γράφω-και-μετά-σκέφτομαι &laquo; WordPress.com Tag Feed http://wordpress.com/tag/γράφω-και-μετά-σκέφτομαι/ Feed of posts on WordPress.com tagged "γράφω-και-μετά-σκέφτομαι" Wed, 08 Oct 2008 06:17:51 +0000 http://wordpress.com/tags/ en <![CDATA[Το μέλλον δεν υπάρχει, καθόλου]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=252 Tue, 09 Sep 2008 03:05:32 +0000 Ray Alston http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/09/09/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%bf%ce%bd-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b8%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%85/ Το φθινόπωρο είναι το πραγματικό ξεκίνημα του χρόνου. Αν και το πραγματικό πραγματικό ξεκίνημα είναι πολύ παλιότερα και δεν ξέρω αν ήταν φθινόπωρο. Δεν έχει σημασία όμως. Σημασία δεν έχει το κλίμα ούτε η εποχή. Ούτε ο ίδιος ο χρόνος. Άλλωστε ο χρόνος είναι μέσα στο μυαλό μας. Και έχω αποδείξεις γι αυτό. Στις αναμνήσεις μας δεν υπάρχει χρόνος. Είναι διάσπαρτες και συνειρμικές. Το μέλλον δεν υπάρχει. Στο παρόν σπάμε το κεφάλι μας για το χρόνο και όλα γυρνάνε γύρω από αυτόν. Γιατί όμως; Αφού αύριο ο σημερινός χρόνος δεν θα παίζει ρόλο στη σκέψη μας.

Όταν διαβάζω το κρυφό μου ημερολόγιο, — που ποτέ κανείς δεν θα δαβάσει γιατί θα αυτοκαταστραφεί όταν πεθάνω — καταλαβαίνω πόσο οι αναμνήσεις μου απέχουν από την πραγματικότητα. Άλλα αντί άλλων μιλάμε. Και πόσα πράγματα δεν θυμάμαι καν!

Δίνουμε μεγάλη σημασία σε μικρές στιγμές!
[caption id="attachment_253" align="alignnone" width="400" caption="Τα πουλιά είναι ψεύτικα"]Τα πουλιά είναι ψεύτικα[/caption]

autumn by ~mingus

]]> <![CDATA[Η αυταπάτη του μόνιμου]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=237 Fri, 29 Aug 2008 14:25:06 +0000 Ray Alston http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/08/29/%ce%b7-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%b1%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%bc%ce%bf%cf%85/ Η αυταπάτη του μόνιμου σε κάνει να νομίζεις ότι τα πράγματα θα είναι πάντα έτσι και το αποτέλεσμα είναι να μην τα εκτιμάς όσο μετά που ξέρεις ότι δεν θα τα έχεις ξανά. Από την άλλη πλευρά αυτή η ψευδαίσθηση της συνέχειας σε ηρεμεί και σου δημιουργεί έναν προστατευτικό κλοιό από το εφήμερο της ύπαρξης.

Δεν έχω αποφασίσει ποια από τις δύο περιπτώσεις με κάνει να νιώθω καλύτερα. Σίγουρα όμως η ανάλυση του μου δίνει μια νέα αυταπάτη. Αυτή του ελέγχου, έστω και σε ένα θεωρητικό και διανοητικό επίπεδο.

Το καλό με το "αυτό" όμως είναι ότι παρότι φοβάμαι και γνωρίζω το παροδικό του, απολαμβάνω την κάθε στιγμή και γεμίζω μέσα για να αντιμετωπίσω όλα τα άλλα.


Ephemeral by ~jarehmechoe

]]> <![CDATA[Ρουτινιάρα ζωή]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=219 Thu, 14 Aug 2008 19:30:35 +0000 Ray Alston http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/08/14/%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%b9%ce%ac%cf%81%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%ae/ Η ρουτίνα είναι μια λέξη που έχει μαζέψει αρκετή αρνητική ενέργεια. Όταν σκέφτεσαι ρουτίνα σου έρχεται στο μυαλό, η καθημερινότητα, η συνήθεια, ο κορεσμός. Η δουλειά που μισούμε, τα πρόσωπα που έχουμε βαρεθεί. Οι άνθρωποι μισούν τη ρουτίνα τους και περιμένουν το Σάββατο το βράδυ να ξεσπάσουν, να επαναστατήσουν στα βάσανα, του κάθε μέρα, να επαναστατήσουν για τη ζωή τους, για τη μοίρα τους, για τις επιλογές τους.

Νομίζω ότι έχει γίνει μια παρεξήγηση εδώ. Κανονικά θα έπρεπε η ρουτίνα να είναι η επανάσταση και το Σάββατο το βράδυ ο εορτασμός των επιλογών μας και η ανάπαυση για την επόμενη γύρα. Αν ξυπνάς με χαμόγελο σημαίνει ότι κάτι κάνεις καλά.


i can always make you smile by =boobookittyfuck

]]> <![CDATA[Πάλι αυτός ]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=166 Fri, 04 Jul 2008 11:04:45 +0000 Ray Alston http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/07/04/%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b9-%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c%cf%82/ Σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά η διαδρομή ε; Έτσι διαβάζαμε στα 15 και γεμίζαμε όνειρα. Τώρα το θυμόμαστε και σκεφτόμαστε: Προφανώς, αφού ο προορισμός είναι τα θυμαράκια...

Παρόλα αυτά όμως είναι πολλές φορές που δεν δίνουμε στην διαδρομή την αξία που της αναλογεί.

]]> <![CDATA[Το καλοκαίρι έφτασε]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=105 Sun, 01 Jun 2008 14:17:43 +0000 Ray Alston http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/06/01/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%ba%ce%b1%ce%af%cf%81%ce%b9-%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b5/ Το νιώθω. Είμαι ευτυχισμένος χωρίς λόγο αλλά και με λόγους. Όμως η καλοκαιρινή ευτυχία είναι διαφορετική. Μοιάζει πιο ολοκληρωμένη καθώς την αγκαλιάζει η ανεμελιά του ήλιου.

Είμαστε στο κρεβάτι, όλα είναι ζεστά. Τα γυμνά της πόδια ακουμπάνε το δέρμα μου. Το σώμα μας αναγκάζεται να χαλαρώσει από το αγκάλιασμα του κόσμου. Βλέπουμε ταινία. Είναι αλλιώς. Είναι διαφορετικά. Το νιώθει και αυτή. Κάθε μικρός πόρος στο δέρμα της μου μιλάει. Την ακούω προσεχτικά. Τα λέει καλά.

Απολαμβάνω κάθε δευτερόλεπτο. Πέρυσι τέτοιες μέρες πάλευα με ύπουλους δαίμονες. Αυτούς που είχαν στοιχειώσει το μέλλον μου και κάθε αισιόδοξη σκέψη γι αυτό. Φέτος δεν φοβάμαι. Αναπνέω, την κοιτώ, την αγαπώ.

Τώρα; Τώρα θα φύγω. Τώρα όλα είναι αλλιώς. Είμαι στο στοιχείο μου. Νιώθω ατρόμητος. Νιώθω έτοιμος.

"Everything is falling, dear
Everything is wrong
It's just history repeating itself
And babe, you turn me on"

]]> <![CDATA[Για να είμαι ειλικρινής...]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=74 Fri, 16 May 2008 03:41:35 +0000 Bonita Mammie http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/05/16/%ce%93%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%ae%cf%82/ Η ειλικρίνεια είναι ειλικρινά σημαντική. Οι πιο πολλοί άνθρωποι τη φοβούνται και δεν έχουν άδικο. Καμιά φορά ακούς πολύ άσχημα πράγματα. Πράγματα που δεν περίμενες. Τουλάχιστον όμως έτσι έχεις γνώση. Η γνώση είναι δύναμη. Κι όμως. Μπορεί να προβεί σε μοιραία αδυναμία.

Τελικά νομίζω ότι δεν αντέχουν όλοι οι άνθρωποι την ειλικρίνεια. Ακόμη κι εκείνοι που λένε πως την προτιμούν, προτιμούν απλώς τη μισή αλήθεια, από τα ολοκληρωτικά ψέματα. Όχι όλοι. Υπάρχουν κι εκείνοι που το εννοούν. Μην είμαι και αφοριστική.

Ποτέ δεν κατάλαβα αν η μισή αλήθεια είναι ψέμα ή απλώς διακριτική μη ολοκλήρωση νοήματος. Σίγουρα είναι από τα χειρότερα. Σαν όλα τα μισά πράγματα εξάλλου. Καλύτερα ό,τι κάνεις να το στηρίζεις ως τέλους.

Αν όμως δεν είναι όλοι έτοιμοι να δεχθούν την αλήθεια, τότε πώς κρίνεται το αν εσύ είσαι ειλικρινής; Και γιατί να μη βαρεθείς να επιλέγεις; Γιατί να μη γίνεις ψεύτης σαν όλους τους άλλους;

Νομίζω ακριβώς γι' αυτό.

" Θα σας προτιμούσα με τη μάσκα της αποκριάς, αν αυτή έδειχνε το αληθινό σας πρόσωπο. "

]]> <![CDATA[{to my mom}]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=65 Sun, 11 May 2008 18:51:27 +0000 Bonita Mammie http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/05/11/to-my-mom/ Δεν θα το παίξω δυνατή. Ούτε αδιάφορη. Νιώθω αδύναμη και δεν μπορώ να κουνηθώ. Δεν είμαι άρρωστη, ούτε τίποτα σχετικό. Είμαι απλώς στεναχωρημένη. Δεν μπορώ όμως να το αντιληφθώ. Αντιλαμβάνομαι μια γενική ξενέρα. Δε βρίσκεται εκεί όμως η αλήθεια. Ούτε στους sex pistols. Χμ.

Τον φοβάμαι τον θάνατο. Δεν θέλω να πεθάνουν αυτοί που αγαπώ. Δεν θέλω να πεθάνει η μαμά μου. Δεν θέλω, φοβάμαι. Γιατί θα μου λείπει κι ας της φωνάζω τώρα. Ας της γκρινιάζω. Θα μου λείπει. Και θα τη θέλω. Γιατί την αγαπάω, ξέρεις, πάρα πολύ. Αλλά ανήκω σε εκείνη τη μαλακισμένη κατηγορία ανθρώπων που σπάνια το λένε στη μαμά τους. Λες κ η μαμά τους θα ζήσει για πάντα. Δεν ξέρω, ίσως να της φέρομαι έτσι για να διατηρήσω την πίστη μου στην αιώνια φύση της.

Είμαι νευρικό κοριτσάκι και καμιά φορά της μιλάω άσχημα. Πάντα νιώθω τύψεις μετά. Πάντα νιώθω ότι δεν ξέρει πόσο την αγαπώ. Αλλά δεν κάνω κάτι παραπάνω γι' αυτό. Οκ, είμαι εκεί όταν με χρειάζεται. Είμαι. Αλλά δε με χρειάζεται συχνά. Γιατί αυτή η γυναίκα τα κρατάει όλα μέσα της. Και με φοβίζει αυτό. Γιατί νιώθω ότι την καταλαβαίνω πλήρως, ή τελοσπάντων ότι μπορώ,

αλλά πάντα φοβάμαι μήπως τελικά δεν την κατάλαβα ποτέ.

]]> <![CDATA[Σταθερό ωράριο;]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=55 Tue, 06 May 2008 03:58:50 +0000 Ray Alston http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/05/06/%ce%a3%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%b5%cf%81%cf%8c-%cf%89%cf%81%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%bf/ Αν η μέρα είχε περισσότερες ώρες θα ήταν πιο βολικό. Έχουμε αλλάξει ρυθμούς. Οι άνθρωποι κάνουν πολλά σε μια μέρα και κοιμούνται λίγο. Γιατί να μην φτιάχναμε ένα νέο ωράριο. Θα είχε και ποικιλία σαν αίσθηση. Να δώσουμε 30 ώρες στην μέρα. Θα έχει και λιγότερες μέρες ο χρόνος έτσι.

Επίσης πλέον με το διαδίκτυο πολλοί άνθρωποι δεν έχουν λόγο να έχουν σταθερό ωράριο. Στο μέλλον θα είναι πιο πολλοί. Γιατί λοιπόν να πιεζόμαστε. Δικός μας είναι ο πλανήτης, ότι θέλουμε τον κάνουμε(φανερό), ας κοιμηθούμε λίγο παραπάνω...

]]> <![CDATA[λέγε.]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=41 Fri, 02 May 2008 19:11:40 +0000 Bonita Mammie http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/05/02/%ce%bb%ce%ad%ce%b3%ce%b5/

Τι να σου λέω τώρα, τώρα τι να σου πω. Γράψε μήπως και ηρεμήσεις λίγο. Ή για λίγο.

Δε μου αρέσουν τα σου' πα- μου' πες στα κρυφά. Προτιμάω τα ξεκάθαρα πράγματα. Η αλήθεια όμως είναι απλά μια λέξη. Το πώς αντιλαμβάνεται κανείς την αλήθεια είναι άνετα θέμα ολόκληρου βιβλίου.

Από τη μία θα ήταν ωραίο να υπάρχει μια αλήθεια σε κάθε περίπτωση. Δεν θα υπήρχαν παρεξηγήσεις. Από την άλλη θα παραήταν βαρετό. Δεν θα γινόντουσαν πολύωρες συζητήσεις μέχρι να αναλύσει ο καθένας τη δική του. Δε θα υπήρχε ενδιαφέρον. Στη διαφορετικότητα είναι που έγκειται το ενδιαφέρον πολλών πραγμάτων. Ή καμιά φορά και η αδιαφορία. Πόσο αστείο.! Υπάρχει το ότι και το αλλά. Σε κάθε ότι αντιστοιχεί ένα αλλά. Το αλλά του.

Η αντίθεση λοιπόν. Τα αντίθετα έλκονται. Συνήθως όμως όχι για πολύ. Γι' αυτό μάλλον καταλήγουμε με κάποιον που ταιριάζουμε και όχι με κάποιον που είναι το άκρως αντίθετο από μας. Αυτό βέβαια δε συνέβη στους γονείς μου. Είναι, νομίζω, παντελώς αντίθετοι χαρακτήρες. Θέλουν όμως τα ίδια πράγματα και αυτό τους ενώνει. Καλά, όχι μόνο αυτό, φαντάζομαι.

Τι να σου λέω τώρα.

]]> <![CDATA[Το φαγητό το κρύο]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=38 Wed, 30 Apr 2008 19:34:22 +0000 Bonita Mammie http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/04/30/%ce%a4%ce%bf-%cf%86%ce%b1%ce%b3%ce%b7%cf%84%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%cf%81%cf%8d%ce%bf/ Δε μου αρέσουν καθόλου τα κρύα φαγητά. Ειδικά όταν τα ζεσταίνεις αλλά αυτά ήθελαν άλλη λίγη ζέστη καθώς δε ζεστάθηκαν αρκετά. Οπότε και τα τρως κρύα. Ή τα ξαναβάζεις στο δικό τους ήλιο, αν δε βαριέσαι. Συνήθως βαριέμαι οπότε τα τρώω ξενερωμένη. Αυτό έγινε και σήμερα και σκέφτηκα ότι πολύ κακώς πράττω. Άμα είναι να κάνεις κάτι κάν' το σωστά και ολοκληρωμένα. Αυτό κόλλαγε κυρίως σε σκέψεις που έκανα για άλλα πράγματα αλλά τελικά κάποιες ατάκες είναι πασπαρτού. Πολύ ξενέρωτη έκφραση.

Τα κρύα φαγητά είναι τόσο άσχημα όσο οι κρύοι άνθρωποι. Δεν τους συμπαθώ τολμώ να πω. Έχω γενικότερα ένα θέμα με το κρύο, ή μάλλον με τις θερμοκρασίες. Γιατί μόλις θυμήθηκα ότι έχω και με τη ζέστη. Απορώ πώς το ξέχασα έστω και λίγο.

Τι έλεγα, α, ναι, οι κρύοι άνθρωποι. Δε μου αρέσουν. Με κάνουν να αισθάνομαι άβολα. Μου αρέσουν εκείνοι οι άλλοι, οι καλοπροαίρετοι και χαμογελαστοί. Όχι όμως εκείνοι που σε αντιμετωπίζουν με υπερβολική οικειότητα από το πουθενά. Εκεί, πάλι τσαντίζομαι. Νιώθω ότι μου καταπατάνε το εγώ άνευ προηγουμένου. Νιώθω ότι υποτιμούν τα όρια. Και οκ, τα όρια είναι για να ξεπερνιούνται λένε κάποιοι, αλλά να υπάρξουν πρώτα ρε φίλε, αλλιώς που πας ξέρω 'γω.

Η ευγένεια πάνω απ' όλα. Όχι η τυπική, δε μιλάω γι' αυτήν. Μιλάω για την άλλη, την ευγένεια ψυχής που διαθέτουν ορισμένοι- λίγοι δυστυχώς- άνθρωποι.

Τσακώθηκα πριν λίγες μέρες με μια τύπισσα που με έβριζε ενώ προσπαθούσα να την ηρεμήσω. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι μου εξαπέλυε κατηγορίες ασύστολα. Χαρακτηρισμούς που ταίριαζαν στη δική της συμπεριφορά και καθόλου στη δική μου. Περίεργο. Παρατήρησα ότι πολλοί άνθρωποι έχουν την τάση να κάνουν προβολή των δικών τους πιστεύω, χαρακτηρισμών κλπ, στους άλλους. Να γιατί καμιά φορά μπερδεύονται τόσο πολύ τα εγώ των ανθρώπων. Και κάπου εκεί αρχίζεις να ξαναθυμάσαι τα όρια. Γιατί τα όρια από μόνα τους δεν είναι κακά. Η χρήση τους όμως από τους ανθρώπους τείνει να είναι αισχρή. Έτσι τα παιδάκια θεωρούν τα όρια κακά και τα παιδάκια μεγαλώνουν και πάει λέγοντας.

Τέλος πάντων, ήθελα απλώς να πω ότι το παστίτσιο είναι απαράδεκτο όταν είναι κρύο.

]]> <![CDATA[Ο Τσίζους έκανε και φέτος την δουλειά του]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=34 Mon, 28 Apr 2008 03:00:10 +0000 Ray Alston http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/04/28/%ce%9f-%ce%a4%cf%83%ce%af%ce%b6%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%ad%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%b5-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%86%ce%ad%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b4%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%ac-%cf%84/ 1,2 - 1,2. Η Bonita έχει φύγει και έχω βαλθεί να κρατάω τα ηνία του νεογέννητου ημερολογίου μας. Αυτό όσο κι αν φαίνεται δύσκολο ή κουραστικό, δεν είναι. Στην πραγματικότητα το μόνο που χρειάζεται είναι να γράφω.

εαστερ
Easter by *Cocodrillo

1,2 - 1,2. Γεια σας. Διαβάζεται ένα ημερολόγιο 2 ανώνυμων ατόμων. Πως νιώθεται γι αυτό. Νομίζω ότι σας ελκύει η ιδέα ότι αυτά τα άτομα μπορεί να τα γνωρίζετε ήδη. Μπορεί να είναι διάσημα ή εντελώς άγνωστα. Παίρνω τηλέφωνο την μάνα μου να την ρωτήσω αν με ξέρει... Χμ... Δεν απαντάει.

Anyway ο Τσίζους έκανε και φέτος την δουλειά του, τα αβγά τσούγκρισαν, όσα έζησαν βραβεύτηκαν με παράταση ζωής. Τελικά τα αβγά είναι σαν τους ανθρώπους. Πατάει ο ένας τον άλλο για να επιβιώσουν και στο τέλος ή σαπίζουν ή πεθαίνουν... άδοξα εκτός εποχής.

Goodnight World!

]]> <![CDATA[Burning the Earth]]> http://flyingbricks.wordpress.com/?p=20 Tue, 22 Apr 2008 14:15:47 +0000 Ray Alston http://flyingbricks.el.wordpress.com/2008/04/22/burning-the-earth/ Δεν ξέρω που θα πάω το Πάσχα. Παλιά μου άρεσαν οι λαμπάδες. Αλλά πιο πολύ τα δυναμιτάκια. Ίσως γιατί λιθαράκι λιθαράκι βοηθούσαν στην καταστροφή του κόσμου. Είναι φορές που θέλω όλος ο κόσμος να καταστραφεί, να εξαφανιστεί. Με κουράζει η ιδέα ότι τόσοι άνθρωποι για τόσους αιώνες υποφέρουν με ένα μυαλό που μοιάζει με το δικό μου, βιολογικά τουλάχιστον.

world
Clap's World by *tyrannus

]]>