φυγή και διαφυγή, δρόμοι κλειστοί, αδυναμίες, μες στο κατ ακαλόκαιρο, αργοπορημένη έξοδος, ηρωική ή κωμική, μάλλον παυσίπο νη (ή έτσι ελπίζω), ένα χέρι με πιάνει απ’ το λαιμό, επισ τρέφει ο θάνα… more →
Ανταποκρίσεις απ'τα Εξάρχειαanoixiotis wrote 3 months ago: φυγή και διαφυγή, δρόμοι κλειστοί, αδυναμίες, μες στο κατ ακαλόκαιρο, αργοπορημένη έξοδος, ηρωική ή … more →
anoixiotis wrote 3 months ago: κτίσματα, ρινίσματα, αποκαΐδια· ατάκτως αυθάδικα κι απρόσμενα, ενίοτε δε και θλιμμένα, μουγγά κι απε … more →
anoixiotis wrote 4 months ago: είχε πάρει να βραδιάζει όταν ξεπρόβαλε απ’ την ομίχλη η αρχαία λίμνη… και τότε βρήκαν όλ … more →
anoixiotis wrote 8 months ago: Κι αν ξαναρχίζει εδώ η αναμέτρηση με το τώρα και με το τίποτα, τι να’ναι άραγε εκτός από «επισ … more →
anoixiotis wrote 10 months ago: ήθελα, που λες, να σου πω ότι με ξύπνησαν οι κρότοι χαράματα, κάθιδρο, τρομαγμένο και [δεν θα το πισ … more →
anoixiotis wrote 10 months ago: πάνω στο δέρμα της πόλης, οι χαρακιές σαν φεγγάρια που έλιωσαν και χάθηκαν. κάτω απ’ τις σιδερ … more →
anoixiotis wrote 10 months ago: κάτω απ’ το δέρμα μου γρυλλίζουν τα μελτέμια κι οι φωνασκίες πίσω απ’ την πλάτη μου χαφι … more →
anoixiotis wrote 10 months ago: Κι αν άρχισε το νέον έτος, ποιος άραγε νοιάζεται; Έξω απ’ το παράθυρό μου πέφτουν ακόμα δακρυγ … more →
anoixiotis wrote 10 months ago: μας κερνά ο χειμώνας θλίψη και φωτιά, ελπίδες ροκανίζοντας και φράχτες, μας φέρνει δώρα άδωρα το χιό … more →
anoixiotis wrote 11 months ago: αυτές οι μέρες –αυτόν τον Δεκέμβρη– δεν έχουν λόγια δεν έχουν ήχους μονάχα άναρθρες κραυ … more →
anoixiotis wrote 11 months ago: Σ αυτή την πονεμένη γη που βαδίζεις ανέστιος, μόνος, δίχως ελπίδα καμιά γίνε ο παλμός κάποιας γιορτή … more →
anoixiotis wrote 11 months ago: κατοπινοί καιροί– το μέλλον έγινε παρόν μέσα στις φλόγες! οιωνοί και συννεφόσχημα φάσματα: καπ … more →
anoixiotis wrote 11 months ago: κλειδαμπαρωμένος ασφυκτιώ (και μέσα) (και έξω) μια ζωή άπατρις, ανέστιος, κυνηγημένος μια ζωή έγκλει … more →
anoixiotis wrote 11 months ago: Σάββατο λέει ήταν πάνω μας πάλι κρέμονταν δεκαετίες ξεθωριασμένες ημερομηνίες έπεφταν στους υπονόμου … more →
anoixiotis wrote 11 months ago: είναι οι νεκροί των παιδιών με «τα μαλλιά και με τα μαύρα ρούχα» είναι οι δικοί τους νεκροί ο δικός … more →
anoixiotis wrote 11 months ago: Σε βρήκα μέσα στην ορεινή ομίχλη, την ώρα που ύστατα δευτερόλεπτα γλιστρούσαν στο παράθυρο, κι ατμοί … more →
anoixiotis wrote 11 months ago: Το όνειρο και το όριο, μεταίχμια εφιάλτη, το δίχως άλλο – Και να που πάνω σε σύνορα αρχαία πάλ … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: θα αλωνίζω πάνω από τραπέζια γεμάτα αλκοόλ και θα πέφτω σε υπονόμους μαζί με τρύπιες δεκάρες θα κρύβ … more →
anoixiotis wrote 1 year ago: οι γδαρμένες σάρκες δεν είναι παρά υπο- μνήματα της ζωής που δεν ενώνεται με τίποτα. οι γδαρμένες σά … more →