Ο Αντρέας Παπανδρέου "σείων" τη Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη [περισσότερα για τη φωτογραφία στα σχόλια...]

Τα τρία ηττημένα ΠΑΣΟΚ είναι γνωστά:

1. Το "Νέο ΠΑΣΟΚ" [με κεντρικό σύνθημα το "Νέα Αλλαγή"] του Γιώργου Παπανδρέου, που κατάφερε μέσα σε 3,5 χρόνια να ηττηθεί σε τέσσερις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις.
2. Το "Εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ", το ΠΑΣΟΚ της οκτάχρονης διακυβέρνησης της χώρας από τον Κώστα Σημίτη.
3. Το "Παλιό ΠΑΣΟΚ", το ΠΑΣΟΚ της μεταπολίτευσης, της Αλλαγής του '81, το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του '80.

Δύο επισημάνσεις που αιτιολογούν νομίζω πλήρως τα παραπάνω:

1. Το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της περασμένης Κυριακής έλαβε το χαμηλότερο ποσοστό των τελευταίων τριάντα χρόνων [25% στις εκλογές του 1977].
2. Κατάλογος στελεχών των τριών ηττημένων ΠΑΣΟΚ που δεν κατάφεραν να εκλεγούν ή να επανεκλεγούν [οι περισσότεροι τέως υπουργοί]:

• Άκης Τσοχατζόπουλος, Αντώνης Βγόντζας, Θανάσης Τσούρας, Χρήστος Πρωτόπαπας, Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, Γιώργος Ανωμερίτης, Στέφανος Τζουμάκας, Δημήτρης Γεωργακόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Δημήτρης Πιπεργιάς, Νίκος Χριστοδουλάκης, Νίκος Μπίστης, Σπύρος Βούγιας.

Ποιο είναι το τέταρτο ηττημένο ΠΑΣΟΚ;

Μα το "Νέο - Νέο ΠΑΣΟΚ" του Ευάγγελου Βενιζέλου [πιθανότατα... Αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις και την αμέριστη συμπαράσταση προς το πρόσωπό του των ΜΜΕ που πρόσκεινται στη "δημοκρατική παράταξη".]

Το ΠΑΣΟΚ πολύ δύσκολα θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές, ανεξάρτητα από το εάν θα εκλεγεί πρόεδρός του ο Ευ. Βενιζέλος ή όχι. Κι αυτό γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί πια πολιτικό κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ σταμάτησε σταδιακά να παράγει πολιτική ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ενώ είχε ήδη απολέσει οποιοδήποτε ηθική νομιμοποίηση στο εσωτερικό του. Να αναφέρουμε χαρακτηριστικά τη φράση που, κατά τη διάρκεια κάποιας συνδιάσκεψης [το 1975], κάποιοι απηύθυναν στον Σάκη Καράγιωργα, που είχε τραυματιστεί σοβαρά στη διάρκεια της χούντας όταν βόμβα που ετοίμαζε εξερράγη στα χέρια του: «Κάτσε κάτω κουλοχέρη!» Το τότε προεδρείο της συνδιάσκεψης, Α. Παπανδρέου, Γ. Αλευράς, Κ. Σημίτης, δεν αντέδρασε, όπως δεν αντέδρασε και κανείς άλλος. Η υπόλοιπη ιστορία του ΠΑΣΟΚ αφέθηκε στην «κατηφόρα» και στους νόμους της βαρύτητας.

Το ΠΑΣΟΚ, με την άνοδο στην πρωθυπουργία και στην προεδρία του του Κ. Σημίτη το 1996, μεταλλάχθηκε ξεκάθαρα σε έναν μηχανισμό [apparat], για να θυμηθούμε και τη... σοβιετία, έναν μηχανισμό μεσαίων στελεχών [με την έννοια ότι βρίσκονται κάτω από τον "αρχηγό"], που επί 20 σχεδόν συναπτά έτη εναλλάσσονταν σε κυβερνητικής ή κρατικές καρέκλες, εξασφαλίζοντας τα προς το ζην - και κάτι παραπάνω. Το μόνο στέλεχος που αντέδρασε δημόσια στην εκλογή Σημίτη ήταν ο βουλευτής, τότε, Τρικάλων Χρήστος Μαγκούφης που είχε χαρακτηρίσει τον Κ. Σημίτη «πολιτικό νάνο». Οι υπόλοιποι αρκέστηκαν στις κατ' ιδίαν επικρίσεις. Η επιβίωση του μηχανισμού ξεπερνούσε τις όποιες ιδεολογικές, πολιτικές ή προσωπικές αντιπάθειες.

Ο Σημίτης, «μετά από οχτώ κρίσιμα και δημιουργικά χρόνια» [κατά δήλωση του Ευ. Βενιζέλου την περασμένη Δευτέρα], θα παραδώσει το «δαχτυλίδι» της διαδοχής στον Γιώργο Παπανδρέου. Και αυτή τη φορά κανένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ δεν θα αντιδράσει δημόσια, ούτε για την άκομψη, τουλάχιστον, μεταβίβαση της προεδρίας του κόμματος, αλλά ούτε και για τις υπόλοιπες διαδικασίες. Η επιβίωση του μηχανισμού ήταν και πάλι σημαντικότερη όλων, μπροστά στη διαφαινόμενη ήττα από τη ΝΔ στις εκλογές του 2004.

Το ό,τι ο Γ. Παπανδρέου θα αποδειχθεί «ελαχιστότερος» του Κ. Σημίτη, δεν φάνηκε να συγκινεί κανέναν στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Προείχε η επιστροφή του κόμματος στην εξουσία. Σιωπή. Μέχρι το «μπαμ» το βράδυ της περασμένης Κυριακής, όταν οι apparatchik του ΠΑΣΟΚ ανακάλυψαν «έκπληκτοι» αυτό που οποιοσδήποτε εχέφρων Έλληνας γνώριζε εδώ και μια δεκαετία: ότι ο ΓΑΠ είναι πολύ-πολύ λίγος.

Πολύ φοβάμαι ότι και άλλες εκπλήξεις αναμένουν τους «σιωπηλούς αμνούς» του ΠΑΣΟΚ. Άνθρωποι που έχουν συνεργαστεί με τον Ευ. Βενιζέλο τα τελευταία χρόνια, εκτός ΠΑΣΟΚ, τον χαρακτηρίζουν από «δυνάστη» μέχρι «διαβασμένο Παπαδόπουλο» [τον δικτάτορα]. Και αν οι χαρακτηρισμοί ευσταθούν τότε πολύ δύσκολα θα καταφέρει ο Ευ. Βενιζέλος να κερδίσει πόντους από τον low profile Κ. Καραμανλή. Τον Λαλιώτη πολλοί εμίσησαν, τον «λαλιωτισμό» ουδείς, όμως πρόκειται πια για ξινισμένη και αναχρονιστική συνταγή.

Η μόνη συνταγή που θα οδηγήσει τον apparat - ΠΑΣΟΚ ξανά στην κυβέρνηση είναι η συνταγή του "ώριμου φρούτου" που ακολούθησε και η Νέα Δημοκρατία.

Όταν δεν παράγεις πολιτικό λόγο, το μόνο που χρειάζεται είναι η υπομονή. Κάτι που αυτή τη στιγμή ουδείς φαίνεται να διαθέτει στο ΠΑΣΟΚ. Μια ματιά στη λίστα όσων δεν εξελέγησαν προκαλεί ρίγη σε οποιονδήποτε apparatchik - Πασόκο. Κι η καμπάνα χτυπάει για όλους ανεξαιρέτως.

Και, φυσικά, το ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο, το ποιος πληρώνει πάντα το μάρμαρο είναι γνωστό...

Αυτό το κείμενο γράφτηκε την περασμένη Τρίτη και δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο [# 19] της δεκαπενθήμερης εφημερίδα Ρήξη. Στο ίδιο φύλλο δημοσιεύεται ακόμη ένα κείμενό μου, καθώς και πολλά και ενδιαφέροντα μετεκλογικά -και όχι μόνον- άρθρα. Αλλά γι' αυτά θα πρέπει να ανατρέξετε στην ίδια την εφημερίδα.

Σχετικά ιστοσημειώματα:

► Έφοδος στα Χειμερινά Ανάκτορα του Ζαππείου (ενισχυμένο)

► Ελλλάτε ρεεεεέ! Άννα Διαμαντοπούλλλου! Πλλλάκα με κάνετε;;;

► Ευάγγελε, χάσαμε!