α) Οι μόνες δουλειές στις οποίες απασχολείται η περί των 30 γενιά είναι παραγωγοί ραδιοφώνου, διαφημιστές, διακοσμητές, στελέχη και λοιπά μανατζεροειδή και πως η γενιά των 700€ είναι ένας αστικός μύθος σαν τους κροκόδειλους στις αποχετεύσεις της Νέας Υόρκης.

β) Η εν λόγω γενιά κατοικεί και αναπτύσσεται αποκλειστικά σε νεοκλασικές μονοκατοικίες ή στη χειρότερη σε loft και κατά βάση σε "ευκολοπρόσιτες" οικονομικά γειτονιές όπως η Πλάκα, ο Λυκαβηττός κτλ. Το περιβάλλον κατοικίας τις περισσότερες φορές σε κάνει να νομίζεις ότι αυτός ο μέγας διανοούμενος,  επίτροπος παραΠαιδείας Evripidi Stilia Nidi έκανε το interior design υποχρεωτικό μάθημα στα δημοτικά.

γ) Υπάρχει πάντα ένας gay. Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει τοποθέτηση για τις πιέσεις που δέχεται από πολιτεία και κοινωνία η συγκεκριμένη ομάδα. Στις συγκεκριμένες ποπ σειρές ο gay είναι κάτι ανάμεσα σε κατοικίδιο και τσάντα Louis Vuitton τον οποίο η εύθυμη παρέα κουβαλά μαζί της στις εξόδους της στο Γκάζι.

δ) Η ίδια γενιά διασκεδάζει μόνο σε γκουρμεδιάρικα εστιατόρια που παιανίζουν Ρέμεια και Οτεγιάννεια άσματα σε συνδυασμό με σάλσα και new bossa nova ( η Άρτα και τα Γιάννενα, καθώς είμαστε κοσμοπολίτες αλλά ακούμε στα κρυφά και Μητροπάνο). Εκεί, σαν έτοιμοι από καιρό, δοκιμάζουν κροκόδειλο κρασάτο με σως αχινού και σαλάτα με φύκια, μεταξωτές κορδέλες και άσπρες παπαρούνες και άλλες ντεμέκ τοπικές γεύσεις περιοχών του πλανήτη, οι δύστυχοι κάτοικοι των οποίων δεν είχαν τη δυνατότητα ποτέ να γευθούν.

Επειδή δεν θυμάμαι ποιο ακριβώς γράμμα ακολουθεί το δ στην αρίθμηση αυτή την στιγμή, επειδή ένας κατάλογος με όλα αυτά το πολιτικώς ορθά και όμορφα θα ήταν πολύ μεγάλος και επειδή είναι πολύ δύσκολο να πείσεις έναν παπάρα ότι τέχνη δεν είναι να στοχεύεις στο σωστό target group των χορηγών σου ή να ποντάρεις σε ένα απολιτίκ (ίσως όχι άδικα αυτό, αλλά είναι άλλο θέμα) κομμάτι της νέας γενιάς και να το κάνεις ένα mainstream χαζοχαρούμενο λεφούσι χωρίς στόχο και όραμα, εγώ απλά θα αναρτήσω ένα βίντεο από μια εποχή που κάποιοι μασάγανε γυαλί και φτύνανε διαμάντια (αυτό, το τελευταίο, είναι βιασμός στίχων των Ξύλινων Σπαθιών). Τότε που η τέχνη αντέγραφε τη ζωή και την γλύκαινε.

Μετά από χιλιάδες mail, τηλεφωνήματα, ευχέλαια, αυτοκτονίες και εκπομπές αναζήτησης χαμένων κορμιών θεώρησα πρέπον να επιστρέψω στο κοινό μου.

Ζητώ μεγαλοπρεπώς συγγνώμη για την απουσία μου αλλά έπρεπε να συλλάβω και να επεξεργαστώ την ιδέα που θα μου λύσει μια και καλή το βιοποριστικό μου ζήτημα. Το καμπανάκι της έμπνευσης χτύπησε απρόσμενα στο ημίχρονο του αγώνα Ρωσία - Ολλανδία και αφορούσε κάτι εξαιρετικά απλό. Βρήκα έναν ακόμα αλλά μοναδικό πλεόν τρόπο για να καλύψω την ανάγκη του ανθρώπου για διασκέδαση.

Ποιός είναι αυτός; Ο περιοδεύων θίασος παραδοξοτήτων (ήτοι Freak shows).

Ένα μοναδικό θέαμα που θα περιδιαβαίνει κωμοπόλεις και χωρία της Αττικής αρχικά (π.χ Μαγούλα, Εκάλη, Δερβενοχώρια κ.α) και θα προσφέρει στο φιλοθεάμον κοινό εκθέματα όπως τον άνθρωπο-ορχήστρα, την γυναίκα με το μούσι, τον άνθρωπο-ερπετό, τον υπουργό που δεν ξέρει τη Siemens, τον άνδρα με τα 2 πέη, το ψάρι με τα πούπουλα,τον Μασίστα, καθώς και φακίρηδες, ακροβάτες, ντοπαρισμένους παίχτες Λαϊκού Λαχείου και άλλα παράξενα. Παράλληλα θα μπορεί ο θίασος να προσφέρει υπηρεσίες με χαρτορίχτρες, συμβούλους επιχειρήσεων, σαμάνους, μάντεις αλλά και προϊόντα με φαρμακοτρίφτες, βοτανοθεραπευτές, πωλητές χαλιών και μαλλιού της γριάς και οτιδήποτε άλλο λείπει από τον μέσο συμπολίτη μας στις μέρες μας.

Ας βγάλουμε με λίγα λόγια τα Πλοία Των Τρελών (Η Ιστορία Της Τρέλας, Φουκώ) στο δρόμο, ας τους διασκεδάσουμε και ας πουλήσουμε. Όπως κάνουν όλοι εξάλλου.

Ζητούνται λοιπόν χορηγοί για ευγενικές προσφορές, νέες και νέοι με πολλά προβλήματα και ισχυρή θέληση να μπουν στο χώρο της μετά-showbiz και συνεργάτες που πιστεύουν πως τα διαδραστικά πολυμέσα δεν είναι το τελευταίο όριο στο χώρο της ψυχαγωγίας και πως ήρθε ο καιρός που δεν αντιγράφει η τηλεόραση την ζωή αλλά το αντίθετο. Όποιος το αντιληφθεί αυτό και πρώτος το μορφοποιήσει (εκτός από εμένα βεβαίως, βεβαίως) το σήκωσε το ευρωπαϊκό.

Αυτό το σαββατοκύριακο όμως υπήρξε καίριο για μένα : Βρήκα τον ήρωα μου , τον σκοπό μου , ΒΡΗΚΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ . Αυτό δεν ήταν σαββατοκύριακο , δεν ήταν Πρωτοχρονιά , ήταν Σατόρι ( να πα να βρείτε τι είναι ) στα Πατήσια !

Ναι , λοιπόν , θέλω να γίνω ο επόμενος Giorgio Traga !

Ο Giorgio Traga εκτός από παραπαρουσιαστής στο Άλλο Κανάλι , παραεκφωνητής στο Αληθινό Ραδιόφωνο , σφογγοκωλάριος του άεργου ψευδοκαγκελαρίου με τα δίδυμα , υψηλά ιστάμενος χειροκροτάκιας του Μεγάλου Άλματος Προς Τα Πίσω , συναγωνιστής της Πολιτιστικής Επανάστασης του Gerasimo Yako Mato και των συν-πλιατσικολόγων του και άλλα πολλά , πάρα πολλά , είναι και μπίσνεσμαν φυσικά . Είναι ο ιδιοκτήτης της Chora , της μεγαλύτερης εφημερίδας του πλανήτη από γεννήσεως τυπογραφίας . Τα έσοδα από τις κρατικές διαφημίσεις για το 2007 ήταν 2.668.115€ και η άθλια ( σε σχέση με τον όγκο του κόσμου της παράταξης που ξερογλύφει αυτή την περίοδο ) κυκλοφορία της 2.127 ρημαδοφύλλα . Επομένως το ένα κυριακάτικο φύλλο της Chora πριν καν πουληθεί στο περίπτερο έχει βάλει στο ταμείο 24,3 € . ( Πηγή εδώ )

Ο άνθρωπος είναι η επιτομή του νεοέλληνα . Είναι ο θεός της εποχής μας . Είναι ότι καλύτερο έχει φυτρώσει σε αυτά τα χώματα εδώ και δεκαετίες . Ας βρεθεί κάποιος από τους μάγκες που θα ανοίξουν πανεπιστημιάδικα προσεχώς να του δώσει μια έδρα γιατί είναι αμαρτία να χαθεί ένα τέτοιο μυαλό χωρίς να μεταλαμπαδεύσει και στις επόμενες γενιές αυτή την μοναδική τεχνική να βγάζεις χρυσό από τα σκατά της ψυχής σου .

Αθάνατος .

Μια σειρά ερωτήματα προκύπτουν για μια έρευνα που η αξία της και οι σκοποί μπορούν να περιοριστούν στην μελλοντική αναφορά της από την κάστα των κοντών παπαθεμελήδων ,τη φυλή των μαύρων άνθιμων και το λεφούσι των trendy αδώνηδων ως ατράνταχτου επιχειρήματος του λόγου ύπαρξης τους . Πάντα μέσα από το μόνιμο βήμα που παίρνουν με την ευγενική χορηγία του γλυκού και πάντα νέου Nico Hadzinico, πρώην Mega Δούκα της ενημέρωσης και εσχάτως μπίζνεσμαν αληθινού ραδιοφώνου ,παράδειγμα επίμονου επαρχιώτη που το δούλεψε πολύ για να χτίσει ένα κεραμίδι , του Nikola Eva Gellato , λαϊκού παιδιού , γνωστού wannabe Elliot Ness , αντρούλη της Oprah των νοτίων Βαλκανίων και επίμονου ερευνητή σάπιων προϊόντων στη Βαρβάκειο και του Giovanni Prete Deri ,new age βαλκανιογιάπη , πολιτικά ορθού μετανοημένου χούλιγκαν , κομμουνιστοσυμμοριτοφοιτητοφάγου προστάτη των Ηνωμένων Πολιτειών της Νεοέλλαδας ( μια νέα χώρα που έπεσε πάνω σε μία άλλη γλυκειά χώρα πριν από περίπου 15 χρόνια).
Η αγάπη μου για τους λειτουργούς της κοινής γνώμης με έκανε να μακρηγορήσω πάλι και να βγω εκτός θέματος (παλιά συνήθεια ,εφηβική ) και να καθυστερώ τη διατύπωση των ρητορικών μου ερωτημάτων .

Επομένως και βιαστικά θα θέσω κάποια καίρια ερωτήματα :

1) Υπάρχει κάποιος εκεί έξω του οποίου οι 5,5 από τους 10 γνωστούς του στο ηλικιακό γκρουπ 18 έως 34 να βρίσκουν στήριγμα στη θρησκεία ;

2) Υπάρχουν πολλοί που να βιώνουν την εποχή μας ως μια σχετικά κατάλληλη περίοδο για τις πάσης φύσεως πνευματικές και μεταφυσικές δραστηριότητες ;

3)Η εικόνα και τα πεπραγμένα των εκπροσώπων του Θεού είναι τέτοια που θα μπορούσαν να αποτελέσουν πόλο έλξης για κάποιον ;

Θα περιοριστώ σ' αυτά και δεν θα ρωτήσω αν η έρευνα έγινε σε κάποιο κατηχητικό με ένα δείγμα 34 ερωτώμενων ή στη Θεολογική Σχολή , ούτε θα ασχοληθώ με τη μορφή του ερωτηματολογίου και την ακλόνητη πεποίθηση μου ότι κάθε φορά η απάντηση που ζητάμε βρίσκεται στον τρόπο που ρωτάμε . Κάτι τέτοιο θα ήταν εκ του πονηρού και θα μπορούσε να αποδυναμωθεί φαινομενικά από την μη περαιτέρω γνώση μου για την συγκεκριμένη έρευνα.

Η συνέχεια επί του θέματος (σχέση ελληνικής κοινωνιάς με εκκλησία και σχέση - ας πούμε - ελληνικής εκκλησίας με θρησκεία και θείο ) με ανάλυση των τριών ερωτημάτων , πολλά δώρα και άφθονο σεξ, προσεχώς... όταν θα κάνω κέφι.

Καλή Ανάσταση.