μας κερνά ο χειμώνας θλίψη και φωτιά, ελπίδες ροκανίζοντας και φράχτες, μας φέρνει δώρα άδωρα το χιόνι και μας γεμίζει τα μαλλιά με στάχτες σταλαγμίτες έφτιαχνε το αίμα και ο Δεκέμβρης γονάτιζε απ… more →
Ανταποκρίσεις απ'τα Εξάρχειαanoixiotis wrote 11 months ago: μας κερνά ο χειμώνας θλίψη και φωτιά, ελπίδες ροκανίζοντας και φράχτες, μας φέρνει δώρα άδωρα το χιό … more →
anoixiotis wrote 11 months ago: αυτές οι μέρες –αυτόν τον Δεκέμβρη– δεν έχουν λόγια δεν έχουν ήχους μονάχα άναρθρες κραυ … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: Σε βρήκα μέσα στην ορεινή ομίχλη, την ώρα που ύστατα δευτερόλεπτα γλιστρούσαν στο παράθυρο, κι ατμοί … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: πάλι τα ίδια τα χείλη μου έγδαρα πάνω στο κορμί της τα χείλη μου κόλλησα πάνω στο ξυράφι κι όταν οι … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: Τα πεζοδρόμια μυρίζουν θλίψη. Αφουγκράζονται, χρόνια τώρα, πατήματα, πεσίματα και δάκρυα. Αφουκράζον … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: Ήρθαμε αργά εδώ, πολύ αργά. Στους δρόμους που περπατήσαμε νέοι. Στα στενά που τρέξαμε και αγαπήσαμε … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: κι εκείνη δεν εμίλησε ανάγνωση μονάχα του ποτηριού μου τις κραυγές δεν άουσε δεν έσμιξε σε νέα μονοπ … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: Ορίστε τώρα. Λαμβάνουμε μηνύματα καπνού κι απάτης, εξαπάτησης κι αγάπης. Εμείς οι ανέστιοι, εμείς οι … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: Πρώτα μας πλήρωσε τα ποτά και μετά μας παρέσυρε στη φωλιά της. Εκεί, ξαπλωμένη στη γωνιά της έβγαζε … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: Είναι που οι φωτογραφίες με ματώνουν. Αλλιώς τώρα θα σ’ είχα κολλήσει εδώ να σε βλέπω και να μ … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: Πώς γίνεται δυο μάτια να γεννούν όλη τη νοσταλγία και όλη την πλησμονή; Πώς γίνεται δυο χέρια να θυμ … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: Επειδή της σιωπής οι δεσμοί γεννήσαν βραδινές ευχές και πρωινές θλίψεις, στ’ αφιερώνω… « … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: ατρόμητα τα μάτια της, σαν τα χέρια της, σαν το γαμήσι που μετεωριζόταν πάνω απ’ τα κεφάλια μα … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: ονειρεμένο κορμί, στις καμπύλες σου η ανάσα μου αργοπορεί, αγκομαχά, και στου μουνιού το τρίχωμα τ ο … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: ΣΟΝΕΤΤΟ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ.15 (Η χρήση χυδαίων λέξεων) Εγώ ο άμετρος, που ζω μετρίως, στα τρία μου σας … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: έκρυθμοι καιροί, εκτροχιασμένοι, ρεμβασμοί πάνω από λόγια γραμμένα κι άγραφα … ωθήσεις φαντάζο … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: …μπορούν να γράψουν κάτι σαν ποίηση με λέξεις άγριες. Της γης γεννήματα και της οσμής οράματα. … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: μια ομορφιά ασπρόμαυρη σύρθηκε ως εδώ, σαν του χι ονιού το σκίσιμο, σαν του νερού το κλάμα. Με λόγια … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: Βυθίστηκα απόψε σε μια φωτογραφία ανεπανάληπτη. Yπέροχα όνειρα γεννήθηκαν σ’ ένα κομμμάτι σάρκ … more →