ΤΑ ΠΑΊΡΝΩ ΠΆΛΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΡΧΉ...

Η καλύτερή μου φίλη...είναι μια κούκλα...όταν λέω κούκλα αντικειμενικά όμορφη..

εξάλλου δεν είμαι από αυτές που λέω ότι η ομορφιά είναι υποκειμενική...αν κάποιος είναι όμορφος τέρμα είναι όμορφος...

από εκεί και πέρα αν σου κάνει για σχέση ,για φίλος αυτό αποτελεί συνδυασμό πολλών πραγμάτων..

Στις εκάστοτε σχέσεις μου την Καλίνα δεν την έκρυψα ποτέ...

την εμφάνιζα πάντα πρώτη όπως και την άλλη κολλητή μου...

Δεν περίμενα δηλαδή να δέσω το γάιδαρο μήπως και η Καλίνα μου φάει το αμόρε...

Αυτές οι σκέψεις είναι λίγο μικροπρεπείς νομίζω...

Οι άνδρες είναι πολλοί και ο καθένας εξάλλου έχει και τα προσωπικά του κολλήματα:άλλος θέλει ξανθιά ,άλλος κοκκινομάλλα...άλλος πολύ λεπτή ,άλλος μεγάλο στήθος και πάει λέγοντας...

παρουσιάζοντας την κολλητή μου δεν ένιωθα την ανασφάλεια μήπως και πει ο άλλος..ωχ με αυτή έμπλεξα γαμώτο δε μπορούσα να μπλέξω με τη γκομενάρα φίλη που έχει...γιατί η Καλίνα όπως και εγώ έχουμε μάθει να βάζουμε τα όρια μας...

Τι εννοώ...

σε γκόμενο φίλης δεν έχω τριφτεί ποτέ,δεν έχω χασκογελάσει,δεν έχω προκαλέσει...,δεν έχω πάρει τηλέφωνο παρά μόνο αν μου το έδωσε η ίδια για ώρα ανάγκης:πάρε και το τηλέφωνο του Μήτσου πχ μήπως δε με βρεις...

δεν ξεπέρασα ποτέ τα πρέπει...

Έχω μάθει να σέβομαι ...

το ίδιο κάνει και η ίδια...

στον φίλο μου δε θα περάσει "κοίτα τη γκόμενα είμαι εγώ..."

θα περάσει είμαι η κολλητή της γκόμενά σου και μέχρι εκεί....

Ούτε μου κρύβει το αμόρε...της μήπως και της τον φάω ...καθώς ο φίλος της φίλης μου αυτομάτως σταματά να αποτελεί για εμένα στόχο!πιο πολύ τον αντιλαμβάνομαι σαν ερμαφρόδιτο παρά σαν άνδρα...

όμως...

δε σκέφτονται όλοι έτσι...

τις κατατρώει η ανασφάλεια και κρύβουν ...κρύβουν...

και εγώ δε μιλάω για τα προσωπικά μου όμως όταν δεν είναι τίποτα σίγουρο..

άμα κάνω σχέση όμως άμεσα θα τον γνωρίσω στις φίλες μου όπως θα ήθελα και εγώ να γνωρίσω το δικό του κύκλο...

και έτσι ..

υπάρχουν άτομα που με κρύβουν...

εγώ δυστυχώς η ευτυχώς..

αν μου πει κάποιος έχω σχέση ...

την κάνω δε διεκδικώ...το πολύ απλό να μου πει μου αρέσει αυτός...δε θα πέσω σαν αρπαχτικό να τον φάω...να δείξω ότι είμαι πιο καλλιεργημένη πιο όμορφη πιο έξυπνη...θα αποσυρθώ σαν κομπάρσος

σέβομαι την άλλη κοπέλα...

δεν ενοχλώ ...

θα κάτσω να φάω τον γκόμενο φίλης;ΠΟΤΕ

έτσι οι συμπεριφορές του τύπου σε κρύβω μη σε δει....δεν τις καταλαβαίνω...

και αντιλαμβάνομαι πως γίνεται τεχνηέντως όλο αυτό...

προφανώς έχω φάει και το θάψιμο

ώστε αν με γνωρίσει τελικά ο άλλος να πιστεύει ότι είμαι μια κακιά μάγισσα...

πόσο μικροπρεπείς στάσεις είναι αυτές...

αν πεις γουστάρω ΑΥΤΟΝ...

μην ανησυχείς δε θα σου τον φάω...

από την άλλη τα θέλουμε και όλα δικά μας...

να έχουμε και τον γκόμενο ,η άλλη να βρίσκεται στα Τάρταρα και να προσπαθήσουμε με κάθε μέσο να την μειώσουμε μήπως και ο Μήτσος την επιλέξει...

και δεν επιλέξει εμάς...

και δεν αρκεί αυτό...

και αν η άλλη πει,αυτή δηλαδή που έχουμε πασχίσει μη τη γνωρίσει ο γκόμενος μας, μου αρέσει ο Κίτσος λόγου χάρη...

για να επιβεβαιώσουμε την ανασφάλεια μας...παίζουμε και με τον Κίτσο...

για να μειώσουμε τον άλλον...και να δείξουμε πως ...κοίτα και ο Μήτσος και Ο Κίτσος με έχουν πως και πως...

Σε αυτή την περίπτωση...

κάνεις κάτι?

όχι

εγώ προσωπικά δεν κάνω τίποτα...

πικραίνομαι...μετά γελάω γιατί όλα αυτά τα θεωρώ γελοία...

και απογοητεύομαι και με τον Κίτσο...

που θα πέσει στην παγίδα...

για να με κάνει να ενοχληθώ...

και θα ανταποκριθεί....

Γουστάρω τους ανθρώπους που δεν κρέμονται όμως από κανέναν...

αυτούς που δεν αντλούν από τον άλλον το ζουμί του για να φτιάξουν σούπα

και μετά να την παρουσιάσουν σαν δική τους...

Οι copy-paste καταστάσεις...συμπεριφορές...σκέψεις...απέχουν από τη δική μου λογική....

τουλάχιστον όποιος με γνωρίσει

τα βρει μαζί μου

η με επιλέξει για κοπέλα του..

για ένα πράγμα θα είναι σιγουρος....

ότι δε στηρίχτηκα πουθενα για να τον κερδίσω παρά μόνο σε αυτό που είμαι

και κυρίως θα φάει στη μάπα τις φίλες μου...

γιατί ό,τι αγαπώ δε το κρυβω ...δε το φοβάμαι...έχει δοκιμαστεί...

PS:καλινακι for you γιατί είσαι το πιο ακομπλεξαριστο ατομο που εχω γνωρισει !

δε με καταλάβατε το ξέρω..

απλά ήθελα να τα πω...

Ενα απόγευμα λοιπόν, ήρθε το γατάκι που μια φίλη μου είπε ότι είχε ο γιος της ...
Ηταν 4 μηνών... μικρούλικο, παιχνιδιάρικο και ταυτόχρονα τρομαγμένο, είχε χωθεί πίσω από την πολυθρόνα και δεν έβγαινε με τίποτα!

Ρώτησα τι ήταν - δεν ήξερα να ξεχωρίσω το φύλο του - και μου είπαν κορίτσι. Ετσι... η μικρή μας σύσκεψη μας οδήγησε να το βγάλουμε Ναόμι.
Η Ναόμι φάνηκε να εγκλιματίζεται μαζί μας, ο γιος μου - αν και δεν του άρεσε που ήταν κορίτσι η Ναόμι αφού μου είχε ζητήσει, ένα "φίλο" κι όχι μια φίλη - έπαιζε μαζί της και περνούσαν κι οι δύο καλά.
Η Ναόμι αποφάσισε ότι το κρεββάτι του γιου μου ήταν το δικό της κι έτσι, όταν λέγαμε καληνύχτα, ήταν διπλό.

Η απόφαση - για ένα ζώο που ζεί σε διαμέρισμα - να στειρωθεί ήρθε μετά από συζήτηση με τον κτηνίατρο που με έπεισε ότι τα 'ανασταλτικά' χάπια μακροχρόνια θα δημιουργήσουν παρενέργειες στον οργανισμό του ζώου που θα το οδηγήσουν ακόμη και στο θάνατο.
Στον 6ο λοιπόν μήνα -κλεισμένο ραντεβού - πήραμε την Ναόμι και πήγαμε στο ιατρείο που θα γινόταν η στείρωση.

Μέσα η Ναόμι, έξω εμείς... σαν ελληνική ταινία, πάνω κάτω βόλτες , άγχος, ανησυχία.. ε.. δεν είναι και λιγο, χειρουργείο θα έκανε!
Η μόνωση δεν ήταν κι η καλύτερη στο ιατρείο, κι έτσι άκουγα κάτι μάλλον περίεργες κουβέντες μεταξύ γιατρού και της βοηθού του, και έστησα αυτί, αν και δεν χρειάστηκε γιατί αμέσως μετά ακούω τη φωνή του γιατρού να με καλεί μέσα.
Φοβισμένη - είναι η αλήθεια - για το τι θα δω, μπαίνω και μου λέει ο γιατρός (δείχνοντας το.. επίμαχο σημείο)
-Τι είναι αυτό?
-... τι είναι αυτό ? (ρώτησα σαν ηχώ και κοιτώντας ηλίθια μια τον γιατρό.. μια το ΄σημείο΄που μου έδειχνε)
- Τι είναι αυτό? (ξαναλέει ο γιατρός υποθέτοντας προφανώς ότι δεν είμαι τόσο ηλίθια όσο το ύφος μου έδειχνε εκείνη τη στιγμή)
-ε! ΤΙ είναι αυτό γιατρέ ?? (είπα και με ζώσανε τα φίδια, σκεπτόμενη ότι το γατί κοιμόταν με το παιδί τόσους μήνες! και το 'αυτό', θα μπορούσε να είναι και κάτι κακό... )
- Αυτό, είναι αγόρι! (είπε και δεν ξέρω αν το ύφος του εννοούσε έλεγε εκείνη τη στιγμή για την δική μου βλακεία που δεν το είχα καταλάβει ή για την 'αποκάλυψη' που φαινόταν να είναι έκπληξη τόσο για 'κείνον όσο και για μένα!)
Ανάσανα ανακουφισμένη... τουλάχιστον δεν είναι άρρωστο!! οκ, είναι Αγόρι τελικά....

- Τι θα κάνουμε?? ρώτησε ο γιατρός μη ξέροντας αν θα συνεχίσει αυτό που ξεκίνησε
- Συνεχίστε .. με διαφορετική διαδικασία υποθέτω!!
Κι έτσι, σε ένα κρεββάτι του πόνου, η Ναόμι, έγινε Τομ!!

Ο Τομ έγινε μέλος της οικογένειας, ο γιος μου έγινε πανευτυχής γιατί τελικά το κορίτσι-γατάκι έγινε ο Τομ ο φίλος του, ότι γινόταν ο Τομ πάντα είχε λόγο ύπαρξης.

Περάσαμε πολλά μαζί. Eτσι γίνεται στις οικογένειες...

Σήμερα ο γιος μου (24 χρονών) ζει μόνος του - σε δικό του σπίτι - και ο γάτος μας ο Τομ τον έχει ακολουθήσει - τώρα πια ζει μαζί του αφού είναι πιο πολύ 'δικός' του

Μια μέρα μας έφεραν ένα γατάκι, γκρίζο, κεραμιδόγατο... κλασικό... χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο, εκτός... από τα μάτια του!
Ηταν τα πιο 'ανθρώπινα' μάτια σε ζωάκι που είχα δει.. και το ερωτεύτηκα!...