Καθηγητή Μαθήματος Θρησκευτικών.

Ξαναχτύπησαν πάλι καλοκαιριάτικα (τυχαία άραγε; ) οι «σοφοί» και «προοδευτικοί» εγκέφαλοι του υπουργείου Παιδείας. Μας έχουν συνηθίσει άλλωστε στις δυσάρεστες εκπλήξεις. Τη μια με τη Γλώσσα την άλλη με την Ιστορία (π.χ. «συνωστισμός» η Μικρασιατική καταστροφή) κ.ά Εσχάτως βάλανε στο στόχαστρο τη θρησκεία και το μάθημα των Θρησκευτικών.

Πέρυσι (Ιούλιο πάλι) κατήργησαν την ούτως η άλλως προαιρετική εξομολόγηση στα σχολεία. Φέτος προχώρησαν όχι ένα, αλλά δέκα βήματα περισσότερο.

Τέλη Ιουλίου, (λόγω κλειστών σχολείων και μειωμένων αντανακλαστικών), αιφνιδιαστικά, χωρίς ούτε τα προσχήματα διαλόγου και δημοκρατικών διαδικασιών να κρατήσουν -έχουν κόστος αυτές και αβέβαιο αποτέλεσμα - αποφασίζουν και διατάσσουν την ουσιαστική κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση της Ελλάδος.

Η απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών (εκκλησιασμό κ.ά.) υπήρχε, σεβαστή καθ' όλα και εφαρμοζόμενη χωρίς προβλήματα εδώ και χρόνια (Eγκύκλιος: Γ2/61723-13-6-2002). Σύμφωνα με αυτή, αρκούσε μια δήλωση των γονέων αν ο μαθητής ήταν ανήλικος ή του ιδίου του μαθητή (αν ήταν ενήλικος) ότι δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος, χωρίς καμία περαιτέρω διευκρίνιση, για απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών.

Τώρα κάθε μαθητής έχει αυτό το δικαίωμα με μια απλή δήλωση και χωρίς καμιά αιτιολόγηση. Δηλαδή : « ζητώ απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών και κάθε άλλη εκδήλωση θρησκευτικών πεποιθήσεων.» Τελεία και παύλα. Το μάθημα παραμένει «υποχρεωτικό», εξεταζόμενο και βαθμολογούμενο ενδοσχολικά ...αλλά «για όσους θέλουν», σύμφωνα με τις διευκρινίσεις του συμπαθούς κατά τα άλλα Υπουργού Παιδείας.

Που είναι λοιπόν η κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών ;;;;

Στο γεγονός ότι, σκόπιμα δεν φρόντισαν να αντικαταστήσουν το μάθημα με αντίστοιχο ή παραπλήσιο μάθημα ανθρωπιστικής Παιδείας ,υποχρεωτικό, εξεταζόμενο, και βαθμολογούμενο, όπως τα Θρησκευτικά. Εδώ είναι ο δόλος και η σκοπιμότητα των φωταδιστών του ΥΠΕΠΘ. Τι θα κάνουν λοιπόν οι μαθητές;

Μα υπακούοντας φυσικά στη λογική της «ήσσονος προσπάθειας» θα ζητούν όλο και περισσότεροι την απαλλαγή από τα Θρησκευτικά, «σουλατσάροντας» στο προαύλιο των σχολείων με ότι κινδύνους συνεπάγεται αυτό, την ώρα που οι «άλλοι» μέσα θα κάνουν μάθημα.. Ποιος ήρωας μαθητής θα αντέξει για πολύ αυτή την κατάσταση; Πάει λοιπόν για κατάργηση το μάθημα ή όχι;

Θα ξεκινήσει άμεσα, πρώτα από το Λύκειο. Ποιος μαθητής π.χ. της Γ ΄Λυκείου, με τέτοιο φόρτο μαθημάτων και φροντιστηρίων (γιατί παρεμπιπτόντως έχουμε και δωρεάν παιδεία) δεν θα θελήσει να έχει ένα μάθημα λιγότερο χωρίς καμία επίπτωση ; Μετά θα επεκταθεί στο Γυμνάσιο και τέλος στο Δημοτικό. Βρήκαν δηλαδή ένα πολύ εύσχημο τρόπο να συρρικνώσουν αρχικά να απαξιώσουν και να καταργήσουν σταδιακά το μάθημα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Προτείνουμε κι εμείς ταπεινά μέσα στο «πνεύμα της σεμνότητας και ταπεινότητας» που διακηρύττει η κυβέρνηση, υπακούοντας και στη δημοκρατική αρχή της ισότητας που επικαλούνται: Κάθε μαθητής που ζητάει απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών να επιλέγει υποχρεωτικά ένα μάθημα ανθρωπιστικών σπουδών π.χ. Αρχαία Ελληνικά, Ιστορία, Ψυχολογία εξεταζόμενο και βαθμολογούμενο ενδοσχολικά όπως τα Θρησκευτικά ή κάποιας μορφής μάθημα Ηθικής όπως σε πολλές χώρες της Ε. Ένωσης, την οδηγία της οποίας επικαλούνται ότι εφαρμόζουν με τη συγκεκριμένη επιπόλαιη εγκύκλιο. Τότε θα δείτε πραγματικά πόσα παιδιά θα ζητήσουν απαλλαγή ...

Και δεν είναι μόνο αυτό. Δημιουργείται σοβαρή κοινωνική, οικογενειακή και εκπαιδευτική αναστάτωση.

Υπακούοντας σε ποια επιστημονική και παιδαγωγική αρχή , βάζετε τα παιδιά να τσακώνονται με τους γονείς, ζητώντας τους να υπογράψουν δήλωση απαλλαγής από τα Θρησκευτικά, όχι πια για λόγους συνειδησιακούς, αλλά καθαρά για να «λουφάρουν μάθημα»;

Γιατί αναστατώνεται τους γονείς που προσπαθούν να σώσουν ότι μπορούν ακόμα από τις αρχές της Ελληνικής οικογένειας, φέρνοντας τους σε σύγκρουση με τα παιδιά ή ακόμα και μεταξύ τους (αφού χρειάζεται η υπογραφή και των δύο γονέων για τους ανήλικους μαθητές);

Εξωθείτε όμως και τους μαθητές σε ιδεολογική και ρατσιστική αντιπαράθεση ενισχύοντας το ρατσισμό και την ξενοφοβία, αφού η μειοψηφία (αλλόδοξων και αλλόθρησκων μαθητών) έχει πλέον περισσότερα προνόμια και καλύτερη μεταχείριση από την πλειοψηφία. Αναστατώνεται έτσι η εκπαιδευτική διαδικασία και ευνοούνται οι διακρίσεις μέσα στην ίδια τη σχολική κοινότητα, ενώ υποτίθεται ότι αυτό ακριβώς θέλετε να απαλείψετε. Διακρίσεις τέτοιες δεν υπήρχαν. Τώρα θα δημιουργηθούν στην πράξη.

Και κάτι άλλο. Τους φοιτητές και τους υποψηφίους που βάζετε κάθε χρόνο στα τέσσερα τμήματα των Θεολογικών Σχολών, τι θα τους κάνετε; Tους ήδη υπηρετούντες θεολόγους καθηγητές και τις οικογένειές τους, τους σκεφτήκατε;

Ποιόν κοροϊδεύετε κύριοι; Γιατί υποτιμάτε την νοημοσύνη μας; Τι πολίτες θέλετε να φτιάξετε; Τι κοινωνία ονειρεύεστε; Zoύγκλας; Μας περνατε για «ζαλισμένο κοπάδι»; Οι «φαεινές ιδέες» των ακριβοπληρωμένων συμβούλων σας δεν έφτασαν μεχρι εκεί κ.Υπουργέ; Ξέχασαν το άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος που αναφέρει τους σκοπούς της Παιδείας και υπερίσχυσε μια οδηγιούλα της Ε. Ένωσης ; Πάρτε πίσω την ισοπεδωτική αυτή εγκύκλιο. Είναι επικίνδυνο να παίζετε με την πίστη του Ελληνικού λαού. Τα παιδιά μας, στην πιο κρίσιμη ηλικία τους, βρήκατε να βάλετε σε αυτή τη νοσηρή κατάσταση φωτοσβεστών εγκεφάλων; Ότι αξίες,θεσμούς και ιδανικά είχαν διασώσει οι πρόγονοί μας με αίμα και αγώνες, βαλθήκατε όχι μόνο να τα ισοπεδώσετε αλλά να τα
ξεθεμελιώσετε όλα εκ βάθρων ;

ΕΠΙΛΟΓΟΣ : «... ότι χωρίς αρετή και θρησκεία δεν σκηματίζεται κοινωνία ούτε βασίλειον. Και πράγμα τζιβαϊρκόν [ η αρετή και η θρησκεία μας δηλαδή] πολυτίμητο, όπου το βάστηξαμεν εις την τυραγνία του Τούρκου, δεν το δίνομεν τώρα ούτε το καταφρονούμεν οι Έλληνες ... »

Aυτή την απάντηση έδωσε ο προφητικός και πάντα επίκαιρος Μακρυγιάννης σε ένα ξένο περιηγητή το 1843 όταν του είπε ότι : «...ένα θα σας βλάψει εσάς το κεφάλαιον της θρησκείας όπου είναι αυτείνη η ιδέα σ' εσάς πολύ τυπωμένη ...» (Μακρυγιάννη, Απομνημονεύματα, βιβλίο Γ ΄, κεφ. Έκτον).Πού είσαι καημένε Μακρυγιάννη να δεις τι «δίνομεν» και τι «καταφρονούμεν» σήμερα.......στην ελεύθερη (εδαφικά τουλάχιστον) Ελλάδα μας ...

Θλίβομαι για την κατάντια του έθνους μου. Παραμένω θαυμαστής του Μακρυγιάννη, των αγωνιστών και ηρώων της πατρίδας μου. Αυτή την Ελλάδα μου δίδαξαν εμένα στο σχολείο, κι αυτήν αγάπησα.

Πιστεύω ότι η σύγχρονη Ελλάδα διάλεξε όχι μόνο να πεθάνει, από πείνα και δίψα πνευματική, ξεπουλώντας ότι ιερό και όσιο της απέμεινε ακόμη, αλλά να αυτοκτονήσει ατιμωτικά....

Πάντως εμένα, όπως και πολλών χιλιάδων άλλων Ελλήνων ακόμα, «... όταν μου πειράζουν την πατρίδα μου και την θρησκεία μου θα μιλήσω θα 'νεργήσω και ότι θέλουν ας μου κάμουν» (Μακρυγιάννης, Απομνημονεύματα, βιβλίο Δ΄ ,κεφ. Τρίτον).

Κόρινθος 8/8/2008

Έλληνας Κορίνθιος εκπαιδευτικός

]]> http://gazakas.wordpress.com/?p=109 Mon, 24 Mar 2008 13:32:39 +0000 gazakas http://gazakas.wordpress.com/?p=109 Σήμερα στο γυμνάσιο όπου υπηρετώ το μενού της σχολικής γιορτής για την αυριανή επέτειο είχε όλα τα παραδοσιακά συστατικά μιας τέτοιας εκδήλωσης: άθλια μικροφωνική, ποιήματα και κείμενα που τα απήγγειλαν βαριεστημένα κάποιοι μαθητές, ενώ οι υπόλοιποι αδιαφορούσαν για ό,τι συνέβαινε και περίμεναν ανυπόμονα να περάσει η ώρα, καθηγητές που κυνηγούσαμε με "Σουτ!" και "Ησυχία!" τη χίμαιρα της προσοχής των μαθητών. Κυρίως όμως η γιορτή αυτή υπήρξε μια θλιβερή αναπαραγωγή όλων των στερεοτύπων και των εθνικών μύθων γύρω από το 1821...

Στην αρχή της εκδήλωσης ακούσαμε ένα δημοτικό για την πτώση της Πόλης που την εξηγούσε ως "θέλημα Θεού". Έπειτα, κείμενο και ποίημα για το Κρυφό Σχολειό που κράτησε άσβεστη την ελληνική παιδεία. Στη συνέχεια πληροφορηθήκαμε ότι η έναρξη της Επανάστασης κηρύχθηκε στις 25 Μαρτίου 1821 στην Αγία Λαύρα, με όλη τη σχετική φιλολογία περί ταυτόχρονου "Ευαγγελισμού" Θεοτόκου και Γένους. Τα γεγονότα της Επανάστασης προσπεράστηκαν τηλεγραφικά και συνθηματολογικά -η άλωση της Τριπολιτσάς φυσικά αναφέρθηκε χωρίς τη σφαγή που επακολούθησε- καμία αναφορά στις εμφύλιες διαμάχες και στο ρόλο των Μεγάλων Δυνάμεων δεν έγινε και κάπως έτσι φτάσαμε στα 1829 οπότε, σύμφωνα με τα κείμενα, απελευθερώθηκε ένα τμήμα της Ελλάδας.

Κι εκεί που νόμιζα ότι είχα ακούσει αρκετά, στο τελευταίο μέρος της γιορτής που ήταν αφιερωμένο στην Επανάσταση στη Μακεδονία άκουσα έκπληκτος να επεκτείνεται η ιστορική αφήγηση μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση των μακεδονικών πόλεων από τον ελληνικό στρατό με επικεφαλής το διάδοχο Κωνσταντίνο και ενώ είχε προηγηθεί αναφορά στο Μακεδονικό Αγώνα, κατά τον οποίο οι Έλληνες είχαν να αντιμετωπίσουν δυο θεριά, τους Βούλγαρους και τους Τούρκους... Α! Κόντεψα να το ξεχάσω: μέχρι και η Κόκκινη Μηλιά και ο Μαρμαρωμένος βασιλιάς είχαν θέση σήμερα στα όσα αμετροεπή ακούστηκαν.

Δεν ξέρω αν οι συναδέλφισσες που ανέλαβαν τη διοργάνωση της εκδήλωσης τα πιστεύουν όλα αυτά, αν τα θεωρούν "χρήσιμους" εθνικούς μύθους ή αν απλά βαριόντουσαν και τα αντέγραψαν από παλιότερα κείμενα σχολικών εορτών, αλλά όπως και να 'χει με έκαναν να χαρώ που τα περισσότερα παιδιά δεν έδιναν καμία σημασία σε όσα ακούγονταν. Υποψιάζομαι όμως ότι και τα ίδια έχουν ήδη εμποτιστεί με παρόμοιες ιδέες γιατί σε σχετικές συζητήσεις μαζί τους διαπιστώνω πως αυτή την κυρίαρχη "μυθική" εθνική αφήγηση την ενστερνίζονται σχεδόν απόλυτα.

Δεν έχουμε το Θεό μας!

Η διοίκηση, είτε πρόκειται για το Υπουργείο είτε για τους κατά τόπους Προϊσταμένους των Διευθύνσεων Β΄Βάθμιας Εκπαίδευσης είτε για τους διευθυντές των σχολείων (ας σημειωθεί ότι όλοι αυτοί είναι συνάδελφοι καθηγητές και μέλη της ΟΛΜΕ), ανέλαβε καλή ή κακή τη πίστει ρόλο αποτρεπτικό, απαξιωτικό και αστυνομευτικό σε σχέση με την απεργία.

Στο ένα σχολείο ο διευθυντής μέμφεται συνάδελφο και την πιέζει να μην απεργήσει γιατί είχε δηλώσει συνοδός σε προγραμματισμένη για την ημέρα της απεργίας σχολική εκδρομή ( πλάκα δεν έχει να απεργείς και συνάδελφοί σου να πηγαίνουν -εκπαιδευτική έστω- εκδρομή; ), σε άλλο ο διευθυντής ζητά να δηλώσουν ποιοι θα απεργήσουν από την προηγούμενη ημέρα  έτσι ώστε να γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές στο πρόγραμμα και να φύγουν οι μαθητές και οι απεργοσπάστες [χρησιμοποιώ τη λέξη περιγραφικά και όχι αξιολογικά] νωρίτερα, με τρίωρα και τετράωρα. Για τον ίδιο λόγο σε όλα τα σχολεία οι Προϊστάμενοι στέλνουν εγκυκλίους ώστε να υποχρεωθούν όσοι δεν απεργούν να βρίσκονται σε αυτά από την πρώτη ώρα, ενώ σε κάποια οι διευθυντές δηλώνουν ότι αλλαγές στο πρόγραμμα δεν θα γίνουν μεν, οι απεργοσπάστες θα παραμείνουν στο σχολείο μέχρι το μεσημέρι δε, για να προσέχουν τους μαθητές στις ώρες των κενών που θα προκύψουν (αυτό προσωπικά και λίγο χαιρέκακα δε με πειράζει, αφού μάλλον θα ωθήσει κάποιους ακόμα στην απεργία). Αλλού διατυπώθηκε η αξίωση να ενημερώσουν αύριο το πρωί τηλεφωνικά οι απεργοί ότι πρόκειται να απεργήσουν, λες και δεν θα έπρεπε να είναι αυτονόητο ότι όποιος απουσιάζει την ημέρα της απεργίας απεργεί, εκτός κι αν ενημερώσει διαφορετικά.

Κι όλα αυτά με το πρόσχημα της ομαλής λειτουργίας των σχολείων. Ναι, αυτής που η απεργία έχει σκοπό να διαταράξει.Και φυσικά όσο  τα δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα πέφτοντας στην παγίδα του φόβου ή του φιλότιμου, σε κάθε νέα απεργία θα μας ζητάνε περισσότερα μέχρι που θα φτάσουμε να παίρνουμε άδεια για να απεργήσουμε.

Βέβαια, ο βασικός λόγος που συμβαίνουν όλα αυτά είναι το ότι η απεργία στον κλάδο μας έχει καταντήσει μια προσωπική επιλογή και αυτό που υψώνεται πλέον ως λάβαρο είναι το δικαίωμα του καθενός να μην απεργήσει αντί να προτάσσεται επιτακτικά κάθε φορά η ηθική μας υποχρέωση ως μέλη του συνδικάτου να απεργήσουμε...

ΥΓ. Το πιο αστείο -αν δεν ήταν για κλάματα- έγινε σε σχολείο όπου ο διευθυντής είναι μέλος τοπικής ΕΛΜΕ: "-Έλα μωρέ, γιατί να απεργήσεις την Πέμπτη; Δύο ώρες μάθημα έχεις μόνο..."

Δίνοντας έμφαση στο οικονομικό κομμάτι, αφού τα υπόλοιπα νομίζω είναι αυταπόδεικτα: υποδομές, καθηγητές, φοιτητές και ακαδημαϊκή ελευθερία (και όχι κατάχρηση αυτής :P ), θα σχολιάσω πως ενδεχομένως να είναι καλύτερα οι Έλληνες γονείς να δαπανούν τα χρήματα τους σε πανεπιστημιακά δίδακτρα και όχι σε φροντιστήρια (όλων των βαθμίδων: δημοτικό;;; , γυμνάσιο, λύκειο) στην κατά τα άλλα δημόσια παιδεία που δε θέλουμε να ταράξουμε/αλλάξουμε. Μήπως θα ήταν καλύτερα να αφήσουμε τους έφηβους/νέους να αποφοιτήσουν από το λύκειο με ένα ευρύτερο πεδίο γνώσεων και ελεύθερη σκέψη ώστε να επιλέξουν το μέλλον τους. Είναι βέβαιο πως θα έχουν το χρόνο να αφοσιωθούν στον τομέα προτίμησής τους κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών τους, καθώς και να εξειδικευθούν συνεχίζοντας σε μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο.

[via][via]

Μήπως να χαλαρώναμε λίγο; Δεν έχω καμιά διάθεση να υπερασπιστώ τον κύριο Ταπανίδη (αφήστε που γνωρίζοντας τις διαδικασίες τοποθέτησης σε μια θέση σαν και τη δική του θα είχα μάλλον κάθε λόγο να του τα χώνω). Προφανώς βέβαια ο τρόπος που χειρίστηκε το θέμα ήταν λανθασμένος και άκομψος, αλλά καλό θα ήταν να διαβάζουμε και πίσω από τις γραμμές της είδησης: δεν πήγε ο άνθρωπος να δει την έκθεση και μετά έβγαλε απαγορευτικό φιρμάνι (που στην πραγματικότητα δεν ήταν καν απαγορευτικό), αλλά δέχτηκε πιέσεις από γονείς, στις οποίες κακώς βέβαια ενέδωσε. Όποιος βρίσκεται στην εκπαίδευση ξέρει τι σημαίνει η φράση "πιέσεις γονέων", χωρίς να θέλω να αθωώσω τον κύριο Προϊστάμενο που λειτούργησε βιαστικά, σπασμωδικά και εντέλει αυτοϋπονομευτικά: δε συμβουλεύτηκε ειδικούς, δεν επικοινώνησε με το Υπουργείο, δεν πήρε ένα τηλέφωνο στους υπεύθυνους της έκθεσης, δε μίλησε με τους εκπαιδευτικούς που την είχαν ήδη επισκεφτεί.

Αν είχαν συμβεί κάποια από αυτά, ιδίως τα δύο τελευταία, θα είχε πληροφορηθεί ότι: «Υπάρχουν ορισμένα θέματα που είναι τολμηρά, αυτά όμως έχουν φροντίσει οι επιμελητές της έκθεσης και τα έχουν απομονώσει σε κάποιο ειδικό χώρο και όταν ξεναγούν παιδιά γυμνασίου αποφεύγουν να τους φέρουν σε επαφή με αυτά», και κάπου εκεί μάλλον θα τελείωνε η ιστορία. Το πολύ-πολύ, για να το παίξει και εξουσία, θα ζητούσε αυστηρά να μην έρθουν τα παιδιά σε καμία περίπτωση με τα "απομονωμένα" έργα.

Εσείς όμως, καλοί μου μπλογκεράδες, που βγήκατε να το παίξετε ειδικοί για το τι πρέπει ή δεν πρέπει να βλέπουν τα παιδιά, τι έχετε να πείτε για αυτή την απόφαση των ίδιων των υπευθύνων της έκθεσης να μη δείχνουν όλα τα έργα στους μαθητές των γυμνασίων που την επισκέπτονται; Κι αυτοί σκοταδιστές και λογοκριτές; Κι αυτοί δεν ξέρουν από Πικάσσο; Τα θεωρούν πορνογραφία τα έργα που απομόνωσαν;

Στην ουσία τώρα: προσωπικά θα σκεφτόμουν πολύ σοβαρά να συνοδεύσω μαθητές των πρώτων τάξεων του γυμνασίου μπροστά σε έργα όπου λ.χ. απεικονίζονται γυμνές γυναίκες που ανοίγουν τα πόδια τους σε άντρες ή που έχουν εμφανή σεξουαλική θεματολογία. Όχι για να μη σκανδαλιστούν τα παιδιά, αλλά γιατί θα ήταν πολύ δύσκολο αν όχι ακατόρθωτο να συγκρατήσω τα γέλια, τα χάχανα, τα υπονοούμενα και τα σόκιν σχόλια εκ μέρους αρκετών παιδιών. Έχω την αίσθηση δηλαδή ότι σήμερα, έχοντας υπόψη τη συγκεκριμένη κοινωνική αντίληψη περί σεξ, με την οποία μεγαλώνουν τα παιδιά, η όποια καλλιτεχνική διάσταση των έργων θα χανόταν και το ζουμί από τη θέαση τέτοιων έργων θα ήταν κάτι τέτοιο περίπου: "Είδαμε μια χοντρή που περίμενε να τη γαμήσουν"... Δεν αποκλείω βέβαια το γεγονός ότι συνάδελφοι των Καλλιτεχνικών θα μπορούσαν με κατάλληλη προεργασία να περιορίσουν τέτοιου είδους αντιδράσεις.

Και κάτι ακόμα: δεν είναι σοβαρό το επιχείρημα ότι ο προϊστάμενος ασχολήθηκε με την έκθεση και όχι με τον οχετό πορνογραφίας στην τηλεόραση, στα περίπτερα ή στο διαδίκτυο. Ο καθένας έχει συγκεκριμένες αρμοδιότητες και σκοπός του σχολείου είναι να ανεβάζει το επίπεδο των μαθητών και όχι να αναπαράγει το επίπεδο της κοινωνίας.

[Έχει ζητηθεί από τους μαθητές, μετά από επεξεργασία και συζήτηση, να γράψουν ένα κείμενο που θα απαντάει σε ρατσιστικές απόψεις εναντίον των Αλβανών]

Η Ελλάδα είναι μια τουριστική χώρα που προσελκύει όλο και περισσότερους τουρίστες κάθε χρόνο. Τα τελευταία χρόνια ήρθαν πολύ αλλοδαποί κυρίως από τη γειτονική Αλβανία κοκ....

"Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε συγκρούσεις ανάμεσα σε ομάδες emo, trendy και κάγκουρων. Για ποιους λόγους θεωρείτε ότι οι νέοι εντάσσονται σε αυτές τις ομάδες; Πού νομίζετε ότι οφείλονται οι συγκρούσεις ανάμεσά τους;"

Ίσως όχι ό,τι καλύτερο μπορούσα να ετοιμάσω, ίσως λίγο δύσκολο το θέμα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν περίμενα να γυρίσω την πρώτη μέρα μετά τις διακοπές και να υποχρεωθώ να δώσω εξηγήσεις σε έναν "ανησυχούντα" γονιό (πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων παρεμπιπτόντως), ο οποίος δυσαρεστήθηκε γιατί ίσως έτσι, λέει, έβαζα κάποια παιδιά που δεν είχαν ξανακούσει για αυτές τις ομάδες στη διαδικασία να μάθουν για αυτές και μπορεί να άναβε έτσι η περιέργειά τους.

Πείτε μου τώρα, είναι τόσο επικίνδυνο αυτό το θέμα έκθεσης;

Και το συμπέρασμά μου θα το έγραφα ως εξής: τα παιδία του δημοτικού (ίσως και του γυμνασίου) σήμερα ζουν ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους στο internet. Και αυτό μας δημιουργεί ελπίδες ότι δεν θα αποκτήσουν την νοοτροπία που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία - την νοοτροπία που μας κρατά, ιδίως σε ορισμένους τομείς, δεμένους στη μετριότητα.

Οι νέες γενιές μαθαίνουν να δημιουργούν ομάδες σε εθελοντική βάση και να συνυπάρχουν σε κοινότητες που στηρίζονται σε κάποιες αξίες. Είτε μιλάμε για fora , είτε για ομάδες στο Counterstrike και στο WOW. Και συμπληρώνοντας (αν όχι αντικαθιστώντας) τα παιδιά της γειτονιάς που παίζουν μπάλα, οι ομάδες αυτές παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη ενός παιδιού ή εφήβου. Αισθάνεται έτσι την ένταξη σε μια κοινότητα και διδάσκεται στην πράξη τον σεβασμό στους συμπαίκτες, την υπεράσπιση της ομάδας, κ.τ.λ.

Αναπτύσσεται εκ των πραγμάτων και ένας σεβασμός σε εκείνους που γνωρίζουν πολλά για το Internet. Οι "geeks" - σε αντίθεση με τους μαθητές που γνωρίζουν περισσότερα - απολαμβάνουν την εκτίμηση των περισσοτέρων χρηστών του διαδικτύου!

Η γενιά αυτή είναι μια γενιά που ξέρει να μιλά και να γράφει αγγλικά (ίσως με περίεργους όρους...), αλλά όχι να απομνημονεύει λεξιλόγιο ή γραμματική. Ακόμη, είναι μια γενιά που γνωρίζει να σέβεται τους ανθρώπους που ζουν σε άλλες χώρες. Τα παιδιά που έχουν φίλους από το εξωτερικό θα δυσκολευτούν να δεχτούν τα στερεότυπα που έχουν δημιουργήσει οι προηγούμενες γενιές για τους ξένους.

Είναι τέλος και ίσως σημαντικότερο από όλα μια γενιά που γνωρίζει ότι ... δεν γνωρίζει, αλλά ότι μπορεί να μάθει! Είναι τα παιδιά που έχουν διαβάσει αντίθετες απόψεις, διαφορετικά άρθρα, αντιφατικές πηγές. Που δεν βασίζεται σε μια ομογενή πληροφόρηση - τύπου τηλεόρασης - αλλά γνωρίζει ότι για κάθε θέμα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και εκεί απαιτείται η κριτική σκέψη για την απόρριψη ή όχι των εισερχόμενων πληροφοριων.

Αυτή τη γενιά στον πραγματικό κόσμο δέχεται ενδεχομένως την χειρότερη εκπαίδευση της Ευρωπαικής Ένωσης, ζει σε ένα υποβαθμισμένο αστικό περιβάλλον και έχει περιορισμένες ευκαιρίες για γνώση μέσα από το σχολείο. Παράλληλα ζει σε έναν "επίπεδο" (κατά Thomas Friedman) εικονικό κόσμο γεμάτο προκλήσεις και ευκαιρίες. Και οι εμπειρίες που αποκομίζει από εκεί είναι πολύ πιο σημαντικές από πολλές ώρες στα θρανία. Γιαυτό μπορεί να είναι η γενιά που θα απελευθερώσει την χώρα οριστικά από την μιζέρια.

Τρεις βδομάδες μετά την έναρξη των μαθημάτων έρχεται στο σχολείο σου έγγραφο με χρονολογία τριών βδομάδων πριν που σε στέλνει και σε δεύτερο σχολείο για 8 ώρες μειώνοντας ταυτόχρονα τις ώρες σου στο σχολείο που ήδη διδάσκεις...Το καλύτερο; Στο καινούριο σχολείο έχουν ανάγκη για 4 φιλολόγους και αναρωτιούνται γιατί έστειλαν μόνο μισό.

Αποτέλεσμα; Ένας καθηγητής μοιράζεται άσκοπα σε δύο σχολεία τη στιγμή που θα μπορούσε να βρίσκεται μόνο στο ένα (και, ως γνωστόν, όταν εργάζεσαι σε δύο ή παραπάνω σχολεία είναι σαν να μην είσαι σε κανένα), δύο καθηγητές διδάσκουν ένα αντικείμενο που δεν είναι της ειδικότητας τους, ενώ αυτοί που την πληρώνουν περισσότερο είναι οι μαθητές που θα διδαχτούν Ιστορία από δύο συναδέλφους τυπικά λιγότερο "ειδικούς" παρά το γεγονός ότι δεν ήταν απαραίτητο.

Μήπως γι' αυτό θεωρούν κάποιοι το επίπεδο των σχολικών εγχειριδιών της Ιστορίας ως το πιο κεφαλαιώδες ζήτημα στη διδασκαλία της; Να είναι όσο το δυνατόν καλύτερο δηλαδή το βιβλίο ώστε να ισοσκελίζεται η παρωδία που περίγραψα;

Τρία συμπαθητικά αγοράκια ήταν οι εξεταζόμενοι, ένας εκτός οποίων χρειάστηκε να ειδοποιηθεί τηλεφωνικά για να έρθει στο σχολείο. Και φυσικά δεν είχαν ανοίξει βιβλίο, και φυσικά δεν ήξεραν ούτε βασικές έννοιες, όπως τη λέξη "ιδρύω", ούτε πότε έγινε η Άλωση ούτε τι θρησκεία έχουν οι Άραβες, και φυσικά κανείς, ούτε η Πολιτεία ούτε οι γονείς τους ενδιαφέρθηκαν όλο το καλοκαίρι μπας και διαβάσουν τίποτα, και φυσικά ο συνάδελφος κι εγώ προσπαθούσαμε στην προφορική εξέταση είτε να τους βγάλουμε με το τσιγκέλι κάποιες απαντήσεις τσάτρα-πάτρα είτε να τους υποβάλλουμε τις σωστές απαντήσεις, και φυσικά τους αφήσαμε τα βιβλία να τα διαβάσουν για μισή περίπου ώρα πριν τους εξετάσουμε και γραπτά, και φυσικά κάτι έγραψαν (μη φανταστείτε τίποτα το εντυπωσιακό), και φυσικά τους βαθμολογήσαμε έτσι ώστε ίσα-ίσα να περάσουν το μάθημα. Και φυσικά του χρόνου τέτοιο καιρό ή τον μεθεπόμενο Φεβρουάριο θα πάρουν και το απολυτήριο του Γυμνασίου με παρόμοιο τρόπο.

Παρωδία, ναι. Ντροπή, σίγουρα. Αλλά, τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε (κι εννοώ σήμερα, με όλα τα δεδομένα που έδωσα και όχι τι θα μπορούσε να έχει γίνει μέχρι να φτάσουν τα παιδιά αυτά εδώ); Η ερώτηση δεν είναι ρητορική και θα ήθελα πραγματικά να ακούσω προτάσεις.

ΥΓ. Ο τίτλος αναφέρεται στην ερώτηση που διατυπώνουν όλοι οι μετεξεταστέοι μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα -την αφήνω ασχολίαστη...

----------------
Now playing: ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΜΑΝΟΣ - Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΠΕΘΑΝΕ
via FoxyTunes

Η μεγάλη πλάκα όμως ήταν όταν ο διευθυντής μας διάβασε μια οδηγία του ΥΠΕΠΘ που ζητούσε να χορηγηθούν στους επιμορφούμενους εκπαιδευτικούς τα νέα βιβλία με το αυτονόητο σκεπτικό ότι θα έπρεπε να τα έχουμε στα χέρια μας κατά την επιμόρφωση. Πού είναι το πρόβλημα, θα μου πείτε. Προσέξτε: στο σχολείο δεν έχει σταλεί ούτε ένα νέο βιβλίο και όταν ο διευθυντής πήρε τηλέφωνο στην αποθήκη που διανέμει τα βιβλία στα σχολεία του απάντησαν ότι δεν έχουν έρθει ακόμα νέα βιβλία! Δηλαδή, θα κληθούμε να διδάξουμε τα νέα βιβλία, που υποτίθεται ότι διαπνέονται και από ένα νέο πνεύμα, με μια 6ωρη συνολικά επιμόρφωση από συναδέλφους μας που έχουν επιμορφωθεί κι αυτοί σε ελάχιστο χρόνο χωρίς καν να έχουμε μπροστά μας τα αντικείμενα της επιμόρφωσής μας.

Κάτι μου λέει ότι την Τετάρτη θα έχω κι άλλα φαιδρά να διηγηθώ... Όπως βλέπετε δεν είναι μόνο τα δάση καμένα...

----------------
Now playing: Απόστολος Νικολαϊδης - Οι Παπατζήδες
via FoxyTunes