο το βάρος του πάνω ορόφου; Γελοιότητες… Αλλά δυστυχώς σε μια χώρα γελοίων, γελοιότητες μαθαίνουμε… Γιατί μπορεί να σε προστατεύουν από πτώση αντικειμένων, μπορεί να σε σώσουν από μικροατυχήματα, αλλά σε μια χώρα που τελικά το να πέφτει ένα κτίριο δεν είναι κάτι που δεν γίνεται, μπορούν να σε σώσουν όλες αυτές οι γελοιότητες, που ούτε καν διδάσκονται;

Το όνομά μου είναι Doug Copp. Είμαι ο Αρχηγός Διάσωσης και Διευθυντής Καταστροφών της Αμερικανικής Ομάδας Διεθνούς Διάσωσης (American Rescue Team International, ARTI), η πιο έμπειρη ομάδα διάσωσης του κόσμου.
Οι πληροφορίες που περιέχονται σ' αυτό το άρθρο θα σώσουν ζωές στο ενδεχόμενο ενός σεισμού.

Το πρώτο κτίριο στο οποίο μπουσούλισα στα τέσσερα ήταν ένα σχολείο στη πόλη του Μεξικού κατά τη διάρκεια του σεισμού του 1985. Όλα τα παιδιά ήταν κάτω από τα θρανία. Όλα τα παιδιά κυριολεκτικά καταπλακωθήκανε σε σημείο ισοπέδωσης. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί άμα είχαν ξαπλώσει δίπλα στα θρανία κατά μήκος του διαδρόμου. Ήταν φρικτό, καθόλου αναπόφευκτο και αναρωτήθηκα γιατί τα παιδιά δεν ήταν στους διαδρόμους. Δεν ήξερα εκείνη τη στιγμή ότι είχε δοθεί οδηγία στα παιδιά να κρυφτούν κάτω από οποιοδήποτε έπιπλο.

ΔΕΚΑ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ

2. Οι γάτες, τα σκυλιά και τα μωρά πολύ συχνά και φυσικά διπλώνουν το σώμα τους στην εμβρυακή θέση. Πρέπει να κάνετε και εσείς το ίδιο σε περίπτωση σεισμού. Είναι ένα φυσικό ένστικτο ασφάλειας και επιβίωσης. Μπορείτε να επιβιώσετε σε ένα μικρό κενό. Πηγαίνετε δίπλα σε ένα αντικείμενο, δίπλα σε ένα καναπέ, δίπλα σε ένα ογκώδες αντικείμενο που θα συμπιεστεί ελαφρά αλλά θα αφήσει ένα κενό δίπλα του.

3. Τα ξύλινα κτίρια είναι η ασφαλέστερη κατασκευή που μπορεί κανείς να βρεθεί κατά τη διάρκεια ενός σεισμού. Το ξύλο είναι ελαστικό και κινείται με τη δύναμη του σεισμού. Αν όντως ένα ξύλινο κτίριο καταρρεύσει, δημιουργούνται μεγάλα κενά επιβίωσης. Επιπλέον, ένα ξύλινο κτίριο έχει λιγότερη συμπυκνωμένη μάζα όταν καταρρεύσει. Τα κτίρια από τούβλα θα σπάσουν σε πολλά ατομικά τούβλα. Τα τούβλα αυτά θα προκαλέσουν πολλούς τραυματισμούς, αλλά λιγότερα πολτοποιημένα πτώματα σε σύγκριση με πλάκες από μπετόν.

4. Αν είστε ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι τη νύχτα και συμβεί σεισμός, απλά κυλήστε έξω από το κρεβάτι. Ένα ασφαλές κενό θα υπάρχει γύρω από το κρεβάτι. Τα ξενοδοχεία θα είναι σε θέση να πετύχουν ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης από σεισμό, απλά με το να αναρτήσουν μία πινακίδα στο πίσω μέρος της πόρτας κάθε δωματίου, που να λέει στους ενοίκους να
ξαπλώσουν στο πάτωμα δίπλα στη βάση του κρεβατιού κατά τη διάρκεια ενός σεισμού.

5. Αν συμβεί ένας σεισμός και δεν μπορείτε εύκολα να ξεφύγετε με το να βγείτε έξω από τη πόρτα ή το παράθυρο, τότε ξαπλώστε κάτω και διπλώστε το σώμα σας στην εμβρυακή θέση δίπλα σε ένα καναπέ ή σε μία μεγάλη καρέκλα.

6. Σχεδόν όλοι που πηγαίνουν κάτω από το κούφωμα της πόρτας όταν καταρρέει το κτίριο, σκοτώνονται. Και αυτό γιατί αν κάθεστε κάτω από το κούφωμα και η πόρτα πέσει προς τα μπρος ή προς τα πίσω θα συνθλιφτείτε από την οροφή από πάνω. Αν ή πόρτα πέσει προς τα πλάγια θα κοπείτε στη μέση από το κούφωμα. Και στις δύο περιπτώσεις θα σκοτωθείτε!

7. Ποτέ να μη πάτε στις σκάλες. Οι σκάλες έχουν διαφορετική ιδιοσυχνότητα (ταλαντώνονται διαφορετικά από το κεντρικό όγκο του κτιρίου). Οι σκάλες και το υπόλοιπο τμήμα του κτιρίου συνεχώς προσκρούουν μεταξύ τους μέχρις ότου οι σκάλες διαλυθούν εκ θεμελίων. Οι άνθρωποι που πάνε στις σκάλες πριν λάβει χώρα η οριστική διάλυσή τους, ακρωτηριάζονται φρικτά από τα σκαλοπάτια της σκάλας τη στιγμή που αυτά διαλύονται. Ακόμα και αν το κτίριο δεν καταρρεύσει, μείνετε μακριά από τις σκάλες, καθόσον αυτές είναι από τα πιο πιθανά μέρη του κτιρίου να υποστούν βλάβες. Ακόμα και αν οι σκάλες δεν καταρρεύσουν από το σεισμό, μπορεί να καταρρεύσουν αργότερα από την υπερφόρτωσή τους από τον πανικόβλητο κόσμο που έχει στραφεί σ' αυτές για εκκένωση του κτιρίου. Οι σκάλες πρέπει πάντα να ελέγχονται για
καταλληλότητα μετά από σεισμό, ακόμα και αν το υπόλοιπο κτίριο δεν έχει υποστεί ζημιές.

8. Πηγαίνετε κοντά στους εξωτερικούς τοίχους του κτιρίου ή έξω από αυτούς αν είναι δυνατόν. Είναι πολύ καλύτερα να είστε κοντά στο εξωτερικό του κτιρίου παρά στο εσωτερικό. Όσο πιο μακριά είστε από την εξωτερική περίμετρο του κτιρίου, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να μπλοκαριστεί η οδός διαφυγής σας.

9. Οι άνθρωποι που βρίσκονται μέσα στα οχήματά τους συνθλίβονται όταν ο δρόμος από πάνω (ανισόπεδοι δρόμοι) καταρρεύσει σε περίπτωση σεισμού και καταπλακώσει τα οχήματά τους. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που συνέβη με τις
πλάκες ανάμεσα στα καταστρώματα στη λεωφόρο Nimitz. Τα θύματα του σεισμού του Σαν Φραντσίσκο έμειναν όλα μέσα στα αυτοκίνητά τους. Σκοτώθηκαν όλοι. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί απλά με το να είχαν βγει έξω και να είχαν καθίσει ή ξαπλώσει δίπλα στα οχήματά τους. Όλα τα καταπλακωμένα αυτοκίνητα είχαν κενά ύψους ενός μέτρου δίπλα τους, εκτός από εκείνα στα οποία οι κολώνες από μπετόν είχαν πέσει εγκάρσια πάνω τους.

10. Ανακάλυψα, καθώς μπουσουλούσα μέσα σε γραφεία εφημερίδων που είχαν καταρρεύσει, καθώς και σε άλλα γραφεία με πολύ χαρτικό υλικό, ότι το χαρτί δεν συμπιέζεται. Μεγάλα κενά δημιουργούνται γύρω από στοίβες από χαρτί.

Διαδώστε αυτό το μήνυμα και σώστε ζωές...

Φυσικά επειδή είμαστε κύριοι και το όνομα μας είναι καθαρό, δεν χρειάζεται να υπογράψει ένας πολιτικός κανένα χαρτί για το πότε θα πληρώσει και για το εάν πληρώσει ποτέ αυτό το ποσό. Άλλωστε το ήθος των Ελλήνων πολιτικών και ειδικά της οικογένειας Μητσοτάκη είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο. Και όπως λέει και ο σοφός λαός το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει. Και όταν ομιλούμε για μηλιές έχοντας για δέντρο τον Κώστα Μητσοτάκη τα μήλα βγαίνουν πάντα κόκκινα και τραγανά σαν τον πατέρα τους ή μήπως να πω τον παππού τους ? Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

Τώρα κάτι μυθεύματα για αποστασίες, ξυλίες στην Κρήτη μετά την κατοχή και κάτι λεφτά που χάθηκαν κατά καιρούς είναι για τους ανιστόρητους…

Αλλά δεν αξίζουν όλα αυτά για να απασχολούν κανενός το μυαλό. Ηρθε ο Σαρκοζί… λάθος ο Σαρκοζής, γιατί να μην ξεχνάμε ότι είναι και Έλληνας. Αυτός ο λαμπρός άντρας που μας υποστήριξε στο θέμα των Σκοπίων και ο οποίος μετά την συμφωνία με τα Σκόπια ήρθε να κλείσει και την συμφωνία με τα όπλα. Γεμάτοι αγάπη οι Έλληνες πολιτικοί τον δέχονται αυτή την στιγμή στην βουλή, χεσμένοι χειροκροτώντας τον Μέγα Έλληνα πολιτικό της Γαλλίας. Βέβαια έχουν οργώσει ήδη το χωράφι και τα πόδια είναι ανοικτά από καιρό αφού έχουν αρχίσει εδώ και καιρό να αποπληρώνουν την στήριξη του στο θέμα των Σκοπίων. Βλέπετε οι καλές συναλλαγές κάνουν τους καλούς φίλους. Και μια και η Γαλλία είναι η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα που όχι μόνο χρησιμοποιεί πυρηνική ενέργεια αλλά την εξάγει κιόλας θα φροντίσουμε να βάλουμε 5-6 πυρηνικά εργοστασιάκια που είναι και πράσινα για να τους κάνουμε σεφτέ. Πυρηνοκίνητοι θα πάμε στο θέμα των Σκοπίων από εδώ και πέρα με συμπαραστάτη την Γαλλία. Τώρα κάτι βλακείες για κάτι διαρροές νερών σε πυρηνικά εργοστάσια, κάτι Τσέρνομπιλ, κάτι καρκίνοι και τερατογενέσεις είναι για τους αδαής.

Είναι γνωστό το ήθος των πολιτικών μας,  όχι μόνο εδώ στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Τα βάζουν με το κατεστημένο. Και τώρα που είπα κατεστημένο, σήμερα είναι 6 Ιουνίου. Σαν σήμερα πέθανε ο Robert F. Kennedy, κάποιος που στον δρόμο που χάραξε ο αδελφός του John προσπάθησε να τα βάλει με το κατεστημένο και να σταματήσει τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Και οι δύο είχαν την ίδια τύχη, κατέληξαν νεκροί...

Για κάθε αρρώστια υπάρχει μια θεραπεία.

Για κάθε αρρώστια υπάρχει ένα τραγούδι.

Ο Γιατρός μου ήταν ο Dr. John…

και αυτή η θεραπεία μου…Λιτανία στους αγίους...

Litanie Des Saints, Dr. John

[audio=http://www.fileden.com/files/2007/12/30/1669636/12.%20Dr.%20John%20-%20Litanie%20Des%20Saints.mp3]

Πρέπει λέει να γράψουμε 4 προτάσεις και να βρείτε όσοι διαβάζουν, ποιο είναι το σωστό… Ένα από αυτά είναι το σωστό, αλλά ποιο;

Χμμμμ… Θα σας δυσκολέψω… και θα σας παραπλανήσω…

Lykos

1. Έχω ταξιδέψει στην Βαρκελώνη, Πράγα, Ν.Υ., Αίγυπτο.

2. Έχω στην συλλογή μου σκορπιούς, φίδια, μαχαίρια, μάσκες, μαριονέτες από διάφορα μέρη του κόσμου.

3. Έχω στην ντουλάπα μου κάτω από 25 πουκάμισα.

4. Δεν υπήρξα ποτέ ψυχαναγκαστικός, όπως ο Τζακ Νίκολσον στο "Καλύτερα δεν γίνεται".

Υποθέτω ότι στο ίδιο άρθρο θα γράψει και ο Tsopanis, οπότε αφήνω αυτόν να διαλέξει ποιοι θα καλεστούν... Για να μην έχουμε παράπονα πάλυ πετάω σε αυτόν τον μπαλάκι... Οι απαντήσεις μου θα έρθουν , την Δευτέρα... Τρίτη... Παίζεται...

update........................................

Λοιπόν... (tsopanis speaking) 8)

Πινόκιο και μεγαλώνει η μύτη ε; ;-)

Πάμε λοιπόν...

1)Εδώ και κανά μήνα, κατέβηκα απ'το μαντρί, παράτησα τα 98 αλόγατα που με πηγαινοφέρνουν (και που πίνουν Ηλιέλαιο- sunoil) και κυκλοφορώ με ποδήλατο και με το κλάξον τρομάζω τους γέρους στα πεζοδρόμια...

2)Εκτός από το καθημερινό (πρωινό και βραδυνό) άρμεγμα, στίβω ωσάν πορτοκάλια τα μυαλουδάκια των μαθητών με τα Αρχαία Ελληνικά και την Έκθεση...

3)Με τον Λύκο μας συνδέει μία φιλία 3 χρόνων και σχεδόν μία φορά τον μήνα κατεβαίνω στο μεγάλο mantri (ήτοι Άθενς) και λιώνουμε στου Ψυρρή στα κοψίδια και τα αρνίσια παϊδάκια που ο ίδιος φέρνω από το μαντρι...

4)Είμαι λάτρης του Ιονίου και κάθε χρόνο, παρατάω τα πρόβατα σε τσοπάνη εκ Φύρομ και ορμάω εις το Πόρτο Κατσίκι της Λευκάδος, αν και φέτος λέω για Παξούς...

Σε ποιο λοιπόν από τα παραπάνω νουμεράκια (1,2,3,4)

η μύτη εμεγάλωσε ωσάν τον ξυλόγλυπτο Υιό του μπαρμπά Τσεπέτο;;; :lol: :lol:

Ασίστ στον άψογο Πάνο Χρυσοστόμου του Δευτέρου προγράμματος, στην An-Lu, στην αγαπημένη Νερίνα, στον tzonako, στον Βρασίδα τον κάφρο, στον Δάσκαλο, στη μαμάκα ετών...19 και στην Θαλασσομπερδεμένη

[audio=http://www.fileden.com/files/2007/12/30/1669636/Neil%20Young%20-%20Keep%20on%20Rockin%20in%20the%20Free%20World.mp3] 

... Η Χαρά της εργασίας...

Ποιες είναι η πιο φθηνές πουτάνες; Μα φίλες και φίλοι μου απλά κοιτάξτε τον καθρέφτη σας… Καθρέφτη, καθρεφτάκι ποια είναι η πιο μεγάλη πουτάνα; Μην περιμένεις να σου απαντήσει, αυτά τα κάνουν μόνο οι Αμερικάνικοι καθρέφτες στα παραμύθια… Εάν κοιτάξεις βαθιά μέσα στο είδωλο του καθρέφτη σου, εάν κοιτάξεις κατάματα, τότε θα δεις ότι ξέρεις ήδη την απάντηση… Τώρα όμως πρέπει να δικαιολογήσω το πιο φθηνή πουτάνα. Μα είναι εύκολο, έχεις δει τις τιμές που έχουν οι πουτάνες; Είναι δυνατό μια πουτάνα να πηδιέται για 8 ώρες την ημέρα, 5 ημέρες την εβδομάδα και να παίρνει 700; 800; 1500; Ευρώ? Και ξέρεις πολλές πουτάνες που να δουλεύουν 40 χρόνια; Εάν ξέρεις… τότε τι να σου πω πρέπει να τις επισκέπτεσαι πολύ συχνά και τα γούστα σου δεν είναι και τόσο…

Πάντως πρέπει να ομολογήσεις ότι έχεις τους καλύτερους νταβάδες. Εκτός ότι παίρνουν κάθε μήνα ένα μεγάλο ποσοστό από τα χρήματα που βγάζεις με το πρόσχημα ότι θα μπορέσεις να τα χρησιμοποιήσεις σε κάποια στιγμή (όταν γεράσεις), κάτι που ποτέ δεν γίνεται, σου παίρνουν κάθε τόσο άλλα τόσα κάθε Μάη, σε βάζουν να πληρώνεις κάθε χρόνο για κάθε τι που έχεις αγοράσει (σπίτι, αυτοκίνητο) και αφού τελικά για 40 χρόνια σε πηδάνε, τελικά σε πετάνε σαν ξεστημένη λεμονόκουπα και αυτό ήταν όλο.

Όλα αυτά βέβαια συνοδεύονται από τον κατάλληλο εξοπλισμό. Την κατάλληλη στολή. Όπως φοράνε οι πουτάνες ζαρτιέρες, εσώρουχα κτλ. Ετσι και εσύ είσαι υποχρεωμένος να φοράς ένα κωλόπανο στο λαιμό, το λένε γραβάτα, κουστούμι, πουκάμισο… οι γυναίκες πρέπει να φοράνε γόβες, να είναι βαμμένες, έχεις δει πουτάνα χωρίς βάψιμο; Να φοράνε ταγιέρ και καμία φορά να κάθονται και στο αφεντικό. Μάλιστα στα μεγάλα μπουρδέλα όπως είναι αυτά στην Αμερική, η γραβάτα είναι υποχρεωτική όλες τις ημέρες εκτός από την Παρασκευή, την οποία λένε free day… Αυτό είναι φίλες και φίλοι… Την Παρασκευή σε πηδάνε χωρίς γραβάτα… για να μπορείς να νοιώθεις ελεύθερος.

Και καλά έχω αποδεχτεί ότι είμαι πουτάνα του Κράτους. Εχω αποδεχτεί ότι κάνω σαν πουτάνα μια σύμβαση με κάποιο εργοδότη που ποτέ δεν τηρείται από το μέρος τους. Ας πούμε κάνω μια σύμβαση, που λέει ότι πρέπει να δουλεύω, 8 ώρες, να πληρώνομαι τόσα λεφτά και για κάθε επιπλέον ώρα θα πληρώνομαι έξτρα. Και τελικά τι παίρνω; Δουλεύω 10 ώρες, πολλές φορές δουλεύω Σάββατο (για να βγει η δουλειά) και δεν τα πληρώνομαι ποτέ. Εάν τύχει και κάποιος νταβάς με πληρώσει, ο μεγαλύτερος (κράτος) παίρνει το 50% και μετά από κάποιες ώρες το 75%.... Τα έχω δεχτεί όλα αυτά… Αλλά την γραβάτα δεν μπορώ να την καταλάβω. Δηλαδή, εκτός ότι με πηδάνε πρέπει να φοράω και αυτά που θέλουν?

 [audio=http://www.fileden.com/files/2007/12/30/1669636/Zebekiko.mp3]

Γιάννης Ρίτσος                                   Link

H Faith, είναι ένα δίποδο θηλυκό σκυλί, γεννήθηκε το δεκέμβριο του 2002 με τρία πόδια, δύο φυσιολογικά και ένα ατροφικό μπροστινό το οποίο έπρεπε να αφαιρεθεί μετά τη γέννα. Ο ιδιοκτήτης της, Jude Stringfellow πήρε το σκυλί λίγο πριν οι πρώτοι ιδιοκτήτες του τον οδηγήσουν στην ευθανασία. Χρησιμοποίησε ένα κουτάλι και φυστικοβούτυρο για να την μάθει να περπατά όρθια, στα δύο πόδια! Επειδή η εκπαίδευση άρχισε από πολύ μικρή ηλικία, τελικά η Faith κατάφερε να περπατά στα δύο πίσω της πόδια, όρθια!

άρχισε το 1914 και έφτασε στο τελικό της στάδιο το 1923. Υπολογίζεται ότι στοίχισε τη ζωή 300,000 με 350,000 Ελλήνων στην περιοχή του Πόντου. Οι επιζώντες κατέφυγαν στον Άνω Πόντο (στην ΕΣΣΔ) και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, στην Ελλάδα. Τα γεγονότα αυτά δεν αναγνωρίζονται διεθνώς ως γενοκτονία, με την εξαίρεση του Ελληνικού Κράτους με Νόμο του 1994, με τον οποία καθιερώθηκε η 19 Μαΐου ως ημέρα τιμής.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?

v=A8yJmVWPN6Y&feature=related]

Έγραψα τρεις φορές αυτό το κείμενο. Αυτή είναι η τέταρτη. Οι τρεις πρώτες, λογοκρίθηκαν. Και λογοκρίθηκαν από μένα μια και είχαν τόσες βρισιές που θα έφερνα σε δύσκολη θέση τον Tsopani. Η λέξη φασίστας βρίσκει επιτέλους την πραγματική της υπόσταση ξανά, σιγά, σιγά μέσα στο κράτος.

Η πουτάνα της κυβέρνησης, δηλαδή η ΕΡΤ (αυτός το φερέφωνο που μας αναγκάζουν να πληρώνουμε για να ενημερωνόμαστε) και ο κορμός που το αποτελούν πρόεδροι και γενικά άλλα πολλά πουστράκια έβγαλαν την εξής δήλωση.

Αντιγράφω από Ροΐδη.

«Έπειτα από συνάντηση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ κ. Χρήστου Παναγόπουλου (τοπική τσατσά) και του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης, κ. Δημητρίου Γόντικα ( ο μικρός για τα θελήματα) με τον δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου, ανακοινώθηκε στον κ. Κούλογλου ότι δεν θα συνεχιστούν στην επόμενη τηλεοπτική σεζόν οι εκπομπές ‘Θεματική Βραδιά’ και ‘Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα’. ……..»

Ο κ. Παναγόπουλος εξήγησε στον κ.Κούλογλου την απόφασή του πως η εκπομπή δε θα συνεχιστεί επειδή «δεν του αρέσει».

(για ξνα σου αρέσει μια εκπομπή, πρέπει να έχεις το απαραίτητο IQ, πρέπει να σκέφτεσαι και να μην είσαι τόσο ηλίθιος. Βέβαια εάν ίσχυαν όλα αυτά δεν θα ήταν πρόεδρος της ΕΡΤ)

Είχε προηγηθεί η ακόλουθη επιστολή του δημοσιογράφου (9-5-2008):

Η κρατική τηλεόραση είχε ανεβάσει ψηλά
τον πύχη με την φραπελιά και τις εκπομπές
για την άφιξη του Αντίχριστου.
Ο κ.Κούλογλου έριχνε το επίπεδο.

Kύριε Γόντικα,
Εδώ και ένα μήνα περίπου μάταια προσπαθώ να εξασφαλίσω μια επιστολή από την ΕΡΤ, ώστε να βγάλω δημοσιογραφική βίζα για την Κίνα. Μόλις χθες με ειδοποιήσατε μέσω του κ. Αναστασόπουλου ότι η διοίκηση δεν θέλει να προβάλω εκπομπή για την Κίνα. Για το ντοκιμαντέρ «Από τον Μάο στους Ολυμπιακούς Αγώνες» έχουν γίνει ήδη όλες οι προετοιμασίες (εισιτήρια, διαμονή και εταιρεία παραγωγής στο Πεκίνο), έχει συλλεχθεί αρχειακό υλικό καθώς έχουν γίνει ήδη συνεντεύξεις, όπως με την βιογράφο του Μάο. Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν «πολιτικοί λόγοι» για την άρνηση σας, θέλω να ελπίζω ότι πρόκειται για παρεξήγηση και σας ζητάω να με διευκολύνετε, γιατί χωρίς δημοσιογραφική βίζα η έρευνα στην Κίνα γίνεται δυσκολότερη.
Εν τω μεταξύ από διάφορες πηγές μέσα στην ΕΡΤ μαθαίνω ότι η εταιρεία δεν θα ανανεώσει την συνεργασία μαζί μου για την ερχόμενη τηλεοπτική χρονιά. Αυτό μου προκαλεί έκπληξη καθώς είναι γενικώς αποδεκτό ότι και οι δύο εκπομπές που παρουσιάζω δεν υστερούν σε ποιότητα των υπόλοιπων του σταθμού. Από οικονομικής πλευράς είναι αποδοτικές λόγω των πολλών διαφημίσεων (έφτασα να έχω φέτος 16 λεπτά διαφημιστικά σποτ μέσα σε μια ώρα), ενώ και από πλευράς θεαματικότητας (5% Μέσος όρος το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και 4.1% η Θεματική Βραδιά, φέτος) ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΤ-1. Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω. Επειδή σε εκπομπές όπως αυτές που παρουσιάζω ο προγραμματισμός (ταξίδια, ντοκιμαντέρ κλπ) ξεκινάει από τον Ιούνιο θα ήθελα να με ενημερώσετε το συντομότερο δυνατόν αν θα συνεχισθεί ή όχι η συνεργασία μας»…

.
Η εκπομπή μεταδιδόταν εδώ και 12 χρόνια και ήταν κατά γενική παραδοχή μία όαση ποιότητας μέσα στην τηλεοπτική ζούγκλα. Η εκπομπή του κ.Κούλογλου, έχει εκπροσωπήσει τη χώρα σε διεθνή φεστιβάλ ντοκιμαντέρ, άφησε εποχή με το αφιέρωμα πάνω στην παραβατική συμπεριφορά των πρώτων Ελλήνων μεταναστών σε ΗΠΑ και Αυστραλία, έχει βραβευθεί 4 φορές ως η καλύτερη ελληνική ενημερωτική εκπομπή και έχει τιμηθεί με το ευρωπαϊκό βραβείο “Εuro-Comenius”. Τέσσερεις ημέρες πριν κοπεί και επίσημα, είχε αφιέρωμα στον Μάη του ’68 και συνέντευξη με τον πρόεδρο του ΣΥΝ.

Βέβαια δεν έχω παράπονο, θα μας μείνει ο (συμπαθής κατά τα άλλα) Παπαδόπουλος και τα τσιφτετελάδικα του, ο Παναγιωταρέα που τα παίρνει από παντού και είναι και φτηνή και μπορεί να έρθει και η Δρούζα με τον χοντρό με τα γυαλιά. Αλλωστε δεν φοβόμαστε σε λίγο έρχεται το Euro, δεν γαμιέται… ποιος τον γαμάει τον Κούλογλου, τον κωλοαριστερό του κερατά και τις κωλοεκπομπές του.

Δείτε και εδώ

και υπογράψτε εδώ!

[audio=http://www.fileden.com/files/2007/12/30/1669636/Track%20No15.mp3]

Ένας χρόνος πέρασε, ένα χρόνος σε μερικές μέρες από την ημέρα που η Αμαλία Καλυβίνου άφησε μέσα σε ένα νοσοκομείο την τελευταία της πνοή και τους μπλόγκερ μαλάκες να συνειδητοποιούν την χρήση του μπλόγκιν. Ενας χρόνος μετά, είναι σαν να μην πέθανε ποτέ, όχι γιατί βρίσκεται σε ένα μπανεράκι μέσα στο μπλογκ μας, είτε επειδή την σκεφτόμαστε, αλλά γιατί τίποτα δεν άλλαξε. Γιατί τίποτα δεν αλλάζει ποτέ σε αυτό το μπουρδέλο. Έναν χρόνο μετά, οι ασθενείς έχουν την ίδια αντιμετώπιση, ένα χρόνο μετά τα φακελάκια συνεχίζουν να πηγαινοέρχονται. Σε μερικές ημέρες, θα βρεθούν κάποιοι που θα θυμηθούν την απώλεια της, θα γράψουν κανένα κείμενο και αυτό είναι όλο. Και δεν είναι ότι δεν θα το γράψουν από καρδιάς το μήνυμα, δεν είναι ότι δεν θα την θυμηθούν με αγάπη, αλλά πόσες φορές θα αναγκαστούμε να την “προδώσουμε” με ένα φακελάκι μέσα σε ένα νοσοκομείο; Ένας χρόνος πέρασε από τότε που η Αμαλία έφυγε. Που έφυγε η κοπέλα που κατάφερε να γίνει διάσημη μέσα σε τόσο λίγο χρόνο γιατί πολύ απλά έλεγε αυτό που όλοι ξέρουμε, ένας χρόνος από τότε που απέδειξε ότι όταν είσαι αγωνιστής, είσαι μέχρι το τέλος… Και με πόνο αναρωτιέμαι… Και τι άλλαξε;

Όχι τίποτα άλλο, αλλά βενζινάδικο πουθενά, τουλάχιστον το σούπερ μάρκετ δεν κλείνει ποτέ...