Ετικέτες » ΧΙΟΥΜΟΡ

#1- Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Προχθές με κάλεσαν για συνέντευξη σε μια από αυτές τις εταιρίες «μάρκετινγκ», αόριστου κατά τα άλλα περιεχομένου, αντικειμένου και χαρακτήρα. Αόριστη ήταν και η αγγελία στην οποία απάντησα με αίτησή μου. Όπως αόριστη εξάλλου, έχει γίνει και η ανάγκη μου να βρω δουλειά. Δεν ξέρω τι ψάχνω. Καθοδηγούμαι από τον πανικό με αποτέλεσμα να αιτώμαι εργασίας σε αγγελίες που ζητούν «νέους, με όρεξη για δουλειά, ομαδικό πνεύμα, φιλοδοξίες καριέρας, επαγγελματική εμφάνιση». Πιάστ’ αυγό και κούρευτο.  Γιατί; Τι μου λείπει;

Τελοσπάντων. Ήταν μια από αυτές τις συνεντεύξεις που ο συνεντευκτής απευθύνεται στον συνεντευξιαζόμενο σε γ’ ενικό πρόσωπο ενώ ο άλλος, θα το επισημάνω ΞΑΝΑ, παρίσταται. Ναι. Ω ναι. Μια παύση εδώ προς τιμήν των πεσόντων (…) Στην ερώτηση τι ζητώ από τη δουλειά και τη ζωή μου γενικά (κι αόριστα) η οποία τέθηκε, εννοείται, στο γ’ ενικό, έριξα ένα «θέλω να δουλεύω για να ζω και όχι να ζω για να δουλεύω» κι έτσι έκλεισε η καριέρα μου στην εταιρία. Δεν μου τηλεφώνησαν μέχρι τις 6 το απόγευμα για να μου πουν ότι περνάω στη δεύτερη φάση των συνεντεύξεων (όπου θα γνώριζα και τον ιδιοκτήτη της εταιρίας!!! Γουάου, γιέα!).

Ήξερα το γιατί αλλά με ζώσανε τα φίδια. Κι έκατσα κι έψαξα και τελικά βρήκα τη βαθιά και ουσιαστική αιτία. Δεν ήταν η ατάκα του τεμπέλη που παρέθεσα παραπάνω. Όχι. Απήντησα σε α’ ενικό πρόσωπο. Λάθος. Μέγα. Στο λέω και στο υπογράφω εγώ. Κατάλαβες  ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ;;;  Άντε να πούμε…!

Αταξινόμητα

SMURF TRIM

Τα στρουμφάκια έπιασαν … δουλειά !

ΧΙΟΥΜΟΡ