εδώ και μέρες είμαι σε πένθος. συγκεκριμένα από τη μέρα που παραιτήθηκε ο Βουλγαράκης. γιατί τώρα δεν θα έχει να ταίσει τα κουτσούβελα, να συντηρήσει τα ταχύπλοα, τα ακίνητα, την περιουσία τέλος πάντων. πώς θα τα βγάλει πέρα με τον ψωρομισθό του βουλευτάκου;; α, ναι! ξέχασα! δεν παραιτήθηκε από τις επαγγελματικές του δραστηριότητες, από υπουργός παραιτήθηκε. οπότε οκ, κάπως θα βολευτεί ο άνθρωπος. αλλά εγώ έχω δρομολογηθεί να πενθήσω και θα πενθήσω. οπότε λέω να ξεκινήσω μια εκστρατεία, ξέρετε από εκείνες τις bloggerίστικες, για τη Μάρα που δεν δημοσιογραφεί πια, ούτε εκδότρια είναι πια. νομίζω ήρθε η στιγμή να κάνω κι εγώ κάτι για τα κοινά. διαλέγω λοιπόν τη δημιουργία της καμπάνιας "Bring Mara Back", σαν ύστατο φόρο τιμής στην δημοσιογραφική της πένα,  την άρθρωση καίριου δημοσιογραφικού λόγου, τη σεμνή παρουσία, το styling στα μαλλιά -το τελευταίο με τις μπούκλες να πέφτουν επιμελώς ατημέλητα στα πλάγια με μια αναγεννησιακή διάθεση το λάτρεψα ομολογώ. 

εμπρός καλοί μου bloggers, αντιγράψτε το μπανεράκι, προωθήστε το, κάντε επιτέλους κάτι κι εσείς για να φέρουμε πίσω τη Μάρα!!!

(όσο σκέφτομαι πως πάνω που θα είχαμε τρελό δίδυμο χάλια άρθρωσης στο ντουέτο Νίκου-Μάρας, και τώρα πάει το χάσαμε, πενθώ διπλά-και υπέρδιπλα μπορώ να σου πω)

και να πεις ότι οι μεταφραστές κάνουν τη δουλειά τους, με το αυτί κι ότι πιάσουν; όχι, βέβαια! παραλαμβάνουν αρχείο με όλο το κείμενο και πάνω σε αυτό δουλεύουν. αλλά άμα είσαι άσχετος, τι να σου κάνει το κείμενο. ακόμη και τα παιδιά του greek tv subs, που είναι "ερασιτέχνες" και μεταφράζουν για το κέφι τους, καλύτερη δουλειά κάνουν κι ας πετάνε κανένα λαθάκι που και που, στην τελική δεν πληρώνονται κι ούτε τους παρέχει κανείς το original script.

δύο μαργαριτάρια που με έκαναν να γελάσω πρόσφατα είναι τα κάτωθι:

grey's anatomy

η Μέρντιθ στον ΜακΝτρίμι "we' re crossing a line here": "εδώ περνάμε μια γραμμή" (ναι, αυτή που οριοθετεί τον επαγγελματία από τον άσχετο)

Hellboy 2

ο Διαβολοαγόρης (ή ο Ψαρής) μιλάει στο τηλέφωνο και κλείνοντας  λέει στο συνομιλητή του: "I'll get right back at you": "γυρνάω πίσω σε σένα" (κι εγώ στριφογυρνάω στο κάθισμα του σινεμά ξεφυσώντας από εκνευρισμό γιατί κάποιος πληρώθηκε για να μεταφράσει)

πιστεύει ότι έχει κυβέρνηση.

πιστεύει ότι κυβερνά.

πιστεύει ότι οι γύρω του είναι άξιοι.

πιστεύει ότι για το οικονομικό χάλι της χώρας φταίει μόνο η Ε.Ε

πιστεύει ότι το νόμιμο είναι και ηθικό.

πιστεύει ότι οι εντεταλμένοι του πηδάνε από τα μπαλκόνια μόνο για ερωτικά σκανδαλάκια 3ης κατηγορίας.

πιστεύει, τέλος, ότι τον πιστεύουμε!

και εγώ ως άλλος Νίκος Ψαράς, εν μέσω κατάμεστης Επιδαύρου με τους θεατές έξαλλους για το χάλι μου, αναφωνώ: ΕΛΕΟΣ!

κι όμως! η παράσταση συνεχίζεται! ΔΕΘτε με κάποιος, σας παρακαλώ!

να! έτσι φχαριστήθηκα με τους 50 επί Βρυξελλών. πάνε τα παιδιά να δούνε κόσμο στην Ε.Ε και να συζητήσουν τα θέματα μας. να! βλέπω και η πρόσκληση έγινε από ευρωβουλευτές του Πασόκ. μπράβο τα παιδιά, όλα μαζί, ευρωβουλευτές και bloggers. μια απoρία έχω μόνο: η επιλογή πως έγινε; βάσει ποιων κριτηρίων; όχι πως θέτω θέματα διαφάνειας, προς Θεού και πιπέρι στο στόμα! δλδ, έπαιξαν ρόλο π.χ. οι επισκεψιμότητες; τα συμφέροντα του κόμματος, ίσως;  αλλά να! κακό συνήθειο το'χω όταν βλέπω επιλογές να ρωτάω τα κριτήρια, να ξέρω και εγώ το πως και το γιατί!

γιατί ας πούμε δεν εκκλήθει ο Ροίδης, που σαρώνει με τα κείμενα του; ή ο Mac Manus για παράδειγμα; ή ο Μανιφέστο ρε αδερφέ! θα μου πεις πήγαν ειδικοί επι των θεμάτων, άνθρωποι που ασχολούνται με τις ελευθερίες και τις παγίδες του νετ. εγώ τώρα γιατί έχω έναν έμφυτο φόβο (και μια σιγουριά επίσης) ότι όσοι ασχολούνται με τις ελευθερίες και τη διαχείριση τους, είναι και οι πιο επίφοβοι; γιατί ας πούμε στη λίστα βλέπω κάτι σάιτ της νεολαίας του Πασόκ που bloggers δεν τους λες, και δεν βλέπω τον εξτρεμιστή ΠΡΕΖΑ TV, φοβήθηκαν ότι δεν θα είναι και τόσο ευπρεπής (λεκτικά) για διεθνείς συναντήσεις; 

το'χω πει από καιρό. το δυστύχημα και στο ίντερνετ και στην "κοινότητα" των bloggers είναι ότι επαναλαμβάνει ακριβώς τα ίδια λάθη που κατακρίνει. τα ίδια λάθη πολιτικής που παρατηρούμε στην κοινωνία γίνονται και στο νετ. τα "καλά και κομψευόμενα παιδάκια" που παίζουν το παιχνίδι των PR, είναι αυτά που επιλέγονται, που βρίσκονται με ραδιοφωνικές εκπομπές (ξενέρωτες μεν, εκπομπές δε)  που.. που...

μόνο που όπως και στην κοινωνία, το ωραίο, το ουσιαστικό, το πρωτοποριακό, το διαφορετικό δεν το παρήγαγαν ποτέ, καλά και κομψευόμενα παιδάκια!

γενικότερα όμως στο City, παίζουν σε χρόνο αόριστο. δλδ: ο Πανόπουλος ξανά-μανά, αυτά που έλεγε και έκανε επί μικροφώνου πριν χρόνια, τώρα ξαναζεσταμένα με σως αστρολογίας ένεκα η καταξίωση του τα τελευταία χρόνια σε αυτή την "επιστήμη". ο συμπαθέστατος Νένες, δεν ξέρω τι θα κάνει, αλλά κι αυτός είναι ένα ακόμα παιδί της παλιάς σχολής της ραδιοφωνίας οπότε το μόνο που μπορώ να ελπίζω είναι τα κοφτερά κείμενα του, την πρωτοπορία πάντως δεν θα τη φέρει λόγω ηλικίας. και από την άλλη εβδομάδα έρχεται κι ο Τζιμάκος. ο Πανούσης βεβαίως-βεβαίως. θα συνεχίσει την γνωστή σατιρική του εκπομπή που έχει από εποχής Flash, μετά Σκαι, και τώρα City.

προφανώς κάποιος τρελός έπεισε την κα Αγγελοπούλου ότι αυτό που χρειάζεται το ραδιόφωνο της για να σαρώσει είναι ένα γερό revival! ήμαρτον παναγία μου δηλαδή. ο θείος Νώντας του Πουλικάκου τους λείπει, για να ολοκληρωθεί το πάνελ συνταξιούχων!

(σκέψη μέσα στη σκέψη: με τα χάλια βέβαια που έχουν τα ανιστόρητα και αδιάβαστα παιδάκια που το παίζουν παραγωγοί τη σήμερον, δεν είναι να απορείς τελικά για τις επιλογές της Γιάννας)

πιο κουρελαρία κυβέρνηση δεν έχω ξαναδεί, από τον καιρό που ψηφίζω και δώθε (βάλε 1984). από όπου και να το πιάσεις το θέμα έχεις διαρροές. πιο τρύπια μυαλά, πιο τενεκέδες ξεγάνωτους για υπουργούς, πιο αλαφροίσκιωτο πρωθυπουργό, πιο ετοιμόρροπο σύστημα διακυβέρνησης, τα "πιο" θα μπορούσαν να συνεχίσουν για ώρα! πολλή ώρα!

το "λαέ σφίξε το ζωνάρι" (που αν δεν απατώμαι πρωτοέκανε επιτυχία την πρώτη πράσινη δεκαετία) ακούγεται πλέον χαλαρό. γιατί τώρα πια το στο ζωνάρι η αγκράφα έχει κάνει τον κύκλο και έχει βρει...τον εαυτό της. οι πολυαναμενόμενες αυξήσεις στα πάντα, είναι πλέον πραγματικότητα, η φορολογία και πάλι αφορά κυρίως τους ήδη επιβαρυμένους, κι όλα μοιάζουν πως πάμε ντογρού για την οικονομική κατάρρευση του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού αυτής της χώρας.

στα χρόνια που ζω και αντιλαμβάνομαι τον κόσμο δεν είχα ξανακούσει (στην Ελλάδα) συνταξιούχους και άπορους να δηλώνουν πως τρώνε και ντύνονται από τον ...σκουπιδοντενεκέ της γειτονιάς τους. αν αυτό είχαν σαν όραμα τα κοριτσάκια του Πασοκ και των καλύτερων ημερών, και η δεξιά σεμνότητα και ταπεινότητα τότε νομίζω πως είμαστε κοντά σε μια μεγάλη κοινωνική έκρηξη, γιατί άλλο δεν πάει. δεν έχει. δεν υπάρχει άλλο περιθώριο. όταν είσαι ήδη στον πάτο και η επόμενη κίνηση αντί να είναι προς τα πάνω είναι η ισοπέδωση, τότε μόνο να ξεσηκωθείς σου μένει.

γιατί και από αριστερά αν το δεις το πράμα πάλι μπάζει. δηλαδή όσο συμπαθής και να είναι ο Τσίπρας για πρωθυπουργός ούτε στο πιο science fiction film δεν το βλέπεις να παίζεται το έργο. καλός είναι για να συγκεντρώσει τα πιο νεαρά και alternative κομμάτια του πληθυσμού (τα πιο σκεπτόμενα δεν το βλέπω) αλλά μέχρι εκεί. κάδος αρνητικής ψήφου στο διπολισμο θα είναι ο Συν σε περίπτωση εκλογών αλλά τίποτα παραπάνω. ίσα για να τρομοκρατηθεί ο άνευρος Γιωργάκης και να το γυρίσει στο εντελώς αμερικάνικο μήπως και σώσει τα άσωστα του κόμματος του. από την άλλη η Παπαρήγα  και στο 8% να φτάσει τυχερή θα είναι με το αναχρονιστικό ΚΚΕ υπό μάλης.

τέρμα δεξιά δεν σε παίρνει να το δεις το θέμα. φαντάζεσαι τον Καρατζαφέρη και τον Άδωνι να κυβερνούν. ε! όχι! για τέτοια γελοιότητα ούτε εμείς δεν είμαστε ικανοί.

ένα αδιέξοδο βλέπω. τρύπια η σημαία μας, να μπάζει από παντού, ή να φεύγουν όλοι από παντού. εγώ είμαι στη δεύτερη κατηγορία. το σκάφος βυθίζεται και ως γνήσιος πόντικας λέω να την κάνω για άλλες παραλίες!

εύγε αδερφές μου!

(πολύ σοβαρά το πήρα μου φαίνεται το σχόλιο)

ως εκ τούτου, αν μπορείς να βάζεις τον εαυτό σου στη γωνία και να του αλλάζεις τα φώτα, μπορείς κάλλιστα να το κάνεις και με τους άλλους. είναι πάρα πολύ εύκολο. αρκεί να κοιτάξεις λίγο τη ζωή σου-και μετά τη ζωή των άλλων- και τα θέματα προς σαρκασμό ξεπηδούν το ένα πίσω από το άλλο. συνήθως σχολιάζω τα ελαττώματα μου, που επειδή είναι κοινότοπα, είναι εύκολο να τα εντοπίσω και στους άλλους. συχνά μπερδεύομαι και ελαττώματα δικά μου τα βλέπω στους άλλους. και αυτό ακόμη όμως είναι ένα κοινότοπο πρόβλημα αφού όλοι σχεδόν το κάνουν-σε βρίζουν για πράγματα που κάνουν οι ίδιοι. νομίζω τελικά ότι ο σαρκασμός είναι μια διέξοδος από την αηδία που είναι οι ανθρώπινες σχέσεις τη σήμερον ημέρα. (εδώ γίνομαι κυνικός, ναι! ναι! και ναι!).

αυτά! και για να επανέλθουμε στον σαρκασμό, αυτό το ποστ δεν έχει καμία αξία και καμία λογική αφού και τώρα που το γράφω νιώθω το κεφάλι μου κουδούνι από την επιστροφή. υπόσχομαι κάποια στιγμή να γράψω κάτι πιο έξυπνο αλλά δεν το υπόσχομαι κιόλας μια που έχω ψιλοβαρεθεί την κατάσταση στα βλογς και τέλος πάντων ως αμφίθυμος άνθρωπος δεν ξέρω σε τι φάση θα είμαι όταν θα μου ρθει να ξαναγράψω.

σας φιλώ

κι έχουμε και κείνο το "θέμα" με τις διαγραφές. αυτή την "απειλή" που εξαπολύει κάθε τρεις και λίγο το Μαξίμου μήπως και φοβηθούν οι αντάρτες και συμμαζευτούν. αλλά ξέρουν καλύτερα οι αντάρτες. γιατί αν είχε περίσσευμα η κυβέρνηση σε βουλευτές  θα μπορούσε να διαγράψει και μερικούς, τώρα όμως τα πράγματα είναι οριακά. δεν τους παίρνει. οπότε και οι δύο παίζουν το παιχνίδι των τριγμών. αυτό,μωρέ, που όλα τρίζουν αλλά τίποτα δεν σπάει!

τελικά αυτή η κυβέρνηση μου θυμίζει κάτι θειάδες γριές, που έχουν όλα τα κακά της μοίρας τους, και πίεση, και καρδιά και ένα εγκεφαλικούλι αλλά εκεί.......έχουν και τον απέθαντο και θάβουν τα παιδιά τους πρώτα. (μακριά από εμάς)

ρε σεις ευσυγκίνητοι bloggers, ησυχάστε πια. σταματήστε τα δάκρυα, θα πάθουν τα μάτια σας! βρήκατε πάλι να "κλάψετε" με τον Αυστραλό τουρίστα! τι πράμα είναι αυτό; τι ευαίσθητες ψυχές! τι κοινωνική συνείδηση! προτείνω από εδώ και εμπρός να λούζεστε με το "Johnsons Baby Shampoo-Όχι πια δάκρυα" μήπως και σώσετε τα ματάκια σας!

αν πάλι επιμένετε στο ψεύτικο συναίσθημα, προτείνω να κλάψετε και την ανηψιά της ξαδέρφης του μπατζανάκη του περιπτερά μου, που σκοτώθηκε σε τροχαίο και μέσα από αυτή την ευκαιρία να θίξετε και το μείζον πρόβλημα των επικίνδυνων αυτοκινητιστών που περνάνε τα κόκκινα και όποιον πάρει ο Χάρος. και δεν το συζητώ,ούτε εκεί έγινε λόγος για δωρεά οργάνων! αίσχος οι ασυνείδητοι συγγενείς της κοπέλας! ούτε ένα πάγκρεας, ούτε μια σπλήνα δεν σκέφτηκαν να δωρίσουν οι ανεπρόκοποι μέσα στον πόνο τους!

αίσχος, δεν είναι κράτος αυτό! δεν είναι χώρα! καλά που υπάρχουμε και μεις οι bloggers με τις σιωπηρές διαμαρτυρίες με dress code σε μαύρο ή με κηδείες στα λευκά (τρε σικ και πολύ γιαπωνέζικο το styling).

[δηλαδή, να έχεις χάσει τον άνθρωπο σου και να σου τύχει να σε συλλυπηθεί και άγνωστος blogger, δηλαδή πόσο πιο πολύ να σε κυνηγάει η γκαντεμιά;]

το χώνεψαν όμως πολλοί απ΄ ότι αντιλαμβάνομαι, εξ ου και η "συναυλία". βέβαια δεν θά 'πρεπε να εκπλήσσομαι γιατί οι gays έχουν ένα θέμα με αυτό το στιλ. τους κάνει κάπως αστείο. κάπως γαργαλιστικό. το βλέπουν λέει το όλο θέμα με ένα αποστασιοποιημένο ύφος του τύπου "τώρα παρακολουθούμε κάτι που το ακούγαμε μικροί, αλλά τώρα είναι καλτ και εμείς το υποστηρίζουμε-35 ευρώ εισιτήριο- αλλά δεν μας αγγίζει". δεν σας αγγίζει, αλλά σας τον ακουμπάει, νομίζω. γιατί οκ, η υποκρισία έχει και τα όρια της. γιατί μην μου πείτε ότι δεν έχετε σκίσει τα καλσόν σας ουρλιάζοντας κλεισμένοι στα δωμάτια σας "maria magdalena you re a creature of the night", μιμούμενοι όλες τις κινήσεις της "χορογραφίας" του κλιπ! όλοι κάποιον έχουμε υποκριθεί στη ζωή μας μέσα στους 4 τοίχους του παιδικού μας δωματίου- προσωπικά μπορώ να αναφέρω ότι έχω πάρει εξαιρετικές κριτικές από το πολυπληθές κοινό του δωματίου μου -έπιπλα και γάτες- ουρλιάζοντας το Another One Bites the Dust με σκουπόξυλο στο χέρι αντί για μικρόφωνο και μιμούμενος τον Freddie -  χωρίς το μουστάκι-και μάλιστα σε εποχές που δεν υπήρχαν βίντεο κλιπ για να αντιγράψω!

οπότε η λογική του πάω, πληρώνω τη μαλακία-που ξέρω εκ προοιμίου ότι θα είναι μαλακία- και ύστερα κάθομαι και τη θάβω είτε γράφοντας ποστ, είτε σε συζητήσεις με φίλους και γνωστούς κάπως μου κάνει υποκριτική. αλλά η υποκριτική είναι στο dna του gay, έτσι δεν είναι;

υ.γ.: χίλιες φορές να ξανάβλεπα τον Len (έτσι δεν τον έλεγαν) να μιμείται την Diana Ross -και να κολλάει ο δίσκος- στο παλιό City παρά αυτό το πράγμα!

διάβαζα στον Πρόβατο, τις προάλλες ότι ο αριθμός των νεόκοπων bloggers κάπως μένει στάσιμος, κάπως δεν αυξάνεται, κάπως ξεφούσκωσε η φούσκα, κάπως μπόρα ήταν και πέρασε...και δεν μου έκανε καθόλου έκπληξη! μα είναι δυνατόν να βρίσκεις κάθε μέρα τόσο ενδιαφέρουσα τη ζωή σου που να είναι και ανακοινώσιμη εις τα πλήθη των αναγνωστών σου;;; και άμα ρε συ είναι τόσο ενδιαφέρουσα (λέμε τώρα) γιατί δεν αφιερώνεσαι σε αυτή και κάθεσαι και γράφεις παπαριές εις το ίντερνετ;;; μην απορείς λοιπόν Προβατάκο για τη μείωση των bloggers, είναι απολύτως κατανοητή. είδαν και απόειδαν οι υποψήφιοι μεγαλοδημοσιογράφοι ότι καριέρα από εδώ δεν παίζει και πήγαν τα κουβαδάκια τους σε άλλες παραλίες (αυτά τα twitter, ή όπως  τα λέτε εσείς οι νεότεροι).

γιατί για να πούμε και του θεόστραβου το δίκιο...ποιοι από τους τόσους χιλιάδες bloggers είχαν γραφή που να αξίζει να δημοσιευθεί σε αξιόλογα έντυπα;;; μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού άντε και των δύο (σε στιγμιότυπο αθάνατης ελληνικής μούτζας). δλδ. ξυπνήσαν οι ελληνάρες μια μέρα και επειδή ανάκαλυψαν το μέσο και τις ελευθερίες που τους προσφέρει νόμισαν ότι θα γίνουν και μεγαλοδιάσημοι. αμ δε! μπορεί τα μέσα να αλλάξουν και να μεταμορφωθούν όπως το απαιτούν οι εξελίξεις, αλλά τελικά αυτοί που πραγματικά αξίζουν θα είναι αυτοί που έχουν περιεχόμενο στο κεφάλι τους άρα και στο γραπτό τους. εκτός αν οι θέσεις των μεγαλοδιάσημων που κυνηγάς είναι στα δελτία του star. εκεί πάω πάσο! δεκάδες οι ξανθιές και οι ξανθοί της βλογόσφαιρας που είναι άξιοι να στελεχώσουν το άξιο αυτό κανάλι! αλλά εγώ ποτέ δεν θα είχα στο μυαλό μου αυτού του είδους τη δημοσιογραφία. είμαι κομμάτι απαιτητικός.

ας αρκεστούμε λοιπόν σε αυτό που μπορούμε να έχουμε. μια ευκαιρία να πούμε δυο πράγματα που σκεφτόμαστε, να τα μοιραστούμε με όσους μας διαβάζουν, άντε και στην καλύτερη να γνωρίσουμε αν τύχει κανέναν που να ταιριάζουν τα χνώτα μας. that's all folks και ευχαριστημένοι να είμαστε!

δηλαδή, ένεκα αυτή η γαμημένη δημοκρατία πρέπει να ανέχομαι την ύπαρξη αυτού του ανθρωποειδούς που φέτος τον χειμώνα από την εκπομπή του κ. Καρατζαφέρη (δημοσιογράφου) καταφερόταν ενάντια στον κοινοβουλευτισμό....

μήπως το ΕΣΡ θα έπρεπε να έχει περιορισμούς και στα δελτία ειδήσεων ώστε να μην επιτρέπονται δηλώσεις που καταφέρονται εναντίον του πολιτεύματος που έχουμε αποφασίσει ως κοινωνία να έχουμε;

γιατί έχει καταντήσει γελοία αυτή η νέα κατάσταση όπου ένεκα η δημοκρατία και η ελευθερία του λόγου τα φασιστάκια κάθε είδους (ακόμη και αυτά που μασκαρεύονται ως ΛΑΟΣ) βρίσκουν τρόπους  να υπερασπίζονται δικαιώματα που στη δική τους πρόταση πολιτεύματος απλά δεν ισχύουν! δλδ, φωνασκούν και ζητούν να γίνονται πράγματα που αν ποτέ ήταν αυτοί στην εξουσία εμείς ούτε καν θα δικαιούμαστε να φανταστούμε. οξύμωροοοοοοοοοοοο ακούς;;;;;;;;; δεν απαντάει! άρα μη οξύμωρο!

σημείωση: μπορεί να μην σιγοντάρω το κάψιμο του βιβλιοπωλείου του κ. Γεωργιάδη, αλλά να πω ότι λυπήθηκα κιόλας, θα πω ψέμματα και δεν κάνει!

λέει η ελευθερία: ΜΠΟΡΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΑ
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ,ΤΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΑ ΑΛΛΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΓΕΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ
ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ… ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΨΑ ΠΩΣ ΕΦΥΓΕΣ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΔΕΝ ΠΕΘΕΝΕΙ ΠΟΤΕ ΖΕΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΑΠΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥΣ… ΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΥΡΙΕ ΜΑΡΚΟΡΑ ΜΑΣ…

λέει η daisy: ΗΣΟΥΝ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΓΗ. ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΖΗΛΕΨΑΝ ΤΗΝ ΛΑΜΨΗ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΣΕ ΠΗΡΑΝ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΩΤΙΖΕΙΣ. ΕΣΥ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΦΥΓΕΣ! ΖΕΙΣ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ
ΘΑ ΖΕΙΣ ….. ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.

λέει η Τόνια: Θα κοιτάω στον ουρανό και θα είναι σαν να σε βλέπω. Θα μας κοιτάς από εκεί ψηλά και θα βλέπεις πόσο σ΄αγαπάμε και πόσο θα μας λείπεις. Θα σε θυμόμαστε για πάντα κύριε Μαρκορά! Καλό ταξίδι! Να μας κοιτάζεις πότε πότε και να μας χαμογελάς…

λέει η Νάνσυ: κι έχεις χαθεί μαζι με τον ύπνο μαζι με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο,μην ξημερώνεις ουρανέ….άδεια η ψυχή μου το δωμάτιο άδειο και απο το ονειρό της ακούω καθάριο το λυγμό σου να λέει όνειρο ήταν,όνειρο ήτανε…Σ’αγαπάμε πόλυ και μας λείπεις…Γύρισε πίσω Νίκο…

και σταματώ εδώ, γιατί τα άρλεκιν δάκρυα νότισαν την ηλεκτρονική σελίδα του Infesto και όπως προείπα αυτή η σελίδα προσπαθεί να διατηρεί την ψυχραιμία της και τη...στεγνότητα της. έτσι λοιπόν περίπου "βίωσε" η ελλάδα που μπαίνει στο ιντερνετ το θάνατο του Ν.Σεργιανόπουλου. καμία διαφορά από τα "αγγελούδια", τα "έφυγε" , "αδικοχαμένος" των media. η Ελλάδα έχει μάθει να τιμάει τους νεκρούς της με όρους υπερπαραγωγής, αλλιώς δεν νοείται πένθος. η βαθιά σιωπή, ο εσωτερικός θρήνος, η αξιοπρέπεια στην τελική, είναι μάλλον λίγες ως έννοιες για να καλύψουν το γεγονός. γιατί αυτές δεν κάνουν ντόρο. το ίδιο είναι η μαυροφορεμένη γρια που ουρλιάζει πάνω από τα μάρμαρα, σκίζει τα ρούχα της, τραβάει τα μαλλιά της, ωρύεται που την άφησε αυτός που την είχε αρχόντισσα (κι ας της τράβαγε και κανά χαστούκι) και που τώρα ποιος, ποιος;;; θα την έχει στα πουπούλα; με την κυρία που στέκεται δίπλα στο μνήμα βουβά και θρηνεί το σύζυγο της; δεν είναι το ίδιο. η πρώτη, τον έκλαψε, τον τίμησε κατά τον κοινό νου, η άλλη παραήταν πολιτισμένη βρε παιδί μου, μήπως δεν τα πηγαίναν και πολύ καλά; μήπως ήταν προ διαζυγίου; σίγουρα οι κάμερες θα διάλεγαν την πρώτη, η άλλη θα πέρναγε στα ψιλά.

ίσως ως μεσογειακός λαός να έχουμε μια έφεση στο "πολύ", πολύ στη χαρά, πολύ στη θλίψη, πολύ στη γκρίνια, πολύ σε όλα. αλλά δεν είναι μόνο θέμα "ποσότητας", είναι και θέμα εγωκεντρισμού. δλδ, δεν μας φτάνει η υπερπαραγωγή στον θρήνο (μια που μιλάμε γι αυτόν) οφείλουμε να δείξουμε στο κοινό που μας παρακολουθεί ότι ΕΜΕΙΣ ΠΟΝΑΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, εμάς αφορά περισσότερο η τραγωδία, παρά αυτόν που του συνέβη ό,τι του συνέβη. δλδ, ο άλλος έχει πεθάνει με όποιον τρόπο και ουσιαστικά έχει χάσει τα πάντα και για πάντα, αλλά το δράμα αφορά στη δική μας ζωή, το δικό μας πόνο, το δικό μας δάκρυ. δλδ δεν του φτάνει που είναι νεκρός, στεκόμαστε πάνω από το μνήμα και τον φορτώνουμε με τις δικές μας αγωνίες για το μετά, για το τι θα απογίνουμε, που αν ακούει (που δεν) εκεί που έχει πάει ο άνθρωπος οφείλει να άγχεται για μας και στην άλλη ζωή. κατά τ' άλλα του ευχόμαστε να αναπαυθεί και άλλα χαλαρά. φυσικά για το θεαθήναι. το πόσο παιδεύτηκε και πόνεσε ο ίδιος από την ψ αρρώστια μάλλον μπαίνει σε δεύτερη μοίρα (αν μπαίνει σε κάποια ). άλλωστε αυτός "αναπαύθηκε" σιγά τώρα μην το κάνουμε και θέμα το τι τράβηξε, αυτό είναι πια ιστορία.

χαίρομαι πάρα πολύ που η Εκκλησία μας ανησυχεί τόσο πολύ για την ελληνική οικογένεια και τα παιδιά. ανησυχεί για τον τρόπο που θα μεγαλώσουν και πόσο θα στιγματιστούν αν έχουν ένα μπαμπά και έναν μπαμπά, ή , μία μαμά και μία μαμά, αντί για το πατροπαράδοτο σχήμα του ένας μπαμπάς και μία μαμά και τελειώσαμε. θεωρώ πως ακόμη και γι' αυτά τα παραδείγματα σεξουαλικής ή άλλης κακοποίησης των παιδιών, που θίγουν οι άνωθεν καμπάνιες από το εξωτερικό, ευθύνονται οι ομοφυλόφιλοι. είναι σίγουρο πως οι ετεροφυλόφιλοι γονείς των παιδιών αυτών επηρεάστηκαν άσχημα από κάποιο γκέι φίλο τους ή κάποια λεσβία και προέβησαν στον ξυλοδαρμό  και τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών αυτών. δεν μπορεί να τους ήρθε έτσι. αυτή η καθαγιασμένη και ευλογημένη από την εκκλησία σχέση παράγει μόνο υγιή (ψυχικά και σωματικά) παιδιά.

είναι σίγουρο, αγαπητοί μου, πως η ελληνική κοινωνία ΔΕΝ είναι έτοιμη να δεχτεί την ύπαρξη των ομοφυλόφιλων που κινούνται,ζουν, και μιλούν ανοιχτά για τη ζωή τους. πολύ περισσότερο ΔΕΝ είναι έτοιμη να δεχτεί ότι μπορεί και να θέλουν να παντρεύονται και να διεκδικούν και το δικαίωμα της τεκνοποίησης ή υιοθεσίας. και θα αργήσει πολύ να είναι έτοιμη, ίσως να μην είναι και ποτέ!

κι αυτό συμβαίνει για ένα και μοναδικό λόγο. γιατί ΔΕΝ είναι έτοιμη να ανοίξει τα μάτια της μπροστά στα δικά της χάλια. αρνείται πεισματικά να δει το πόσο οι δικές της πρακτικές απέχουν πολύ από "τα χρηστά ήθη", η ηθική της είναι τόσο αμβλυμένη που μόνο ξεχαρβαλωμένη μπορεί να χαρακτηριστεί, η υποκρισία της κερδίζει τα Όσκαρ όλων των ρόλων ( Ά Ανδρικού, 'Α Γυναικείου κ.ο.κ.), οπότε οι ελπίδες να αλλάξει κάτι με τη βοήθεια αυτής, της βαθιάς συμπλεγματικής ελληνικής κοινωνίας, είναι σχεδόν ανύπαρκτες. δεν πρόκειται να κάνουν το βήμα να δεχτούν κανέναν διαφορετικό και να δείξουν κατανόηση στη διαφορετικότητα γιατί αυτό προυποθέτει να έχεις πρώτα "καθαρίσει" μέσα σου. να έχεις αποβάλει τα κόμπλεξ σου, να έχεις δεχτεί τα λάθη σου, να έχεις μπει στη διαδικασία της αλήθειας. κι αυτή κοστίζει πολύ. μα πάρα πολύ. ως τότε λοιπόν, εμμένω πως η καλύτερη λύση είναι να τους τρίβουμε στη μούρη πως είμαστε εδώ και θα είμαστε, εσαεί.

όσο για τα ομόφυλα ζευγάρια που θέλουν να παντρευτούν και να αποκτήσουν παιδιά, δεν αεροβατώ ούτε έχω ροζ σκέψεις για μια Γουόλτονς οικογενειακή κατάσταση ( "Καληνύχτα Μήτσο, Καληνύχτα Παντελή, Καληνύχτα και σε σένα μικρή μας Ελενίτσα" -στην ελληνική της εκδοχή). θεωρώ τη συμβίωση και την ανατροφή παιδιών ένα πολύ δύσκολο έργο, με  παγίδες αλλά και απολαβές. ένα έργο που απαιτεί ωριμότητα, παιδεία και πάνω από όλα δύναμη χαρακτήρα. και οι ομοφυλόφιλοι ιστορικά τώρα δοκιμάζονται σ' αυτό. και θα κάνουν λάθη. και ίσως κάνουν και σωστά. αλλά ως "φυσιολογικοί" και αυτοί, θα επιτύχουν ή θα αποτύχουν σ' αυτό το έργο, όχι λόγω του σεξουαλικού προσδιορισμού τους, αλλά λόγω του τι είδους "δουλειά" έχουν κάνει με τον εαυτό τους, πριν αναλάβουν την ευθύνη μιας σχέσης ή ενός παιδιού. γιατί ας είμαστε επιτέλους ειλικρινείς, οι πετυχημένες σχέσεις (στρέιτ ή ομό) βασίζονται σε ανθρώπους που πρώτα από όλα είναι ισορροπημένοι οι ίδιοι!

σας φαίνεται απλή διακωμώδηση αυτή η ατάκα αλλά δεν είναι καθόλου αν το καλοσκεφτείτε. εκατοντάδες χιλιάδες θρησκόληπτοι σκίζουν τα ιμάτια τους, πίνουν αγιασμούς, ακολουθούν πιστά κάποια τελετουργικά (νηστείες κλπ) πιστεύοντας σε κάτι που απλά και ...επιστημονικά δεν έχει -και ούτε πρόκειται-αποδειχθεί ότι υφίσταται! ΤΟΝ ΘΕΟ.

γιατί λοιπόν όλοι αυτοί και μαζί η Εκκλησία, δεν κατηγορούνται ως ψυχασθενείς και να πάρουν το δρόμο για τα ιδρύματα; τραβηγμένη η σκέψη σου θα μου πεις. δεν μπορείς να κλείσεις τόσους ανθρώπους σε ιδρύματα επειδή πιστεύουν στο Θεό. μα με τον ίδιο τρόπο, μια άλλη ανθρώπινη εκδήλωση που με φέρνει εμένα στην κοίτη ενός άντρα και λέγεται συναίσθημα, κατηγορείται ως διαστροφή και ψυχασθένεια. γιατί λοιπόν το θρησκευτικό συναίσθημα έχει μεγαλύτερη αξία από το ερωτικό-σεξουαλικό. μόνο και μόνο γιατί οι παπάδες έχουν ( ακόμα) εξουσία στα χέρια τους. για κανένα άλλο λόγο.

και χαίρομαι ιδιαίτερα που λόγω αυτής της "γαμημένης" ένταξης μας στην ΕΟΚ (Ε.Ε) πριν 28 χρόνια, αυτό το κωλόκράτος θα αναγκαστεί να ακούσει και να εφαρμόσει τις επιταγές μιας νέας πραγματικότητας. αυτής που ήδη είναι καθεστώς σε άλλες χώρες και ορίζει ίσα δικαιώματα στον καθένα μας. και χαίρομαι ακόμη πιο πολύ που ως χώρα βρισκόμαστε εκτεθειμένοι σε αυτό τον τομέα σε σχέση με τους εταίρους μας, γιατί ο μόνος τρόπος να προσαρμοστούν οι Κωλοέλληνες, είναι δια του οθωμανικού κωλοδάκτυλου-που τόσο απολαμβάνουμε ως έθνος, γκει και μη!

επίσης να εκφράσω και μία απορία. σ΄αυτή τη γαμοχώρα οι ψυχίατροι δεν έχουν έναν οργανωμένο σύλλογο να βγει και να απαγορέψει στον Πατήρ Ακατοίκητο να ΛΕΕΙ ΨΕΜΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΑΣ, όταν σε όλες τις χώρες του κόσμου αυτό το θέμα έχει λήξει προ καιρού;;

"σοκ και δέος" προκαλεί στα κανάλια (μόνο) η ανακοίνωση ότι το κύκλωμα των παιδόφιλων που αντάλλασσαν το πορνογραφικό υλικό μεταξύ τους, είναι άνθρωποι με υψηλές θέσεις στην κοινωνία μας. πέρα από το γεγονός ότι βρίσκω καθαρά προς κατανάλωση και άγραν τηλεθέασης αυτές τις δηλώσεις περί σοκ, είναι και μια κίνηση αποπροσανατολισμού του κοινού αφού θέτοντας το ζήτημα έτσι, είναι σαν να περνάει το μήνυμα ότι τόσα χρόνια αυτή η αρρώστια ήταν αποκλειστικότητα των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων. "σοκ και δέος" από την πλευρά μου λοιπόν για τα media που για μια ακόμη φορά και αγνοούν το θέμα για το οποίο μιλάνε και προσπαθούν να διαμορφώσουν την άποψη των αναγνωστών-τηλεθεατών τους. στην υποκρισία, απαντάς με υποκρισία, έτσι δεν είναι;

τρανταχτό παράδειγμα του μεγέθους του προβλήματος έφερε στο φως το νεόκοπο site του κ. Τριανταφυλόπουλου, η Ζούγκλα . στην προκειμένη περίπτωση ένας 18χρονος νεαρός εκμυστηρεύθηκε στον ψυχίατρο του, τον επί 13 χρόνια βιασμό και ξυλοδαρμό του από τον ίδιο του τον πατέρα. ο κύριος αυτός τυγχάνει επιχειρηματίας των Βορείων Προαστίων και είναι φυσικά άλλο ένα πρόσωπο υπεράνω υποψίας. το ζήτημα που τίθεται εδώ είναι αν ο ψυχίατρος έχει από μόνος του το δικαίωμα να καταγγείλει στην αστυνομία τα πάθη του νεαρού για να σώσει ό,τι έχει απομείνει από τη ζωή αυτού του παιδιού. οι νόμοι λένε τα δικά τους, και απ' ότι φαίνεται κάτι πάει να αλλάξει. ήδη ο υπουργός Δικαιοσύνης αναζητάει τις αιτίες και τους λόγους που από πέρυσι οι δικαστικοί λειτουργοί δεν εφαρμόζουν τη νέα ρύθμιση περί δημοσιοποίησης των προσωπικών δεδομένων των βιαστών. φαίνεται πως το ζήτημα αυτό δρομολογείται. οφείλουμε ως κοινωνία να ξέρουμε ποιοι αποτελούν κίνδυνο για τα παιδιά. το οφείλουμε στα παιδιά που αποτελούν το πιο ευαίσθητο και απροστάτευτο κομμάτι της κοινωνίας μας. αν ήταν για εγκλήματα πάθους, το πράγμα θα ήταν αλλιώς. εδώ όμως πρόκειται για μια αρρώστια που σιγοβράζει και κρύβεται και είναι πιο επικίνδυνη από τον πιο στυγερό δολοφόνο. ο δολοφόνος αφήνει πίσω του πτώματα, ο παιδόφιλος όμως αφήνει πίσω του ανθρώπους-σκιές. το δικό του έγκλημα και μετά το τέλος της πράξης εξακολουθεί να επαναλαμβάνεται στο μυαλό και την ψυχή των θυμάτων του. γι αυτό και είναι πιο ειδεχθές και θα έπρεπε να έχει την πιο σκληρή αντιμετώπιση.

στο εξωτερικό παλεύουν ακόμη να βρουν τις αιτίες και τους λόγους της παιδοφιλίας. άλλοι μιλούν για δυσλειτουργίες στον ανθρώπινο εγκέφαλο, άλλοι για τον φαύλο κύκλο του παιδόφιλου που με τη σειρά του έχει υπάρξει θύμα κακοποίησης στη δική του παιδική ηλικία. κάποιος πολύ τολμηρός ψυχολόγος δήλωσε πως πρόκειται για μία ακόμη σεξουαλική επιλογή όπως αυτή των ετεροφυλόφιλων και των ομοφυλόφιλων μετριάζοντας όμως την τόλμη του με το να συμφωνεί ότι πρέπει να μην είναι κοινωνικά αποδεκτή αυτή η συμπεριφορά. δεν θα μπω σε αναλύσεις, δεν είμαι ο κατάλληλος. δοκιμάζονται διάφορες θεραπείες με καταστολείς της λίμπιντο και επανεκπαίδευση στη συμπεριφορά των βιαστών αλλά ουσιαστική πρόοδος δεν έχει γίνει. σε μία έρευνα σε φοιτητές πανεπιστημίων οι φοιτητές που δήλωσαν ότι είχαν κάποιες φαντασιώσεις με παιδιά ήταν αρκετοί στον αριθμό. οι ερευνητές δήλωσαν βέβαια πως αν οι φοιτητές δεν γνώριζαν το κοινωνικό κόστος μιας τέτοιας συμπεριφοράς θα ήταν πολλοί περισσότεροι στον αριθμό. αυτό είναι το πραγματικό σοκ και δέος, φίλοι μου. ότι η αρρώστια είναι πολύ πιο διαδεδομένη από ότι πιστεύουμε. και η επιστήμη αργεί να βρει λύση. αργεί πολύ.

γι αυτό πιστεύω, πως πρέπει η λύση να βρεθεί από την κοινωνία. να λειτουργήσει ο κόσμος όπως ο Αλέξανδρος με τον γόρδιο δεσμό. κι αν η αντιστοιχία στο θέμα μας είναι η διαπόμπευση και η βαριές καταδίκες, ας είναι!

οι δύο "δημοσιογράφοι" λοιπόν κατηγόρησαν την ελληνική τηλεόραση ότι "αριστερίζει" γιατί όλα τα κανάλια ασχολούνται με την ...ακρίβεια. ασχολούνται δε, τόσο πολύ που η κ. Βλάχου δεν το αντέχει και αναγκάζεται να κατατρέχει στη λύση της ...Nova. τέτοια κατάντια δλδ για την κ. Βλάχου! αναγκάζεται βρε παιδί μου η πτωχή πλην τίμια πλουσία να βλέπει ταινίες και ντοκιμαντέρ γιατί καταπιέζεται από τη φτώχεια των φτωχών. γιατί δεν κολλάει το τηλεκοντρόλ της τότε στο Σταρ που έχει καθημερινά γενναίες μερίδες ψευτογκλαμ να μην αγχώνεται η κυρία; όταν δε ο κ. Χαρδαβέλας της τόνισε ότι προφανώς η ίδια δεν αντιλαμβάνεται τα προβλήματα του κόσμου γιατί συχνάζει στα καφέ του Κολωνακίου, αυτή το αρνήθηκε εντόνως και μας ενημέρωσε ότι είναι και νιώθει κοντά στο λαό. τώρα ησύχασα! νιώθω ένα νέο παλμό στο εργατικό κίνημα. ένα παλμό που θα βγάλει τους φτωχούς από το τέλμα της λάθος ένδυσης, του κακού στάιλινγκ και θα φέρει τα πάνω κάτω στη Βουλή. ω! ναι, νομίζω ότι η συμβολή της κας Νίνας στο εργατικό και λαικό κίνημα είναι ότι μας χρειαζόταν. νισάφι πια με τα outfit της Αλέκας, το μούσι του Αλέκου και τη μηχανή του Αλέξη! τώρα ο σεμνός εργάτης θα πηγαίνει στη δουλειά με ένα λιτό Hugo, θα μυρίζει Happy της Clinique και τα δάκτυλα του θα είναι περιποιημένα από το Νύχι-Νύχι του Ψυχικού.

ο κος Χατζηφωτίου αρνήθηκε την "πτώχεια" και την ακρίβεια γιατί το Πάσχα όλα τα ξενοδοχεία και τα πλοία ήταν κλεισμένα και οι Έλληνες όλο και κάπου πήγαν διακοπές. προφανώς δεν έχει ακούσει για τα εορτοδάνεια και τον κάθε λογής λογής τρόπο δανεισμού που έχουν εφεύρει οι τράπεζες για να μας έχουν πάντα ευχαριστημένους και χρεωμένους ώστε να κάνουμε τη ζωή που δεν αντέχει η τσέπη μας αλλά που πάνω κάτω χρειάζεται η ψυχή μας. όχι πως συμφωνώ με τους δανεισμούς αυτού του είδους, αλλά πολλοί καταφεύγουν σε αυτούς λόγω ελλείψεως δικών τους χρημάτων. συγχωρώ την έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα του κου Χατζηφωτίου γιατί η μυθική ζωή του ποτέ δεν του επέτρεψε να ασχοληθεί με την πτώχεια. επίσης του αναγνωρίζω την εξυπνάδα να μην δηλώσει κοντά στον λαό και ν' αφήσει στην ησυχία του το εργατικό και λαϊκό κίνημα. αρκετά υποφέρει ήδη, ο Χαζτηφωτίου του έλειπε.

εγώ πάλι εν αντιθέσει με τους μεγαλοδημοσιογράφους του σταίλινγκ και του εστετισμού ενοχλούμαι... από την παρουσία τους. ενοχλούμαι που αυτοί οι γεροντόσαυροι των 70'ς υπάρχουν ακόμα και τους δίνεται βήμα να λένε τις ανοησίες τους. ενοχλούμαι επίσης και από την υπερβολική ενασχόληση των καναλιών από την "πτώχεια" και όταν με κουράζει να ακούω...την κατάσταση μου στα κανάλια, απλά κλείνω την τηλεόραση γιατί δεν αντέχω την...ταύτιση με τα προβλήματα του κόσμου!

‘…είναι σαν να παίζεις με τη βεβαιότητα της διακινδύνευσης να περάσεις σκατά σε ένα gay bar γεμάτο υστερικές λουγκρουέτες. Σκατά μουσική και ζόμπι που ποζάρουν διακτινίζοντας την αυνανιστική αυτάρκειά τους. Και όμως επιστρέφεις.

Από τη μία στέκεται ο σφιχτοκώλης υπουργός με τις καβάτζες δήθεν κοινωνικά φιλελεύθερης πολιτικής της Ε.Ε. Όταν τα πράγματα στενεύουν χαλαρώνει με ντεμέκ μεγαλοσύνη το χαλινάρι της αποφατικής πολιτικής. Το μαντείο χαρίζεται ακόμα και στους πούστηδες. Λάου Λάου. Από την άλλη νεκρικές εικόνες από λεσβίες και πούστηδες ακτιβιστές που μειδιούν στο εκράν απέναντι σε γραφικούς του ancien regime, εγκαθιδρύοντας τη νέα γραφικότητα. Σαν κάτοικοι του South Park, μένουν ο περίγελως εν μέσω της εκζήτησης για μια πολιτική ορθότητα του ανορθόδοξου.

Στο ρόλο των διαμαρτυρόμενων οι εγκλωβισμένες αδερφές του φιλελευθερισμού. Όλα εμετικά προβλέψιμα. Μα αλήθεια πότε γίναμε πολίτες; Ποιάς πολιτείας; Ποιάς κομμούνας συμμέτοχοι; Είναι πραγματικά αστεία η εκστρατεία. Συμβίωση, Γάμος, Υιοθεσία και αρχίδια μάντολες.

Πίσω στο γκέτο μια κονσέρβα νηνεμία.

Γάμα το…’

μερικές φορές βλέπεις ένα κείμενο κάποιου άλλου και λες, ακριβώς έτσι ρε πούστη! ακριβώς έτσι ένιωσα διαβάζοντας ένα από τα τελευταία κείμενα του Raresteak και αποφάσισα να το αναδημοσιεύσω όπως ακριβώς είναι, χωρίς μάλιστα την άδεια του και ας κινδυνεύω να με κράξει! γιατί συμφωνώ και επαυξάνω και τέλος πάντων το να ξετυφλωθούμε και λίγο κοινωνικά μπορεί στην αρχή να μας κάψει λίγο τα μάτια αλλά τελικά καλό θα μας κάνει!

για το έργο της ίδιας της ζωγράφου δεν θα ασχοληθώ. γενικά αποφεύγω τους "καλλιτέχνες" συζύγους επωνύμων που παίρνουν επιδοτήσεις και βραβεία, που προωθούνται με κάθε τρόπο και που το έργο τους διανθίζεται με κριτικές γνωρίμων και γνωστών και φίλων που κρατάνε με τον ίδιο τρόπο το κοκτέιλ στο χέρι στα γκαλά των μεγαλοβιομηχάνων.

επίσης περιμένω με αγωνία και άλλες τέτοιες δηλώσεις επωνύμων. θα είναι ένα πολύ όμορφο self-outing κοινώς ένα καλό ξεβράκωμα του "πόθεν έσχες" την καριέρα!

]]> http://infesto.wordpress.com/?p=323 Thu, 01 May 2008 06:45:29 +0000 infesto http://infesto.el.wordpress.com/2008/05/01/%ce%95%cf%81%ce%b3%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%a0%cf%81%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%ac-%ce%bc%ce%b5-%ce%bf%ce%b2%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%b1/ αδυνατώ να καταλάβω γιατί η εργατική πρωτομαγιά για τον Έλληνα σημαίνει κοψίδια, οβελίες και ένα γενικό ξεσάλωμα που θυμίζει το Πάσχα που μόλις πέρασε! προφανώς ο Έλληνας δεν μπορεί άμα δεν γιορτάσει το οτιδήποτε μ΄ένα γερό ντερλίκωμα, με ένα overdose χοληστερίνης. ύστερα όταν ξυπνάει θυμάται πως είναι Ευρωπαίος, φοράει το πανάκριβο ρολόι μαϊμού, βγάζει από την τσέπη το κινητό, βάζει μπρος το 4Χ4 και γυρνάει πλευρό ονειρευόμενος ότι μια μέρα θα έχει όλα αυτά που θέλει χωρίς να χρειαστεί να προσπαθήσει, χωρίς να χρειαστεί να σκεφτεί πριν ψηφίσει, χωρίς να καταβάλει τον ελάχιστο κόπο να αποκτήσει κοινωνική συνείδηση. περαστικά μας και καλή πρωτομαγιά. και μην ξεχάσετε το τζατζικάκι...

στη χώρα της μέγιστης υποκρισίας για να εκλεγείς πρόεδρος των υποκριτών οφείλεις να ξέρεις καλά τα λόγια του ρόλου σου. αλλιώς σε καταπίνει η αλήθεια που τόλμησες να ξεστομίσεις και δεν φτάνεις στο αξίωμα που τόσο πολεμάς να κατακτήσεις. αυτή την αλήθεια φαίνεται πως αναγκάστηκε να αποδεχτεί ο Ομπάμα αποκηρρύσοντας τον πάστορα που επί 20 χρόνια ήταν περίπου ο πνευματικός του πατέρας. βλέπεις ο πάστορας Ραιτ έχει στο μυαλό του πολλά περισσότερα από την απλή διδαχή του θείου λόγου και μέσω αυτού προσπαθεί να διδάξει και την αλήθεια του πολιτικού λόγου. φευ η αμερική δεν είναι έτοιμη για να κατεβάσει τα βρακιά της στην αλήθεια. προτιμάει τη στάχτη στα μάτια που τόσο πλουσιοπάροχα ρίχνει είτε μέσω των πολιτικάντηδων της είτε μέσω του καλοπληρωμένου Χόλιγουντ που χρησιμεύει ως άριστος κομιστής ψευδών εντυπώσεων για μια πατρίδα που λατρεύει την ελευθερία και προασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα επιβάλλοντας ακόμη και τον ανηλεή πόλεμο αν χρειαστεί. με αυτή την αντίφαση πραγματικότητας και αντίληψης οι αμερικάνοι κοιμούνται πιο ήσυχοι τα βράδια και το ίδιο θα ήθελαν ιδανικά να κάνουν έστω κι αν παραχωρήσουν το δικαίωμα στον Ομπάμα να τους δείξει τι εστί πρώτος μαύρος πλανητάρχης. το όνειρο της αλλαγής που ευαγγελίζεται ο Ομπάμα φαίνεται να απομακρύνεται ταχέως παίρνοντας μαζί του κι όποιες ελπίδες είχαν για καλύτερη διακυβέρνηση του κόσμου οι ένθεν του Aτλαντικού. μια από τα ίδια σα να λέμε. οκ, θα γλιτώσουμε από τη μαριονέτα Μπους μόνο και μόνο για να απολαύσουμε τη νέα ατραξιόν που λέγεται μαύρη προεδρία.

αν τελικά όμως είχε βρει το κουράγιο ο Ομπάμα να πει ναι, στηρίζω τον Ραιτ όταν διατείνεται ότι το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν αποτέλεσμα της αμερικανικής παρεμβατικότητας σε τόσες χώρες του κόσμου, πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα; πόσο ονειρικά και πόσο μα πόσο ελπιδοφόρα...

...για το σκάνδαλο με τους Ρωμαιοκαθολικούς ιερείς που βίαζαν παιδιά, στην πρόσφατη επίσκεψη του στη Ουόσινγκτον. κάτι είναι κι αυτό. τουλάχιστον δεν κατηγορεί τους άλλους για κουσούρια όπως ο μακαριστός Χριστόδουλος, όταν στην αυλή του έζεχναν τα σεξουαλικά σκάνδαλα των αντίστοιχων ορθόδοξων ιερέων. Ιερώνυμε, η σειρά σου!

παρατηρώ τα τελευταία χρόνια όμως ότι όσοι είχαν την τύχη να συνεργαστούν μαζί του έχουν αναπτύξει μια αίσθηση "ιδιοκτησίας" με το έργο του, τα λεγόμενα του, τις σκέψεις του. έχουν αυτόκλητα χρισθεί υπερασπιστές του ονόματος του και κριτές όσων άλλων τολμούν να αγγίξουν αυτόν τον "μύθο". μου θυμίζουν έντονα τις μύγες που μαζεύονται γύρω από το πτώμα για να τραφούν με την "βρυκολακική" διάθεση των συγκεκριμένων ζωυφίων. ρουφούν αίγλη από το ταλέντο του, λες και ήταν κάποτε δικό τους. μηρυκάζουν όσα είχε πει λες και τα σκέφτηκαν οι ίδιοι. γνωστοί δημοσιογράφοι-εκδότες που κάποτε τους "ενέκρινε" και τους επέτρεψε να υπάρχουν δίπλα του συμπεριφέρονται πιο φαραωινικά κι από τον φαραώ κι αλληλοβρίζονται για το ποιος τον ήξερε καλύτερα και ποιος κατάλαβε περισσότερο το "Μάνο" τους. όσο γι αυτούς που τόλμησαν να διασκευάσουν μέρη του έργου του, αυτοί είναι οι χειρότεροι κηφήνες. έχουν πάρει το υλικό του και όντας ανίκανοι να αντιπαρατεθούν με το Δέος, έχουν σκυλεύσει το πτώμα του με το πιο απεχθή τρόπο. ίσως το Ο.Κ που πήραν γι αυτές τις διασκευές από τον υιό Χατζιδάκι νόμισαν ότι ήταν το πράσινο φως για να συγκριθούν με το ταλέντο του. όσο σεμνοί και κόλακες προς τον Μ. Χατζιδάκι να παρουσιάζονται στο ευρύ κοινό, στοιχειωδώς έξυπνος να είσαι καταλαβαίνεις εύκολα πως και μόνο το εγχείρημα να ακουμπήσουν το έργο του είναι δείγμα μιας αλαζονείας πρωτόγνωρης.

κατά τη γνώμη μου ο μόνος άξιος να αγγίξει αυτό τον "σύγχρονο μύθο" είναι ο Στ. Ξαρχάκος. κανείς άλλος. ο Κραουνάκης όσο και να "Χατζιδακίζει", είναι αρκετά έξυπνος για να μην κάνει τη λάθος κίνηση. αρκείται σε όσα πήρε από από το μεγάλο δάσκαλο, έχει κάνει σώμα του όσα έμαθε από αυτόν και οδηγεί το δικό του δρόμο. ο Κ. Βήτα, από την άλλη, πήρε διαμάντια και τα μετέτρεψε σ΄ένα χαοτικό δήθεν πρωτοποριακό αποκρουστικό αμάγαλμα. βήμα μετέωρο που ποτέ δεν ακούμπησε το έδαφος και φυσικά το μεγάλο συνθέτη. από την άλλη οι Raining Pleasure φέρθηκαν πολύ πιο τίμια. σεβάστηκαν το υλικό όσο επέτρεπε το ταλέντο τους και το προσάρμοσαν στον ήχο τους. μπορεί να μην "αλλάξαν τον κόσμο" με αυτή τους την κίνηση, δεν πρόσβαλαν όμως το πρωτότυπο υλικό. ίσως γιατί αυτοί δεν κινούνται με την ιδιοτέλεια του "εγώ που γνώρισα τον Χατζιδάκι".

είναι λυπηρό πάντως για τον άνθρωπο που υπερασπίστηκε τόσο πολύ και με τόση μανία το έργο του να έχει τέτοια τύχη μετά θάνατο. ίσως τελικά ο υιός Χατζιδάκις να μην είναι ο καταλληλότερος δικαιούχος, ίσως να μην έχει το σωστό κριτήριο που θα του επέτρεπε να δει καθαρά ποιοι και πως θα μπορούσαν να αγγίξουν το Δέος. το ευχάριστο όμως σε όλη αυτή την υπόθεση είναι ότι το ίδιο το έργο είναι τόσο μεγάλης αξίας που όσο και να το αμαυρώσουν οι "διασκευές" των επίδοξων κηφήνων στο τέλος θα "πεθάνουν" έχοντας σπαταλήσει το κεντρί τους άστοχα!