Τελικά όμως για άλλη μια φορά η ίδια η ζωή με διέψευσε. Διότι μεγάλο μέρος των συμπολιτών μου αποφάσισε να κάνει το σλόγκαν πράξη ΣΤΑΜΑΤΩΝΤΑΣ το μπάνιο, το ντους και γενικά οτιδήποτε έχει να κάνει με προσωπική υγιεινή και νερό. Έτσι λοιπόν εχτές στο λεωφορείο έζησα μια πραγματικά συγκινητική εμπειρία, καθώς σε έναν ερμητικά κλειστό και “κλιματιζόμενο” χώρο είχαν μαζευτεί καμιά 50αριά άπλυτοι. Ήταν επίσης συγκινητικό γιατί δεν είχε γεφυρωθεί μόνο το χάσμα μεταξύ Ελλήνων και ξένων αλλά και το χάσμα των γενεών. Έλληνες και Αλβανοί, Ασιάτες διαφόρων χωρών, νέοι, γέροι, γυναίκες και παιδιά, είχαν γίνει ένα, μέσα σε ένα σύννεφο μπόχας και δυσωδίας. Μια πανδαισία μασχαλίλας, ποδαρίλας και ενίοτε σκατίλας (διότι μερικοί συνάνθρωποι μας, στα πλαίσια της ανοχής, του πολυπολιτισμού και της αρχής της “μη καταπίεσης” κλάνουν ασύστολα και με περίσσια χάρη) μας αγκάλιαζε όλους γλυκά και μας παρέδιδε στη λήθη και τη λιποθυμιά. Δυστυχώς μόνο 40 λεπτά κράτησε αυτή η κατάνυξη γιατί μετά κατέβηκα στην μίζερη πραγματικότητα της πόλης, με μόνη μου χαρά και ελπίδα πως αυτό θα το ζω καθημερινά για όλο το καλοκαίρι.

Συγχαρητήρια και πάλι στο ΣΚΑΙ και ένα θερμό ευχαριστώ στους Αθηναίους, που με τις σωματικές οσμές τους θα ζήσω άλλο ένα καλοκαίρι!!!

της Χαράς

Πχ. “Look out, the scouts, LOTR 2” Προσοχή οι πρόσκοποι

“ Ηulk Smash” Το θανατηφόρο χτύπημα του Hulk.... και πολλά ακόμα που δεν θυμάμαι...

Θα ήμουνα περιχαρής να δω και τα δικά σας παραδείγματα!

]]> http://tkas.wordpress.com/?p=111 Fri, 13 Jun 2008 09:47:40 +0000 tkas http://tkas.wordpress.com/?p=111 Ο Γιωργάκης έδιωξε το Σημιτάκο απο το Π.Α.Σ.Ο.Κ.

Και τώρα ποιός θα μεταφράζει από τα κινέζικα?

Και τώρα μπάλα. Ξεχάστε όλα τ’ άλλα.

Το πανηγύρι του ποδοσφαίρου άρχισε.
Ένα παιχνίδι που επιβάλλει και δικαιώνει την συνεργασία, αλλά και την άμιλλα (όχι τον ανταγωνισμό) μεταξύ των παικτών της ομάδας. Παιχνίδι τίμιο, αλλά και με σπαρτιατική ανοχή στο μικροπταίσμα, που δεν γίνεται αντιληπτό. Παιχνίδι δίκαιο, που τιμωρεί άμεσα τη βρωμιά (foul), που δεν ανέχεται την πουστιά (off side), που επιβάλλει τη θανατική ποινή (penalty) σε όλη την ομάδα για απαράδεκτη συμπεριφορά ενός παίκτη, αλλά δίνει και την αμυδρή πιθανότητα της ακύρωσής της, στον μοναδικό υπερασπιστή της ομάδας.
Παιχνίδι όμως, που οι παράγοντες, οι «παράγκες» και οι τυφλωμένοι οπαδοί (όχι φίλαθλοι) το κατάντησαν χρηματιστήριο παικτών, φωλιά φανατισμού και αλλοφροσύνης, ξέσπασμα αγρίων ενστίκτων.
Το πανηγύρι του ποδοσφαίρου άρχισε.
Ο διαιτητής σφύριξε την έναρξη του αγώνα και της λήθης των προβλημάτων. Μια η προσδοκία τώρα: να νικήσει η Εθνική. Και να μπούμε όλοι μαζί σ’ εκείνο το αντίσκηνο του Σάββα, καταμεσής της πλατείας, τρελαμένοι χαρούμενα.
Κι ο Νικολά, μας τόνωσε το ηθικό. Ελλάς Γαλλία Συμμαχία. Ένας φιλέλληνας ανάμεσα στους «Έλληνες», ελληναράδες:
Που καίνε τα δάση για να χτίσουν πάνω στα καμένα πνευμόνια των παιδιών τους το αυθαίρετο. Που χτίζουν τη θάλασσα μαζί με τις ψυχές τους.
Που ρουσφέτι καρτερώντας «ρουσφετατζήδες» πολιτικούς ψηφίζουν κι ύστερα διαμαρτύρονται για τα χάλια της πολιτικής.
Που έχοντας χάσει κάθε τσίπα ξεκατινιάζονται στα μεσημβρινά αποκαλυπτήρια και βγάζουν και το φύλλο της συκής της ψυχής τους στα βραδινά γυμνωτήρια της ανθρώπινης ύπαρξης προς δόξαν των μετρήσεων και των νεόπλουτων «δημοσιογράφων».
Που κερδοσκοπούν ασύστολα, νέο-μαυραγορίτες, με το υστέρημα του διπλανού τους, με την ανάγκη του καθημερινού τους γείτονα.
Που μισούν τις πόλεις τους που κι αυτές με τη σειρά τους, τους μισούν. Όμοιος στον όμοιο. Δρόμοι αδιάβατοι, βομβαρδισμένοι με λακκούβες, συγκοινωνίες ακίνητες, πεζοδρόμια αδιάβατα που μπορείς να πας αδιάβαστος από τον μηχανόβιο που βιάζεται ή μέσα στο λάκκο της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ ή άλλου δημόσιου φορέα του «σταρχιδισμού» (νομίζω, Ανδρέας Ρουμελιώτης ο πλαστουργός). Δρόμοι γεμάτοι με τα σκουπίδια τους, φιλανθρωπική προσφορά στους παρίες της ζωής, που τα ανασκαλεύουν ψάχνοντας ένα ξεροκόμματο, όταν δεν κάνουν ουρές για τα συσσίτια φιλανθρωπίας του Δήμου..
Που αλλοτριωμένοι, αποξενωμένοι, περιθωριοποιημένοι μέσα στον άγριο, απάνθρωπο, ατομισμό του νεοφιλελευθερισμού δεν ενδιαφέρονται παρά μόνον για «την πάρτη τους». Και «γαία πυρί μειχθήτω». Μεταφράζω για τους (εκ)παιδευτές των παιδιών μας: «κι οι άλλοι ας παν’ να γ…».
Το πανηγύρι του ποδοσφαίρου άρχισε.
Θα περάσουμε όμορφα και όμορφα θα μας «περάσουν», στα μουλωχτά, τη Ζήμενς, χωρίς ούτε φωνή ούτε ακρόαση, αφού το γυαλί θα πάρει το χρώμα της φανέλας των ποδοσφαιριστών κι αφού, στην τηλε-δημοκρατία μας, αν δεν το δείξει το τηλε-γυαλί και δεν το ανακοινώσει ο τηλε-ατσερβελάκης (α: στερητικό και τσερβέλο: εγκέφαλος) τίποτα δεν υπάρχει.
Ποιος τώρα, πού, πώς, ν’ ασχοληθεί με τα της Βουλής.
Με τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο, στη Θράκη, στην Κύπρο. Με τους λεονταρισμούς των Σκοπίων. Με την ηλίθια κυνικότητα των Θάμνων (Bush: θάμνος). Με την υποκρισία των Ευρωπαίων. Με την κομψευριππιδική εξωτερική μας πολιτική.
Με τους νταβατζήδες, με τους κουμπάρους, με τους κομιστές, με τους πολιτισμικούς γραμματείς.
Με την ανικανότητα τιθάσευσης της ακρίβειας. Με την αδιαφορία της πολιτείας για την πόλη και τους πολίτες της.
Όλα αυτά, που χρόνια τώρα και καθημερινώς μας πληγώνουν:
Η Πόλη μας.
Οι Πολιτικοί μας.
Οι Εαυτοί μας.
«Συ! hypocrite lecteur! – mon semblance, – mon frère! (σ.σ. Εσύ! υποκριτή λέκτορα! – όμοιέ μου,– αδερφέ μου!)» (Τ. Έλιοτ)

Ελευθέριος Ανευλαβής, Παθολόγος -Πνευμονολόγος, Άμισθος Επικουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής Α. Παθολογικής Κλινικής Κωνσταντοπούλειου Γεν. Νοσοκομείου, Ν. Ιωνίας

Το διάβασα στη ζούγκλα και μου άρεσε

1) Necrophile Pride Parade : με κάσες και πτώματα στους δρόμους. Η παρέλαση ενδείκνυται επίσης για Gothic και Emo λόγο της φύσης της παρέλασης.

2) Peanut Eating Pride Parade: Εφόσον πλέον είμαστε περήφανοι για το οτιδήποτε (και ειδικά για πράγματα που δεν προσπαθούμε γι' αυτά) γιατί όχι και για την φυστικοφαγία. Τα φιστίκια είναι υγιεινά, γευστικά και τρώγοντας τα σε παρέλαση θα καίμε ταυτόχρονα και τις θερμίδες.

3) Gambling Pride Parade: θα έχουμε άρματα με κουλοχέρηδες, ρουλέτες και τα συναφή και στο αποκορύφωμα της γιορτής θα καίμε το ομοίωμα του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου υπό τις ξέφρενες ιαχές χιλιάδων τζογαδόρων και του Θέμου (δεν ξέρω αν τζογάρει αλλά σίγουρα θα του αρέσει η ιδέα, ειδικά αν δεν κάψουμε ομοίωμα και κάψουμε τον ίδιο)

4) Leper Pride Parade: Λεπρός και μ' αρέσει. Παρέλαση με στυλ όπου θα εκτοξεύονται διάφορα μέρη του σώματος σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα

5) Kαι τέλος WOW ADICTS pride parade: Διάφορα ζαβά ντυμένα ORC, Elfs, Taurens. Κτλ θα σέρνονται στους δρόμους (πάνω από 20 μέτρα είναι πορεία) φωνάζοντας “Άρθα ζεις εσύ μας οδηγείς”, “Ίλινταν μπινέ πουτάνας γιε” και “ Εμπρός Horde μη σκύβεις το κεφάλι, με το Tier 6 αντίσταση και πάλι”

Τέλος θα ήτανε καλή ιδέα ο επιτάφιος να μετατραπεί σε “Christian Pride Parade” για να είναι της μόδας και να αποκτήσει η εκκλησία τους πελάτες που την κάνανε με τον νέο Επίσκοπο, γιατί παραείναι Χριστιανός ρε γαμώτο!!!!!

Είναι γεγονός πως ενώ είμαι γραφίστας και πέρασα και εγώ από το ψώνιο του “contemporary Art” άρχισα από πολύ νωρίς να έχω κάποιες απορίες και ενστάσεις. Ενώ μέχρι και την δεκαετία του 40 περίπου, οι καλλιτέχνες και δημιουργοί ήταν μέρος του κοινωνικού συνόλου ξαφνικά άρχισαν να απομακρύνοντε. Και είναι αλήθεια, πως ακόμα και τα πιο πρωτοποριακά κινήματα ,έφτασαν χωρίς καμία δυσκολία στο ευρύ κοινό. Πάρτε για παράδειγμα τον Γερμανικό Εξπρεσιονισμό που γέννησε ταινίες που μέχρι και σήμερα είναι εντυπωσιακές (Μetropolis, The Cabinet of Dr. Caligari και πολλές ακόμα) Και υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα καλλιτεχνικής, ζωντανής, πρωτοπορίας. Σιγά σιγά όμως όλα άλλαξαν. Και οι καλλιτέχνες σήμερα δεν νοιάζονται για το κοινό τους πια. Εδώ και 50 χρόνια τίποτα δεν έχει γεννηθεί από την ζωγραφική και όλη η πραγματική καλλιτεχνική δημιουργία είναι στα Comics, στον κινηματογράφο, στο Design (graphic, industrial κτλ) και φυσικά στα Video Games. Σε τέχνες που απλά μείνανε στο κοινό τους και δεν αποφάσισαν να κλειστούν στα νεκροταφεία που είναι οι Γκαλερί και τα Μουσεία. Και παρόλο που λατρεύω τα μουσεία, ξέρω ότι επισκέπτομαι έργα άλλων εποχών, εποχών που έχουν πια περάσει...Αναφέρομαι σε νεκροταφεία γιατί μόνο στα νεκροταφεία έχεις τόσο μονοδιάστατη σχέση. Σχέση χωρίς ανάδραση, χωρίς feedback. Δεν ξέρω γιατί επέλεξαν αυτό το δρόμο οι καλλιτέχνες αυτοί. Αλλά ξέρω πως τα έργα τους, που απευθύνονται μόνο στους τεθλιμμένους συγγενείς, είναι και αυτά όπως και το πτώμα. Σάπια και παρακμιακά που μόνο μια “σπείρα” καθηγητών και κριτικών προσπαθεί να μας επιβάλει να μας αρέσουν.

Αυτό ακριβώς είδα και στο ART ATHINA. Μια ατελείωτη πομπή σήψης, παρακμής και αυτιστικής προσήλωσης σε ένα είδος τέχνης που η ίδια η κοινωνία έχει αποβάλει. Ένα έργο που απευθύνεται σε μια μικρή μερίδα, όχι ειδημόνων ή καλλιεργημένων ανθρώπων αλλά εξίσου παρακμιακούς. Και ενώ υπήρχαν ελάχιστες φωτεινές στιγμές, ήταν απλά σαν κομματάκια σαντιγί σε μια τούρτα από σκατά...

Θα κλείσω με μια ερώτηση: Τελικά ποιος κοροϊδεύει ποιόν. Μια κλίκα “κριτικών τέχνης” και “καλλιτεχνών” πείθουν μια μερίδα πολύ πλουσίων, πως τα σκουπίδια τους κοστίζουν πανάκριβα και είναι τέχνη? Ή τελικά μια μερίδα πολύ πλουσίων απλά σκορπάνε λεφτά που ούτως η αλλιώς τους περισσεύουν, για να κάνουν χαβαλέ με μερικά ψώνια  ?

Spread the gospel λοιπόν φίλοι μου. Εγώ πάντως θα το κάνω μπλουζάκι. Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω, για να εξαπλωθεί η γνώση και πέρα από το Internet.

In any case I'm all packed and ready to go.  This whole semester is a mixed bag; academically, I've probably wasted my time.  Partly it's because I am not taking a class with Raish, Diamant, Kennell, or Wardle, who are more serious Classicists, and partly it's because CYA isn't exactly known for its academic rigor.  I knew that; I just didn't realize how much I'd hate it.

Socially, I've met some really cool people, hung out with Niki, who is awesome, and done more social things in a 4-month span than I have in my entire life (read: going to clubs, having fun whilst going to clubs, dancing—I mean, what?).

Personally, I think the travelling I've done, while not as extensive as everyone else, has been good for me.  Being alone on all these different islands reminds me of all the things I like.  Also, getting advanced certification has been a real achievement, and I'm really proud of myself for overcoming the whole almost-dying thing (and not getting nitrogen narcosis on my next deep dive).

I don't regret coming to Greece at all; I love it, garbage strikes and transport strikes and angry grocery checkout ladies and all.  It's just CYA.  Watch out for my strongly-worded evaluation in Oberlin's Study Away office.

Anyway.  My flight leaves in 11 hours, and my taxi comes in 7.  I'll be in Oberlin by Saturday.  You punks had better be on campus.

Εγώ αναφέρομαι στον πόνο του του εργαζόμενου (εμένα) που χρησιμοποιεί ΜΜΜ (μέσα μαζικής μεταφοράς) και χάνει τουλάχιστον 3 τρόλεϊ και 1 μίνι Bus γιατί είναι τίγκα στον κόσμο.
Και θα μου πείτε βέβαια πως δεν είμαι ο μόνος που το κάνω, αλλά την ίδια ιδέα έχουν και μερικές χιλιάδες ακόμα συνάδερφοι (με την ευρεία έννοια του μισθωτού).

Μακάρι να ήταν έτσι τα πράγματα Οι μισοί και πλέον επιβάτες είναι συνταξιούχοι. Το οποίο με κάνει να αναρωτιέμαι. Γιατί καλέ μου άνθρωπε? Γιατί δεν ξεκινάς πιο μετά? Στις 9? Όταν όλοι θα έχουμε πλέον πάει στις εργασίες μας. Το Ζάππειο δεν θα φύγει. Δεν έχει ραντεβού. Εκεί θα είναι και στις 10.
Αλλά το ζήτημα είναι άλλο. Για άλλη μια φορά βλέπουμε πεντακάθαρα την Ελληνική νοοτροπία. Χέστηκε ο συνταξιούχος για σένα και για μένα που πάμε στις δουλειές μας. Την κάνει την καύλα του? Όλα καλά.

Σίγουρα μερικοί θα έχουν σοβαρό λόγο, αλλά πόσοι? Και από την άλλη όταν εργαζόμουν στο Λονδίνο, το μετρό γέμιζε ασφυκτικά. Αλλά γέμιζε με εργαζόμενους.
Μπορώ να κάθομαι και να γράφω ώρες και ώρες γιαυτό το ζήτημα. Απλά από ένα σημείο και μετά θα γίνω απλά κουραστικός. Κλείνω λέγοντας, πως ναι μεν το κράτος φταίει για.... (τυχαίος λόγος μουρμούρας), αλλά και μεις έχουμε τεράστιες ευθύνες για το τι κάνουμε ο ένας στον άλλον. Και εν πάση περίπτωση σεβόμενος τις ανάγκες του διπλανού μας, σεβόμαστε τον εαυτό μας.

Αλλά ποιος έχασε τον σεβασμό για να τον βρούμε εμείς??

I really should have done it sooner. Now I have these unused ferry tickets.

In other things

1) I am definitely going to be in Oberlin this summer, working for the ref desk in Mudd. I'm going to be in Oberlin by May 17th, and I don't start work till May 27th, so I'll have lots of time to bum around and see all y'all. But I'm going to need to find a place to crash between May 17th to May 31st, as the village housing I got doesn't open till June 1. Anyone? No?

2) Finals have been going all right. Then again I've just had the one (Modern Greek). I will probably have to take the Ancient Greek final on Monday, the same day as my Orthodox test, and the day before my Archaeology of Athens test, which I will probably barely pass but I can't really give very much of a damn anymore. I know I'm supposed to pretend it matters, but a) it doesn't, really and b) I'm leaving in five days! Who cares?

3) A list that's only two items long is sad.

'Freakin' Apollo' is an epithet.  Well, it is now.

Stay tuned for pictures and whatnot.

Also, for those of you in Oberlin, my plans are still up in the air, but I will try hard to be there for Commencement.  It all depends on whether I get the Newberry job or not, kids.  If I'm working in Oberlin I will definitely be there.  If not, well, I'll try.  Deal?

In other things

1. I am now an Advanced Open Water Diver!  Yes, I did my Deep Dive yesterday, and it was fun.  I did not die.  Now, paperwork pending, I will have made €300 worth of diving worth it.
2. 7 pages into the Orthodox paper…I am pretending really really hard that it matters, just like my advisor told me to, and it's working, somewhat
3. I only have 2 more days of class left, holy shit
4. Finally submitted my honors proposal.  Still doing it on Menander.  It's a matter of pride now; I've started and I won't let the fact that there isn't much of Menander's text left stop me!

Αιτία όμως των νεύρων μου ήταν η κριτική για το IRON MAN. Γενικά ο Δανίκας έβλεπε άλλες ταινίες από αυτές που προβάλανε αλλά εδώ μιλάμε για το τρελό γέλιο. Και δεν εμπίπτει στην κατηγορία “λέω απλά τη γνώμη μου”. Εδώ μιλάμε είτε για επική άγνοια είτε για ηθελημένη προπαγάνδα. (Άσχετο , το έργο το είδα και ήτανε μια χαρά).

Λέει λοιπόν ο μέγας δάσκαλος:

“Το 1963 κάποιες μικρές και «ανώνυμες» ιδιοφυΐες της Μarvel επινοούν τον Ιron Μan. Έναν ζάπλουτο της βιομηχανίας όπλων και εφευρέτη των πιο θανατηφόρων οπλικών συστημάτων της Γης. Σαν να μεταμορφώνεις σήμερα τον Ράμσφελντ σε υπερήρωα των φτωχών. Τρελοί ήταν; Καθόλου. Πρώτα απ΄ όλα η ιδέα προήλθε από το θρυλικό ανάγνωσμα του Αλεξάνδρου Δουμά, «Ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα» (1842). Δεύτερο, ο κακός, κυνικός και πλούσιος Τόνι Σταρκ (ο Ιron Μan) μεταμορφώνεται στη συνέχεια σε σταυροφόρο και Superman του Καλού. Και τρίτο, η αδιαπέραστη πανοπλία που κατασκευάζει και φοράει είναι ο ιμάντας που συνδέει αυτομάτως το παρελθόν των ιπποτών με το παρόν και το μέλλον των διαστημικών, ανθρώπινων «μηχανών». “

Μάλιστα λοιπόν... O Joe Kirby (σχέδιο) και ο Stan Lee (κείμενο) μικρές και «ανώνυμες» ιδιοφυΐες..Το γεγονός πως αυτοί είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τους Spider Man, Fantastic Four, Hulk, Iron Man, Χ-MEN το αγνοούμε. Πάντως δεν ήταν ούτε μικροί (o Stan Lee έφτασε να γίνει Vice President) ούτε ανώνυμοι. Πάμε παρακάτω. Ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα που κολλάει ακριβώς??? Αα ναι στα Αγγλικα διαβάζετε The man in the Iron Mask. Άρα από εκεί το πήρανε. Τέλος για τη μεταμόρφωσή του χρειάστηκε μόνο μια near death experience. Καθημερινά πράγματα δηλαδή..

Αφού λοιπόν λέει διάφορες αρλούμπες περί χριστιανικών μυνημάτων, καλού και κακού και συστήματος και διάφορα άλλα όμορφα λέει και αυτό: “Το ίδιο και ο «κακός» Τζεφ Μπρίτζες, ο συνέταιρος του «καλού» Σταρκ με το μυστηριώδες και αραβικής προελεύσεως όνομα Οbadiah Stane. Απαγορεύεται ένας αμιγώς Αγγλοσάξων να είναι ο άρχων του τρόμου. “

Μα γιατί ρε τρισμέγιστε μεγιστάνα της γνώσης δεν το έψαξες στον γούγλη το όνομα???? Γιατί ρε αγόρι μου? Δεν σου δίνουν internet οι παλιοκάθηκοι?? Γιατί?
Πάμε λοιπόν: “Οbadiah is a Biblical theophorical name, meaning "Yahweh's servant/worshipper." (λύμα στη Wikipedia)

Δηλαδή στην χειρότερη περίπτωση ήταν Εβραίος. Ή καθαρόαιμος Αγγλοσάξων, γιατί οι πρώτοι άποικοι στην Βόρεια Αμερική ήταν πουριτανoί από την Αγγλία. Εξ ού και το Βιβλικό όνομα. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.
Για περισσότερο γέλιο ή κλάμα δείτε εδώ όλη την κριτική. Αν και τελικά θα πρέπει να βγάλει τις κριτικές του βιβλίο. Θα είναι το καλύτερο φάρμακο κατά της κατάθλιψης.

This is my problem; this week would have been perfect for travelling. We get four days off, and seems everyone is going to Mykonos. Now, I don't really care about Mykonos one way or the other, but I do want to go here.

For those of you who don't know, this is Delos. Where Apollo and Artemis were born. Kind of a big deal.

Since I have work up to my eyeballs this week (hey, that's a first!), I will have to do any travelling next week. The weekend in between my finals (I have exams on Thursday, Friday, Monday, and Tuesday). Balls, I say.

So the question is, is Delos worth failing two of my finals for? (Neither of those finals is Ancient Greek, which is really the only class I care about. Also, I haven't been travelling for a month, which is simply heinous.)

Come on, people. Input is important. At the very least it will give me someone to blame should things go belly-up I value your opinion!

and I am staying put in Athens for it. I was going to go to Crete, then Corfu, then got lazy. Also, I imagine travelling out of Athens during the Easter holiday would be a bitch. I will definitely check out services over Easter though.

And now, another list.

1. I only have one more dive to go to get my certification. Too bad it's the deep dive. Which I still have issues about, apparently, as last week the familiar feeling of a cold hand squeezing my insides came over me as we descended into the big blue. But I still need to work on my compass navigation skills, because they are iffy.

2. I am so fucked for my Orthodox paper. Let's just say I am way in over my head and should have started research sooner so I could have been more thorough. Zizioulas is incredibly complex and requires more than the cursory glance I am used to giving my research material. Hm. Perhaps this means I should improve my research methods.

3. On the other hand, Honors is looking up. I've narrowed down my choices to a few, and aside from talking it over with my advisor and making a list of secondary sources and whatnot, I am well on my way to a proper proposal.

4. Next semester's schedule looks like this:

Of course, I am ignoring the fact that I am at the moment signed up for 300-Level Greek which happens from 1900-2200 on Wednesday nights. That alone is cause enough for me not to take it. The fact that it is Plato's Symposium is another.

5. The days keep getting longer, I keep getting more exhausted, yet I am not actually accomplishing anything. It's not a good feeling. I blame the muggy weather. It sucks all the energy out of me. But I should probably stop complaining. I am still in Greece, after all. But not for much longer. Holy shit! I leave in three weeks!

Well, I lie. I have several things to do:

1. Read for my Orthodox paper, which I have stupidly decided to do on the Trinity, Personhood, Communion in the Anglican and Orthodox Churches

2. Figure out a topic for Honors. I'm sure it will have something to do with New Comedy. Which, apparently, nobody in the department has done before. Eush Tayco: Breaking New Ground and Other Things since 2000.

3. Well, actually, that's it. Usually I would be freaking out about my future or something like that, but I am just too tired. And I have other things to worry about, like how can I continue to eat while my stove is still broken. Gyros are getting old.

Θα σταθώ όμως στην “αναθεώρηση της Ιστορίας”. Αυτό λοιπόν προβάλλετε τόσο από τον χώρο της δεξιάς όσο και της αριστεράς ως κάτι κακό και ολέθριο με βασικό σκοπό να αλλοιώσει την ιστορική μας μνήμη και κατά συνέπεια τις αντιστάσεις μας σε πάσα επίθεση.

Εδώ λοιπόν εγώ αρχίζω να έχω πρόβλημα. Και θα σας εξηγήσω το γιατί. Αφενός δεν έχω υπόψη μου μελέτες που να αποδεικνύουν τη σχέση μεταξύ δυνατής ιστορικής μνήμης και εθνικής ομοιογένειας, με επαναστατικές πράξεις. Πχ η επανάσταση των σκλάβων με ηγέτη τον Σπάρτακο, στην Ρώμη, έγινε χωρίς καμία ιστορική γνώση από πλευράς των επαναστατημένων. Απλά έγινε γιατί ο κόμπος έφτασε στο χτένι.

Αλλά ας σταθούμε στην ίδια τη λέξη “αναθεώρηση”. Σύμφωνα με το Λεξικό Τριανταφυλλίδη είναι :
αναθεώρηση η [anaθeórisi] Ο33:

• η ενέργεια του αναθεωρώ, η επανεξέταση με σκοπό τον έλεγχο και την τροποποίηση.

Ένα λοιπόν το κρατούμενο. Πάμε σε ένα δεύτερο θέμα. Η ιστορία είναι επιστήμη. Δηλαδή είναι ένα σύνολο λογικών και εμπειρικών κανόνων που επιτρέπουν τη συστηματική παρατήρηση εμπειρικών φαινομένων προκειμένου να τα κατανοήσουμε. Ως επιστήμη λοιπόν για να βγάλει συμπεράσματα ακολουθεί την “επιστημονική μέθοδο” ,που περιλαμβάνει τα ακόλουθα βήματα και χαρακτηρίζεται από την επαναλαμβανόμενη εκτέλεση τους:

• Παρατηρήσεις πάνω σε ένα φυσικό φαινόμενο ή ομάδα φυσικών φαινομένων.

• Σχηματισμός μιας γενικής υπόθεσης (μοντέλου) η οποία είναι συνεπής με τις παρατηρήσεις που έγιναν (μπορεί να τις εξηγήσει).

• Χρησιμοποίηση της υπόθεσης για να γίνουν προβλέψεις για την ύπαρξη άλλων φυσικών φαινομένων ή για τα ποσοτικά αποτελέσματα νέων παρατηρήσεων σε ότι αφορά το ίδιο φαινόμενο.

• Εξέταση των προβλέψεων που έγιναν με επιπρόσθετες παρατηρήσεις και διεξαγωγή πειραμάτων και αναθεώρηση της υπόθεσης ανάλογα, έτσι ώστε να είναι συνεπής και με τα νέα δεδομένα.

Τα δύο τελευταία βήματα επαναλαμβάνονται συνεχώς, ενισχύοντας συνεχώς την αλήθεια της υποθέσεως. Όταν η αλήθεια μιας υπόθεσης έχει εξακριβωθεί διαμέσου παρατηρήσεων, πειραμάτων και κριτικής σκέψης, τότε γίνεται αποδεκτό ότι αποτελεί μια ικανοποιητική αναλυτική-συστημική προσέγγιση της πραγματικότητας και έτσι αποκτά τη θέση επιστημονικής θεωρίας. Οι προβλέψεις της θεωρίας αυτής εξακολουθούν να ελέγχονται και είναι πιθανό μελλοντικές παρατηρήσεις και πειράματα να την καταρρίψουν, οπότε διατυπώνεται μια νέα, βελτιωμένη και γενικότερη υπόθεση, η οποία εξηγεί τόσο τις προηγούμενες, όσο και τις νέες παρατηρήσεις.

Και μπορεί η Ιστορία να μην είναι φυσική, όμως δεν είναι και μια απλή καταγραφή γεγονότων. Το βασικό μέλημα της Ιστορίας είναι να βγάλει συμπεράσματα από την μέχρι τώρα πορεία των ανθρώπων.

Άρα λοιπόν η αναθεώρηση είναι μια διαδικασία που άρρηκτα δεμένη με την Ιστορία, εφόσον την δεχτούμε ως επιστήμη. Αλλιώς θα μιλάμε πάντα με δοξασίες και μύθους αποφεύγοντας να δούμε την πραγματικότητα ως αυτή μας περιβάλλει (σε ένα βαθμό πάντα) και θα επιμένουμε να ερμηνεύουμε τα πάντα μέσω των ιδεολογικών μας αγκυλώσεων.

Κλείνοντας θέλω να τονίσω πως σαφώς και υπάρχουν συμφέροντα που θέλουν να αλλοιώσουν συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους. Πχ οι δεξιοί αγνοούν επιδεικτικά τις αγριότητες του Ελληνικού στρατού κατά των Τουρκικών πληθυσμών στη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Και οι αριστεροί ρίχνουν όλα τα βάρη του εμφύλιου πολέμου ΜΟΝΟ στους δεξιούς και τους ΑγγλοΑμερικάνους (για να μιλήσουμε με δύο απλά παραδείγματα). Αλλά αυτός δεν είναι λόγος τελικά να αφορίζουμε την αναθεώρηση. Το μόνο που δείχνει είναι φόβος για το καινούργιο που τυχόν θα έρθει.

Και ο φόβος δεν μας ταιριάζει!

]]> http://tkas.wordpress.com/?p=73 Mon, 14 Apr 2008 11:06:40 +0000 tkas http://tkas.wordpress.com/?p=73 " Έχω πέσει και εγώ θύμα του Διαδικτύου. Πριν από πολύ καιρό κάποιοι διοχέτευσαν βίντεο με προσωπικές στιγμές μου στο Ίντερνετ. Δεν ήταν ένα και δύο, ήταν αρκετά βίντεο που είχα γυρίσει με δικούς μου ανθρώπους.»
-Τζούλια Αλεξανδράτου

Δεν είναι ένα δράμα? Μετά τη Σάντρα Μπούλοκ τώρα και η Τζούλια θύμα του επάρατου διαδικτύου. Αν είναι δυνατόν. Τέτοιο πράγμα στο κορίτσι? Και αυτοί δεν ντρέπονται? Βγάλανε όλη την ταινία και όχι το trailer? Έλεος!

(To be fair, it was a very large wrench. It was about half my height.) Just some of the things I learn in my Advanced Open Water Diving course. (The rest is kind of unprintable.)
So I have been up to quite a number of things since I last wrote here.

1. I have just found out that I don't need a visa to visit Sweden. The Swedish Embassy told me this. YAY.

2. There was a school trip last weekend to Olympia/Delphi. Yet another massive deja vu. There were goats outside our hotel window in Delphi. I deleted all my pictures. I believe I've reached that point where I am so sick and tired of photographing old things. But that doesn't detract from the beauty of the place. Also, God does not want me to see the temple of Athena Pronaia in the sunshine. Ever. I went there two years ago and it was rainy, and this time around the weather was exactly the same.

3. I've started diving again...sort of. The first time on Saturday I was still kind of anxious so we spent the entire time just getting me comfortable in the water again. Then on Sunday we decided to do the Peak Performance Buoyancy lesson, and after initial jitters, it went well. Even though I can't throw underwater torpedoes for shit (it was part of the lesson!). Hopefully I'll start getting into the swing of things more soon, and finish up my certification.

4. Oh, it was my birthday last week. We went to Kuzina at Thissio for dinner, where the chef was very friendly, the food was fantastic, even the cheapest wine was very good, and they gave me little heart-shaped cakes with a question-mark candle for me to blow out. And all plans to go out afterwards were scuppered by everyone getting sleepy.

5. Two hours in the Blegen Library resulted in more work done than I have even attempted in the entire week.

Okay, so not that many things. As of late a sense of exhaustion overwhelms me and I just want summer to come already. Also, Greece is getting hot.