Επίσης μια πραγματική αγάπη που ένιωσα ήταν όταν γύρισα από το δεκατετράωρο ταξίδι και τις δύο ώρες ύπνου τις οποίες διέκοψε ο φουριόζος πατήρ υβρίζων χριστοπαναγίες για τον υδραυλικό που περίμενε από κάτω και χτυπούσε τα κουδούνια. Αφού λοιπόν επέστρεψα στο σπίτι από τον φιλεξονούντα μου, έδωσα πάσο στον υδραυλικό που τσέκαρε τα υδραυλικά και άνοιξε το νερό, άνοιξα το ψυγείο και ανακάλυψα πως είχε μείνει μια λεμονάδα "Λακωνία" φρουτοποτό που είχα αγοράσει με τα λεφτουδάκια μου πριν φύγω για το αποχαιρετιστήριο κοκτέηλ πάρτυ. Από τη στιγμή που άγγιξε τα χείλη μου ένιωσα την ηδονή του μετανάστη που γυρίζει στην απαίσια αλλά αγαπημένη πατρίδα.

Έτσι νιώθω και τώρα. Ο απαίσιος βρωμερός ποδηλάτης μετανάστης που γύρισε στα βρωμερά του Εξάρχεια και τα βρωμερά του Πατήσια και χαίρεται τον νοθευμένο φραπέ του. Χαίρεται τα τρεχούμενα νερά του υπονόμου, χαίρεται την απούσα μπατσαρία, τους απόντες Αθηναίους, τον κλειστό Χασάν, τους απόντες φίλους, χαίρεται την άδεια Δροσοπούλου, χαίρεται το γεγονός ότι έχασε τους φακούς τους και τα βλέπει πια όλα φυσικά και θολά και ακατανόητα.

Ας γυρίσουμε στο πρώτο πρόσωπο. Χαίρομαι λοιπόν γιατί η ροδακινιά του μπαλκονιού γέννησε αυγουλάκια με ροδάκινα τα οποία είναι άγρια και γλυκά. Χαίρομαι γιατί επιτέλους διάβασα όλα τα αδιάβαστα πράγματα που με περίμεναν σε όλον τον ίντερνετ. Χαίρομαι που έχω την όμορφη μουσική μου κοντά και την ακούω με πάθος όποια στιγμή θέλω. Χαίρομαι για το πιανάκι μου, το γλυκό μου μαύρο πιανάκι, που βγάζει ακριβώς τους ήχους που του υπαγορεύω και όταν θέλω γίνεται αργεντινέζικη κιθάρα σάμπα, και μετά πιάνο ουράς σε πιάνο μπαρ, και μετα χαλασμένο πιανάκι σε σαλούν, και μετά ορχήστρα σάουντρακ, και μετά γίνεται στάλες Ντεμπισί, και μετά τσέμπαλο, και μετά γίνεται σιωπή.

Επίσης χαίρομαι το βρωμερό μου δωμάτιο γεμάτο με υπολείμματα της ρουτίνας μου όπως η προαναφερθείσα λεμονάδα, το καθαριστικό του πληκτρολογίου, κάτι πεντάγραμμα με ασκήσεις αρμονίας πριν 2 χρόνια, ένα θερμός, τα κυάλια με τα οποία πήγα στο Ηρώδειο να δω τη Λένα Πλάτωνος, ένα χαρτί κουζίνας, ένας φακός ποδηλάτου, σλήπινγκ μπαγκ και υπόστρωμα, σελοτέηπ, αφίσες ξεκολλημένες, αφίσες κολλημένες, και βαλίτσες. Και ψαλιδάκια νυχιών. Πάντοτε τα αντιπαθούσα. Υπολειτουργούν όταν βρίσκονται αντιμέτωπα με το δεξί χέρι.

Αυτή τη στιγμή ακούω λοιπόν Φαμπρίτσιο ντε Αντρέ. Είναι πασίγνωστος στην Ιταλία, αλλά στην Ελλάδα τον ξέρουν μόνο από διασκευές του Μαχαιρίτσα. Ωραίος ο Φαμπρίτσιο. Και η Λένα Πλάτωνος. Και η Μίνα Ματσίνι. Και η Ρίτα Παβόνε. Και το άδειο σπίτι. Και η Βαρκελώνη ωραία είναι, αλλά δεν έχω πάει ακόμα. Και η Σαμοθράκη. Εκεί πήγα.

Επίσης χαίρομαι το γεγονός ότι ο χρόνος περνάει, γιατί αλλιώς θα βαριόμουν. Άμα δεν περνούσε ο χρόνος δε θα είχα τώρα διακοπές, και αν είχα θα τις είχα για πάντα, και θα ήταν πολύ βαρετές.

Αυτά τα ολίγα,

Μοσχολάμπης Τρυποκαρυδόπουλος.

την πούλησε αλλά οι γαύροι δεν μπορούσαν να την σπρώξουν οπότε τους την έστρωσε.
έστησε κώλο και μια και δυό και τρείς.
τους τρούπηξε το βραδύγλωσσο το Μίτρο...

Α!! ο καλός τερματοφύλακας του Ηρακλέους; γιατί δεν παίζει;
επειδή γράφτηκε ότι τον γουστάρει ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΘΡΥΛΟΣ;
ο μικρός παπαδόπουλος - σαν άλλος γκαλίτσιος;
ο Πουρσανίδης δεν τους αποχαιρέτησε την περασμένη Κυριακή;
Γιατί τον έβαλαν να παίξει; Για να είναι σίγουροι ότι δεν θα το χτυοήσουν το ματσάκι;

Ζωγράφισε ο Ζωγράφος και οι βοηθοί του. Την έσπρωξαν την ΑΕΛ
τα γαμησιάτικα του Θρύλου πληρώνει και ο Εργοτέλης!

Την  πήδηξε ο σταυρίδης για λογαριασμό του Θρύλου πριν μια βδομάδα και στη Λάρισα ο Ζωγράφος πλέρωσε τα σπασμένα.

• Ο Γκαλίτσιος ήτο καλά χτες;
• O Νταμπίζας του χρόνου θα αναπληρώνει τα ρεπό του Μίχου στα κανάλια;

οι αγνοί φίλοι της μπαλας την "κάνουν" από το γήπεδο.
Στα τέσσερα και η Ξάνθη
έτσι γαμάει ο Πειραιάς.
Ήτο στο γήπεδο και ο Πέτρος κόκαλης και ο Ίβιτς..
είχαν αγωνία;

έπιασε 3 μπέναλτι φέτος με τελευταίο αυτό του πορτογάλου χτες στην Τούμπα.
μετά είπε κάτι στον Κονσεισάο, του τά'ψαλε για λίγο - οι υπόλοιποι τον απομάκρυναν
- ο Πορτογάλος δεν είπε κουβέντα - άχνα δεν έβγαλε
και μετά στη φυσούνα επλακώθησαν οι λεβέντες...

ο πορτογάλος δεν είναι και κάνα κορίτσι, έχει προϊστορία στα επεισόδια.
Αλλά αυτό δεν έχει καμια σημασία
Το ερώτημα:
Θα τιμωρηθούν τα παλουκάρια;
Θα τους βάλει κάποιος μυαλό έστω και στα 30φεύγα τους;

Με τιμωρία κινδυνεύουν Νικοπολίδης και Κονσεϊσάο βάσει του άρθρου 10,
παρ. 6 του Πειθαρχικού Κώδικα, μετά το επεισόδιο που υπήρξε μεταξύ τους
στη φυσούνα του γηπέδου της Τούμπας.

Βέβαια ούτε στο φύλλο αγώνα, αλλά ούτε στην έκθεση του
παρατηρητή υπάρχει αναφορά του συγκεκριμένου περιστατικού,
ενώ δεν υπέπεσε στην αντίληψη του διαιτητή Βασίλη Παμπορίδη.

Εάν κριθούν από την Πειθαρχική Επιτροπή ως υπεύθυνοι,
τότε κινδυνεύουν με ποινή τριών αγωνιστικών.

Ο Αντώνης Νικοπολίδης μίλησε πάντως για το συμβάν
σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «ΦΩΣ».

«Ό,τι έγινε, έγινε. Τελείωσε. Δεν ασχολούμαι. Από τη μεριά μου έκλεισε.
Και από την πλευρά του ΠΑΟΚ το ίδιο. Ήρθαν ο Ζαγοράκης με τον Κονσεϊσάο,
με βρήκαν και δώσαμε στο τέλος τα χέρια. Πάνω στα νεύρα είπαμε μια κουβέντα.
Αυτά συμβαίνουν. Ποδόσφαιρο είναι, λες και μια κουβέντα.

» Πάντως, να τον έβρισα μετά την απόκρουση του πέναλτι,
ούτε κατά διάνοια δεν έγινε κάτι τέτοιο.
Αν τον είχα βρίσει, δεν θα μου απαντούσε;».

ωραία τα λέει ο αντώνης:

Αν τον είχα βρίσει, δεν θα μου απαντούσε;

λες κι αν τον έβριζε στα αρτινά[ τα νεραντζόκωλα] θα τον καταλάβαινε ο πορτογάλος ...
ρε δεν αφήνει τα σάπια ο αντωνάκης..
ας έπαιζε σε καμιά Καλαμαριά και θα βλέπαμε αν τιμωρούνταν ...

ο φίλος της original παλαιόθεν.

Πικραμένος, απογοητευμένος αλλά και οργισμένος με τη διαιτησία εμφανίστηκε ο Ντέμης Νικολαΐδης, λίγα λεπτά μετά τη λήξη του αγώνα της ΑΕΚ κόντρα στον Πανιωνίου, που βρήκε τους "κυανέρυθρους" να πανηγυρίζουν μια μεγάλη νίκη μέσα στο ΟΑΚΑ.

Ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ, χαρακτήρισε "ψεύτικη" την βαθμολογία, ενώ θεωρεί όπως δήλωσε πως η ομάδα του θα έπρεπε να βρίσκεται 6 βαθμούς μπροστά στη βαθμολογία.

Βρε κακομοίρη Ντεμίνιο ...καλώς τα 3 αυγά τα μάτια σας έκανε ο Χούτος.
ποιός; Ο ΧΟΥΤΟΣ! ..που έχει να βάλει γκολ 10 τέρμινα..
Όταν βρε Ντεμίνιο μέσα στο γήπεδό σου τρως 3 πεντακάθαρα γκολ από μια ομάδα τί τα θες και τα ψάχνεις;
πέναλτυ - ανάποδα πλάγια - ο επόπτης που έβλεπε ή δεν έβλεπε - την ενδοσυνενόηση που λέει ο Λυμπερόπουλος και πέντε αυγά Σομαλίας

όταν σου βάζουν τρία βγάζεις το σκασμό και πας για τσίπουρα...

Συγκεκριμένα οι δηλώσεις του Ντέμη Νικολαΐδη:

"Σήμερα ήταν σκληρό το χτύπημα. Δεν ξέρω γιατί στενοχωριέμαι ενώ περιμένω να γίνει αυτό. Πάντα είχα λόγο αισιοδοξίας, έλεγα εντάξει θα παίξουμε καλύτερα, αλλά άλλοι λόγοι υπήρχαν και χάναμε. Σήμερα μετά από 3,5 χρόνια ήταν σκληρό το χτύπημα που θύμισε άλλες εποχές.

Δεν μπορώ να απευθυνθώ και κάπου. Που; Στην Πολιτεία; Ανύπαρκτη. Δεν είναι φαινόμενο μόνο του ποδοσφαίρου. Ο καθένας στον τομέα του το ίδιο μπάχαλο θα βλέπει παντού. Στην ΕΠΟ; Στην Σούπερ Λίγκα; Που ήμουν ένας από τους πρώτους που τη δημιουργήσαμε. Η ΑΕΚ δεν είναι μια προσωπική εταιρία. Αφορά πολύ κόσμο.

Στα 3,5 χρόνια δεν πρόλαβα να αγαπήσω το ποδόσφαιρο όπως θα ήθελα. Φέτος ρίξαμε βάρος στο μεταγραφικό κομμάτι, αφήνοντας λίγο πίσω τα οικονομικά προβλήματα. Ό,τι έκανα ως παίκτης κάνω και ως πρόεδρος. Νομίζω ότι θα έχουμε τύχη, θα νικάμε, και θα ξεπερνάμε και τις διαιτησίες και τη δικαιοσύνη.

Το σίγουρο είναι ότι η ΑΕΚ από εδώ και πέρα θα παλεύει κάθε ματς με αξιοπρέπεια και στο τέλος θα δούμε. Γίνονται και θαύματα. Κοιτάμε μια βαθμολογία, η οποία είναι "ψεύτικη". Με αυτό το ποδόσφαιρο που παίζει η ΑΕΚ θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον 7 πόντους μπροστά. Θα ξεχαστεί κι αυτή η διαιτησία και θα ασχολούμαστε γιατί δεν μπήκε πιο νωρίς ο Παππάς ή ο Καλόν. Γκρίνια, θα φταίει ο προπονητής και ο κόσμος θα φεύγει από το γήπεδο.

Θα πρέπει να παίζουμε καλά, να έχουμε πολύ κόσμο στο γήπεδο. Εμείς δεν θα πάρουμε ποτέ μέρος σε αυτό το σύστημα. Ημουν προβληματισμένος γιατί δεν είχαμε πολύ κόσμο στο γήπεδο. Μήπως δεν παίζαμε καλά; Εμένα μου φαίνονται λίγοι και οι 20 χιλιάδες που έρχονται φέτος. Βάζουμε λεφτά, κάνουμε μεταγραφές, θέλουμε το πρωτάθλημα αλλά άλλοι είναι πιο δυνατοί σε άλλο επίπεδο. Και πάντα θα είναι όσο είμαστε εμείς.

Εμείς είμαστε υπερήφανοι. Αισθάνομαι συνυπεύθυνος σε όλο αυτό και αισθάνομαι ότι κι εγώ κοροϊδεύω τον κόσμο. Είμαι στενοχωρημένος, αλλά όχι απαισιόδοξος. Ας τελειώσει η χρονιά και το πώς θα συνεχίσουμε θα το δούμε στο τέλος. Θα τα δώσουμε όλα να πάρουμε το πρωτάθλημα, όσο δύσκολο κι αν είναι".

Το ματσ δεν σηκώνει κριτική
είναι μεγάλο το καβλί...για τις πράσινες γαζέλες
Θά'χουμε να γελάμε με τις υστερίες τους τις επόμενες μέρες...
Πως να σηκωθούνε τώρα; πως να συνεχίσουν το πρωτάθλημα;πώς θα παίξουν στας ευρώπας;
θα πονάει ο κώλος τους - δεν θα μπορούν να προχωρήσουν...

Εμείς [οι παγουράδες του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ] πέρσι τον περάσαμε τον γαύρο..Του κάτσαμε 2 στα Ιωάννινα...
Θα πείτε άλλο το περσινό...Αλλά αυτές οι πράσινες γαζέλες να φάνε 4;
Πάνω που είχαν αναθαρρήσει την Κυριακή τον ήπιαν μέχρι τον πάτο σήμερα.
Στην αρχή της έκατσε ένα ο ΛούαΛούα κι αυτοί απλά αναστέναξαν

μετά τα εξαίρετα χορευτικά του Σαριέγκι άρπαξαν άλλα 2 σε 2 λεπτά..

για να έρθει ο ομορφάντρας Νιούνιεζ να βάλει το  γκολάκι του κι αυτός..

για τους κάτω από 18 που θα το δουν δε φέρουμε ευθύνη(ας παίζαν lineage), αλλά για να μην κατηγορηθούμε και για αυτοκτονίες το σπουδαίο blog μας σας παρέχει και ψυχολογικη υποστήριξη στο laikigwnia@hotmail.com(το δάκρυ σας δε θα πάει χαμένο..)

Ναι... τσιτσιδάδικο το λένε στο χωριό μου. Κει που οι ξετσίπωτες πάνε και χορεύουνε στο δρόμο (τάδε έφη ένας παππούς).

'Ολα τα μωρά στην πίστα που λέει και το άσμα να 'ουμ.

Βασικά... έκανα χάρη στο φιλαράκι.
- Σώσε με από τη ΓιουροΒύζιον, είπε... πάμε να κάνουμε γιούργια στα Βύζιον;

Πως να πει κανείς όχι σε τέτοια πρόταση; Απεγνωσμένη κραυγή βοήθειας από ένα συνάνθρωπο ήταν. 'Έπρεπε να σωθεί η αθώα αυτή ψυχή από το μαρτύριο του διαγωνισμού που αδημονούσε όλη η Ευρώπη να δει...

Χαλαρά βέβαια... με τις ευλογίες της συμβίας του και χωρίς τις ευλογίες της δικής μου που έλλειπε εκείνη την εποχή σε ταξίδι για δουλειές (αλήθεια λέω... σε ταξίδι ήταν) κατά τις 12 και κάτι περνάμε την πόρτα του καταστήματος.

Ως 35άρης... ο φωτισμός του χώρου μου θύμισε ντίσκο του '80, τότε μωρέ που φοράγαμε άσπρη κάλτσα, μαύρο παντελόνι και άσπρο πουκάμισο και ήμασταν σαν τον Κάσπερ το φαντασματάκι διασχίζοντας τη Λεωφόρο Γράμμου στις 3 το πρωί.

Αράξαμε τις κορμάρες μας (γκούχου-γκούχου) στην άκρη της πίστας.
Ουσιαστικά... καθίσαμε κάτω από τη μπάρα (μια από τις πολλές της πίστας).
...για να έχουμε θέα...

Και γω ο βλάξ, κάθισα στην έξω πλευρά.
Ανήξερος.
Αδαής.
Επαρχιώτης στη μεγάλη Σαλονίκη.
'Έχοντας άγνοια κινδύνου... και του τι επρόκειτο να ακολουθήσει.

Αρχικά... νορμάλ καταστάσεις έβλεπα.
Σερβιτόρους να περιφέρονται με το μόρτικο παπιγιόν τους και να εξυπηρετούν πελάτες.
Μπόμπες, μπυρίτσες, σαμπάνιες... τα κλασσικά.
Μαύρες, Βουλγάρες, Ρωσσίδες, Ουκρανές, ψηλές, κοντούλες, ότι τραβάει η ψυχή σου, να περιφέρονται από τραπέζι σε τραπέζι.

Κονσομασιόν δεν το λένε;
Από το cosnume (=Ελληνιστί καταναλώνω).
Χούφτωμα στην κυρία και σαμπάνια κέρασμα.
Και κει ήρθε η πρώτη... και έκατσε στα πόδια μου.

• Γκλυκό αγκόρι, τα με κεράσει ένα ποτό; Τα κάνω όλα. Και παρτούζα με το φίλο σου κάνω αν τες αγκόρι μου. 'Ολα τα κάνω.

Και τον κοιτά και τον Ντάφυ όλο νόημα (Ο Ντάφυ είναι ο κολλητός. Κωδική ονομασία για τον έτερο ένοχο).
Κόκκαλο εγώ (γκούχου-γκούχου... τι κοιτάτε ρε... αφού με χούφτωσε κανονικά η κυρία!!!), χαμογελαστός ο άλλος δίπλα μου... της λέει :

• 'Ενα ποτάκι ήρθαμε να πιούμε, άμα θελήσουμε, θα είσαι εδώ τριγύρω;

• 'Οτι θες γκλυκό μου αγκόρι, του είπε και αφού μας κοίταξε όλο νόημα με τα γαλανά της μάτια, με ξεχούφτωσε αργά-αργά και έφυγε προς... άγραν πελατών.

Εκεί, ζήλεψα...

Δε λέω... δεν είναι και ο Μπραντ Πητ ο Ντάφυ, αλλά (μεταξύ μας τώρα...) ΕΓΩ είμαι ο γλυκόφατσος, αυτός που μικροφέρνει και μας βάζει και τους δυό στο ίδιο λούκι η Ρουμανοβουλγαροτέτοια;

“Γκλυκό αγκόρι!!!”

Αλλάξαμε θέσεις και γω έκατσα στην απο μέσα θέση. Δεν είχα και εμπειρία στο πως να αποκρούω τέτοιες επιθέσεις άλλωστε (παιδί της Εκκλησίας είμαι... ήμουν... κάτι τέτοιο).

'Αρχισα να ρουφάω τη μπόμπα βότκα. Θυμήθηκα τότε το καθαρό οινόπνευμα που μου έβαζε η μητέρα μου στις πληγές όταν έπεφτα από το ποδήλατο.
Πρέπει να μου έκαψε ίσαμε 3 τετραγωνικά εκατοστά ιστού στον οισοφάγο.
'Αναψα ένα τσιγάρο και άρχισα να απολαμβάνω το θέαμα.
Απ όλα είχε το μαγαζί.
Και όταν λέμε από όλα... λέμε... από όλα!

Με 100 Ευρώ, διάλεγες μια κυρία και αντί για το W.C, σε πήγαινε η κυρία στο .... Wait for Cock δωμάτιο... (με λαμβάνετε να 'ουμ ή να το πω στα Ελληνικά;).
Και κει που χόρευε στη μπάρα μια μαύρη (με όντος πολύ γυμνασμένο σώμα) έρχεται πάλι η πρώτη...

• Τα κάνουμε κατάσταση;

• 'Ενα ποτό ήρθαμε να πιούμε... ίσως.... μετά, είπε ο Μπραντ Πητ... (σόρρυ... ο Ντάφυ).

• Μα...πρέπει να δουλέψουμε και μεις τα κορίτσια... ξαναείπε η Σβελτάνα (δεν ξέρω πως τη λένε... αλλά για Σβετλάνα την έκοψα).

Και τότε με χτύπησε κατακούτελα.
Πέρασα σε φάση παρατήρησης του χώρου.
Αναλογίστηκα, ποια μοίρα έφερε όλες αυτές τις κοπέλες σε μια άλλη χώρα. να δίνονται έναντι αμοιβής στον κάθε τυχαίο.
Και καλά εμείς οι δυο, πήγαμε για καλό σκοπό... (να σώσω τον Ντάφυ από τη Γιουροβύζιον) αλλά άλλοι;

Παρατήρησα κάτι άντρες.... που σε καθημερινές συνθήκες δεν θα τους πλησίαζε καμία μα καμία γυναίκα.
Δεν έχουν ορμές αυτοί;
'Έχουν και παραέχουν... κάπως πρέπει να ικανοποιηθούν.
Ηρωίδες οι κοπέλες αυτές.
Να παίρνουν τον κάθε ένα, τυχαίο, άγνωστο, πιτσιρικά που πάει για την εμπειρία, ανέραστο για τους δικούς του λόγους, ντροπαλό, ελεύθερο, δεσμευμένο... για λίγα Ευρώ.
Πουλάνε τη νεότητά τους για ένα κομμάτι ψωμί (ή και παντεσπάνι οι πιο...γκλαμουράτες).

Στον κάθε τυχαίο.

Κοινωνικό έργο επιτελούν.
Πάει ο παντρεμένος που θέλει να ξενοπηδήσει εκ του ασφαλούς.
Πάει ο γέρος που δεν έχει άλλο τρόπο να κάνει σεξ με γυναίκα.
Πάει ο παμφάγος που δεν τον έχει δει ούτε με καθρέφτη εδώ και 15 χρόνια.
Πάει ο νέος για να μάθει.
Πάει ο οποιοσδήποτε για να αποκτήσει για 10 λεπτά μια γυναίκα που ούτε στα όνειρά του δεν θα μπορούσε.
Πάει ο καθείς για τους λόγους του.

Αλλά αυτό δεν αλλάζει πως οι κοπελιές αυτές είναι ηρωίδες.
Σε αναζήτηση καλύτερης ζωής... φεύγοντας από την ανέχεια της Βουλγαρίας (πχ), σε ένα βράδυ στην Ελλάδα βγάζουν περισσότερα από όσα ο μέσος εργαζόμενος εκεί σε ένα χρόνο.

Ηρωίδες..

Τιμήστε τις... και προσοχή στις μπόμπες και στο αντρικό στριπτήζ που ξεκινά στις 4 το πρωί!

είναι δυνατόν;
να ταλαιοωρούνται οι ήρωες της Βρέμης από τους Πόντιους;
ακούω το Μιχο να λέει ότι η Καλαμαριά στήθηκε καλά; Μπούρδες!
καλό θα ήταν ένα στήσιμο στα 4 να περάσει να ξεχαρμανιάσει ο θρύλος του ποδοσφαίρου μας.
Ο λεμονής φωνάζει ζητώντας κίτρινη κάρτα για τους Πόντιους.
Κοντράρουν τους απαράμιλους ποδοσφαιριστάς του Θρύλου;
Κάρτα αμέσως!!!

έβαλε γκολ ο εκλεκτός του Ιβιτς...

ατυχία

εικόνα από MsLucifer

Ξύπνησα στο κρεβάτι δίπλα της, απ' το πόδι της που μου πασπάτευε τον πούτσο. Φόραγε μαύρα και διχτυωτό καλσόν με ζαρτιέρες. Ήταν πολύ καυλωμένη, όλο της το κορμί είχε σπασμούς, τόσο που 'χα σοκαριστεί. Και τα 'χε προετοιμάσει όλα σαν πορνό ταινία.
Έσκυψε από πάνω μου όταν είδε ότι άνοιξα τα μάτια μου και έμοιαζε με άγριο αιλουροειδές, τα βυζιά της κουνιούνταν βαριά, ξεχειλωμένα, είχε τεράστιες ρώγες.

εκιόνα από sacred artist

"Ξύπνησε ο εραστής μας;"
Ανέβηκε πιο πάνω και καβάλησε το κεφάλι μου. Οι βολβοί των ματιών της γύριζαν προς τα πάνω καθώς μου έσπρωχνε απ' το κεφάλι το πρόσωπό μου πιο μέσα στα μουνόχειλά της.
Με τα τακούνια της μου 'γδερνε τα αρχίδια. Το κόκκινο κραγιόν είχε φύγει απ' το περίγραμμα των χειλιών της, που τα 'γλειφε μετην άκρη της γλώσσας της και σχημάτιζαν προτεταμένα απ' την καύλα ένα "ο".
Η μυρωδιά αυτού του κραγιόν ακόμα μου 'ρχεται στα ρουθούνια.
Νευρικά γλιστρούσαν τα δάχτυλά της και άφηναν σημάδια στα μάγουλά μου για να βρει ακριβώς το στόμα μου την κλειτορίδα της.
Το δέρμα μου ήταν ερεθισμένο απο αυτή την μάχη. Τόσο καλοστημένο το πορνό της σενάριο κι η ηδονή της copy paste από dvd, αλλά το 'φχαριστιόταν να με 'χει έτσι.
"Γλείψε ρε! πιό πολύ! τόσο μόνο μπορείς, μαλακισμένο;"
Απάντηση δεν περίμενε, έφτυνα στο μουνί της και τα σάλια μου έμεναν με τα υγρά της στη μούρη μου.

εικόνα από Dannagrrl

Δεν μπορούσα να αντιδράσω αλλιώς. Το σώμα μου ήταν κουρασμένο, δεμένα τα χέρια πίσω στην πλάτη. Και τα πόδια μου δεμένα.
Ήθελα να μπω στο μυαλό της να δω τί την φτιάχνει τόσο πολύ. Δε με κοίταζε στα μάτια, φανταζόμουν να μπαίνω στην υπόφυσή της - μαλακίες, δεν μπορώ να γλιτώσω έτσι.
Οι ανάσες της ηδονής της έμοιαζαν με λυγμούς.
Κατάλαβε πως πρόσεξα το ανεπαίσθητο κράτημα της εκπνοής της και μου κλώτσησε το κεφάλι. Δεν είχα δύναμη ούτε να φωνάξω, μιάμιση μέρα κατάκοιτος και δεμένος.
Έπρεπε να το περιμένω.
Ο άντρας της είχε φύγει εδώ και δυο μέρες για δουλειές στο εξωτερικό.
Περίμενα να τελειώσει όλο αυτό.
Χαστούκια, μαστίγιο στο κορμί μου, το μουνί στη μούρη μου, ερεθισμένη, υγρά και αίμα απ' τη μύτη μου
"Σιχαμένο, θα με κολλήσεις και τίποτα! μαλακιστήρι, δεν καυλώνεις ε;"
Μου σκάει με το μαστίγιο μια στ' αρχίδια, κραυγάζω και χώνει τη μπουνιά της στο στόμα μου.
Παρατηρούσα τον τρόπο που έσπρωχνε τη λεκάνη της για να μου τριφτεί, ήταν πολύ αντρικός, έμοιαζε με του άντρα της όταν του έπαιρνα πίπα. Είχε πάρει ακριβώς την ίδια στάση με εκείνον, άρα είχε έρθει κι εκείνη στη θέση μου κι εγώ πήρα δυο φορές την ίδια θέση. Δεν είχαν λογική οι σκέψεις μου, αλλά έτσι προσπαθούσα να αποτραβηχτώ απ' αυτό που γινόταν.
Του 'χε πει πως θα πήγαινε να δει τους γονείς της στο χωριό για τρεις μέρες.
Στουπί στο στόμα μου, δονητής στον κώλο μου να τον σπρώχνει μανιασμένη, μανιασμένη να τρίβει και το μουνί της.
Δεν είχε φύγει τελικά...
"-Πονάω
-Σκάσε!" (το κι εγώ "σκασε")
Επιτέλους έτοιμη να χύσει, το καταλάβαινα απ' την αλλαγή στο ρυθμό των αναπνοών της.
"Έτσι σε πήδαγε πουστράκι; Ε; Κι έλεγα γιατί δεν έχει καύλες πια! Γουστάρεις γαμιόλη;
Κι εμένα έτσι με πήδαγε, μαλακισμένο!

Έτσι με πήδαγε μουνόπανο, εσύ του 'κοβες την όρεξη κι όλο έφευγε ταξίδια ε;

Έτσι μωρή αδερφή! Τον είχες πηδήξει κι εσύ;"
Τα δάχτυλά της κινούνταν πιο γρήγορα στο μουνί της, βαθιά εισπνοή, πνιγμένη με μια ψιλή συρριστική νότα, κοφτές εκπνοές και συσπάσεις, κοφτές εκπνοές μετά με φωνή, οι αδένες της άνοιξαν, ιδρωμένη, έχυσε κι έβαλε τα κλάματα.

εικόνα από KatiBear

"Τί έφταιγα εγώ ρε; τί έφταιγα εγώ;" κι η φράση πνιγόταν στο κλάμα και ξεθώριαζε.
Λύγισε δίπλα μου. Ήθελα να της πω το ίδιο. Δεν είχα κουράγιο.
Τη λυπήθηκα, εγώ έφταιγα, έπρεπε να το περιμένω. "Λογικές αυτές οι αντιδράσεις" μου 'πε μετά ο ψυχίατρος, το ίδιο έλεγε στα παράθυρα για το σεξουαλικό έγκλημα κάνοντας νύξη για τρία θύματα.