Μ’ έχουν φωτίσει τόσα καντήλια Που ο θάνατος έγινε φίλος μου Μα κάθε σ’ αγαπώ απ’ τα δικά σου χείλια Ξεσκίζει τις πληγές στο στήθος μου… more →
Addicted to thinkingaddictedtothinking wrote 1 year ago: Μ’ έχουν φωτίσει τόσα καντήλια Που ο θάνατος έγινε φίλος μου Μα κάθε σ’ αγαπώ απ’ τα δικά σου χείλια … more →
addictedtothinking wrote 1 year ago: Πώς συνεχίζεις να υπάρχεις Όταν όλα γύρω σου σε προσπερνούν; Βουβά πνίγεις τους λυγμούς Που δεν μπορ … more →
addictedtothinking wrote 1 year ago: Ώρα θανάτου σημειώσατε Τέσσερις παρά δέκα. Νέα έφυγε, κρίμα λένε. Με ξέρετε; τους ρωτάει απορημένη Μ … more →
addictedtothinking wrote 1 year ago: Αλλού, πάντα εκεί με βλέπω Και μάλλον άλλο. Δεν ξέρω αν θυμάμαι Πως είμαι, αν είμαι. Μόνο κάποιες φο … more →
addictedtothinking wrote 1 year ago: Τι με κοιτάς με μάτια βουρκωμένα; Μαζί φτάσαμε ως εδώ. Χτίσαμε, χαλάσαμε, Αγαπήσαμε ό,τι χάσαμε Αισθ … more →