νέοι-εφηβεία &laquo; WordPress.com Tag Feed http://wordpress.com/tag/νέοι-εφηβεία/ Feed of posts on WordPress.com tagged "νέοι-εφηβεία" Mon, 13 Oct 2008 12:23:12 +0000 http://wordpress.com/tags/ en <![CDATA[Ανορεκτικοί και Βουλιμικοί Έφηβοι]]> http://psychognosia.wordpress.com/?p=111 Wed, 11 Jun 2008 06:39:17 +0000 Βεατρίκη http://psychognosia.el.wordpress.com/2008/06/11/%ce%b1%ce%bd%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%ba%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%af-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%bc%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%af-%ce%ad%cf%86%ce%b7%ce%b2%ce%bf%ce%b9/ Νέα παιδιά με γερασμένες συνήθειες

 

Σοβαρές διατροφικές διαταραχές που σχετίζονται άμεσα με σειρά ψυχολογικών προβλημάτων, αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότερο οι έφηβοι στη χώρα μας. 

Τρία στα δέκα παιδιά θεωρούνται υπέρβαρα ή παχύσαρκα, ενώ μόνο σε μία μονάδα εφήβων τον τελευταίο ενάμιση χρόνο κατέφυγαν με συμπτώματα νευρικής ανορεξίας και βουλιμίας 36 έφηβοι και έφηβες. 

Η σοβαρότητα της κατάστασης έχει κινητοποιήσει τους ειδικούς, τόσο σε διεθνές όσο και σε ελληνικό επίπεδο. Αποτελεί μάλιστα κύριο θέμα συζήτησης στο 46ο Πανελλήνιο Συνέδριο που διοργανώνει η Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία από τις 13 έως τις 15 Ιουνίου στην Κέρκυρα.

Αγχώδεις διαταραχές

Επικαλούμενοι σειρά μελετών, οι παιδίατροι τόνισαν ότι τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι έφηβοι παρουσιάζουν διατροφικές διαταραχές. Μέσα σε διάστημα 17 μηνών προσήλθαν 70 έφηβοι, με διατροφικά προβλήματα, στη μονάδα εφηβικής υγείας της Β' Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής κλινικής στο νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού».

Από αυτούς, οι δύο στους πέντε έπασχαν από νευρογενή ανορεξία, 12% είχαν νευρογενή βουλιμία και 48% από άτυπες διατροφικές διαταραχές. 

Πολλά από τα παιδιά αυτά, εμφάνιζαν και μία σειρά ψυχολογικών προβλημάτων, όπως αγχώδη διαταραχή (42%) και καταθλιπτικό συναίσθημα (20%).

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι διαταραχές διατροφής συνδέονται στενά με ψυχολογικά προβλήματα. Στους παχύσαρκους έφηβους παρατηρείται άγχος και κατάθλιψη σε ποσοστό 12% και επιθετική συμπεριφορά σε ποσοστό 10%.

Συνήθειες... ενηλίκων

Από τις μελέτες που θα παρουσιαστούν στο συνέδριο προκύπτει ότι:
# 3 στους 10 εφήβους είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι
αιτίες: όχι πρωινό στο σπίτι, έλλειψη άσκησης, ελάχιστη έως καθόλου ενασχόληση με αθλητισμό
# δημοφιλέστερη συνήθεια των μαθητών των λυκείων η τηλεόραση
3 στους 10 βλέπουν τηλεόραση ακόμη και επί 4 ώρες 
1 στους 20 γυμνάζεται.

Επίσης:

3 στους 10 καπνίζουν 20 και πλέον τσιγάρα σε καθημερινή βάση οι τρεις στους δέκα μαθητές του γυμνασίου και του λυκείου που ζουν στην περιφέρεια. 

7 στους 10 πίνουν περισσότερους από δύο καφέδες την ημέρα και 
31% των μαθητών καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ.

τα στοιχεία βασίζονται στο ρεπορτάζ του Δ. Καραγιώργου από την εφημερίδα «Έθνος»
]]> <![CDATA[Έφηβοι και ίντερνετ]]> http://psychognosia.wordpress.com/2008/05/06/%ce%88%cf%86%ce%b7%ce%b2%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bd%ce%b5%cf%84-2/ Tue, 06 May 2008 19:22:00 +0000 Βεατρίκη http://psychognosia.el.wordpress.com/2008/05/06/%ce%88%cf%86%ce%b7%ce%b2%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bd%ce%b5%cf%84-2/ Μύθοι και αλήθειες (μέρος Β')

Γράφαμε στο πρώτο μέρος του θέματος «Έφηβοι και ίντερνετ», την σχεδόν ανεξέλεγκτα τεχνοφοβική άποψη που διατυπώνεται δημοσίως από ταγούς της πολιτικής μας, κυρίως, ζωής. 

Μέσα στην εβδομάδα που διανύσαμε, από την ανάρτηση του πρώτου μέρους αυτού του ποστ, διαβάσαμε επιπροσθέτως πολλές απόψεις για το ζήτημα. Βεβαίως μέσα στην μπλογκόσφαιρα τα απανωτά δημοσιεύματα επέκριναν τους επικριτές του διαδικτύου με σφοδρότητα.

Όπως γίνεται συνήθως σε παρόμοιες περιπτώσεις η πραγματικότητα βρίσκεται κάπου στη μέση. Διευκρινίσαμε πως οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει εμμονή, ψυχαναγκασμό ή προσκόλληση σε σημείο το άτομο να παραμελεί άλλες βασικές ατομικές ή κοινωνικές του υποχρεώσεις, οδηγεί σε διάγνωση εξάρτησης. Προφανώς η γενίκευση ή οι αοριστίες δεν είναι επιστημονικά παραδεκτές μέθοδοι. Οι έρευνες όμως είναι.
Συνεχίζοντας τη δημοσίευση στοιχείων της έρευνας της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Β' Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων «Π. & Α. Κυριακού», βλέπουμε ότι το φαινόμενο της εξάρτησης από το διαδίκτυο είναι συχνότερο: 
  • στα αγόρια, 
  • σε μονογονεϊκές ή δυσλειτουργικές οικογένειες, 
  • σε παιδιά με καταθλιπτικό συναίσθημα ή υπερκινητικότητα.
Ως επιβαρυντικοί παράγοντες θεωρούνται:
  • οι επιπτώσεις των διαζυγίων, 
  • η μοναξιά, 
  • η απουσία επίβλεψης από τους γονείς .
Βεβαίως σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει να αγνοούμε την εφηβεία ως παράγοντα. Όσο ο έφηβος μεγαλώνει ο πειραματισμός, ο μιμητισμός η περιέργεια, η μη συνειδητοποίηση του κινδύνου και η φυσιολογική αντίδραση σε κάθε καταπίεση γίνονται βασικά χαρακτηριστικά του και το καθιστούν ευάλωτο και ευαίσθητο σε εξαρτήσεις.

 

Δράσεις - Προτάσεις

Μέσα στο σπίτι
Οι γονείς στην χώρα μας είναι κατά το πλείστον ψηφιακά αναλφάβητοι. Με ψυχραιμία πρέπει να συνειδητοποιήσουν δυο βασικά πράγματα.      

• πρώτον ότι δεν πρέπει να δαιμονοποιούμε το διαδίκτυο, καθώς αποτελεί τμήμα της κουλτούρας των εφήβων και 
• δεύτερον καμία απαγόρευση της χρήσης διαδικτύου δεν μπορεί να φέρει αποτέλεσμα, μιας και ο έφηβος έχει πλέον εύκολη πρόσβαση στο διαδίκτυο.      

  • Οι γονείς από μικρή ηλικία πρέπει να βάζουν όρια στα παιδία όχι μόνο στη χρήση του διαδικτύου αλλά για πολλά θέματα. Τα όρια όταν στηρίζονται σε λογική βάση δεν καταπιέζουν τα παιδιά αλλά τα κατευθύνουν με ασφάλεια.
  • Ο σεβασμός της προσωπικότητας των παιδιών από μικρή ηλικία είναι σημαντικό για την εφαρμογή κανόνων.
  • Ο υπολογιστής πρέπει να βγει από το παιδικό δωμάτιο ώστε ο γονιός να έχει καλύτερο έλεγχο χρήσης.
  • Η χρησιμοποίηση ειδικών φίλτρων για τις επιβλαβείς ιστοσελίδες είναι μέτρο που μπορεί να βοηθήσει.
  • Καλό είναι οι γονείς να αφιερώνουν χρόνο στο διαδίκτυο μαζί με τα παιδιά τους έχοντας πάντα ανοιχτό κανάλι επικοινωνίας με τα παιδιά.
Στο Σχολείο
Ο ρόλος του σχολείου πρέπει να γίνει πρωταγωνιστικός στο θέμα αυτό με:      

Δημιουργία μαθημάτων από τις ηλικίες του δημοτικού, στη χρήση υπολογιστών και στην ασφαλή χρήση του διαδικτύου.
Όπως επίσης η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών πάνω σε θέματα διαδικτύου θα βοηθούσε προς αυτή την κατεύθυνση.

Τα στοιχεία και οι προτάσεις βασίζονται στο δημοσίευμα* του γιατρού κ. Γ. Κορμά Επιστημονικού συνεργάτη της Μονάδας Εφηβικής Υγείας και Προέδρου της Ελληνικής Εταιρείας Πρόληψης και Αγωγής Υγείας.
* Το δημοσίευμα αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της DART. Όπου DART είναι η κυβερνητική Ομάδα Δράσης για την Ψηφιακή Ασφάλεια της Ειδικής Γραμματείας Ψηφιακού Σχεδιασμού του Υπ. Οικονομικών. 
]]> <![CDATA[Έφηβοι και ίντερνετ]]> http://psychognosia.wordpress.com/2008/04/30/%ce%88%cf%86%ce%b7%ce%b2%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bd%ce%b5%cf%84/ Wed, 30 Apr 2008 05:36:00 +0000 Βεατρίκη http://psychognosia.el.wordpress.com/2008/04/30/%ce%88%cf%86%ce%b7%ce%b2%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bd%ce%b5%cf%84/

Μύθοι και αλήθειες


 

«...πέρα από τα ναρκωτικά, κύριε Υπουργέ, η μεγαλύτερη απειλή σήμερα είναι η εξάρτηση των νέων μας από τους υπολογιστές και από το διαδίκτυο. Είναι τραγική η κατάσταση που επικρατεί.

Προσέξτε ο καθένας στη δική του περιφέρεια, να δείτε στα internet cafe ότι νέοι παραμένουν και πάνω από 36 ώρες συνεχώς και η εξάρτηση αφανίζει, διαλύει οικογένειες και δημιουργεί προβλήματα...»
Γ. Σούρλας Α' Αντιπρόεδρος της Βουλής 
Από το blog «Πηγή Βουλής»

Η άποψη του κ. Σούρλα, όπως ήταν αναμενόμενο, δέχτηκε τα πυρά της... μπλογκόσφαιρας. Κι αυτό επειδή η υπερβολή ή η δαιμονοποίηση ενός «εργαλείου» αποπροσανατολίζει από το πραγματικό πρόβλημα που ασφαλώς υφίσταται και στη χώρα μας. 
Εξάρτηση από το διαδίκτυο και εν γένει από τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, υπάρχει. Τόσο από ενήλικες, όσο -και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό- από εφήβους. Κι όπως όλες οι εξαρτήσεις, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ψυχική και κοινωνική λειτουργία των εξαρτημένων χρηστών. 
Βεβαίως, το να παρουσιάζουμε την εν λόγω έξη ως εφάμιλλη με τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, το κάπνισμα ή τον τζόγο, αποτελεί αυθαιρεσία. Γιατί κανένα από τα προηγούμενα τέσσερα προϊόντα εξάρτησης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως "εργαλείο" από τον χρήστη του με σκοπό να δημιουργήσει, να προσφέρει, να μάθει ή να βοηθηθεί σε κάτι που κάνει. 
Αντιθέτως ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και το διαδίκτυο, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας σε εργασιακό, επιστημονικό και ψυχαγωγικό επίπεδο. Μπορεί κάποιος να διανοηθεί τα επόμενα δέκα χρόνια μια κοινωνία χωρίς τη χρήση η/υ και ίντερνετ; Φυσικά και όχι. 
Η κατάχρηση, όπως όλες οι καταχρήσεις και οι προσκολλήσεις που επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργία ενός ατόμου προκαλώντας του προβλήματα στην ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη ή στην επαφή του με τον οικογενειακό και κοινωνικό του περίγυρο, είναι αυτό που βλάπτει. 
Πέρα λοιπόν από τις δοξασίες ή τους αφορισμούς υπάρχει η πραγματικότητα που βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και μελέτες. Η πιο πρόσφατη και ολοκληρωμένη έρευνα που διαθέτει η ελληνική επιστημονική κοινότητα αφορά τους εφήβους και διενεργήθηκε από τη Μονάδα Εφηβικής  Υγείας της Β' Παιδιατρικής Κλινικής  του Πανεπιστημίου Αθηνών που εδρεύει στο νοσοκομείο παίδων "Π. & Α. Κυριακού". 
Η έρευνα
Σε δείγμα 529 ατόμων (252 αγόρια, 277 κορίτσια) με μέσο όρος ηλικίας περίπου τα 15 έτη, σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο Young: 
# 1% από τους εφήβους του δείγματος έχουν εθιστεί στη χρήση του διαδικτύου. 
# επίσης ένα 18,2% παρουσίαζε περιοδικά ή συχνά προβλήματα με την κατάχρηση του διαδικτύου (κατάσταση πριν τον εθισμό).
Τα συμπτώματα εθισμού στο ίντερνετ είναι:
• ανοχή (συνεχή παραμονή στο Διαδίκτυο που αυξάνεται καθημερινά),
• συμπτώματα συνδρόμου απόσυρσης (θλιμμένη συμπεριφορά, μειωμένη 
• ανταπόκριση στα εξωτερικά ερεθίσματα, απώλεια ενδιαφέροντος)
• αδυναμία τήρησης προκαθορισμένου χρόνου παραμονής στο διαδίκτυο, 
• έκπτωση της λειτουργικότητας τους, 
• άγχος, αίσθηση αποδιοργάνωσης εκτός διαδικτύου.


Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι: 
• η σχολική αποτυχία, 
• οι διαταραχές ύπνου, 
• κατάθλιψη, 
• μειωμένη αυτοεκτίμηση 
• διαταραχή των διαπροσωπικών σχέσεων με τους φίλους και την οικογένεια, 
• μοναξιά 
• μειωμένη φυσική δραστηριότητα, 
• χαμηλή ποιότητα ζωής.

Άλλα ευρήματα της έρευνας που αφορούν τη χρήση του διαδικτύου και παρουσιάζουν ενδιαφέρον μας καταδεικνύουν ότι:

  • το 53,4% χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους
  • το 26% ανέφερε καθημερινή χρήση του
  • το 8% χρήση περισσότερη από 20 ώρες εβδομαδιαίως
  • τα αγόρια χρησιμοποιούν το διαδίκτυο περισσότερο από τα κορίτσια
  • 55% χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για παιχνίδια
  • 40% για e-mails
  • 37,5% για chat
  • 10% για αγορές
  • 4% για ενημέρωση σχετικά με σεξουαλική διαπαιδαγώγηση 
  • 27% για θέματα επιμόρφωσης
  • 26% για ενημέρωση - υπηρεσίες
Επίσης, υπήρξε θετική συσχέτιση της χρήσης διαδικτύου και της διάσπασης προσοχής - υπερκινητικότητας, σύμφωνα με την κατάταξη στο SDQ.
Το Β' μέρος της έρευνας και τα αποτελέσματά της στην επόμενη δημοσίευση.
pub-4862867215557621
]]> <![CDATA[Πίσω στη ποιότητα ζωής]]> http://psychognosia.wordpress.com/2007/03/29/%ce%a0%ce%af%cf%83%cf%89-%cf%83%cf%84%ce%b7-%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82/ Thu, 29 Mar 2007 12:16:00 +0000 Βεατρίκη http://psychognosia.el.wordpress.com/2007/03/29/%ce%a0%ce%af%cf%83%cf%89-%cf%83%cf%84%ce%b7-%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82/ Κακή σωματική και ψυχική ευεξία για τους Έλληνες εφήβους

- Δεν συζητούν οι γονείς μαζί τους.
- Δεν έχουν καλή επικοινωνία με τους συμμαθητές τους.
- Δεν επισκέπτονται συμβούλους ψυχοκοινωνικής υγείας αν και έχουν προβλήματα.
- Δεν κάνουν προληπτικές εξετάσεις.
- Δεν έχουν ελεύθερο χρόνο.
- Δεν έχουν ικανοποιητική ποιότητα ζωής και ψυχική ευεξία.
- Δεν έχουν δικό τους υπνοδωμάτιο.
- Δεν έχουν δικό τους ηλεκτρονικό υπολογιστή στο σπίτι.

Πολλά τα «Δεν» για τους Έλληνες εφήβους, σε σχέση με τους Ευρωπαίους συνομηλίκους τους. Τα ελληνόπουλα εμφανίζονται στερημένα σε βασικούς τομείς της καθημερινότητάς τους που μεσοπρόθεσμα επηρεάζουν τη συνολική ποιότητα της ζωής τους και την διαμόρφωση της ψυχοκοινωνικής τους υπόστασης.

Οι ελλείψεις αρχίζουν από το ενδοοικογενειακό περιβάλλον με σημαντικότερο «παράπονο» την δυσκολία στην επικοινωνία. Συγκεκριμένα το 22,3% των εφήβων δήλωσε ότι «ποτέ ή σπάνια» έχουν αρκετό χρόνο οι γονείς τους να διαθέσουν γι’ αυτούς και το 20% απάντησε το ίδιο αναφορικά με το αν μπορούν να μιλήσουν στους γονείς τους όταν το θέλουν. Τα ίδια «παράπονα» ισχύουν και για την επικοινωνία με τους συμμαθητές τους, ενώ η έλλειψη ελεύθερου χρόνου λόγω φροντιστηρίων πιέζει κι άλλο την κατάσταση.

Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι οι Έλληνες έφηβοι να υπολείπονται σημαντικά σε ποιότητα ζωής και σωματικής και ψυχικής ευεξίας σε σχέση με τους δυτικοευρωπαίους συνομηλίκους τους.

Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από την έρευνα στην οποία συμμετείχαν 1.200 έφηβοι μαθητές (12-18 ετών) και οι γονείς τους από όλη τη χώρα και παρουσίασε ο αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιάννης Τούντας, διευθυντής του Κέντρου Μελετών Υπηρεσιών Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και η επιστημονική συνεργάτις του Κέντρου, Χριστίνα Δημητρακάκη, ψυχολόγος έρευνας.

Αποχή από τους ειδικούς

Επικαλούμενοι τις απαντήσεις των εφήβων, οι επιστήμονες ανέφεραν ότι ελάχιστοι επισκέπτονται κάποιον επαγγελματία υγείας για προληπτικό έλεγχο. Κανένας δεν δήλωσε ότι επισκέφθηκε ψυχοθεραπευτή, αν και το 1,2% των εφήβων αντιμετωπίζουν ψυχολογικές διαταραχές και 1,2% άλλες αναπτυξιακές και μαθησιακές δυσκολίες.

Ιδιαίτερα χαμηλά είναι και τα ποσοστά επίσκεψης σε σχολικό επαγγελματία υγείας σε χώρες, όπως η Ελλάδα, η Δημοκρατία της Τσεχίας και η Πολωνία, σε σχέση με την Αυστρία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Γράφημα από την εφημερίδα"Το Έθνος"

Οι Έλληνες έφηβοι μαθητές δηλώνουν μέτρια σωματική ευεξία, η οποία είναι κοντά στον μέσο ευρωπαϊκό όρο, αλλά πιο κάτω από τις χώρες της δυτικής Ευρώπης, ενώ δηλώνουν φτωχότερη ποιότητα ζωής, όσον αφορά στην ψυχολογική τους ευεξία. Δηλώνουν, επίσης, σημαντικά φτωχότερη ποιότητα ζωής όσον αφορά στην αυτονομία τους, στοιχείο το οποίο αποδίδεται στο υπερφορτωμένο εξωσχολικό πρόγραμμα, που δεν τους αφήνει ευκαιρίες να δημιουργήσουν τον δικό τους χρόνο για κοινωνικές σχέσεις και ψυχαγωγία.

Περισσότερο άγχος τα κορίτσια

Από τη μελέτη προκύπτει ότι το 40% των εφήβων μαθητών στην Ελλάδα δεν έχουν ηλεκτρονικό υπολογιστή στο σπίτι, ενώ το 31,6% δεν έχουν το δικό τους υπνοδωμάτιο.

Τα κορίτσια δήλωσαν χαμηλότερη ποιότητα ζωής σε πολλές διαστάσεις της. Η εφηβεία και η έναρξη της εμμηνορρυσίας μπορεί να εξηγούν έως έναν βαθμό τη φτωχότερη σωματική και ψυχολογική ποιότητα ζωής. Αγχώνονται, δε, πολύ περισσότερο για το σώμα και την εμφάνισή τους.

Τα κορίτσια έχουν πιο χαμηλές επιδόσεις και στη διάσταση «αυτονομία», στοιχείο που δείχνει ότι τα αγόρια εξακολουθούν να έχουν περισσότερα προνόμια.

pub-4862867215557621
]]> <![CDATA[Πίσω στη ποιότητα ζωής]]> http://psychognosia.wordpress.com/2007/03/29/%ce%a0%ce%af%cf%83%cf%89-%cf%83%cf%84%ce%b7-%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82-2/ Thu, 29 Mar 2007 12:16:00 +0000 Βεατρίκη http://psychognosia.el.wordpress.com/2007/03/29/%ce%a0%ce%af%cf%83%cf%89-%cf%83%cf%84%ce%b7-%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82-2/ Κακή σωματική και ψυχική ευεξία για τους Έλληνες εφήβους

- Δεν συζητούν οι γονείς μαζί τους.
- Δεν έχουν καλή επικοινωνία με τους συμμαθητές τους.
- Δεν επισκέπτονται συμβούλους ψυχοκοινωνικής υγείας αν και έχουν προβλήματα.
- Δεν κάνουν προληπτικές εξετάσεις.
- Δεν έχουν ελεύθερο χρόνο.
- Δεν έχουν ικανοποιητική ποιότητα ζωής και ψυχική ευεξία.
- Δεν έχουν δικό τους υπνοδωμάτιο.
- Δεν έχουν δικό τους ηλεκτρονικό υπολογιστή στο σπίτι.

Πολλά τα «Δεν» για τους Έλληνες εφήβους, σε σχέση με τους Ευρωπαίους συνομηλίκους τους. Τα ελληνόπουλα εμφανίζονται στερημένα σε βασικούς τομείς της καθημερινότητάς τους που μεσοπρόθεσμα επηρεάζουν τη συνολική ποιότητα της ζωής τους και την διαμόρφωση της ψυχοκοινωνικής τους υπόστασης.

Οι ελλείψεις αρχίζουν από το ενδοοικογενειακό περιβάλλον με σημαντικότερο «παράπονο» την δυσκολία στην επικοινωνία. Συγκεκριμένα το 22,3% των εφήβων δήλωσε ότι «ποτέ ή σπάνια» έχουν αρκετό χρόνο οι γονείς τους να διαθέσουν γι’ αυτούς και το 20% απάντησε το ίδιο αναφορικά με το αν μπορούν να μιλήσουν στους γονείς τους όταν το θέλουν. Τα ίδια «παράπονα» ισχύουν και για την επικοινωνία με τους συμμαθητές τους, ενώ η έλλειψη ελεύθερου χρόνου λόγω φροντιστηρίων πιέζει κι άλλο την κατάσταση.

Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι οι Έλληνες έφηβοι να υπολείπονται σημαντικά σε ποιότητα ζωής και σωματικής και ψυχικής ευεξίας σε σχέση με τους δυτικοευρωπαίους συνομηλίκους τους.

Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από την έρευνα στην οποία συμμετείχαν 1.200 έφηβοι μαθητές (12-18 ετών) και οι γονείς τους από όλη τη χώρα και παρουσίασε ο αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιάννης Τούντας, διευθυντής του Κέντρου Μελετών Υπηρεσιών Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και η επιστημονική συνεργάτις του Κέντρου, Χριστίνα Δημητρακάκη, ψυχολόγος έρευνας.

Αποχή από τους ειδικούς

Επικαλούμενοι τις απαντήσεις των εφήβων, οι επιστήμονες ανέφεραν ότι ελάχιστοι επισκέπτονται κάποιον επαγγελματία υγείας για προληπτικό έλεγχο. Κανένας δεν δήλωσε ότι επισκέφθηκε ψυχοθεραπευτή, αν και το 1,2% των εφήβων αντιμετωπίζουν ψυχολογικές διαταραχές και 1,2% άλλες αναπτυξιακές και μαθησιακές δυσκολίες.

Ιδιαίτερα χαμηλά είναι και τα ποσοστά επίσκεψης σε σχολικό επαγγελματία υγείας σε χώρες, όπως η Ελλάδα, η Δημοκρατία της Τσεχίας και η Πολωνία, σε σχέση με την Αυστρία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Γράφημα από την εφημερίδα"Το Έθνος"

Οι Έλληνες έφηβοι μαθητές δηλώνουν μέτρια σωματική ευεξία, η οποία είναι κοντά στον μέσο ευρωπαϊκό όρο, αλλά πιο κάτω από τις χώρες της δυτικής Ευρώπης, ενώ δηλώνουν φτωχότερη ποιότητα ζωής, όσον αφορά στην ψυχολογική τους ευεξία. Δηλώνουν, επίσης, σημαντικά φτωχότερη ποιότητα ζωής όσον αφορά στην αυτονομία τους, στοιχείο το οποίο αποδίδεται στο υπερφορτωμένο εξωσχολικό πρόγραμμα, που δεν τους αφήνει ευκαιρίες να δημιουργήσουν τον δικό τους χρόνο για κοινωνικές σχέσεις και ψυχαγωγία.

Περισσότερο άγχος τα κορίτσια

Από τη μελέτη προκύπτει ότι το 40% των εφήβων μαθητών στην Ελλάδα δεν έχουν ηλεκτρονικό υπολογιστή στο σπίτι, ενώ το 31,6% δεν έχουν το δικό τους υπνοδωμάτιο.

Τα κορίτσια δήλωσαν χαμηλότερη ποιότητα ζωής σε πολλές διαστάσεις της. Η εφηβεία και η έναρξη της εμμηνορρυσίας μπορεί να εξηγούν έως έναν βαθμό τη φτωχότερη σωματική και ψυχολογική ποιότητα ζωής. Αγχώνονται, δε, πολύ περισσότερο για το σώμα και την εμφάνισή τους.

Τα κορίτσια έχουν πιο χαμηλές επιδόσεις και στη διάσταση «αυτονομία», στοιχείο που δείχνει ότι τα αγόρια εξακολουθούν να έχουν περισσότερα προνόμια.

pub-4862867215557621
]]> <![CDATA[Φροντίζοντας την παιδική ψυχή]]> http://psychognosia.wordpress.com/2007/03/29/%ce%a6%cf%81%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%88%cf%85%cf%87%ce%ae-2/ Thu, 29 Mar 2007 11:23:00 +0000 Βεατρίκη http://psychognosia.el.wordpress.com/2007/03/29/%ce%a6%cf%81%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%88%cf%85%cf%87%ce%ae-2/

Η Τηλεφωνική Γραμμή Σύνδεσμος 801 801 1177 για την Ψυχοκοινωνική Υγεία του Παιδιού και Εφήβου της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και Εφήβου (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.) διοργανώνει Ευρωπαϊκό Συμπόσιο για τις Ανοιχτές Γραμμές Βοηθείας για παιδιά και εφήβους με θέμα: "Φροντίζοντας την παιδική ψυχή"
Κατά την διάρκεια της ημερίδας θα πραγματο ποιηθεί η παρουσίαση του βιβλίου "Πως μιλάμε σ' ένα παιδί για...", ένα βιβλίο για γονείς βασισμένο στην εμπειρία της λειτουργίας της Γραμμής-Σύνδεμος.
Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 12 Απριλίου 2007, στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία στην αίθουσα Golden Room με ώρα έναρξης 9.15 το πρωί.
Περισσότερες πληροφορίες στον ιστοχώρο της ΕΨΥΠΕ
pub-4862867215557621
]]> <![CDATA[Αυτοκτονίες στο στρατό]]> http://psychognosia.wordpress.com/2007/03/20/%ce%91%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%ba%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8c/ Tue, 20 Mar 2007 05:04:00 +0000 Βεατρίκη http://psychognosia.el.wordpress.com/2007/03/20/%ce%91%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%ba%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8c/ Πολλές οι αιτίες, λίγες οι λύσεις!

Δύο νέες αυτοχειρίες στρατιωτών που υπηρετούσαν την θητεία τους, ανακοίνωσε προχθές το Γενικό Επιτελείο Στρατού. Από την αρχή του χρόνου έξι άνθρωποι έθεσαν τέλος στη ζωή τους (πέντε στο Στρατό Ξηράς κι ένας στο Πολεμικό Ναυτικό), ενώ κατεγράφη και μία απόπειρα αυτοκτονίας στο Χαϊδάρι.

Η έξαρση των αυτοκτονιών προκαλεί έντονη ανησυχία στους επιτελείς του ελληνικού στρατού οι οποίοι εύχονται το φαινόμενο να οφείλεται σε κακή συγκυρία. Γεγονός είναι ότι μόλις το πρώτο τρίμηνο του 2007 ο δείκτης των αυτοκτονιών αγγίζει τον σχετικό δείκτη του 2006 στο σύνολό του και ξεπέρασε το ποσοστό του 2005. Πίσω όμως από την «ψυχρή» καταγραφή ποσοστών και αριθμών, βρίσκονται νέοι άνθρωποι που στερούν από τον εαυτό τους τη ζωή βυθίζοντας στην οδύνη τις οικογένειές τους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Οι αιτίες

Το ζητούμενο στην προκειμένη περίπτωση είναι ένα: Τι οδηγεί τους στρατιώτες και τους στρατιωτικούς στην αυτοκτονία; Οι απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα δύο ερευνών που έγιναν εντός του 2006 από το ΓΕΣ, ο πρώτος και σημαντικότερος λόγος αυτοκτονίας στο στράτευμα είναι οι σχέσεις με το άλλο φύλο (περίπου 50%). Ακολουθεί ως αιτία με 35% το οικογενειακό περιβάλλον (προβλήματα στην οικογένεια, χωρισμένοι γονείς κ.λπ.). Με μικρότερο ποσοστό (περίπου από 5%) καταγράφονται ως αιτίες η χρήση τοξικών ουσιών, προβλήματα εντός της μονάδας και διάφοροι, μη προσδιορισμένοι, εξωτερικοί παράγοντες.

Ένα άλλο στοιχείο που έχει προκύψει από τις έρευνες είναι ότι μεγάλο ποσοστό όσων έχουν τάσεις αυτοκτονίας έχει ήδη βεβαρημένο ψυχολογικό προφίλ πριν από την κατάταξη στον στρατό, το οποίο αναδεικνύεται, όπως λένε ειδικοί, με την παρουσία σε μικρό χρονικό διάστημα και άλλων παραγόντων («συνεργική δράση»). Κατά τους ειδικούς σημαντικό ρόλο παίζουν και τα «εξωτερικά ερεθίσματα» κατά τις ώρες της μεγάλης φόρτισης μέσω κινητών τηλεφώνων (συνομιλίες, SMS).

Γράφημα από την εφημερίδα "Το Έθνος"

Σύμφωνα με μία από αυτές τις έρευνες που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες της Ψυχιατρικής Κλινικής του 411 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Τρίπολης, σε 1.098 νεοσύλλεκτους και τα αποτελέσματά της ανακοινώθηκαν στο 19 ιατρικό συνέδριο των Ενόπλων Δυνάμεων, ο αριθμός των ατόμων που εμφάνιζαν τάσεις αυτοκτονίας και έκαναν χρήση ναρκωτικών ουσιών πριν από τον στρατό κυμαίνεται στο 17% - 33%, ενώ στη διάρκεια της θητείας τους το ποσοστό αυτό φτάνει έως το 44%. Ταυτόχρονα, το 24% των νεοσύλλεκτων στρατιωτών έδειχνε να αισθάνεται ότι η ζωή τους δεν έχει κανένα νόημα, ενώ την αίσθηση αυτή την είχε μόνο το 11,7% πριν καταταγεί.

Εξαιρετικός στρεσογόνος παράγοντας ειδικά για τους νεοσύλλεκτους είναι η μεταπήδηση από την πολιτική στην στρατιωτική ζωή με ό,τι συνεπάγεται αυτό στην ψυχοσύνθεση του ατόμου από την μια δεδομένη κατάσταση (οικογένεια, φίλοι, σχέσεις, «ελευθερία», εργασία, σπουδές) σε μια άλλη άγνωστη, αβέβαιη, σκληρότερη από πλευράς ελεύθερης βούλησης κινήσεων και οριοθέτησης της καθημερινότητας.

«Ενώ οι απαιτήσεις από το στρατό δεν έχουν διαφοροποιηθεί πολύ σε σχέση με κάποιες δεκαετίες πριν, η κατάσταση των παιδιών που έρχονται να στρατευτούν είναι ριζικά διαφορετική. Αποτέλεσμα, το στρες που υπάρχει, στο πλαίσιο της ψυχαγωγής του στρατιώτη, ναύτη ή σμηνίτη, έχει να καλύψει πολύ μεγαλύτερη απόσταση σήμερα από ό,τι πριν από 20 ή 30 χρόνια. Όταν έρχεται ο άλλος να καταταγεί, δεν έχει να ταυτιστεί με ένα σύστημα που δεν φοβάται. Δεν υπάρχει η αλλοτινή επιβράβευση. Θεωρείται χαμένος χρόνος.


»Υπάρχει ο φόβος του αγνώστου, που εμπερικλείει το φόβο της εγκατάλειψης και του αιφνιδιασμού. Φόβοι μεγαλύτεροι πλέον από πριν, γιατί η απόσταση της πολιτικής ζωής του μαθητή ή του φοιτητή, κάποτε, δεν ήταν τόσο πολύ μακριά από τις απαιτήσεις του στρατού. Ήταν πιο σκληρή η ζωή παλιότερα. Ήταν πιο κοντά στις πρωτογενείς άμυνες ο υπό στράτευση. Τώρα είναι πιο χαμηλά τα πράγματα, πιο διαλυτικά. Αποτέλεσμα είναι, να βλέπουμε ένα σκορποχώρι να πρέπει να μπει κάτω από τα πρέπει», επισημαίνει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», ο πλοίαρχος Βασίλης Μενούτης, ψυχολόγος-ψυχίατρος, επίκουρος καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Ρεθύμνου, διευθυντής στο Ναυτικό Νοσοκομείο Πειραιώς και στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών καθώς και σύμβουλος επί ψυχολογικών θεμάτων της διεύθυνσης υγειονομικού του ΓΕΕΘΑ.  

Στο ερώτημα, γιατί αυτοκτονούν οι στρατιώτες ο κ. Μενούτης απαντά: «Το κυριότερο στοιχείο, όπως δείχνουν οι σχετικές έρευνες, είναι η αλλαγή της ταυτότητάς τους, η δυσκολία προσαρμογής. Χρειάζεται ακόμα πιο ενδελεχής έρευνα για να απαντηθεί το γιατί με ασφάλεια, κυρίως σε ό,τι αφορά τις αυτοκτονίες στις μεθοριακές μονάδες του Έβρου».

Από την πλευρά του ο κλινικός ψυχολόγος κ. Χρήστος Μουτζούκης υποστηρίζει ότι: «τρεις παράγοντες "βγάζουν" τα ψυχολογικά προβλήματα: Ο βιολογικός, που μας φέρνει την προδιάθεση. Ο ψυχισμός, καθώς στο τέλος της εφηβείας ή στην έναρξη της ενηλικίωσης, όταν "χωλαίνει" ο ψυχισμός μπορεί κάποια στρεσογόνος πίεση (π.χ. ο στρατός, οι εξετάσεις για το πανεπιστήμιο, μία ερωτική απογοήτευσή κ.λπ.) να... βγάλει το σπυράκι. Τέλος, στην εποχή μας, οι νέοι μεγαλώνουν σε συνθήκες πίεσης και αβεβαιότητας, με το τοπίο για το αύριο να είναι θολό και με αποτέλεσμα να βιώνουν υπαρξιακά προβλήματα».

Τα μέτρα

Όπως διαφαίνεται το πρόβλημα είναι υπαρκτό και σοβαρό. Ποια όμως είναι τα μέτρα που αυτή τη στιγμή λαμβάνονται; Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Ιωάννας Ηλιάδη στην εφημερίδα «Το Έθνος» είναι:

  • Οι γραμμές ψυχοκοινωνικής μέριμνας που συμβάλλουν πολύ συχνά στην ψυχολογική στήριξη όσων το έχουν ανάγκη, αλλά δεν μπορούν να μειώσουν τον αριθμό των αυτοκτονιών.
  • Οι στρατευμένοι, όταν φτάνουν στις νέες τους μονάδες, δίνουν συνέντευξη στον διοικητή. Όμως ο άνθρωπος ο οποίος ασχολείται με τα πάντα σε μια μονάδα δεν μπορεί να εντοπίζει άτομα με πιθανά προβλήματα και τάσεις αυτοκτονίας, ιδιαίτερα αν δεν είναι ειδικά εκπαιδευμένος.
  • Τα σεμινάρια που γίνονται σε στελέχη του στρατού μπορεί να είναι βοηθητικά, ωστόσο δεν μπορούν να είναι επαρκή για να εντοπίζουν τα αδύναμα άτομα και να αποτρέπουν πιθανές αυτοκτονίες.
Παράλληλα όπως μεταδόθηκε από τα ΜΜΕ οι επιτελείς του ενόπλων δυνάμεων λαμβάνουν και μια σειρά άλλων μέτρων διοικητικού χαρακτήρα, όπως η κατάργηση της μεμονωμένης σκοπιάς, η αβολίδοτη πρώτη σφαίρα στο όπλο, η απαγόρευση του κινητού τηλεφώνου κατά την ώρα υπηρεσίας κ.λπ.  

Αρκούν; Προφανώς όχι! Το παν στην προκειμένη περίπτωση είναι τόσο ο εξορθολογισμός της θητείας σε ποιότητα και χρονική διάρκεια και, ασφαλώς, μεγαλύτερη μέριμνα για τον στρατευμένο ως προσωπικότητα με αυτοτελή ψυχοσύνθεση και χαρακτήρα.

info: Μπορείτε επίσης να δείτε στο σάιτ της «Ψυχογνωσίας» το άρθρο: Αυτοκτονική Συμπεριφορά.
Τα τηλέφωνα SOS για την ψυχολογική υποστήριξη των στρατευσίμων και στους τρεις κλάδους των ενόπλων δυνάμεων.  

πηγές: Εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», εφημερίδα «Τα Νέα», εφημερίδα «Το Έθνος», σάιτ «Omhroi.gr».

 

pub-4862867215557621
]]> <![CDATA[Κέντρα Συμβουλευτικής Στήριξης Φοιτητών]]> http://psychognosia.wordpress.com/2006/04/14/%ce%9a%ce%ad%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1-%ce%a3%cf%85%ce%bc%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%a3%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9%ce%be%ce%b7%cf%82-%ce%a6%ce%bf%ce%b9%cf%84-2/ Fri, 14 Apr 2006 10:51:00 +0000 Βεατρίκη http://psychognosia.el.wordpress.com/2006/04/14/%ce%9a%ce%ad%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1-%ce%a3%cf%85%ce%bc%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%a3%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9%ce%be%ce%b7%cf%82-%ce%a6%ce%bf%ce%b9%cf%84-2/ Στο αμέσως προηγούμενο ποστ της Ψυχογνωσίας, αναφέραμε ορισμένα στοιχεία από την μελέτη που διενήργησε το Εργαστήριο Ψυχολογικής Συμβουλευτικής Φοιτητών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, σχετικά με τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές κατά τη διάρκεια των σπουδών τους.

Σήμερα στην εφημερίδα "Τα Νέα", σε ρεπορτάζ της Μάρθας Καϊτανίδη υπό τον τίτλο: "Tους φοιτητές τους τρώει το στρες", γίνεται αναφορά στα στοιχεία του Εργαστηρίου Συμβουλευτικής και παρουσιάζονται προσωπικές μαρτυρίες φοιτητών για τη ανασφάλεια, την πίεση και το άγχος που τους διακατέχει.

Από το ίδιο ρεπορτάζ αναδημοσιεύουμε ένα χρήσιμο κατάλογο με τα τηλέφωνα και τα e-mails των Κέντρων Συμβουλευτικής Στήριξης που λειτουργούν στα Πανεπιστήμια και μπορεί να απευθυνθεί ο κάθε φοιτητής που νομίζει ότι χρειάζεται οποιαδήποτε βοήθεια.

Περισσότερα για το stress, και όχι μόνο των φοιτητών, καθώς και τους τρόπους που μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος για να το ελέγξει, μπορείτε να διαβάσετε στο site της Ψυχογνωσίας.

 

pub-4862867215557621
]]> <![CDATA[Ψυχικά ευάλωτοι οι φοιτητές]]> http://psychognosia.wordpress.com/2006/04/12/%ce%a8%cf%85%cf%87%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b5%cf%85%ce%ac%ce%bb%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b9-%ce%bf%ce%b9-%cf%86%ce%bf%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%82/ Wed, 12 Apr 2006 17:59:00 +0000 Βεατρίκη http://psychognosia.el.wordpress.com/2006/04/12/%ce%a8%cf%85%cf%87%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b5%cf%85%ce%ac%ce%bb%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b9-%ce%bf%ce%b9-%cf%86%ce%bf%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%82/ Η φοιτητική ζωή στη σκέψη των περισσοτέρων (και κυρίως εκείνων που έχουν αποφοιτήσει πριν χρόνια) συνδέεται με την ανεμελιά και τις όμορφες αναμνήσεις. Κι όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Η φοιτητική ζωή έχει γίνει περισσότερο σύνθετη, πιο απαιτητική και, το βασικότερο, πολύ πιο πιεστική για τον φοιτητή.

Ο φοιτητής σήμερα πιέζεται από πολλές κατευθύνσεις. Από τη μια η απτή πίεση των εξεταστικών περιόδων, το «κυνήγι» της καλής βαθμολογίας, οι ξένες γλώσσες, η προσπάθεια για έναν ή και περισσότερων μεταπτυχιακών τίτλων και από την άλλη η περιρρέουσα ανασφάλεια για την επαγγελματική αποκατάσταση με το πέρας των σπουδών. Το «κοκτέιλ» αυτό δημιουργεί πραγματικά εκρηκτικές εσωτερικές καταστάσεις με αποτέλεσμα ο φοιτητικός πληθυσμός να εμφανίζει έως και δύο φορές περισσότερες δυνητικές περιπτώσεις ψυχικών διαταραχών σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό.

Το παραπάνω συμπέρασμα προκύπτει από τη μελέτη: «Η ψυχική υγεία των Ελλήνων φοιτητών» που διενήργησε το Εργαστήριο Ψυχολογικής Συμβουλευτικής Φοιτητών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών σε δείγμα 6.472 φοιτητών από όλη την Ελλάδα, σε συνεργασία με επτά ΑΕΙ και ενός ΤΕΙ και παρουσιάστηκε πριν λίγες ημέρες σε σχετική ημερίδα στη Φιλοσοφική Σχολή.

Αιτίες: οικογένεια και… παγκοσμιοποίηση!

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, ένας στους τέσσερις φοιτητές κινδυνεύει να εμφανίσει κάποια κλινική διαταραχή ενώ μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν οι φοιτήτριες (μία στους τρεις) καθώς και οι φοιτητές του τελευταίου έτους σε σχέση με τους πρωτοετείς. Συγκρίνοντας τα στοιχεία με παλαιότερη σχετική έρευνα που πραγματοποίησε το 1990 το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, φαίνεται ότι έχει αυξηθεί κατά 10% το ποσοστό των φοιτητών που παρουσιάζουν ψυχοπαθολογία τα τελευταία 15 χρόνια.

Οι πιο σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση ψυχικής διαταραχής αναδεικνύονται η ύπαρξη προβλημάτων υγείας στους γονείς, ο θάνατος γονέα και η γενικότερη οικογενειακή κατάσταση των γονιών.

Αυτή είναι η κατάσταση όπως περιγράφεται μέχρι σήμερα. Με τις συνεχείς αλλαγές όμως που καλούνται να πραγματοποιήσουν οι χώρες της Ε.Ε. προκειμένου να εναρμονιστούν με το πλαίσιο που διαμορφώνει η συμφωνία της Μπολόνια τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολα για το φοιτητικό πληθυσμό, εξήγησε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ για τη Συμβουλευτική Φοιτητών, διευθυντής του Συμβουλευτικού Κέντρου Φοιτητών του Πανεπιστημίου του Βούπερταλ στη Γερμανία, δρ Γκέρχαρτ Ροτ. Οι εξελίξεις αυτές -πρόσθεσε- και οι νέες απαιτήσεις που συνεπάγονται για τους φοιτητές δημιουργούν την ανάγκη μιας προσαρμοσμένης ψυχολογικής συμβουλευτικής τους.

Πηγές: Στοιχεία αντλήθηκαν από τις εφ. "Ελευθεροτυπία" και "Καθημερινή"

pub-4862867215557621
]]>