Blogs about: ιστορίες μικρού μήκους
Προτεινόμενο blog
...για τους φρουρούς της Αγλαΐας
Η μαμά της Αγλαΐας δούλευε στο κυλικείο της αστυνομίας. Μια σταλιά μαγαζάκι μια σταλιά κι η Αγλαΐα. Έρωτας μεγάλος με τους αστυνομικούς. Ειδικά με εκείνον τον κούκλο, τον φρουρό, στο ξύλινο σπιτάκι … more →
123 λέξεις...
...για τους φρουρούς της Αγλαΐας
— 3 comments
zβ wrote 6 days ago: Η μαμά της Αγλαΐας δούλευε στο κυλικείο της αστυνομίας. Μια σταλιά μαγαζάκι μια σταλιά κι η Αγλαΐα. … more →
...του συμμαθητή
— 8 comments
zβ wrote 2 months ago: Ο Βασίλης και το ποδήλατο – του συμμαθητή Μιχάλη Νικολάου Μου τον συνέστησε η Βαλεντίνη στο εσ … more →
..."παληρωικές"
— 4 comments
zβ wrote 9 months ago: Ο θείος Στέλιος αγαπούσε τρία πράγματα. Τα παντζάρια, τον Ολυμπιακό και την θεία Παγώνα – την … more →
...για το Βυζμούθειο
— 7 comments
zβ wrote 9 months ago: «Όχι το βυζ’ μου θείο!» Έτσι της έμεινε το παρατσούκλι “Βισμούθιο”. Γυναίκα με μυαλό οκ … more →
...για την "γενναιότητα"
— 8 comments
zβ wrote 9 months ago: Ο άντρας που μπήκε στην τουαλέτα αργεί και χαζεύω αμήχανος την ταπετσαρία του προθάλαμου, φτιαγμέν … more →
...για το στυλοκάρδι
— 6 comments
zβ wrote 10 months ago: Έτσι λένε το κρασί στο χωριό του. Στυλοκάρδι. Χειμώνας ήτανε, μπορεί να έβρεχε, να φυσούσε δυνατά, ν … more →
...και τρία "Αχ"
— 8 comments
zβ wrote 10 months ago: Και ξαφνικά κάνει το μωρό μία έτσι, τραβάει τη μαντίλα και η μελαψή ομορφιά της ανατινάζεται. Εκεί, … more →
...για το κορίτσι από την Γκάνα
— 3 comments
zβ wrote 10 months ago: Ο κύριος Ιάκωβος, συνταξιούχος ναυτικός, είναι ένας καλοστεκούμενος εξηνταπεντάρης, θα τον έλεγες λί … more →
...για τα ρέστα της Ευδοκίας.
— 9 comments
zβ wrote 10 months ago: «Κανείς δε μπορεί να γελάσει την Ευδοκία». Έτσι τελείωνε τις ιστορίες της. «Κανείς. Το καταλάβατε; Ν … more →
...για τα κύματα της φαντασίας του
— 7 comments
zβ wrote 11 months ago: Ο Νικολό ζούσε τελευταία δίπλα στο ποτάμι, σ’ ένα τροχόσπιτο δεμένο στη σκουριασμένη τζάγκουαρ που ε … more →
...ενός εκτελεστή
— 10 comments
zβ wrote 11 months ago: Που είχα μείνει; Αχ ναι. Έλεγα, πως το σπουδαιότερο είναι να έχεις σταθερό χέρι, να μη νιώσεις δέος … more →
