Η ΕΠΥΑ ανακοινώνει ότι σε υλοποίηση προηγούμενης απόφασής της, χθες 26/7/08 η Ολυμπιονίκης Φανή Χαλκιά, υποβλήθηκε σε test, παρουσία εξουσιοδοτημένων τεχνικών της ΕΠΥΑ. Η χρονομέτρηση έδειξε ότι βρίσκεται σε πολύ καλή φυσική και τεχνική κατάσταση. Μετά από αυτό η ΕΠΥΑ οριστικοποιεί την συμμετοχή της αθλήτριας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.

απο τα χθεσινά Νέα

Αν ομως ερθει για συναυλια στην Αθήνα εννοείται πως θα παω!

Αιμα πολύ αίμα ρε πουστη μου...καθε τριτη σκηνή  τα μυαλα ενός ατυχου ηθοποιού στόλιζαν τα δωματια των επαρχιακών μοτέλ...η ιστορια μου φανηκε λίγο για τον πούτσο...απο αυτές που λες ότι ουτε στον κινηματογραφο δεν γίνονται ...

Μια τσαντα με 2 εκατομμυρια βρισκεται κατω απο ενα δεντρο απο εναν βλαχο βετερανο του Βιετναμ και μετα γινεται της πουτανας..μεγάλο μπέρδεμα..

Η απόδοση του τιτλου στα ελληνικά τουλάχιστον ατυχής...στο κατω κατω ολοι μελλοθάνατοι ειμαστε.

Ηθοποιοί : Υπόσχομαι να μην ξαναδώ ταινία στην οποία ο Τομι Λι Τζόουνς θα παίζει τον επαρχιώτη αμερικάνο σερίφη...θα τιναξω τα μυαλά μου στον αερα...Αυτός ο Μπαρδεμ καλά δεν ηταν στην πατριδα του με την θάλασσα μεσα του?...ο τυπος που βρισκει τα λεφτα δεν καταλαβα τι ηθελε να κανει με αυτα..

Βεβαια μπορεί η ταινια να ειναι κανα αριστούργημα και μην το πηρα πρεφα , γιατι την ειδα στις δυο το πρωι...δεν ειμαι και ο Τιμογιαννάκης διαολε..

Πεθανε και αυτός ο Τσαρλς Ηστον και δεν προλαβα να ρωτήσω την δική του γνώμη.

δεν ξέρω πως μου κόλλησε , αλλά στην ευρώπη είμαι με την Τότεναμ..

..ισως να εφταιγε ο λίνεκερ..ή ο αρντίλες...δεν θυμάμαι..

πεντε τεμάχια εριξε χτες στην αρσεναλ και περασε στον τελικο του Carling cup..

μου χαλασε βεβαια ενα ωραίο δελτίο με κατι χηνάρια , αλλά δεν γαμιέται..

Προέκταση του πέους τους μια κρυφή κάμερα, υπερβατικό σύμβολο όχι μόνο «δημοσιογραφίας» αλλά και ανδρισμού, για να εντυπωσιάζουν τους ομοίους τους. Πάντα με μιαν τρομαχτική μάνα ή σύζυγο δίπλα τους για να τους παραστέκει. Την οποία, βεβαίως, «λατρεύουν». (Ισως, ως αξιοθρήνητη αρσενικιά περσόνα). Το ότι τεκνοποιούν ενίοτε παρά τον αμείλικτο ευνουχισμό τους, μικρή σημασία έχει.

Αντρες του 2008: Διασταύρωση του ανδρογύναιου που προπαγανδίζουν τα πρωινάδικα -με τόση, φευ, πέραση στους ανυπεράσπιστους εφήβους- και στους ερωτύλους των ροζ σκανδάλων, που πάντως είναι κατάμαυρα.
.....

του Μανου Στεφανίδη απο την σημερινή Ε

(posted by cobalus)

*ταυτόχρονα με την αξία, την σημασία ή το νόημα, η απώλεια, η πιο οδυνηρή απώλεια (αν ήταν ποτέ κτήμα ή στην κατοχή μας) είναι ο νόμος - τουλάχιστον εδω σε αυτήν τη μικρή χώρα... ο νόμος σημαίνει τη δυνατότητα που θεμελιώνει τον δημόσιο χώρο (θεμελιώνει την πόλη)... νόμος δεν σημαίνει εσωτερικός ή εξωτερικός καταναγκασμός (λ.χ. ο νόμος δεν είναι το υπερεγώ του πατέρα της ψυχανάλυσης, ή η φωνή του πατρός του Λακάν - νόμος εξίσου δεν είναι η αστυνομία ή το δικαστήριο, ο φυσικός μας πατέρας ή ο καθηγητής, ο δημόσιος υπάλληλος ή η γραφειοκρατία: όσοι συλλαμβάνουν το νόμο ως τέτοιο ως καταναγκασμό δηλαδή πολύ φοβάμαι ότι εκπληρώνουν την προφητεία που οι ίδιοι πρώτοι εκφέρουν: είναι η προφητεία ή είναι οι ίδιοι καταναγκασμός)... εύλογα η εποχή εξοστρακίζει το νόμο ως δημόσιο χώρο κι αυτό διότι πρωταρχική είναι πια η έννοια του ιδιωτεύω (γίνομαι ηλίθιος): ο ιδιώτης είναι μία αλλόκοτη έννοια περί ανθρώπου διότι αποκόβει τον άνθρωπο από την πράξη... πώς; εξοστρακίζοντας ή αναιρώντας κάθε έννοια δημόσιου χώρου... δημόσιος χώρος δεν σημαίνει διακίνηση ιδεών, προϊόντων ή αγαθών, ανθρώπων... ο χώρος ήδη εμπερικλείει και συνοψίζει όλη την σημασία της λέξης 'δημόσιος': άνοιγμα είναι (ευθύνη): τριβή σημαίνει, σύγκρουση: προσδιορισμό... δυστυχώς τα πρακτικά (!) προβλήματα που ταλανίζουν την ευτυχισμένη ενεργή κοινότητα (νεοσυγκροτηθείσα κοινότητα) των ευβλόγων δεν επιλύονται ή δεν θα επιλυθούν ποτέ διότι δεν τίθενται προς επίλυση: μόνον διαμαρτυρία... έχω μία ακουστικη κιθάρα στο σπίτι: κάποτε θεωρούσα ότι αρκεί προκειμένου να συμμετέχω ενεργά - δεν αρκεί, τώρα το ξέρω... κάθε πρακτικό (!) πρόβλημα προϋποθέτει μία θεωρία ή μία προοπτική που φωτοσκιάζει το πρόβλημα (παραμορφώνει το 'δεδομένο')... κι αυτή η θεωρία ειναι μία επώδυνη μαθητεία: μαθητεία είναι... αλλά αυτή η λέξη σε αυτήν τη μικρή χώρα παραμένει αλλόκοτη... μαθητεία... κι η μαθητεία συμβαίνει μόνον όταν εκτίθεσαι πολλαχώς... ο νόμος, ο χώρος είναι ο τόπος της μαθητείας... δυστυχώς: μαζικές διαδηλώσεις, ανώνυμες διαμαρτυρίες, εύλογες ενστάσεις, αρθρογραφίες, απόψεις, γνώμες κτλ. δεν είναι παρά νουθεσίες... κι εγώ νουθετώ - κάπως - τώρα... όλες οι σκιές όμως και τα περιγράμματα περιστρέφονται γύρω από την έννοια του ιδιώτη κι ο ιδιώτης είναι συνυφασμένος με έναν αρχέγονο φόβο και μία αρχέγονη ελευθερία (την μαζικότητα ή ανωνυμία του και την ασυδωσία)...  ο ιδιώτης όμως είναι εξίσου αρχαίος: είναι η λαμπρή στιγμή της απαρχής της μεγάλης μονοθεϊστικής θρησκείας στα χρόνια της αυτορκατορίας - δεν είναι κάτι νέο... απομένει να δούμε το σχήμα της νέας θρησκείας ή μήπως το έχουμε ήδη κατακτήσει και μας έχει υποτάξει(φετίχ/ οικονομία / διασκέδαση);

αυτο-κριτικό είναι το κείμενο (σε λαθος τόπο και λάθος ώρα ίσως αλλά ο αναπάντεχος θάνατος του ανελικτή μας κατέλαβε εξαπίνης)...

Ο κινηματογράφος πολλές φορές έχει δανειστεί χαρακτήρες, καταστάσεις ή πρωταγωνιστές απο τον αθλητισμό. Μεταξύ τόσων άλλων, στην  απόδραση των έντεκα πρωταγωνιστούσε ο Πελέ, ο Beckham δάνεισε το όνομα του σε υπερπαραγωγή τύπου μπόλιγουντ και ο Τζόρνταν υποδύθηκε ένα μπασκετμπολίστα σε ταινία με καρτούνς.

13 χρόνια μετά την επιτυχία της ταινίας Junior ο σκηνοθέτης Ivan Reitman ανέλαβε να γυρίσει τη συνέχεια της ταινίας και στο ρόλο του Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ αναλαμβάνει ένας άλλος σκληρός απο το χώρο του αθλητισμού, ο Μάρκο Ματεράτσι.

Συνοπτικά η υπόθεση έχει ως εξής. Ο Ματεράτσι μένει έγγυος απο το Ζιντάν με ένα χτύπημα στην κοιλιά και μήνες αργότερα γεννάει ευτυχισμένος το παιδί τους. Αυτό όμως είναι μόνο η αρχή καθώς το παιδί έχει αλγερινές ρίζες, καταγωγή ενός τρομοκράτη. Ο σκληρός Ματεράτσι αμφιταλαντεύετι ανάμεσα σε ιδεολογία και μητρότητα και τελικά μαλακώνει καθώς βλέπει το βρέφος να μεγαλώνει και στο τέλος όλοι είναι αγαπημένοι.

(η στιγμή της σύλληψης)

Το εντυπωσιακό είναι πως ο Ματεράτσι έχει συμφωνήσει για το ρόλο απο τα τέλη του 2005 και αυτό το διαπιστώνουμε απο τις κατα καιρούς δηλώσεις του.

" Σίγουρα δεν έβρισα ούτε τη μητέρα του Ζιντάν. Για μένα η μητέρα είναι ιερό πρόσωπο", δήλωνε πονηρά μετά το μουντιάλ του 2006 σχετικά με το ρόλο που θα υποδυόταν ενώ πρόσφατα δήλωσε σχετικά με τους πόνους στο πόδι του :  «Για να είμαι ειλικρινής, ανυπομονούσα να μπω στο χειρουργείο για να με ναρκώσουν. Πίστευα, ότι ο χειρότερος πόνος είναι η γέννηση ενός παιδιού. Πιστεύω ότι έμοιαζε, ήταν σαν να γεννούσα…»

Περισσότερες λεπτομέρειες δε γίνανε γνωστές απο την εταιρεία παραγωγής. Η ταινία θα βγει στη μεγάλη οθόνη αρχές του 2008 και εκτός απο τους Ματεράτσι, Ζιντάν στους ρόλους των γονέων, το ρόλο του Ντάνι ντε Βίτο θα πάρει ο δικός μας Σταύρος Ελληνιάδης, ενώ κανονικά θα συμμετέχει μετά απο απαίτηση των φαν της αυθεντικής ταινίας του 1994 ο James Eckhouse, διάσημος στο ευρύ κοινό ως πατέρας των Μπράντον και Μπρέντα Γουόλς στο Μπέβερλι Χίλλς.

..εκπλήσει και τον εαυτό του απο το πόσο σινεφίλ είναι ο προπονητής της εξέδρας

πλακα πλακα μονο ενας Λαζοπουλος εμεινε σε αυτο το μπουρδελο που λεγεται ελληνικη τι βι.
στα συν της σημερινης εκπομπης η παρουσια του Αντωνη Νικοπολιδη (αυτο μου ειπε η γκερλ να το γραψω)

1 ) Amelie
2) Big fish
3) Αγαπα με αν τολμας
4 )Πρασινο μιλι
5) Trainspoting
6)Περηφανεια και Προκαταληψη
7) Ολα για την μητερα μου

1.trainspotting(παλι και παλι..)
2.meaninig of life
3.κουρδιστο πορτοκαλι(κερδιζει στα σημεια το dr strangelove)
4.old boy (το καλυτερο της τριλογιας)
5.οικογενειακη γιορτη
6.τραγουδια απο τον δευτερο οροφο
7.big fish (και ομως δακρυσα στο τελος..)

και για να συνεχιστει το πραγμα καλω ολα τα μελη το ευλογημενου αυτου βλογ να γραψουν τις δικες τους επτα.