Αν θέλουν να ζωντανέψει η επαρχία ή να μεταφέρουν πόρους σε αυτή ας βρουν άλλο τρόπο. Σιγά μη ξοδέψει μια οικογένεια 50.000 ευρώ για να σπουδάσει ο γιόκας ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων στην Κοζάνη. Και δεν τον στέλνει στην διπλανή Ιταλία; Ή δεν του ανοίγει καλύτερα ένα μαγαζί;

Άκουσα και την Λιάνα Κανέλη σήμερα να λέει πως η βάση «αποκλείει» τους οικονομικά ασθενέστερους μαθητές από την γνώση. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αρλούμπα από αυτή.

Οι οικονομικά ασθενέστεροι μαθητές είναι αυτοί που μελετούν πιο σκληρά και τα πηγαίνουν καλύτερα στις εξετάσεις.

Αυτοί που πέφτουν και μάλιστα αρκετά κάτω από την βάση είναι τεμπέληδες και κανονικά δεν θα έπρεπε να πάρουν ούτε απολυτήριο λυκείου (μερικοί δε ξέρουν προπαίδεια ή να κάνουν διαίρεση και αυτό δεν είναι ταξικό θέμα ούτε θέμα βλακείας είναι καραμπινάτη τεμπελιά μέχρι αναισθησίας).

Έχουν φαγωθεί όλοι. «Κλείνουν τα ΤΕΙ, μαραζώνουν οι πόλεις». Ας κλείσουν και ας μαραζώσουν. Δηλαδή τι πρέπει να γίνει. Να ξεπαραδιαστούν οι ήδη ξεπαραδιασμένε οικογένειες για να κονομήσουν οι ιδιοκτήτες ακινήτων και οι ταβερνιάρηδες στην επαρχία;

Και αυτά τα περί «ζωντάνιας» είναι φούμαρα. Γιατί μη μου πείτε πως αν φτιαχτούν φοιτητικές εστίες και λέσχες εστίασης για τους σπουδαστές που ζουν μακριά από τα σπίτια τους δεν θα ξεσηκωθούν δήμαρχοι και κοινοτάρχες και δεν θα κλείσουν τις επαρχιακές οδούς;

Και γιατί να κλείσουν δηλαδή τα ΤΕΙ της επαρχίας και να μη μεταφερθούν κοντά στα μεγάλα αστικά κέντρα, κοντά στον τόπο κατοικίας του μεγαλύτερου ποσοστού των σπουδαστών; Έτσι κι αλλιώς οι μαθητές της επαρχίας προτιμούν και σπουδάζουν στις μεγάλες πόλεις και όχι στα ΤΕΙ της περιοχής τους.

Δε το μπορώ αυτό πια. Όταν έρχονται συνάδελφοι εκπαιδευτικοί δημόσιων σχολείων για να γράψουν τα παιδιά τους στο φροντιστήριο κάτι με πιάνει. Είναι σαν να προσπαθείς να ξεχάσεις πως ζεις σε ένα τρελοκομείο και έρχεται ο άλλος να στο θυμίσει.

Και αυτό δεν είναι κακό, αλλά όταν αυτός που στο θυμίζει παραπονιέται πως στο τρελοκομείο μένουν έγκλειστοι υγιείς άνθρωποι, ώστε να έχει ο ίδιος δουλειά και να δικαιολογείται ο μισθός του τότε τρελαίνεσαι πραγματικά.

Ένα πραγματάκι να διόρθωναν κάθε χρονιά, ένα μόνο, τόσα χρόνια κάτι καλύτερο θα είχε γίνει. Αλλά τι περιμένεις όταν ο κάθε υπουργός τραβάει το καζανάκι για να καθαρίσει υποτίθεται τα σκατά του προηγούμενου και μετά κάνει τα δικά του;

Έτσι συμφώνησαν στην ευρωπαϊκή ένωση. Η υιοθέτηση της οδηγίας έγινε με αποχή πέντε χωρών, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Όχι πως η αποχή υπερασπίζει τα συμφέροντα των εργαζομένων έτσι; Παρακαλούνται οι εργοδότες να μη παρεξηγήσουν την κυρία Φάνη τους.

Συμφωνήθηκε μάλιστα ο χρόνος εργασίας να ξεπερνάει τις 65 ώρες αν υπάρχει σχετική συλλογική σύμβαση και εφ’ όσον οι παραπάνω (από τις 65) ώρες καταγράφονται ως χρόνος εφημερίας.

Μη περιμένετε να ακούσετε την είδηση στα κανάλια. Μεγάλη η υπόθεση η "κατοχή της μπάλας". Για να δούμε τι άλλες «εκπλήξεις» μας επιφυλάσσει η EUROpe 2008.

Οι νεκροί βλέπεις δεν έχουν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα.

Κάποιος να πάρει το μαχαίρι από τους "χασάπηδες" της "ενημέρωσης"...

Ευτυχώς και δυστυχώς Νίκο έγινε σεισμός.

Με το παγωτό στο χέρι διασχίζουμε την κεντρική πλατεία. Ο δήμος έχει προβλέψει και έχει τοποθετήσει πολλά παγκάκια. Όλα είναι γεμάτα με γιαγιάδες , παππούδες, συνταξιούχους. Μερικοί έχουν φέρει το σκαμνάκι τους για την περίπτωση που όλες οι θέσεις είναι πιασμένες. Λίγοι συζητούν, οι πιο πολλοί κάθονται σιωπηλοί. Τέλος του μήνα, η σύνταξη έχει ξοδευτεί προ πολλού. Μάλλον περιμένουν του επόμενου μήνα.

Ντρέπομαι καθώς διασχίζω τον διάδρομο με τα παγκάκια και τους παππούδες και τις γιαγιάδες σε παράταξη φτώχειας. Ντρέπομαι που ξόδεψα τόσα λεφτά για δύο παγωτά. Ντρέπομαι γιατί δε μπορούν να απολαύσουν και αυτοί το παγωτάκι που απολαμβάνω εγώ. Αλλά γιατί πρέπει να ντρέπομαι εγώ και όχι όσοι, πράσινοι και μπλε σωτήρες του τόπου, οδήγησαν τα πράγματα ως εδώ;

Τους βλέπω στα κανάλια να «αγωνιούν» δήθεν για την ακρίβεια αναζητώντας στην πραγματικότητα φτηνές ψήφους. Αν αδικώ κάποιους δεν φταίω εγώ. Φταίνε οι εικόνες και τα μπουκωμένα λόγια που εκπέμπουν, που αποπέμπουν τους ανθρώπους.

Αυτοί οι εικοσιένα που εμπλέκονται στο κύκλωμα παιδεραστίας δεν έχουν όνομα; Τι ποινές προβλέπει ο νόμος; Αφού σίγουρα δεν είναι ισόβια δεσμά η ποινή τους και κάποια στιγμή θα αφεθούν ελεύθεροι γιατί δεν δημοσιοποιούνται τα πλήρη στοιχεία τους για την προστασία των μελλοντικών θυμάτων τους;

Η προστασία εγκληματικών δεδομένων δεν αποτελεί εγκληματική πράξη;

Πολύ ευχαρίστως θα παρανομούσα δημοσιεύοντας τις φωτογραφίες και τα στοιχεία τους.

... μπορεί να το κάνει και σε ανθρώπους

Αναδημοσίευση από εδώ

Δεν είναι καταθλιπτικά καταπληκτικό; Ένα σκουπίδι, μια πλαστική σακούλα πρέπει σύμφωνα με το πλαστικό μυαλό κάποιων διαφημιστών να αποκτήσει αισθητική και συναισθηματική αξία στο μυαλό των καταναλωτών.

Τα αντίστοιχα ραδιοφωνικά σποτ είναι εξίσου και από κάθε άποψη "βρώμικα". Υποθέτω πως σκέφτηκαν τα ρυπαρά μυαλά ως εξής: Αφού στο ραδιόφωνο δεν μπορούμε να αξιοποιήσουμε εικαστικά τα σκουπίδια μας, αφού δε μπορούμε να πείσουμε οπτικά για την αξία τους μέσα στο ευαίσθητο περιβάλλον, ας διαλέξουμε κάτι άλλο το ίδιο ευαίσθητο.

Βάλανε λοιπόν οι ανελέητοι ένα παιδάκι να περιγράφει με μελιστάλαχτη συγκινημένη φωνούλα πως νιώθει για... μια πλαστική σακούλα.

Κάποιοι διαφημιστές έχουν μέσα στο κεφάλι τους σκατά και θεωρούν τa ανθρώπινα μυαλά και το περιβάλλον χαβούζες.

Νομίζω πως έστω και αργά το ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο πρέπει να βγει να μαζέψει τις σακούλες από τους δρόμους και τα σκουπίδια από τα μυαλά μικρών και μεγάλων.

To δημοτικό διαμέρισμα Farsta του Δήμου Στοκχόλμης, αποφάσισε να στείλει τον Σάκη στον σπίτι του, παρά τις ρητές αντίθετες αποφάσεις των γιατρών τόσο του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου Karolinska αλλά και του νοσοκομείου Dandery.

To νοσοκομείο χρονίων νόσων-Utterns Sjukhem, όπου ο Σάκης βρίσκεται κατάκοιτος τώρα, είναι επίσης ενάντια στην απόφαση του δημοτικού διαμερίσματος Farsta. Πιθανή μεταφορά του Σάκη απο το νοσοκομείο χρονίων νόσων στο σπίτι του, συνεπάγεται άμεσο κίνδυνο για την ζωή του.

Ενάντια στην απαράδεκτη απόφαση έχει ασκηθεί έφεση και η απόφαση για την τύχη του Σάκη βρίσκεται στα χέρια του διοικητικού δικαστηρίου (νομού) (δικαστήριο στο οποίο προσβάλλονται αποφάσεις της δημόσιας διοίκησης σε πρώτο βαθμό).

Διαμαρτυρόμαστε έντονα για αυτήν την μεταχείριση του θύματος Σάκη και απαιτούμε να του δοθεί επιστημονική ιατρική φροντίδα και να αποδοθεί δικαιωσύνη και ο δράστης να τιμωρηθεί σύμφωνα με τον νόμο!»

Περισσότερα εδώ (κλικ)

Οι «αστυνομικές» απόψεις κάποιων πολιτών είναι πιο επικίνδυνες από τις πολιτικές απόψεις κάποιων αστυνομικών.

Εννοείται πως κάθε επιχειρηματολογία μετά την επίκληση «επιβολής της τάξεως» από την αστυνομία και μάλιστα με την μορφή υπερήφανου υπέρτιτλου σε δημοσίευμα, καταρρέει και δεν είναι άξια αντιπαράθεσης.

Καλού κακού πάντως οι μαθητές ας μη φοράνε χρωματιστά παπούτσια και ας απομακρύνουν τις ζαρντινιέρες. Αρχίζουν και φτουράνε οι «φρουροί» της τάξης.

Πως μου ήρθε τώρα και θυμήθηκα την παιδική μου φίλη την Αγλαΐα που όποτε τα έβρισκε δύσκολα στη παρέα φώναζε «Αφου ειθαθτε τετοιοι θα φωνακθω και γω τη μαμά μου την αθτυνομία».(Η μαμά της δούλευε στο κυλικείο στο κτίριο της αστυνομίας).

Η Αγλαΐα –εφτά χρονών- είχε ερωτευθεί τους φρουρούς στο αστυνομικό τμήμα. Έτσι όπως τους έβλεπε μέσα στο ξύλινο φυλάκιο δίπλα στην είσοδο φάνταζαν στα ματάκια της σαν κούκλοι μέσα σε κουκλόσπιτο.

Μέχρι που ένα βράδυ ήρθε ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας που ήταν μέσα και δύο από αυτούς τους κούκλους και πήρε τον μπαμπά της και πήγανε ένα μεγάλο ταξίδι σε ένα νησί στο σπίτι κάποιας κυρίας Χούντας.

Η Αγλαΐα χάρηκε που ο μπαμπάς της θα είχε δύο δικούς του φρουρούς και τα Χριστούγεννα του έγραψε ένα γράμμα και του ζητούσε να της στείλει τον έναν γιατί η μαμά την άφηνε μόνη της τα βράδια και φοβόταν. Αλλά ο μπαμπάς δεν απάντησε ούτε ξαναγύρισε σπίτι.

Όταν μεγάλωσε έπιασε δουλειά σε εργοστάσιο. Σε μια απεργία όλοι εργάτες, με την Αγλαΐα πρώτη και καλύτερη, είχαν συγκεντρωθεί έξω από την πύλη για να μη μπουν μέσα οι απεργοσπάστες. Τότε το αφεντικό ο κύριος Θέμις ένας κατά τα άλλα γλυκύτατος κύριος ζήτησε την επέμβαση της αστυνομίας για "να σταματήσει η πολιτικά υποκεινούμενη κατάληψη της πύλης του εργοστασίου του κι να προστατευθεί το αγαθό της εργασίας". Έτσι η Αγλαΐα ξαναείδε τους φρουρούς της. Μόνο που τους είδε ξαπλωμένη ανάσκελα.

Αφιερωμένο σε όλους τους "νομοταγείς" εραστές και τους λάτρεις "ευνόμου μεταρυθμίσεως" της Ελληνικής κοινωνίας.

Όλοι έχουν βγει στα μπαλκόνια. Κρεμάνε ελληνικές σημαίες. Άρχισε η αντίσταση; «Κυρά Χρυσούλα τι γίνεται; Ακούσατε ειδήσεις;
«Μπες μέσα και κλείσε τα παράθυρα Βασίλη, μη μας έρθει καμιά αδέσποτη. Είναι άγριοι αυτοί. Δεν ακούς τα τύμπανα; Κάποιους πιάσανε και τους πάνε για εκτέλεση.»
Μπαίνω μέσα.
Για στάσου. Ελληνικά τους μιλάει.
Ξαναβγαίνω.
«ΕΜΠΡΟΣ ΜΑΡΣ. ΕΝΑ Τ’ ΑΡΙΣΤΕΡΟ. ΖΩΗΡΑ. ΜΕ ΖΩΝΤΑΝΙΑ» Ουρλιάζουν τα τύμπανα και ο αξιωματικός.
Παίρνω τηλέφωνα φίλους και γνωστούς. Παντού το ίδιο. Εισβολή. Τύμπανα. Παραγγέλματα. Τρέμει ο τόπος. Κάποιοι βγήκαν δειλά στους δρόμους αλλά δεν είδαν τίποτα. Άκουγαν όμως.

Αποφασίζω να βγω για προμήθειες. Κατοχή. Τι μου έλεγε ο πατέρας μου; Αλεύρι, Αλάτι, Λάδι. Αυτά. Βγαίνω προχωράω τοίχο τοίχο. Ο απέναντι πλένει το αυτοκίνητο. Δοσίλογος θα είναι. Τι ωραία λιακάδα. Μονολογώ "Για δες καιρό που διάλεξε…." Όχι αυτό είναι από άλλο πόλεμο.

Τη στιγμή που περνάω μπροστά από το σχολείο παθαίνω το εγκεφαλικό. ΜΠΑΠ – ΜΠΟΥΠ. Πυροβολούν. Πέφτω κάτω και φτάνω έρποντας μέχρι το σούπερ μάρκετ. Χάλια έγινα. Να πάρω και απορρυπαντικά. Γαμώτο μπερδεύτηκα. Το απόσπασμα με τα τύμπανα ήταν. Όλοι στο σούπερ μάρκετ κρατάνε μια σημαία. Που τις βρήκαν τόσες πολλές. Α. Να. Προσφορά. Με δύο κούτες σερβιέτες δώρο μια ελληνική σημαία. Α ώστε "ήξεραν" τα μουν...να. Παίρνω πάλι τηλέφωνο τον Μήτσο.

«Τι έγινε ρε; Εδώ έχουν κλειστεί στο σχολείο και κάνουν εκτελέσεις…..Και εκεί;….Τι λες ρε….Και δεν λένε τίποτα στη τηλεόραση;…..Κατέλαβαν τους σταθμούς;…Κλείνω κλείνω. Πλησιάζουν τους ακούω. Ερχονται…».

Όλος ο κόσμος βγαίνει έξω να δει. Θεέ μου οι φασίστες έπιασαν αιχμάλωτους τους μαθητές και τους βάζουν να κάνουν παρέλαση στους δρόμους.