ο Ντεμης δειχνει το δρομο προς την κορυφη

Ο Ντεμης είπε ότι όποιος θέλει να γευτεί πρωταθλήματα ας ακολουθησει τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Όμως ο ίδιος και η ομάδα του από την πρώτη αγωνιστική δήλωναν σε όλους τους τόνους και προσπαθούσαν με όλους τους τρόπους να φέρουν ξανά την ΑΕΚ στη κορυφή. Αν τελικά σε ενδιαφέρει μόνο το θέαμα και η προώθηση του ποιοτικού και ελκυστικού ποδοσφαίρου κρατάς τον προπονητή-δάσκαλο που υποτίθεται ότι θα στήριζες μακροπρόθεσμα , συνεχίζεις να ποντάρεις σε νέους φερελπις μπαλαδορους και υιοθετείς επιθετικό πνεύμα στο αγωνιστικό χώρο ενώ προβάλεις αμυντικό πνεύμα στο πεδίο των δηλώσεων μιας και δεν σε αγγίζουν πιθανά εξωαγωνιστικά παιχνίδια. Εν αντιθέσει με τα προηγούμενα η ΑΕΚ πόνταρε στο γέρο-ριβαλτνο , έβαλε στη πρίζα την ηλεκτρική καρεκλά του προπονητή και πήρε το βραβείο γκρίνιας (μαζί με τον Δωνη) στο πρωτάθλημα των δηλώσεων. Ο Ντεμης υποσχέθηκε αποτέλεσμα στον αεκτζη , τον έκανε να πιστέψει άρα το να βγει μπροστά για το μεα κουλπα είναι ηθική υποχρέωση απέναντι του. Ο Ντεμης εν μέρη το έκανε χθες και μπράβο του… αυτό όμως που δεν ανέχεται ο οπαδός είναι ένα νέο κύκλο ηττοπάθειας και μιζέριας.

Ο Ντεμης βρίσκεται σε σύγχυση. Μακιγιάρει την αδυναμία του να πρωταγωνιστήσει βγάζοντας στο προσκήνιο μια ψεύτικη εικόνα νέοαριστεριστη που αδιαφορεί μπροστά στην πρόκληση της εξουσίας.

Ντεμης και Τσιπρας σε παράλληλες πορείες: Φλέγμα κατά του εξουσιαστή μέχρι την αγια εκείνη μέρα που θα πάρουν την θέση του. Εξάλλου στο λαιφ σταιλ που σήμερα ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις παγκοσμίως και οι δυο παίρνουν άριστα.

Υ.Σ Κάποτε έλεγαν όλοι ότι ο Σερ Αλεξ έκανε το ιστορικό λάθος να προτιμήσει το Ροναλντο αντί του Ροναλντινιο για την Μάντσεστερ στηριζόμενοι στα θαύματα που έκανε ο δεύτερος στη Μπαρτσα. Σήμερα βλέπουμε τον Κριστιανο Ροναλντο να γίνεται ολοένα και πιο καλός σκοράροντας κατά ριπας από θέση μεσοεπιθετικου. Ρε το πουστη το Σκωτσέζο πάλι δικαιώθηκε.

….Η επιστροφή του ειδήμονα

Γεγονός 2.
Μεγάλο μέρος απο το μπάτζετ της χρονιάς έφυγε σαν αποζημίωση για την απόλυση του Φερέρ.

Γεγονός 3.
Η Despoina Vandi είχε δηλώσει σε εκείνη την αλησμόνητη συνέντευξη στο Discovery Channel πως του Ντέμη του αρέσει να αγοράζει t-shirts και πως πρέπει να έχει χιλιάδες απο δαύτα.

Γεγονός 4.
Ελλείψει χρημάτων λοιπόν, τα κουστούμια του Ιβιτς πήγανε στον ράφτη για στένεμα ώστε να φτάσουν στα μέτρα του Ντέμη και να μην πάει ο πρόεδρος με t-shirt στο ντέρμπι.

Κι έτσι φτάσαμε στα στιγμιότυπα απο το χτεσινό ματς στο ΟΑΚΑ. Οι κάμερες δείχνανε απο την αρχή το Ντέμη με το κουστούμι που όμοιο του έχουν φορέσει μόνο ο Ντε Νίρο στο Νονό, ο Ίβιτς όπως προείπαμε σε ταξίδια scouting στην Αργεντινή κι ο Αμανατίδης ως σχολιαστής στην Αθλητική Κυριακή.

Πρίν το πέναλτι ο Ντέμης φίλαγε τη βέρα του και προσευχόταν. Μετά το πέναλτι πανηγύρισε με μιά δυνατή, επιβλητική γροθιά στον ουρανό. Μετά την ισοφάριση δεν ξαναείδαμε πλάνα του.

Μετά τη λήξη δεν ακούσαμε καμία δήλωση του. Ίσως κάτι για κέντρα αποφάσεων και ΕΠΟ και διαιτησίες.

Η ΑΕΚ παρόλαυτα μου δίνει την εντύπωση πως, καθώς βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής πια απο τους πρώτους και καθώς όλοι κοιτάζουν τα ματς που μένουν για Παναθηναικό και Ολυμπιακό και την ΑΕΚ την έχουν κάπως ξεγραμμένη, θα το παλέψει και δεν το αποκλείω να τρυπώσει στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λίγκ.

..έτσι, μια εκτίμηση απο τον προπονητή της εξέδρας

Ιούνιος του 2006 λοιπόν.
Η θερμοκρασία κυμαίνεται στους 27-31 βαθμούς Κελσίου, οι άνεμοι πνέουν νεφελώδεις κι ο ποδοσφαιρικός πλανήτης ετοιμάζεται για το μουντιάλ της Γερμανίας. Στην Ελλάδα δύο είναι τα γεγονότα που κόβουν την ανάσα των οπαδών

α) Το ενδεχόμενο αποχώρησης του Δημήτρη Παπαδόπουλου απο τον Παναθηναϊκό.

Αμόκ. Χαμός σε ραδιόφωνα και εφημερίδες. Φήμες περι ακατέβατου του μυτόγκα στις διαπραγματεύσεις, σενάρια για συμφωνία με τον Ολυμπιακό, ρεπορτάζ για το παρασκήνιο και αγωνία στις τάξεις των αιωνίων αντιπάλων. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού κατηγορούσαν τότε το Τζίγκερ για καβούρια, για διάλυση της ομάδας και άλλα τέτοια διαχρονικά. Δικαιολογημένα ίσως. Ο Κωνσταντίνου λίγο καιρό πριν πήρε το δρόμο για Πειραιά και το ενδεχόμενο να χαρίσει ο ΠΑΟ και τον παρτενέρ του στην επίθεση δεν το χώνευε εύκολα ο οπαδός.
Ο ίδιος οπαδός βέβαια σήμερα βρίζει την ώρα και τη στιγμή που ο Τζίγκερ τον κράτησε στην ομάδα, ξεχνώντας φυσικά την αντίδραση του εκείνες της μέρες.
Όποιος τότε έκρινε με κριτήρια οπαδικά και το ανήγαγε σε ζήτημα τιμής (να τον κρατήσουμε να μην μας τον πάρουν) κι όχι με ποδοσφαιρικά, φαίνεται σήμερα πως έκρινε λάθος.

β) Η πρόσληψη του Φερέρ στην ΑΕΚ

Δικαιολογημένος ενθουσιασμός. Ένας Ισπανός προπονητής με θητεία και επιτυχίες σε Μπαρτσελόνα και Μπέτις, δεν έρχεται και εύκολα στην Ελλαδίτσα. Και δεν είναι μόνο η καθαυτή πρόσληψη που πιστώθηκε ως επιτυχία του Ντέμη αλλά και το στενό πρέσινγκ που έκανε στο Φερέρ προκειμένου να τον πείσει. Προσωπική επιτυχία και τα σχετικά.
Φτάσαμε στη χθεσινη ημέρα, όπου ο Ντέμης αναγκάστηκε ή αποφάσισε να απολύσει το Φερέρ. Ο οπαδός σε αυτή την περίπτωση δεν έκανε λάθος το καλοκαίρι του 2006, αλλά ενδεχομένως να το έκανε τις τελευταίες μέρες που πίεσε για την απόλυση του Φερέρ.

Και φτάνω σε αυτό που θέλω να πω.
Τι ήταν?
Το ξέχασα ρε....

(μισό λεπτό να διαβάσω ξανά τα παραπάνω)

Όσιμ, Μαλεζάνι, Σόλιντ, Σάντος, Φερέρ, Μπένγκστον και τόσοι μα τόσοι ακόμα που ήρθαν στην Ελλάδα με τη φήμη του διδάσκαλου, του γνώστη της προπονητικής, του μάστορα επι των τακτικών θεμάτων, του κορυφαίου στη χώρα του, φύγανε χωρίς να καταφέρουν να χτίσουν την ομάδα που υποσχέθηκαν.
Τις περισσότερες φορές γιατί δεν κατάφεραν να το κάνουν σύντομα.

Δεν ταιριάζει στην Ελλάδα ο προπονητής που ζητάει πίστωση χρόνου και υπόσχεται μακρόχρονα πλάνα επιτυχίας. Για μένα, τον προπονητή της εξέδρας, ο Ντέμης έριξε τη χαριστική βολή στο πρότζεκτ "δουλειά σε βάθος χρόνου". Ο Ντέμης ήταν ο τελευταίος που πίστεψα πως μπορεί να στηρίξει έναν προπονητή ασχέτως αποτελεσμάτων.

Φυσικά δε λέω οτι όποιος υπόσχεται 5ετη πλάνα σημαίνει πως έιναι και σε θέση να τα υλοποιήσει, και καμία ομάδα δεν είναι σε θέση να ρισκάρει να χάσει 5 χρόνια με έναν αλμπάνη απατεώνα στον πάγκο της.
Αν όχι όμως ο Φερέρ τότε ποιός? Κανένας.

Ας μην ξαναπιστέψουμε λοιπόν ποτέ ξανά σε προπονητές που λένε πως θα κάνουν έργο και πως αυτό θα φανεί σε βάθος χρόνου. Το πιθανότερο είναι πως ζητάνε πίστωση χρόνου και άλλοθι για τις αποτυχίες τους. Η Ελλάδα απαιτεί προπονητή που θα φέρει επιτυχίες ΕΔΩ και ΤΩΡΑ.

Τι μας λες ρε προπονητή? Ήταν εκτος στόχων ο Φερέρ? Αν είναι έτσι, γιατί τότε απολύθηκαν και οι Σόλιντ, Σουμ που πήραν πρωταθλήματα?

Οκ, ισχύει κι αυτό. Καμιά φορά δε ξέρουμε τι θέλουμε. Ζητάμε μεν τις επιτυχίες, αλλά θέλουμε κι ένα στάνταρ απόδοσης, να βλέπουμε και λίγη μπαλίτσα. Κι ορισμένες φορές είναι δύσκολο να μας πιάσει κανείς στο τί εννοούμε επιτυχία.

Συμπέρασμα: η πίεση των οπαδών προς τις διοικήσεις δεν δείχνει πάντα τη σωστή κατεύθυνση. Χρειάζεται να υπάρχει κάποιος να αποφασίζει χωρίς να ακούει τους απο δω κι απο κει, να παίρνει το ρίσκο να χλευαστεί και να αποδοκιμαστεί. Και πάνω απ όλα. Να στηρίζει προπονητές που αποδεικνύουν την αξία τους ΤΩΡΑ.

 Άκουσα τις τελευταίες μέρες απόψεις δημοσιογράφων και αναλυτών του ποδοσφαίρου για τη θαυματουργή ομάδα της Σεβίλλης, η οποία κατά κοινή ομολογία είναι η πιο φορμαρισμένη αυτή τη στιγμή ευρωπαική ομάδα, έχοντας κατακτήσει 2 κύπελλα Ουέφα και αποτελώντας πλέον μία απο τις διεκδικήτριες του ισπανικού πρωταθλήματος. Επιτυχημένη λόγω των αποτελεσμάτων αλλά και ελκυστική λόγω του όμορφου, γρήγορου και απλού στυλ παιχνιδιού της.

Άκουσα λοιπόν το εντυπωσιακό. Πως η ΑΕΚ, η οποία αντιμετώπισε τη Σεβίλλη για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και μάζεψε 2-0 και 1-4, μπορεί μιας και έχει φιλόδοξο πρόεδρο και Ίσπανό προπονητή με γνώση και εμπειρία, να μιμηθεί το παράδειγμα αυτής της ομάδας. Να χτίσει δηλαδή σε βάθος χρόνου και μέσα σε μια πενταετία να γίνει πανίσχυρη, αν οχι να πάρει ευρωπαικά κύπελλα, να μπει σε ένα δρόμο επιτυχιών.

Η Σεβίλλη λένε πριν πέντε χρόνια ήταν στη β' εθνική και κατάφερε και έκανε σήμερα αυτό το απολαυστικό σύνολο βασιζόμενη σε παίχτες που έφτιαξε η ίδια απο τις ακαδημίες της, αλλά και επενδύοντας σωστά τα μεγάλα λεφτά που της απέφερε η μεταγραφή του Ρέγιες στην Άρσεναλ αρχές του 2004.

Η πρόταση δηλαδή προς την ΑΕΚ από τους ειδικούς είναι σωστή διαχείριση, εμπιστοσύνη στα μεγάλα ταλέντα των ακαδημιών και καλές αγορές φτηνών παιχτών που θα μεταπωληθούν και θα εξασφαλίσουν μεγαλύτερο μπάτζετ. Δηλαδή τα αυτονόητα. Φτάσαμε στο σημείο να παρουσιάζουμε ως πρόταση τα αυτονόητα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Γιατί τότε να μιμηθεί συγκεκριμένα τη Σεβίλλη? Οποιαδήποτε ομάδα που θέλει να έχει ανταγωνιστικό μέλλον προσπαθεί να τα κάνει αυτά. Μήπως η υπεραπλούστευση - Β' κατηγορία - οργάνωση συλλόγου - Κύπελλο Ουέφα - τρελά κέρδη - είναι ένας όμορφος μύθος να ακούνε οι έλληνες ποδοσφαιρόφιλοι πριν πέσουν για ύπνο?

Τί κάνει η Σεβίλλη? Ως ισπανική ομάδα της πριμέρα ντιβιζιόν αγοράζει, αναλόγως μπάτζετ, παίχτες απο ομάδες της ίδιας χώρας, απο τη Γερμανία, την Αγγλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία αλλά και τη Βραζιλία. Αντίστοιχα η ΑΕΚ αγοράζει ανάλογα με το δικό της μπάτζετ, τους παίχτες που μπορεί να πάρει μια ελληνική ομάδα, απο τις αγορές που μπορεί να κινηθεί μια ελληνική ομάδα.
Έκανε καποιο σερί θαυματουργών επιλογών η Σεβίλλη? Όχι. Αγοράζει με το ίδιο ρίσκο όπως όλες οι ομάδες, κάνει επιτυχημένες μεταγραφές και κάνει και αποτυχημένες. Ενδεικτικά το 2003 απέκτησε δανεικό το Νίκο Μαχλά απο τον Άγιαξ ο οποίος γύρισε απο κει που 'ρθε.
Έτυχε σε μια φουρνιά καλών νέων παιχτών που βγήκαν απο την ακαδημία και ενσωματώθηκαν στην ομάδα? Προφανώς, το ρόστερ της ομάδας το λέει αυτο. Το θέμα δεν είναι αυτο. Μπορεί να κάνει κάποια ελληνική ομάδα κάτι αντίστοιχο? Όχι, γιατί δε βρήκανε μαγικά την κότα με τα χρυσά αυγά στη Σεβίλλη. Δουλεύουνε χρόνια όπως και οι περισσότερες ισπανικές ομάδες με τις ακαδημίες τους χωρίς άγχος και επιτακτική ανάγκη επιτυχίας. Δουλεύουνε σωστά, σε καλά γήπεδα και εγκαταστάσεις, απο μικρές ηλικίες. Μαθαίνουν ποδόσφαιρο.

Κοιτώντας στο επισημο site της Σεβίλλης, βρήκα και αντέγραψα μερικές φωτογραφίες απο τις σημερινές της ομάδες. Είναι οι ρεζέρβες της Σεβίλλης, η γυναικεία ομάδα, οι ομάδες που συμμετέχουν στα περιφερειακά πρωταθλήματα, στα κάτω των 18, στα εφηβικά και στα παιδικά. Και είναι πολλές οι ομάδες. Είναι μεγάλη η διαφορά μάγκες.

Ας μάθουμε να μετράμε τις δυνατότητες μας.

Κι ας μάθουμε να μετράμε και ως το 5. Θα το χρειαστούμε αρκετές φορές.

Μέσα στις γιορτές του πάσχα ο ντέμης συνάντησε τον παλιό του προπονητή  Φερνάντο Σάντος, Πορτογάλο και συμπατριώτη του Ρονάλντο, όχι του χοντρού, του Κριστιάνο, στη βόρεια πτέρυγα του ξενοδοχείου Μπέλριχ στο Αννόβερο και απο την κουβέντα τους προέκυψε οτι ο κριστιάνο Ρονάλντο έιναι θερμός να παίξει στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Ο Ντέμης με το που το έμαθε έκανε τις κινήσεις και εξασφάλισε μεγάλο χρηματικό ποσό απο κρυφούς επενδυτές και ετοιμάζει κίνηση ματ. Σημαντικό ρόλο παίζει κι ο πρώην παιχτης του Παο Πάουλο Σόουζα που ανέλαβε μεσολαβητής για τη μεγάλη μεταγραφή.

Πρώτα πρώτα η εγκυρότητα της είδησης συνίσταται στο οτι το είπε ο Μπάμπης, ο ΘΕΟΣ των αποκαλύψεων γύρω απο το ποδόσφαιρο, το άτομο που ότι έχει πει έχει βγει και έχει απίστευτες πηγές μέσα απο τους κύκλους των παραγόντων.

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο μπορεί να αποτελεί το μηλον της έριδος για όλες τις κορυφαίες ευρωπαικές ομάδες, αλλά έχει στιγματιστεί απο μία φάση στο Ελλάδα-Πορτογαλία το 2004 και ξέρετε, οι μικρές στιγμές είναι που παίζουν μεγάλο ρόλο στις μεγάλες αποφάσεις. Σ'ε εκείνο τον αγώνα Ντέμης και Ρονάλντο μονομάχησαν για τη μπάλα, ο κοντός έκανε φάουλ στον κριστιάνο και του έδωσε το χέρι να τον σηκώσει. Όταν το άπλωσε ο Ρονάλντο να πάρει τη βοήθεια, το κοντός το τράβηξε απότομα προς τα γεννητικά του όργανα και φώναξε "άκυρον" και γέλασε με τον κατσουράνη που πέρναγε απο δίπλα. Ο Κριστιάνο, μικρό παιδί ακόμα, άβγαλτο παρά το ώριμο της ποδοσφαιρικής του ικανότητας καταντράπηκε και κοκκίνισαν τα μάγουλα του. Σε όλο τον αγώνα είχε κλάσει. Δε μπορούσε να κάνει τίποτα. Είχε γίνει ψυχολογικό ράκος.

Μετά το τέλος του αγώνα, ο πονηρός Ντέμης πήγε και ζήτησε τη φανέλα του Κριστιάνο κι αυτός κλαίγοντας του είπε να φύγει, δεν τον θέλει για φίλο. Ο Ντέμης του έδωσε τότε συμβουλές που σκληραγώγησαν το μικρό και τον έκαναν να διαμορφώσει το δυνατό χαρακτήρα που έχει σήμερα. Του είπε να μην κλαίει σα μαμοθρεφτο μαλακιστήρι γιατί δε θα καταφέρει τίποτα στη ζωή του. Don't be such a cry baby re, του είπε χαρακτηριστικά. Απο τότε ο Κριστιάνο Ρονάλντο τρέφει τεράστια εκτίμηση για τον Ντέμη και ονειρεύεται να φορέσει τη φανέλα με το 11 που φόραγε κι αυτός αρκεί βεβαίως να του σκάσουνε τα εκατομμύρια που θα έπαιρνε κι απο τη Ρεαλ και τη ΜΑν. γιουνάιτεντ. Είπαμε, συναίσθημα, αλλα όχι να πιαστούμε και μαλάκες.

Πηγές πάντως αναφέρουν οτι άμα δεν κάτσει του Κριστιάνο Ρονάλντο, ο κοντός έχει και σταντ μπάι τον Κουμορτζί του Αιγάλεω.

(έγραψε ο προπονητής της εξέδρας)