Η απόφαση του δικαστή Δημητρίου Γαβαλά με την οποία ικανοποιεί το αίτημα του Κωνσταντίνου Πλεύρη και διατάσσει την προσωρινή απόσυρση από τις σχολικές βιβλιοθήκες του βιβλίου της Έρσης Σωτηροπούλου «Ζιγκ-Ζαγκ στις Νερατζιές», έως ότου εκδικασθεί η αγωγή του περί οριστικής απόσυρσης, δεν είναι απλώς απαράδεκτη ή προκλητική. Είναι δικαιοπολιτικά επαίσχυντη και αποτελεί στίγμα και όνειδος για την Ελληνική Δικαιοσύνη το γεγονός ότι εν ενεργεία λειτουργός της φτάνει στο σημείο, σε δικαστική απόφαση, να εγκωμιάζει ανιστόρητα τη γενναιότητα των Γερμανών Ναζί! (« (...) Σήμερα, διαστρέφονται και οι μεγαλύτερες ιστορικές αλήθειες και αποσιωπούνται πανθομολογούμενες πραγματικότητες, όπως επί παραδείγματι, μαθαίνουν τα παιδιά ότι τους Γερμανούς, οι οποίοι μόνοι τους, πολέμαγαν γενναία με όλο τον κόσμο, τους νίκησαν οι Αγγλοαμερικάνοι, οι οποίοι και στο άκουσμα της λέξεως “Γερμανοί” τρεπόντουσαν σε φυγή (...)», «αποσιωπούνται (...) τα εγκλήματα των “συμμάχων” κατά των Γερμανών»). Φτάνει στο σημείο να αμφισβητεί το πολίτευμα: « (...) οι “προοδευτικοί”, “μοντέρνοι” και “ψευτοκουλτουριάρηδες” μιλούν και γράφουν απαξιωτικά και περιφρονητικά για τους βασιλείς και την βασιλευομένη Δημοκρατία (...)». Και να κρίνει με βάση κριτήρια ελληνορθόδοξου ταλιμπάν: «Κάποτε οι περισσότεροι νέοι πήγαιναν στην Εκκλησία, για να πλησιάσουν την αλήθεια, η οποία δεν είναι ιδεολογία, ή οποιαδήποτε άλλη αντίληψη, αλλά αλήθεια, φως και ζωή είναι μόνον ο Κύριος Ημών Ιησούς ΧΡΙΣΤΟΣ (...)», «η παιδική λογοτεχνία αναφέρεται στις αγνές παιδικές ψυχές, που ο Θεάνθρωπος Χριστός τις ανέδειξε σε πρότυπο (...)».

Αυτή δεν είναι δικαστική απόφαση, καθώς δεν υπάρχει κανόνας που να μην παραβίασε χάριν των ακραίων ιδεοληψιών του, δεν είναι πλάνη αλλά χαστούκι κατά της Δικαιοσύνης, είναι κήρυγμα ταλιμπανικό, είναι ένα μανιφέστο της Ελλάδας Ελλήνων Χριστιανών, είναι από την αρχή έως το τέλος ένα αναχρονιστικό και αντιδραστικό παραλήρημα.

Ζητούμε εναντίον της απαράδεκτης την άσκηση αναίρεσης από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου υπέρ του νόμου.

Ζητούμε όχι μόνο την ανάκληση της κατάπτυστης απόφασης, αλλά και την αποδοκιμασία της από την ηγεσία της Δικαιοσύνης.

Τέλος, ζητούμε τον πειθαρχικό έλεγχο του ανωτέρω δικαστή.

ΚΑΨΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥΣ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΙ.

ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΣΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ, ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ, ΑΠΟΒΛΗΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΛΟΙΠΑ ΚΟΣΜΙΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ.

ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΞΥΡΙΣΜΕΝΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΥΡΙΑΣΜΕΝΑ ΜΥΑΛΑ ΜΙΑΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ.

ΔΙΩΞΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΔΥΙΛΙΣΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΕΣΤΗ ΣΤΟΥΣ ΥΠΕΡΜΑΧΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΜΑΣ.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΝΟΙ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΟΙ.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΡΣΗΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ "ΖΙΓΚ ΖΑΓΚ ΣΤΙΣ ΝΕΡΑΝΤΖΙΕΣ".

ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ, ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟΣΕΣ ΑΛΛΕΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ "ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩΝ" ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΣΥΝΑΔΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΠΟΡΝΕΙΑΣ ΞΕΘΩΡΙΑΣΜΕΝΩΝ ΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΩΝ.

ΔΙΑΒΑΖΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΠΩΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ "Δικαστικά ζιγκ-ζαγκ ακροδεξιού παραληρήματος"

«Η απαγόρευση ενός ασέμνου βιβλίου δεν αποτελεί πράξη λογοκρισίας, όπως δεν είναι λογοκρισία η οποιαδήποτε απαγόρευση στα παιδιά να διαβάζουν βιβλία που τα ωθούν σε άσχημες συνήθειες και κακές πράξεις, όπως ναρκωτικά, κλοπές, πορνεία κ.λπ.».

ΔΗΛΑΔΗ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, ΝΑ ΠΡΟΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΛΟΠΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΔΙΔΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΝΕΙΑ;

ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ ΑΥΤΗ Η ΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΠΟΥ ΕΚΤΙΣΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ "ΗΘΙΚΟΠΛΑΣΤΕΣ" ΟΠΟΥ ΓΗΣ; ΡΩΤΩ ΜΗΠΩΣ;

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ.

«Το ότι το βιβλίο αυτό έλαβε κάποιο κρατικό βραβείο, αυτό δεν σημαίνει τίποτε, άλλωστε δεν έλαβε βραβείο παιδαγωγικής, αλλά κάποιο βραβείο που μάλλον δεν τιμά τα μέλη της επιτροπής αυτής. Η χυδαιότητα, η βωμολοχία και η πορνογραφία δεν πρέπει ποτέ να βραβεύεται και κυρίως να κοσμεί τις σχολικές βιβλιοθήκες».

ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ, ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ, ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ; ΑΝ ΝΑΙ ΤΟΤΕ ΜΗΠΩΣ Ο ΚΡΙΤΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΙ ΒΑΣΙΚΟ ΟΠΩΣ ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ;

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ.

«Τα σχολικά βιβλία πρέπει να εμπνέουν στα παιδιά την ηθική αγνότητα, την αγάπη για τη θρησκεία και την πατρίδα, απαλλαγμένα όμως από πολιτικές και κομματικές ιδεολογίες και προκαταλήψεις, αφού άλλωστε η θρησκεία αφορά όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως πολιτικών τοποθετήσεων και η αγάπη για την πατρίδα δεν κάνει πολιτικές διακρίσεις».

ΔΗΛΑΔΗ ΑΚΟΥ, ΚΟΙΤΑ, ΣΩΠΑ ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΕ ΕΠΕΙΔΗ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ.

Ο ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ:

"νοσταλγεί την εποχή «που η γυναίκα ασχολείτο κυρίως με την ανατροφή των παιδιών της», «οι σύζυγοι δεν χώριζαν», «με το εφάπαξ αγόραζες σπίτι, ενώ σήμερα δεν αγοράζεις ούτε την πόρτα του σπιτιού» και «τα παιδιά έτρωγαν σπιτικό φαγητό και φορούσαν στο σχολείο ποδιές». Κάνει επίσης αναφορές στη μάχη του Στάλινγκραντ, που αυτή μας έσωσε από τον Χίτλερ και «όχι οι αγγλοαμερικανοί, που στο άκουσμα της λέξεως "Γερμανοί" τρεπόντουσαν σε φυγή», υμνεί την Βασιλευομένη Δημοκρατία, που οδηγεί σε κράτη με «την καλύτερη κοινωνική πολιτική» και υμνεί την «Εστία» και τον «Ριζοσπάστη», γιατί δεν δημοσιεύουν «πορνογραφικές εκφράσεις και αισχρές φωτογραφίες»..."

ΚΟΙΝΩΣ ΕΝΑ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑ ΑΠΟ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣΙΚΟΥΣ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.

ΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΕΦΥΓΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ; ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ:

"ο αιτών την απόσυρση του βιβλίου, που δεν είναι άλλος από τον Κωνσταντίνο Πλεύρη, ιδρυτή της ναζιστικής ομάδας «Κόμμα 4ης Αυγούστου», σύμβουλο του Αρχηγείου Στρατού επί χούντας και διευθυντή του γραφείου του Ι. Λαδά."

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΥ ΖΙΓΚ ΧΑΪΛ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΥΡΕΡ.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ "ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΕΙΡΑΣΜΟ", ΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΤΟΥ "Μ εις τη ν", ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΗΘΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΝ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΜΑΣ, ΗΡΘΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ.

Ο ΑΙΤΩΝ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΕΙΧΕ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΜΙΣΟΣ.

ΙΣΩΣ ΑΥΤΟ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ, ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ Η ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ.

ΟΠΩΣ ΔΗΛΑΔΗ ΟΙ ΛΕΥΚΟΙ ΤΗΣ "ΚΟΥ-ΚΛΟΥΞ-ΚΛΑΝ" ΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ, ΟΤΑΝ ΚΡΕΜΑΓΑΝ ΚΑΙ ΕΚΑΙΓΑΝ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΥΡΟΥΣ ΣΤΗ "ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ", ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΝΑ ΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΤΟΥ ΘΕΩΡΗΣΗΣ.

ΞΕΧΝΑΝΕ ΟΜΩΣ ΟΤΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΗ, ΕΧΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΚΑΘΕ ΤΙ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΑΤΡΩΝΕΣ ΓΙ'ΑΥΤΟ.

ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ.

ΚΑΨΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ "ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΣΒΕΪΚ" ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ.

ΟΙ ΝΑΖΙ ΕΚΑΙΓΑΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΑΠΟΣΥΡΟΥΜΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΥΦΛΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΡΩΤΟΥΜΕ ΤΟ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ.

ΜΑΥΡΟ

Όσο και αν διαφωνώ με αυτά που λέει και γράφει, δεν μπορώ να διανοηθώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν φίλοι της ελευθερίας και της ανοικτής κοινωνίας, καθόσον ζητούν την απαγόρευση και την τιμωρία της άποψης. Δείτε σχετικά τα http://e-rooster.gr/05/2006/259, http://e-roosters.blogspot.com/2007/10/blog-post_29.html και http://www.greekgastronomer.com/?p=689.

Δυστυχώς για μια ακόμη φορά η Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσισε να ακολουθήσει το γράμμα ενός νόμου που έρχεται σε αντίθεση με θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, χωρίς καν να εξετάσει την αντισυνταγματικότητα του νόμου. Η Ελληνική Δικαιοσύνη, με την απόφασή της, προτρέπει όλους μας να σκεφτόμαστε αν αυτά που πιστεύουμε, λέμε, γράφουμε και προτείνουμε μπορεί από κάποιους να θεωρηθούν τόσο εναντίον τους, ώστε να αποτελούν παραίνεση για άσκηση βίας. Επειδή μια τέτοια συμπεριφορά θέτει σε διακινδύνευση και αμφιβολία ορισμένα για εμένα αναφαίρετα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα, οφείλω να σταθώ στο συγκεκριμένο ζήτημα δίπλα στον Κώστα Πλεύρη, ειδικότερα τώρα που η Δικαιοσύνη αποφάσισε. Για να μπορέσουμε ίσως να ανατρέψουμε αυτήν την απόφαση…

ΥΓ: Νιώθω να δικαιώνομαι για την έντονη αντίδρασή μου στην υποψηφιότητα Παναγιώτη Δημητρά με τη Φιλελεύθερη Συμμαχία. Παρότι είναι οικογενειακός γνωστός, θεώρησα ότι η παρουσία του θα βλάψει τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, θολώνοντας το μήνυμά της και ανοίγοντας το πεδίο για επιθέσεις σε θέματα που δεν οφείλουμε να απολογηθούμε. Η προσφυγή του Παρατηρητηρίου κατά Πλεύρη νομίζω ότι δικαιολογεί την άποψή μου, την οποία εξακολουθώ και υποστηρίζω…

_________________

Ο Κλέων Ανέπαφος έγραψε στο “Βία ΙΙ” στις 15 Απριλίου:

“η βία σχετίζεται με την εξουσία, γιατί αυτή αποτελεί προϋπόθεση της βίας. Χωρίς κάποια μορφή εξουσίας απλά δεν μπορείς να ασκήσεις βία. Το κράτος ως θεσμοθετημένη εξουσία ασκεί επίσης βία. Βέβαια στις αστικές δημοκρατίες και τα κράτη δικαίου αυτή η βία δεν είναι αυθαίρετη.”

Παίρνω αφορμή απ' αυτά για να αμφισβητήσω κυρίως το "μη αυθαίρετο" των νομιμοποιημένων- κατά τα άλλα- επεμβάσεων της δημοκρατίας...ίσως και για να πάω ηθελημένα την κουβέντα και κάπου αλλού, κάπου πιο επικίνδυνα.

Στη σύγχρονη αστική δημοκρατία είναι νομιμοποιημένες οι επεμβάσεις στα συνταγματικά δικαιώματα και τις ελευθερίες όταν - μαζί και με άλλους όρους που πρέπει να πληρούνται- επιχειρούνται προς προστασία του "δημόσιου συμφέροντος" με τις διάφορες εκφάνσεις του (εθνική ασφάλεια, δημόσια υγεία, προστασία των δικαιωμάτων των άλλων, πρόληψη του εγκλήματος, προάσπιση της τάξης κλπ)
[Η σειρά και η επιλογή των συγκεκριμένων λόγων δημόσιου συμφέροντος είναι τυχαία, η δε κουβέντα για την αόριστη έννοια του "δημόσιου συμφέροντος" εκτενέστατη, με την επιστήμη να έχει ασχοληθεί δεόντως].

Αλλού θα ήθελα όμως να επικεντρωθώ: Πόσο συνεπές είναι να επιβάλλονται περιορισμοί στα δικαιώματα, στο όνομα όχι κάποιου άλλου αγαθού, αλλά της ίδια της δημοκρατίας ως αυτοτελούς αγαθού που χρήζει προστασίας; Τι γίνεται όταν η “δημοκρατική κοινωνία” μετατρέπεται η ίδια, -όχι τα επιμέρους ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες ή το αόριστο "δημόσιο συμφέρον"- σε αγαθό που χρήζει προστασίας και η επίκληση του οποίου οδηγεί στην επιβολή περιορισμών στις ελευθερίες που η ίδια (η δημοκρατική κοινωνία) καταρχήν εγγυάται;

Η παραπάνω λογική αναλύεται ως εξής: Το πολίτευμα (δεν το βάζω μόνο με την πολιτειολογική έννοια του όρου) και δη το δημοκρατικό, που είναι και το πλέον "ευαίσθητο", έχει ανάγκη διαφύλαξης, αυτοσυντήρησης. Κρινόμενο ως το ιδεώδες πολιτικό σύστημα προστασίας των δικαιωμάτων γίνεται αυτό το ίδιο στόχος, σκοπός, αγαθό και ως τέτοιο οφείλει να προστατευθεί. Η αυτοπροστασία επιτάσσει όμως την επιβολή περιορισμών.

Ας δούμε τον πλουραλισμό. Η δημοκρατία φύσει εγγυάται τον πλουραλισμό. Ο πλουραλισμός αυτός όμως είναι ουδέτερος ή μήπως είναι ιδεολογικά στρατευμένος, αξιακά φορτισμένος; Μ' άλλα λόγια μπορεί η δημοκρατία να ανέχεται ανελεύθερο λόγο και συμπεριφορές που στρέφονται εναντίον της; Όταν θεσπίζει περιοριστικά μέτρα για τις αντιδημοκρατικές συμπεριφορές αυτών που καταχρώνται την ελευθερία τους, μήπως έρχεται σε σύγκρουση με τον ίδιο της τον εαυτό;

Από την άλλη μπορεί να είναι η δημοκρατία "ουδέτερη", έρμαιο στον πολιτειολογικό και αξιακό αγνωστικισμό; Δεν καθίσταται έτσι ιδιαίτερα ευάλωτη απέναντι στους αρνητές της και κατά συνέπεια επιρρεπής στην κατάλυση; Πώς εξισορροπείται, τελικά, η ελεύθερη έκφραση με την ανάγκη κοινωνικής προστασίας από τον κίνδυνο που μπορεί να προκαλέσει η άσκηση της πρώτης;

Υποστηρίζω ότι μια δημοκρατία ελάχιστα ανεκτική στους εχθρούς της είναι αντιφατική και συγκρούεται με την ίδια τη φύση της. Η άσκηση μιας ελευθερίας μπορεί να περιορίζεται ως καταχρηστική μόνο όταν προκαλεί βλάβη σε συγκεκριμένο αγαθό, όχι όταν δημιουργεί μια αφηρημένη απειλή. Η κατάφαση σ' έναν πλουραλισμό ιδεολογικά στρατευμένο επηρεάζει τον έλεγχο που ασκείται από τα όργανα του δημοκρατικού κράτους, τον μετατρέπει σε έλεγχο αφηρημένης απειλής των αγαθών, όχι βλάβης. Διεύρυνση του ελέγχου σημαίνει τελικά περιστολή, περιστολή των πολιτικών ελευθεριών. Να γιατί μια στρατευμένη δημοκρατία, όπως αυτή που κατά τη γνώμη μου βιώνουμε σήμερα, είναι μια δημοκρατία εσωτερικά αντιφατική.

Το πρόβλημα γίνεται επίκαιρο αυτές τις μέρες. Στο εδώλιο του Εφετείου Αθηνών κάθεται ο εκπρόσωπος του ελληνικού νεοναζισμού Κωνσταντίνος Πλεύρης, με την κατηγορία ότι με το βιβλίο του «Εβραίοι, όλη η αλήθεια» παραβιάζει τον αντιρατσιστικό νόμο 927/1979, όπως τροποποιήθηκε από το νόμο 1419/1984.

Ο προβληματισμός παραμένει και συνοψίζεται ως εξής: Πού βρίσκονται και πού ενδεχομένως πρέπει να επανατοποθετηθούν τα όρια ανοχής της σύγχρονης δημοκρατίας;

Σημ. Τα προκλητικά παραδείγματα- όπως η υπόθεση Πλεύρη- είναι αυτά που θέτουν το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις.

Πηγές photo:
http://www.ned.org/images/demaward/w120.jpg
http://chinadigitaltimes.net/_time_asia_magazine_2007_0205_democracy.jpg
http://elkosmos.gr/site/images/stories/fotos/290407-plevris.jpg

Φαντάζομαι θα έχετε όλοι δει το προεκλογικό video της Έφη Σαρρή και θα ξέρετε οτι τελικά δεν εξελέγη στη Β' Αθήνας. Δε χρειάζεται νομίζω κανένα σχόλιο γι' αυτό, ο Λαζόπουλος άλλωστε τα λέει όλα στο παρακάτω video:

Εκεί όμως που θέλω να σταθώ είναι σε μερικούς άλλους υποψηφίους που εξελέγησαν και μάλιστα πανηγυρικά στις πρόσφατες εκλογές. Νομίζω είναι καλό να ξέρουμε ποιοι βρίσκονται στη βουλή, πάρτε λοιπόν μια γεύση, τους αφήνω στην κρίση σας και θα τους σχολιάσουμε εν καιρώ για το έργο τους μέσα στo κοινοβούλιο:

Άδωνης Γεωργιάδης - Βουλευτής Β΄Αθήνας, ΛΑΟΣ, 19.606 σταυροί

Μάκης Βορίδης - Βουλευτής Αττικής, ΛΑΟΣ, 8.503 σταυροί

Κυριάκος Βελόπουλος - Βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης, ΛΑΟΣ, 6.125 σταυροί

Θάνος Πλεύρης - Βουλευτής Α' Αθήνας, ΛΑΟΣ, 6.599 σταυροί

Μπορεί να διαφωνώ, όμως πιστεύω οτι η δημοκρατία χωράει όλες τις απόψεις και αυτοί οι άνθρωποι οπωσδήποτε αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό τμήμα των Ελλήνων. Εναπόκειται στην ίδια την δημοκρατία και κατ' επέκταση στους υπόλοιπους βουλευτές να αποδείξουν την ορθότητα ή μη των ιδεών αυτών. Περιμένω λοιπόν και είμαι σίγουρος οτι σύντομα θα βρεθούμε να συζητάμε με ένταση για αυτούς τους κυρίους και τις απόψεις τους...

Οι απόψεις του Πλεύρη κατά της δημοκρατίας, κατά των Εβραίων κ.ά. είναι γνωστές. Εγώ είμαι εντελώς αντίθετος με αυτά και ιδιαιτέρως με την αντιεβραϊκή συνωμοσιομανία ορισμένων, τα περί λευκής φυλής και Γ' Ράιχ κάποιων άλλων (τί είναι αυτά; για τους Έλληνες θα μιλήσουμε καμμιά φορά επιτέλους; ), τις χούντες και άλλα φαιδρά τρίτων, κ.λπ., τα οποία μόνον δυσφήμιση προκαλούν στο εθνικιστικό κίνημα. (Αν μπορεί καν -που δεν μπορεί- να θεωρείται Έλλην εθνικιστής κάποιος που ιδανικά έχει την «λευκή φυλή» και τον Αδόλφο Χίτλερ και όχι την Ελλάδα (δεν αναφέρομαι στον Πλεύρη τώρα).) Ως προς δε την πολιτική δράση, ο Πλεύρης είναι πολύ αμφιλεγόμενος και στον ίδιο τον εθνικιστικό χώρο. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν έκανε ποτέ χωριό με κανέναν, ακολούθησε μοναχική πορεία, και όποτε πήγε να συνεργαστεί με άλλους, η συνεργασία διελύθη κακήν-κακώς. (Προσωπικώς πιστεύω στον σύγχρονο, δημοκρατικό εθνικισμό, ο οποίος, στον ενεργό πολιτικό στίβο, υπηρετήθηκε με υπευθυνότητα κυρίως από νέους και μορφωμένους αγωνιστές του Ελληνικού Μετώπου. Ο εθνικισμός κατ' εμέ, η εθνική ιδέα, είναι αναγκαίος ειδικώς σε μια δημοκρατική κοινωνία· είναι το αναγκαίο συνεκτικό πνεύμα, οι αρχές, ο πολιτισμός, οι κοινωνικές σχέσεις που συνέχουν την δημοκρατική κοινωνία και τής επιτρέπουν χάρη στις προσωπικές ελευθερίες να προοδεύσει και όχι να διαλυθεί από το αλληλοφάγωμα των ατομικών συμφερόντων και των ξένων επιβουλών. Τον εθνικισμό τον θέλω για την σύγχρονη, φιλελεύθερη δημοκρατία, λοιπόν. Αν κάποιοι εν έτει 2007 αρέσκονται στον Παπαδόπουλο και στον Χίτλερ, δεν μέ αφορούν εμένα και εν πολλοίς δεν τους θεωρώ καν εθνικιστές. (Παραπέμπω και στο κλασσικό πλέον άρθρο του κάθε άλλο παρά... ακροδεξιού Χρύσανθου Λαζαρίδη, «Πατριωτισμός: Η άγνωστη πλευρά του εκσυγχρονισμού».) Κλείνει η παρένθεσις.)

Ο Πλεύρης τώρα. Πέραν των αρνητικών, έχει προσφέρει και κάτι πολύ θετικό στον τόπο. Είναι από τους πρωτεργάτες της αναβιώσεως του ελληνοκεντρικού κινήματος, από αυτούς που πρωτοστάτησαν για να έρθει και πάλι στο φως η αρχαία Ελλάδα, να γνωρίσουμε και να νιώσουμε περηφάνεια για τους προγόνους και την κληρονομιά μας. Μια ολόκληρη γενιά νέων Ελλήνων έμαθε για την αρχαία Ελλάδα, το προγονικό μας κλέος το οποίο οι «προοδευτικοί» είχαν θάψει ως «φασιστικό», από την εκπομπή «Ιστορικές Μνήμες» του Κ. Πλεύρη (στα πρώτα χρόνια του τότε Τηλε-Σίτυ). Εγώ αυτό το αναγνωρίζω. Αυτό μόνο του βαραίνει στο ζύγι περισσότερο από όσο όλα τα αρνητικά. Από εκεί και πέρα δεν στέκομαι στον Πλεύρη, πάω σ' άλλα. Αλλά από τον Πλεύρη έμαθαν πολλοί για αρχαία Ελλάδα· ενώ το Κ4Α αφορά τους ελαχίστους που το έχουν καν ακουστά (όχι πως ο Ιωάννης Μεταξάς δεν είναι μέγιστη μορφή της νεωτέρας Ιστορίας μας, αλλά για όσους δηλώνουν θαυμαστές του χωρίς να είναι θαυμαστές του Μεταξά αλλά του Χίτλερ, δεν έχω καθόλου την ίδια καλή γνώμη - και πάλι ομιλώ γενικώς, δεν αναφέρομαι στον Κ. Πλεύρη).

Ο Πλεύρης λοιπόν, έμαθε σε πολύ κόσμο την αρχαία Ελλάδα. Δεύτερον. Είναι μερικά πράγματα που τολμά να τα πει και το όνομά τους, και πρέπει κάποιος να τα πει. Και είναι και ρήτωρ, πρέπει να το παραδεχθούμε, ο άνθρωπος! Τρίτον, είναι στόχος του Δημητρά και της διεθνούς εξουσίας, η οποία επιχειρεί να φιμώσει κάθε εθνική φωνή με την προπαγάνδα και το πρόσχημα του «αντιρατσισμού». Και αν σήμερα είναι ο Πλεύρης (ο οποίος στο ζήτημα του εβραϊκού ολοκαυτώματος μπορεί να έχει 100% άδικο, αλλά αυτό δεν είναι θέμα ούτε του Δημητρά, ούτε του δικαστηρίου), αύριο θα είναι ο κάθε πατριώτης. Επομένως, επ' αυτού, επ'αυτού μόνον -τονίζω- είμαι με τον Πλεύρη.

Τελευταίον αλλά όχι έσχατον, είμαστε μάρτυρες μιας διεθνούς, και ιδιαιτέρως έντονης εν Ελλάδι τελευταίως, επιχειρήσεως καπηλείας του εβραϊκού ολοκαυτώματος, εκμεταλλεύσεως και σκυλεύσεως του εβραϊκού ολοκαυτώματος, καθαρά πολιτικής, ανήθικης, απολύτως εξουσιαστικής, με μόνον σκοπό την χάριν δήθεν του «αντιρατσισμού» και του «ανθρωπισμού», προώθησι της «πολυπολυτισμικότητος» (βλέπε νεοταξικού εθνομηδενισμού) και του αφελληνισμού. Είναι πρόκλησι, είναι αισχρό, είναι θρασύτατο να ονομάζεις την γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού «συνωστισμό» (επισήμως κυρωθείσα συμφωνία, τα Ελληνικά σχολικά βιβλία να τίθενται υπό την έγκρισιν των Τούρκων! ΦΕΚ, Αρ. Φυλλου 142/27 Ιουνίου 2001)) και να διδάσκεις βιβλία και DVD για το εβραϊκό ολοκαύτωμα. Είναι πρόκλησι, είναι αισχρό, είναι θρασύτατο να περιορίζεις το Έπος του '40 σε τρεις σκοπίμως άχρωμες γραμμές, να εξαφανίζεις εντελώς τον Μακεδονικό Αγώνα (μα εντελώς! και για νά 'χουμε καλό ρώτημα, γιατί να μην μοιραστούν και να μην διδαχθούν τα βιβλία της μεγάλης λογοτέχνιδός μας Πηνελόπης Δέλτα στα σχολεία; τα βιβλία που μεγάλωσαν γενεές ολόκληρες Ελλήνων; μόνο κομμουνιστές συγγραφείς, έστω αξιόλογους, σαν την Διδώ Σωτηρίου, επιτρέπεται να μοιράζει στα παιδιά η Νέα Δημοκρατία; ) και να διδάσκεις βιβλία ολόκληρα, διαθεματικώς, σε όλες τις τάξεις και τα μαθήματα, για την ιστορική περιπέτεια ενός ξένου λαού, η οποία αποτελεί μόνον ένα κεφάλαιο του Β' Π.Π. (τον οποίον, καθ' ό,τι αφορά την Ελλάδα, έθαψες χυδαία). Και το χειρότερο, το πολύ χειρότερο, αυτά να γίνονται υπό τις οδηγίες και την επιβολή διεθνών κέντρων εξουσίας, State Department («Track Two: Beyond Traditional Diplomacy»), CDRSEE (Joint History Project - βλ. π.χ. παραπομπές εδώ), Task Force for International Cooperation on Holocaust, και δεν συμμαζεύεται.

Αυτό λέγεται διδασκαλία της Ιστορίας; Λέγεται γνωριμία με την ελληνοεβραϊκή κοινότητα; Όχι κύριοι, τίποτε από αυτά, και εις βάρος όλων αυτών, είναι:

ΞΕΝΟΚΡΑΤΙΑ - ΜΙΣΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ - ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ

Κοιτάξτε κατάντημα και φρίξτε, Έλληνες:

Υπουργείο Εθνικής (;) Παιδείας και Θρησκευμάτων, Report on the Teaching of the Holocaust in Greece, Athens, December 2006.

Υποβληθέν στο Task Force for International Cooperation on Holocaust Education, Remembrance and Research.

Υποβολή εκθέσεως πεπραγμένων στα αφεντικά!

Είκοσι σελίδες της εκθέσεως προς τα αφεντικά, για απαρίθμησι μόνον (!) του τι κάνουμε για την διδασκαλία της... εβραϊκής ιστορίας! Και στην ερώτησι του τι κάνουμε για την διδασκαλία της ελληνικής ιστορίας, η απάντησις είναι μία φράσις: λέμε ότι ήταν «συνωστισμός».

Ντροπή.

HELLENIC REPUBLIC
MINISTRY OF NATIONAL EDUCATION & RELIGIOUS AFFAIRS (MNERA)
SECRETARIAT FOR INTERCULTURAL EDUCATION & GREEK STUDIES ABROAD

Report on the Teaching of the Holocaust in Greece

Athens, December 2006

Dr Ismini Kriari – Catranis
Secretary for Intercultural Education and Greek Studies Abroad
Ministry of National Education & Religious Affairs
15 Mitropoleos St., 10185 Athens
Tel: 0030-210-3246471
Fax: 0030-210-3226313
e-mail: eidpode@ypepth.gr

...

Και λέγω τώρα εγώ: Σαν την γύφτικη αρκούδα μας κατάντησαν (οι ημέτεροι γραικύλοι, όχι κανένας ξένος) και σερνόμαστε, χαμερπείς δούλοι, από την μύτη. «Σαν την γύφτικη αρκούδα» που λέγει και στο παρακάτω βίντεο ο Κ. Πλεύρης. Ε, δεν έπρεπε κάποιος να τα πει;! Με το χέρι στην καρδιά, δείτε το βίντεο (και άλλα πολλά) και πείτε μου, δεν έχει δίκιο; Ε, ναι, λοιπόν, χίλιες φορές άδικο έχει για το εβραϊκό ολοκαύτωμα και την αντιεβραϊκή συνωμοσιολογία, αλλά εδώ πια, ν' αγιάσει το στόμα του!

Εν γένει, λοιπόν, δεν διαφωνώ με αυτά που γράφεις, φίλε επιστολογράφε, αλλά πρόσεξε το δικό μου σκεπτικό. Γίνομαι σαφέστερος: συμφωνώ σχεδόν με όλα αυτά που πολύ σωστά γράφεις, και ορισμένοι κόλακες των εβραίων (από ραγιαδισμό και αρνησιπατρία, όχι από γνήσια εκτίμηση προς τον εβραϊκό λαό) θα έπρεπε να τά διαβάσουν, μήπως και ξεκολλήσει το μυαλό τους. (Προσθέτω, επίσης, ότι πρακτικώς δεν τίθεται θέμα συμμαχίας είτε με το Ισραήλ είτε με τους Άραβες, για τον απλούστατο λόγο ότι -όσο και αν ενοχλεί τον εγωισμό μας- ουδείς μάς έχει ανάγκη και ουδείς ζητά την συμμαχία μας. Όταν το Ισραήλ έχει ολόκληρες ΗΠΑ και τον διεθνή εβραϊσμό, οι δε Άραβες της Μέσης Ανατολής ένα δισεκατομμύριο μουσουλμάνους στον κόσμο, λες να καίγονται για την συμμαχία της Ελλάδος; Όμως, σχέσεις εντίμου και υπευθύνου συνεργασίας επί των διμερών ζητημάτων - π.χ. Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, αντιμετώπιση ισλαμικής τρομοκρατίας, στρατιωτική συνεργασία κ.ά. όχι ασήμαντα, είναι και δυνατή και αναγκαία. (Υπ' όψιν ότι είχε προταθεί από το Ισραήλ στρατιωτική συνεργασία με την Ελλάδα, πριν προταθεί στους Τούρκους. Εμείς αδρανήσαμε λόγω αριστερίστικου λαϊκισμού, και επωφελήθηκαν οι τούρκοι (μουσουλμάνοι, έστω και κεμαλικοί, εχθροί των Εβραίων)· αυτούς δεν τούς εμπόδισε κανένας αντισημιτισμός ή άλλη προκατάληψη. Και, εντάξει, προωθήθηκε από τα λόμπυ και συμφέροντα των ΗΠΑ το πράγμα, αλλά εμείς την ίδια περίοδος αγκαλιαζόμασταν με Αραφάτ, Καντάφι και άλλους αξύριστους και φωνάζαμε «αμερικάνοι και σιωνιστές, φονιάδες των λαών», ανεμίζοντας σφυροδρέπανα και πράσινους ήλιους. Δεν φταίνε για όλα οι Εβραίοι, λοιπόν.))

Το μόνο στο οποίο διαφωνώ μαζί σου, είναι ότι οποιαδήποτε συνεργασία αποκλείεται διότι το Ελληνικό πνεύμα είναι εγγενώς αντίθετο στον εβραϊκό υλισμό. Πολιτιστικές και ιστορικές αντιθέσεις υπάρχουν (και οι Εβραίοι, όντως, καθώς δεν μπορούσαν να έχουν γη, ούτε κράτος, εστράφησαν από νωρίς στο εμπόριο, στα χρηματιστηριακά και στις τέχνες). Αλλά τέτοιες ή άλλες πολιτιστικές αντιθέσεις ουδέποτε απέκλεισαν την συνεργασία στην εξωτερική πολιτική επί τη βάσει κοινών συμφερόντων. Έτσι γίνεται η υπεύθυνη εξωτερική πολιτική· βάσει γεωστρατηγικών συμφερόντων· όχι βάσει του αν... το Ελληνικό Δωδεκάθεο είναι ή όχι συμβατό με τον ανατολικό δεσποτισμό, ούτε με το αν οι Μακκαβαίοι και ο Ιώσηπος πολεμούσαν και κατηγορούσαν τους Έλληνες, ο δε Αντίοχος ο Δ' και ο Απίων τους Εβραίους, πριν δυο χιλιάδες χρόνια! Σημειώνω, επίσης, διότι είναι ολέθριο να υποτιμάς τους ξένους (και δη τους αντιπάλους σου - εάν είναι αντίπαλοι) και να κλείνεις τα μάτια στην δική σου κατάσταση, ότι εμείς οι Έλληνες, με την μεταπρατική, παρακμιακή και ξενόδουλη κοινωνία και το κρατίδιό μας τους τελευταίους δύο αιώνες (πλην συντόμων αναλαμπών δόξης), θα έπρεπε, αντί να κατηγορούμε τους Εβραίους που έχουν βγάλει τόσους γίγαντες της επιστήμης, του πνεύματος και της τέχνης τους τελευταίους αιώνες -η αλήθεια να λέγεται-, και να λέμε ότι είναι... ανίκανοι για πνευματικό πολιτισμό -έλεος!-, αλλά και έχουν αποδείξει εμπράκτως την ζωτικότητα και τον πατριωτισμό τους, να στρωνόμασταν στην δουλειά μήπως και προκόψει η πατρίδα μας! Λαός που προδίδει την δική του Ιστορία και αφελληνίζει τα παιδιά του με το Ρεπούσειο ανοσιούργημα, δεν δικαιούται να κάνει υποδείξεις σε άλλους, πολύ δε περισσότερο να επικαλείται προγονικές δάφνες.

Αυτά δεν έχουν καμμία σχέση με την εβραιολαγνία των ημετέρων αρνησιπάτριδων "προοδευτικών" -το τονίζω και ελπίζω να γίνομαι κατανοητός-, αλλά και με την παγκόσμια εξουσία των φιλοεβραϊκών λόμπυ, μέσω της οποίας, και με τα προσχήματα του "αντιρατσισμού", του "πολυπολιτισμού" κ.ά., με την πρόθυμη συνεργασία -και πρωτοβουλία- των ντόπιων λακέδων της Νέας Τάξης επιχειρείται ο αφελληνισμός του τόπου και η εξαφάνιση των εθνών της Γης. Οι διώξεις κατά της ελευθερίας του λόγου και η αστυνόμευση της σκέψης που εξαπολύουν οι φασίστες Δημητράδες και οι μιασματικοί "Ιοί" (τελευταίο κρούσμα: στις 5 Σεπτ. δικάζεται ο Κ. Πλεύρης, επί "ρατσισμώ", για το βιβλίο του - και δεν μέ ενδιαφέρει τί λέει ο Πλεύρης (εγώ, σε ορισμένα διαφωνώ σαφώς)· εδώ είναι ζήτημα ελευθερίας του λόγου· οι νεοταξικοί φασίστες Δημητράδες, "Ιοί" και λοιποί, με πρόσχημα τον "αντιρατσισμό", επιδιώκουν την δίωξη κάθε εθνικού φρονήματος· αύριο η καμπάνα θα χτυπήσει για εμάς), γίνεται πρωτίστως για πολιτικούς λόγους (κατεδάφιση της εθνικής ιδέας), και όχι από καμμιά αγάπη στους εβραίους. Προσβολή για την μνήμη των νεκρών του ολοκαυτώματος και των εβραίων της Ελλάδος είναι στην πραγματικότητα όλη αυτή η εβραιοκαπηλεία των "προοδευτικών" - το μίσος για την Ελλάδα είναι το κίνητρό τους, όχι η αγάπη για τους εβραίους (τις εβραϊκές κοινότητες, όχι τα διεθνή εξουσιαστικά όργανα) και τον εβραϊκό πολιτισμό. (Σκέπτομαι: Μόνον ζημιά κάνει στους εβραίους της Ελλάδος η νταβατζίδικη «προστασία» που τούς πουλάνε οι ανθέλληνες, «προστασία» η οποία κάνει κάθε πατριώτη Έλληνα να αγανακτεί! Θα πρέπει και οι ίδιοι οι εβραίοι της Ελλάδος να αποκηρύξουν τους Δημητράδες ξεκάθαρα, όπως στο παρελθόν απεκήρυξαν, προς τιμήν τους, της ανθελληνικές ντιρεκτίβες του Κέντρου Βίζενταλ.) Αλλά για το πού έχει φτάσει η ξενοκρατία, ο μισελληνισμός και η υποτέλεια (για να θυμηθώ τον τίτλο του εμβληματικού ιστορικού έργου του Κυριάκου Σιμόπουλου) σε αυτόν τον τόπο, θα ακολουθήσει νέο σημείωμα. (Επί του παρόντος, διαβάστε το καταπληκτικό άρθρο του αν. καθηγητού Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Κωνσταντίνου Ρωμανού, «Ολοκαύτωμα και διαπολιτισμική αγωγή στα ελληνικά σχολεία», και θα καταλάβετε πολλά για το πού τό πάνε μερικοί.)