Ο Ορχομενός γιός του Λυκάονα θεωρείται ο ιδρυτής του Ορχομενού που μαζί με τον αδελφό του Νύκτιμο βασίλεψαν για πολλά χρόνια .Να τι αναφέρει ο Παυσανίας στα Αρκαδικά του <<Ορχομενός δε εγενετο οικιστης Μεθυδριου καλουμενης και Ορχομενιων>>

Ο Ορχομενός θεωρείται η πόλη των βασιλέων που από εδώ ξεκίνησαν να ηγεμονεύσουν σε άλλες περιοχές της Πελλοπονήσου.ΣΥμμετείχαν ενεργά στον Τρωικό πόλεμο στέλνοντας 60 πλοία και πολεμιστές.Η περίοδος της ακμής ήταν ο 5ος αιώνας π.χ.Ο ορχομενός όπως και άλλες ελληνικές πόλεις υπέφερε κατά τη διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου.

Μια ολόκληρη πολιτεία χτισμένη σε καταπληκτική τοποθεσία  ελέγχου του κάμπου της Κανδήλας και Λεβιδίου.ΕΝτυπωσιακή η τοποθεσία δημιουργίας της πόλης αλλά εντυπωσακότερο όλων το αρχαίο θέατρο το οποίο κατασκευάστηκε τον 3ο αιώνα π.χ.Εκτός από το θέτρο σώζωνται η αγορά το βουλευτήριο και ο ναός της Μεσοπολίτιδας Αρτέμιδας.

Τέλος πρέπει να αναφέρω τη φράση που χρησιμοποιεί ο όμηρος για τον Ορχομενό δηλαδή Πολύμηλο που σημαίνει περιοχή με πολλά πρόβατα.

Λοιπόν τώρα για να δούμε πως θα φτάσουμε ως εκεί γιατί στην Ελλάδα πρέπει να είσαι ο Ιντιάνα Τζόουνς για να βρείς απλά ελληνικά πράγματα.Η αρχαιοελληνική ομορφιά είναι κρυμένη είναι θαμένη λες και ντρεπόμαστε για αυτή.Αν πάμε όμως ως τον αρχαίο Ορχομενό και σταθούμε στο όμορφο θέατρο ότι εθνικότητα κι ότι θρησκεία να είμαστε θα μείνουμε έκθαμποι και θα προσκυνήσουμε το μεγαλείο της αχαίοελληνικής δημιουργίας,ευρυματικότητας.

Aπο το Λεβίδι Αρκαδίας στρίβουμε προς Κανδήλα.Μετά από λίγα χλμ στο αριστερά μας θα συναντήσουμε μια ταλαίπωρη  ξεφτισμένη πινακίδα που μας πληροφορεί πως παραπάνω είναι ο Ορχομενός.Ακολουθυούμε το δρόμο και παρκάρουμε στην εκκλησία.ΑΠό εδώ ξεκινάει χωματόδρομος που σε 20 περίπου λεπτά θα μας οδηγήσει στον αρχαιολογικό χώρο.Υπάρχει και μονοπάτι αλλά καλύτερα να ακολουθήσουμε το χωματόδρομο για να μη μπλέξουμε.Θα μας βγάλει μπροστά στο αρχαίο θέατρο.Πίσω από το θέατρο υπάρχει ο αρχαίος Ορχομενός.

Καταπληκτική θέα προς Μαίναλο !

Λένε πως πήρε αυτό το όνομα επειδή χρειάστηκε να πελεκηθεί ο βράχος στον οποίο είναι χτισμένο το μοναστήρι.Σύμφωνα με την παράδοση η Παναγία υπέδειξε τον τρόπο οικοδόμησης .Ηταν πάλι Η Παναγία που έσωσε τον Πρωτομάστορα ύστερα από πτώση του στη χαράδρα.

Η Παναγία Πελεκητή πρέπει να χτίστηκε το 15ο αιώνα και θα έλεγα πως αποτελείται από δύο ναούς:

• το ναό Αναλήψεως του Χριστού
• το ναό της παναγίας φανερωμένης (το καθολικό)

Η πρώτη ονομασία του μοναστηριού ήταν Μονή Αναλήψεως Χριστού ,μετά ονομάστηκε Παναγία φανερωμένη και τέλος επικράτησε Παναγία Πελεκητή.

Γνωστή είναι η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Πελεκητής  στην οποία έχει ζωγραφιστεί η Παναγία με το χρηστό στην αγγαλιά της.Σύμφωνα με τον Πάνο Βασιλείου χρονολογείται από το 1.654.Ηταν στολισμένη με 20 πολύτιμες πέτρες  από τις οποίες έχουν απομήνει μόνο 4 .

Αν μπει κάποιος σήμερα στο μοναστήρι θα δει τις μυστικές κρύπτες και καταπακτές που έχει.πράγμα που σημαίνει πως κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας αποτέλεσε σημείο συνάντησης κλεφτών και αρματωλών.

Εντύπωση προκαλεί και το παρακάτω περιστατικό.Μετά τη δημιουργία του Ελληνικού κράτους το 1931 η Καρύτσα (είναι το χωριό κάτω από το μοναστήρι) και ο Μπελεκομύτης βρέθηκαν εκτός ελληνικών συνόρων γιατί καθορίστηκαν επί του Καρυτσιώτη ποταμού ενώ αυτά τα δύο χωριά είναι μετά τον ποταμό.Τότε οι μοναχοί μαζί με τους κατοίκους των δυο χωριών μετακίνησαν αυθαίρετα τα σύνορα και τα τοποθέτησαν μετά από το μοναστήρι  στο οροπέδιο του Καραμανώλη.

Το μοναστήρι κάηκε από τους Γερμανούς το 1943  ενώ κατά τη διάρκεια του εμφυλίου υπήρξαν διάφορα θλιβερά γεγονότα.

Αν βρεθούμε στη λίμνη Πλαστήρα επιβάλεται επίσκεψη στη Μονή είτε είμαστε πιστοί είτε όχι.Η θέα και το μαγευτικό τοπίο της λίμνης θα μας είναι αξέχαστα.

Μπορούμε να προσεγγίσουμε το μοναστήρι από Καλύβια Πεζούλας μέσω ποδηλάτου ΜΤΒ  κάνοντας μια αξέχαστη αλά και δύσκολη διαδρομή.Ξεικάμε από Καλύβια Πεζούλας -Νεράιδα και στο τέλος του χωριού ακολουθούμε το δρόμο προς καταφύγιο Αγράφων.Σκληρή ανηφορική διαδρομή.ΑΠό το καταφύγιο συνεχίζουμε το χωματόδρομο που θα μας οδηγήσει στην είσοδο του μοναστηριού.Ο χωματόδρομος γίνεται άσφαλτος κατηφορικός  ως το χωριό Μπελοκομίτι.Συνεχίζουμε προς Νεοχώρι και τέλος στο σημείο εκκίνησης μας.

Με το αυτοκίνητο μπορούμε να πάμε από Πεζούλα-Νεοχώρι-Μπελοκομίτη -Καρύτσα και τέλος μοναστήρι.

Θέα ατελείωτη προς τη λίμνη αλλά και τα Αγραφα.Η λίμνη Πλαστήρα αλλά γενικότερα τα Αγγραφα διατηρούν ακόμα και σήμερα μια μοναδική όμορφιά.

Δε θα ξεχάσω το γιό μου που μου είπε με έπληξη , ύστερα από αρκετών ημερών περιπλάνηση, μπαμπά όλοι εδώ έχουν μουστάκι!

Είναι από τα ομορφότερα δασικά συγκροτήματα που υπάρχουν στην Ελλάδα καθώς υπάρχει μια μοναδική εναλλαγή οροπεδίων κορυφών και χαράδρων.Η ορεινή ζώνη ξεπερνάει τα 700.000 στρέμματα  ενώ από το 2000 είναι ενταγμένο στο ευρωπαικό πρόγραμμα Natura.

Δυστυχώς καθότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει σωστός μηχανισμός διαχείρισης  και προστασίας δασών το Μαίναλο όπως και τόσες άλλες όμορφες ορεινές περιοχές κινδυνεύει.Ενας λογικός άνθρωπος θα φαντάζονταν πως αφού το βουνό με την ομορφιά του φέρνει κάθε μέρα τόσους επισκέπτες από την Αθήνα (αλλά και από άλλες περιοχές) ,θα έκαναν τα πάντα για να το προστατέψουν.

Αυτό σε άλλη κοινωνία σίγουρα θα γίνονταν όχι όμως στην ελληνική.Πως μπορεί κάποιος που δεν έχει μάθει να σέβεται το διπλανό του να σεβαστεί το δάσος.Πως μπορεί κάποιος που έχει μεγαλώσει σε μια καθαρά εγωιστική κοινωνία να δώσει λίγο χώρο για να επιβιώσει και κάτι άλλο εκτός από τον εαυτό του.

Στο οροπέδιο της Οστρακίνας λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο.Εγώ είμαι απ αυτούς που αγαπούν πολύ το σπορ του σκι.Ομως δε νομίζω πως η εγκατάσταση στην περιοχή του Μαινάλου αναδεικνύει την ομοφιά του δάσους αλλά αντίθετα νομίζω πως την υποβαθμίζει.Χιονοδρομικό κέντρο στο Μαίναλο,στη Ζήρεια στο Χελμό σε κάθε όμορφο μέρος έχει γίνει δρόμος και σε πάει ως την κορφή.Σαν παράδειγμα ανέφερα το χιονοδρομικό κέντρο.Να ,άλλο που θυμήθηκα είναι η προσπάθεια για δημιουργία  εργοστασίου παραγωγής τσιμέντου στη Βλαχέρνα.

Θα έλεγε κάποιος πως κάνουμε ότι είναι δυνατό για να βγάλουμε τα μάτια μας.Διάφορα ερωτηματικά έρχονται στο μυαλό μου .Δε θα μπορούσε η πολιτεία να έχει 20 rangers με οχήματα ,ποδήλατα ,ελικόπτερο ,πυροσβεστικά για άμεση επέμβαση;Δε θα μπορούσε να προσλάβει υπαλλήλους που με τα ποδήλατα θα περιπολούν καθημερινά σόλο το βουνό ώστε και ο επισκέπτης να αισθάνεται ασφαλής αλλά και ο πονηρός να ξέρει πως κάποιος επίσημος υπάλληλος θα τον αντιληφθεί άμεσα;Δε θα μπορούσε να έχει φτιάξει σωστούς δρόμους και να υπάρχουν παντού (για το χειμώνα) σταθμοί απχιονισμού;Μα πως επιτρέπει να χτίζει κάποιος μέσα στην καρδιά του δάσους ενώ άλλος φράζει με σύρμα άλλη έκταση δασωμένη;Πως επιτρέπει να βόσκουν όπου ναναι τα πρόβατα προκαλώντας καταστροφές;Που είναι με λίγα λόγια τα έργα ανάδειξης της ομορφιάς του βουνού αλλα και ευαισθητοποίησης του πολίτη;Πόσα σχολεία πήγαν να επισκεπτούν το Μαίναλο να δουν τι υπάρχει εκεί να περπατήσουν στο δάσος και να ξεναγηθούν από τον ειδικό επιστήμονα ή τον φύλακα (που δεν υπάρχει);

Δεν υπάρχουν λόγια να εκφράσουν την αδιαφορία και την κοροιδία που υπάρχει σαυτή την κοινωνία.Είμαι περίεργος να δω τι θα αναπνέουμε σε λίγο αφού δε θα υπάρχει τίποτα να φιλτράρει τον αέρα.Γιατί  στενοχωριόμαστε που πεθαίνουν οι δικοί μας από καρκίνο;Αφού κάψαμε τα δάση  να χτίσουμε εξοχικά.

Καλύτερα να σταματήσω εδώ γιατί δεν υπάρχει τέλος σ αυτά που γράφω.Γνωρίζω όμως τι πρέπει να γίνει και πως το πρόβλημα του δάσους αλλά και άλλα συναφή προβλήματα μπορεί να λυθεί.Με τη σωστή παιδεία.Μόνο αν καταλάβει ο πολίτης πως αυτή η χώρα του ανήκει πως δηλαδή δεν είναι κάποιου άλλου αλλά και δική του και συμπεριφερθεί ανάλογα.Τότε  όλα θα αλλάξουν.Αυτού του είδους ο πολίτης δε θα δεχτεί να κάψουν το δάσος του, δε θα ανεχτεί να χτίσουν στο δάσος του ,δε θα ρίξει σκουπίδια στο δάσος του.Γιατί απλά είναι και δικό του είναι το σπίτι του.Οπως δηλαδή δε ρίχνει σκουπίδια στο σπίτι του γιατί είναι δικό του έτσι θα συμπεριφερθεί και στο δάσος του.

Η συμπεριφορά των Ελλήνων είναι αντίθετη αυτού που λέω.Γιατί απλά έχει περάσει (προφανώς μέσω της παιδείας) ότι η Ελλάδα είναι χώρα κάποιου άλλου όχι δική τους .ότι δηλαδή δεν είναι το σπίτι τους.Κάθε ακτή κάθε πέτρα κάθε βότσαλο κάθε πουρνάρι κάθε ..οτιδήποτε είναι και δικό μου και δικό σου .Μας ανήκει είναι το σπίτι μας και πρέπει να συμπεριφερόμαστε ανάλογα.

Αυτό που λέω ισχύει για όλες τις  άλλες ευρωπαικές χώρες.Γιαυτό και είναι τεράστια η διαφορά μεταξύ αυτών και της Ελλάδας.Θα έλεγα πως  η διαφορά είναι χάσμα αγεφύρωτο.Αλλά κάτι πρέπει να κάνουμε γιατί πραγματικά δίνουμε γροθιές στα μούτρα μας.

Από τον Καρδαρά ξεκινά δρόμος που μας οδηγεί στο οροπέδιο της Οστρακίνας.Εκεί μπορούμε να παρκάρουμε και να ακολουθήσουμε το μονοπάτι-δρόμο ως το καταφύγιο που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.600μ. Από εδώ ξεκινά μονοπάτι που θα μας οδηγήσει ως της ψηλότερη κορυφή του Μαινάλου την Οστρακίνα (1980 μ).Η θέα είναι μοναδική.Αν είναι η μέρα καλή τότε μπορούμε να δούμε το Χελμό και τον Ταύγετο.Μπορούμε να επιστρέψουμε από την ίδια διαδρομή ή να κατεβούμε ως τον Καρδαρά δηλαδή να κάνουμε ένα κύκλο και έτσι να απολαύσουμε καλύτερα τη θέα.

Προσοχή χρειάζεται το χειμώνα και ακόμα πιο πολύ όταν πέφτει ομίχλη και δεν υπάρχει οπτική επαφή.Αν δεν είμαστε έμπειροι ορειβάτες δε θα πρέπει να επιχειρήσουμε πουθενά (σε κανένα βουνό) καμία ανάβαση γιατί κινδυνεύει η ζωή μας.Μόνο με ορειβατικό σύλλογο.Γιατί εκεί θα μάθουμε αρκετά πράγματα αλλά και θα έχουμε την προστασία του συνόλου.

Ε !μην κοιτάτε εμένα!Εγώ έφαγα τα βουνά με το κουτάλι!(τι μετριόφρων)

Η αρχή έγινε προς τα τέλη του 17ου αιώνα στην περιοχή του Furtwangen.Οι αγρότες της περιοχής δημιούργησαν απλές ξύλινες κατασκευές τοίχου για να παρακολουθούν την ώρα.Κατά τα τέλη του 18ου αιώνα μεταξύ st.Georgen και Neustadt υπήρχε αναπτυγμένη βιοτεχνία κατασκευής ρολογιών τοίχου.Είναι η εποχή που εμφανίζονται καλλιτέχνες για να δημιουργήσουν ομορφέτερες φιγούρες αφού οι προυγούμενες απλούστερες δεν έδειχναν να ικανοποιούν τους κατασκευαστές.Σαν παράδειγμα αναφέρω το γνωστό Hans Thoma.To 19 αιώνα έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του ο κούκος που βγαίνοντας μέσα από το ρολόι έλεγε την ώρα.Από εδώ και πέρα οι τεχνίτες των cuckoo clocks γίνονται γνωστοί και θα έλεγα περιζήτητοι και εκτός της περιοχής του μαύρου δάσους.Ετσι πηγαίνουν και στη Ρωσία ,Τουρκία,Ολλανδία,Ισπανία για να μεταδώσουν τις γνώσεις τους.

Σήμερα υπάρχει μια διαδρομή ,που ονομάζεται German clock route ,μέσω της οποίας μπορούμε κι εμείς να περιηγηθούμε στα χωριά που πρωτοεμφανίστηκε και αναπτύχθηκε η ιδέα των cuckoo clocks.Η διαδρομή άνοιξε το 1992 και περιλαμβάνει 320 περίπου χλμ.Mπορούμε να δούμε τα μουσεία ,παλαιά εργαστήρια,ατελιέ και να αγοράσουμε πολύ όμορφα ρολόγια τοίχου.

Ο ευκολότερος δρόμος για να προσεγγίσουμε το Feldberg είναι από Freiburg  μετά titisee .Υπάρχει και δεύτερος δρόμος για αυτούς που έρχονται από Βασιλεία (Ελβετία).Lorrach-schopfheim-todtnau-feldberg.

Η πιό γνωστή διαδρομή (για κορυφή) είναι αυτή που ξεκινάει από το ξενοδοχείο, στο σημείο οπου είναι η βάση των lift.Από εδώ ξεκινά μονοπάτι που μας οδηγεί ως την πρώτη κορυφή στην οποία βρίσκεται το μνημείο του Bismarck.Εδώ το υψόμετρο είναι 1448μ.Από εδώ ξεκινά άλλο μονοπάτι που θα μας οδηγήσει στην ψηλότερη κορυφή δηλαδή στα 1493μ.

Αν κάποιος δεν έχει όρεξη να περπατήσει πολύ μπορεί να πάρει το lift και να τον ανεβάσει ως τα 1448μ .Αν πάλι υπάρχει διάθεση για περπάτημα τότε μπορούμε να συνδιάσουμε αρκετά μονοπάτια στην ευρύτερη περιοχή και να δούμε όμορφα πράγματα.

• Αφού ανεβούμε στην πρώτη κορυφή μπορούμε να συνεχίσουμε προς Grublesattel-Emil thoma weg -felsenpfad- feldsee (video) και επιστροφή στο σημείο απ όπου ξεκινήσαμε.
• Αφού ανεβούμε -πάλι -στην πρώτη κορυφή συνεχίζουμε προς Grublesattel,Todnauer Hutte -Franz klarmeyer Weg
• Από την πρώτη κορυφή προς Todtnauer Hutte,st Wilhelmer Hutte,Zastler Hutte,Baldenwager Hutte,Gasthof Raimartinof,Feldsee και επιστροφή στο σημείο απ όπου ξεκινήσαμε.Αυτή είνια μια μεγάλη βόλτα κοντα στις 4 με 5 ώρες περίπου αλλά θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε όλες τις ομορφιές του βουνού
• Τέλος υπάρχει μια πολύ όμορφη και εύκολη διαδρομή που δεν πρέπει να χάσουμε με τίποτα.Είναι η επίσκεψη στη λίμνη Feldsee η οποία βρίσκεται στα δεξιά του βουνού (απ το parking).Είναι μια λίμνη που δημιουργήθηκε την εποχή των παγετώνων και διατηρείται αριστα από εκείνη την εποχή.Είναι εκπληκτική η ομορφια της ευρύτερης περιοχής αλλά και η διαχείρησή της.Αν μου έλεγε κάποιος τι να διαλέξω την κορυφή του βουνοού ή τη λίμνη σίγουρα θα διιάλεγα να δω τη λίμνη και να περπατήσω γύρω της.

http://en.feldberg-schwarzwald.de/
http://kachelmannwetter.de/

Ο Ομέρ Βρυώνης ήταν αποφασισμένος να τσακίσει την αντίσταση και να δήξει ποιος ήταν πραγματικά ο αρχηγός.Το ίδιο είχε γίνει λίγο πριν ,τον Απρίλιο του 1821 στην Αλαμάνα όπου οι Ελληνες είχαν ηττηθεί πάλι από τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ Μεχμέτ.

Η Στερεά Ελλάδα ήταν ο φυσικός χώρος του αρματολού Οδυσσέα Ανδρούτσου.Ο Ομέρ Βρυώνης θέλοντας να πάρει με το μέρος του τον Οδυσσέα έτσι ώστε να έχει εξασφαλισμένη τη Στερεά Ελλάδα ζήτησε να συναντηθούν στο Χάνι της Γραβιάς για να μιλησουν.

Ο Οδυσσέας ,από τις μεγαλύτερες μορφές της ελληνικής επανάστασης συναντήθηκε με τους οπλαρχηγούς Δυοβουνιώτη και Πανουργιά.Ολοι μαζί ήταν 1200 άντρες.Στο συμβούλιο που έγινε αποφασίστηκε ο Δυοβουνιώτης και Πανουργιάς να αναπτυχθούν στις γύρω περιοχές ενώ ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με 117 άνδρες να πολεμήσει τους τούρκους από το χάνι.

Ο Ομέρ Βρυώνης πραγματικά δεν περίμενε αντίσταση και η έκπληξή του ήταν μεγάλη.Σε μια δεύτερη προσπάθειά του να καταλάβει το χάνι το μεσημέρι πάλι απέτυχε.Ετσι αποφάσισε να σταματήσει και να καλέσει από τη Λαμία κανόνια.

Ο Οδυσσέας έμαθε αυτή την κίνηση των τούρκων κι έτσι αποφάσισε έξοδο το πρωί της 9ης Μαίου.Η έξοδος ήταν πετυχημένη .Μόνο δύο έλληνες σκοτώθηκαν ενώ οι υπόλοιποι κατάφεραν να σκορπίσουν στις γύρω περιοχές.Οι Τούρκοι έχασαν 300 στρατιώτες όμως η σημαντικότερη νίκη ήταν ο κλονισμός του ηθικού των τούρκων.

Η Γραβιά βρίσκεται 180 χλμ από την Αθήνα.Μπορούμε να πραγματοποιήσουμε μια πολύ ωραία εκδρομή πηγαίνοντας απο Λιβαδειά προς Αράχοβα και μετά προς Πολύδροσο-Λιλαία- Γραβιά.

Η επιστροφή μας μπορεί να γίνει από Αμφίκλεια -Τιθορέα Χαιρώνεια -Λιβαδειά.Μαυτό τον τρόπο θα δούμε την ομορφιά του Παρνασσού από όλες τις πλευρές του.Μάλιστα αν έχουμε και ποδήλατο μπορούμε να κάνοπυμς από Αράχωβα ώς Γραβιά μια πολύ όμορφη ποδηλατική εκδρομή μέσα στα έλατα που θα είναι αξέχαστη.Ενοείται πως κάποιος θα ακολουθεί με αυτοκίνητο γιατί πρέπει να είσαι καλά προπονημένος ώστε να επιστρέψεις πάλι Αράχωβα με το ποδήλατο.

Στη Γραβιά μπορούμε να δούμε πως ήταν περίπου το χάνι κιαυτό γιατί το πραγματικό χάνι δεν υπάρχει παρά μόνο ερείπια από τα θεμέλιά του.Το πραγματικό χάνι (και τα ερείπια) βρίσκονται στο σημείο του μνημείου δηλαδή ακριβώς απέναντι από το (τεχνητό) χάνι.

Για να φτάσουμε ως την Πράγα δεν έχουμε παρά να χρησιμοποιήσουμε τις τσέχικες αερογραμμές που καθημερινά έχουν πτήση για Πράγα.Αυτό όμως που μπορεί να μας στενοχωρήσει λιγάκι είναι το πρωινό ξύπνημα γιατί 4 και 50 το πρωί έχει πτήση για Πράγα αλλά όπως λέει και το σχετικό γνωμικό μπρος στα κάλη τι είναι τα πλούτη!

Σε 2 περίπου ώρες είμαστε στην Πράγα.Τώρα από το αεροδρόμιο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε λεοφωρείο ως το κέντρο (αν το ξενοδοχείο μας είναι κοντά στο ιστορικό κέντρο) ή αν θέλουμε μπορούμε να πάρουμε ταξί.Ομως στην περίπτωση που θα αποφασίσουμε τον εύκολο δρόμο δηλαδή το ταξί θα πρέπει να ξέρουμε εκ των πρωτέρων πως θα μας μαδήσουν.Αν είμαστε τυχεροί μπορεί και να πληρώσουμε 400 τσέχικες κορόνες αλλά μπορεί και να είμαστε άτυχοι πράγμα που σημαίνει πως ο ταξιξτζής μπορεί να μας κόψει για πλούσιους ή μπορεί πάλι να έχει την άλλη μέρα να πληρώσει κανένα γραμμάτιο οπότε θα πρέπει να περιμένουμε τα χειρότερα.

Ετσι το γενικότερο πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας τουρίστας στην πόλη είναι το οικονομικό.Δηλαδή ότι και να κάνεις μέχρι και αέρα για τα πνευμόνια σου θα πρέπει να πληρώσεις.Σαυτή την πραγματικά όμορφη πόλη όλοι νομίζουν πως ο τουρίστας είναι κανένας καπιτάλας που έχει αραγμένα καμία εικοσαριά βαπόρια και απλά πετάχτηκε ως την Πράγα για να ξοδέψει τα πολλά του χρήματα.

Υπάρχουν καφενέδες που πληρώνεις τον καφέ σου κοντά στα 5 με 6 ευρώ λες και είσαι στο γκραν οτέλ.Κι αυτό δεν το λέω υποτιμητικά γιατί εγώ είμαι άνθρωπος που δε μετράω το χρήμα και τα έχω χώσει κανονικά όταν πρέπει.Εδώ με σημερινές τιμές στην πανάκριβη ελλάδα και ο καφές δεν έχει 6 εούρος θα έχει στην Πράγα;

Να σημειώσω ότι απ ότι έμαθα ο μέσος μισθός είναι κοντά στα 400 εούρος.Ιτ ντιπεντς δε τζαμπ όπως μου είπε ο ταξιτζής και δεν μπορούσα να καταλάβω τι ακριβώς εννούσε .Μα κατάλαβα καλά όταν έβαλα το χέρι στην τσέπη και του είπα τι σου χρωστάω; 580 μου είπε και αφού κατέβασα το μπουκάλι νερού που είχα για να συνέλθω κατάλαβα τι σήμαινε το ιτ ντιπεντς δε τζαμπ.

Ναι ,όπως κατάλαβες καλέ μου φίλε υπάρχουν δύο τιμές μια για τους ντόπιους και υποψιασμένους και μια άλλη για τα κοτόπουλα ..σαν και εμένα.

Προσοχή χρειάζεται επίσης και κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής νομίσματος.Φυσικά και δεν ανταλλάσουμε νομίσματα στο δρόμο που μπορεί να μας προσφέρει κάποιος αλλά παρόλαυτά και στα ανταλακτήρια που υπάρχουν θέλει πολύ προσοχή.Υπάρχει ένας πίνακας στον οποίο γράφει 3 τιμές.Η μεγαλύτερη π.χ. 28 (κορόνες το ένα ε) δε μας ενδιαφέρει γιατί είναι η τιμή πώλησης ,εμάς μας ενδιαφέρει η τιμή αγοράς από το ανταλλακτήριο.Τώρα προσοχή.Γράφει π.χ. 24 που σημαίνει ότι σου αλλάζει 1 ε =24 κορόνες.Ναι αλλά δίπλα από το 24 υπάρχει πάντοτε και ένας μικρότερος αριθμός π.χ. 18 .Πρέπει να του πείτε πόσο μου αλλάζεις 1 ευρώ;Γιατί μπορεί σε εμένα την ίδια στιγμή να μου αλλάξει με 24 και 1 δευτερόλεπτο σε εσένα που είσαι πίσω μου (αν δεν πεις πόσο το αλλάζει) να σου δώσει την κατώτερη τιμή δηλάδή 18.Δηλαδή στο ευρώ υπάρχει μια διαφορά 6 κορόνες στα 100 πόση διαφορά υπάρχει;

Είναι μια καλή και νόμιμη αν θες διαδικασία για να σου πάρουν χρήματα χωρίς να μπορείς να κάνεις τίποτα.Ομως η ιστορία έχει και συνέχεια.Μπορεί αν δεν ξέρεις τα νομίσματα να σου δώσουν Βουλγάρικα ή κάτι άλλο κι εσύ να πας ναγοράσεις κάτι και να σου πει ο καταστηματάρχης ...μα αυτό δεν περνάει ;

Επομένως το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αλλάξουμε νομίσματα σε τράπεζα ή κατά την είσοδο μας στο αεροδρόμιο που έχει και την καλύτερη τιμή.

Θεωρώ πως αν μας ζητήσει κάποιος -κάπου (π.χ. στο ξενοδοχείο) να του δώσουμε τον αριθμό της πιστωτικής κάρτας εμείς δε θα πρέπει να το κάνουμε λέγοντας πως δεν έχουμε μαζί μας ή κάποια άλλη δικαιολογία.

Διαβάζοντας κάποιος τα παραπάνω ίσως πει μα τι μας λές τώρα ρε φίλε εσύ έτσι όπως μας τα περιγράφεις είναι σα να πάμε στην πόλη τωνκακοποιών.Φυσικά και δεν είναι η πόλη των κακοποιών ,φυσικά και οι πολίτες της προσπαθούν για το καλύτερο και αγωνίζονται τίμια για το ψωμί τους αλλά τα παραπάνω δεν τα έπαθα μόνο εγώ αλλά άκουσα και άλλους να διαμαρτύρονται .

Νομίζω πως η όλη κατάσταση είναι γνωστή σε εμάς τους Ελληνες.Θυμίζει Ελλάδα πριν κανά δυο δεκαετίες όταν μαδάγαμε τους τουρίστες νομίζοντας πως είναι οι κότες που κάνουν τα χρυσά αυγά.Τους πουλάγαμε αέρα κοπανιστό αλλά φυσικά και η κατάσταση άλλαξε και οι κότες με τα χρυσά αυγά πέταξαν προς άλλες μεσογειακές χώρες και εμείς μείναμε με τον αέρα ..και το κοπανιστήρι.

Αφού οι φίλοι μας οι Τσέχοι έκαναν το μάστερ τους στον τουρισμό στην ελλάδα (που αλλού μαθαίνεις τα ..καλά κόλπα) θα πρέπει τουλάχιστον να κάνουν τη διατριβή τους σε κανένα άλλο κράτος γιατί σύντομα τους βλέπω (όπως κι εμείς) να κυνηγάνε τους τουρίστες με το ντουφέκι!

Αλλά το νόμισμα δεν έχει μόνο μια πλευρά.Καθαριότητα παντού (σε εμάς θα φανεί παράξενο -ίσως κάποιος αναρωτηθεί μα γιατί δεν πετάνε τα χαρτιά κάτω;), χαμόγελο και καλή διάθεση (έστω και για να μας τα πάρουν)από τους ανθρώπους.Εδώ θα πρέπει να τονίσω την πολύ καλή διοργάνωση του ημιμαραθωνίου στο οποίο έλαβα μέρος .Πραγματικά ήταν υπέροχα.Εμένα τουλάχιστον με αποζημίωσε !

Και για να τελειώνω με την πολυλογία μου θα ήθελα να θυμήσω σε όλους τους Ελληνες μια παρατήρηση που είχε κάνει Ο Παυσανίας στα Βοιωτικά του, διαχρονική.Ο Παυσανίας μάλωνε τους Ελληνες οι οποίοι αφού επισκέπτονταν την Αίγυπτο με τις Πυραμίδες γύρναγαν στην πατρίδα και εξυμνούσαν τα έργα των Αιγυπτίων την ομορφιά τα ωραία κτίσματα ενώ στην πατρίδα τους είχαν εξίσου όμορφα και ιστορικά στοιχεία που θαύμαζε όλος ο κόσμος.Δηλαδή συνέβαινε αυτό που συμβαίνει και σήμερα με εμας τους Ελληνες.Να θαυμάζουμε κάθε τι μη Ελληνικό και το Ελληνικό (αρχη των πάντων) ή να μη το γνωρίζουμε ή να μη μας ενδιαφέρει ή να το κοροιδεύουμε αφού δυστυχώς δεν έχουμε ιδέα για το τι σημαίνει Ελλάδα .

Ηθελα να ρωτήσω επί τι ευκαιρία όλους τους Ελληνες που είδα στην Πράγα και κρατούσαν στα χέρια τους ένα οδηγό της πόλης, έχετε πάρει ποτέ ένα οδηγό ή καλύτερα έχετε πάει να επισκεπτείτε τις Μυκήνες ή την επίδαυρο ή την Ακρόπολη ή τη Δήλο ή την Κνωσσό , έχετε ενδιαφερθεί ποτέ για την ιστορία του τόπου σας τις πέτρες που μπορεί να υπάρχουν στη γειτονιά σας;
Ω! Συγνώμη το ξέχασα !Εμείς τα ξέρουμε όλα!

Ξεκίνησα λοιπόν την ανάβαση μόνος μου έχοντας σαν σύμμαχο την εμπειρία αλλά και τη θέληση να ανέβω στο βουνό.Αλλά απ τον ενθουσιασμό μου πήρα λάθος μονοπάτι.Ετσι προχώρησα για 1 ώρα περίπου κι έφτασα στο τέλος του μονοπατιού.Απλά ήταν ένα μονοπάτι για να δουν οι τουρίστες τη στερεοποιημένη λάβα.

Εκανα τους υπολογισμούς μου γιατί ο χρόνος είχε περάσει.Αρχισα να γυρνώ πίσω αλλά κατά τη διάρκεια της διαδρομής συνάντησα ένα βοσκό και τον ρώτησα πως μπορώ να πάω εύκολα κορυφή.Αυτός μου έδειξε που περίπου έπρεπε να κινηθώ για να ξαναπέσω στο σωστό μονοπάτι.Το βρήκα.Μετά από 4 ώρες περίπου έφτασα στο καταφύγιο.Λίγο κάτω από τον κώνο της Αίτνας .Εκεί βρήκα ομάδα παρατηρητών που μελετούσαν τις κρήξεις του υφαιστείου.

Εβαλα νερό για την επιστροφή.Ηθέα από εκεί είναι πολύ ωραία.Βλέπεις το χάος.Το τοπίο όσο αναβαίνεις προς τα πάνω είναι σεληνιακό.Πριν το καταφύγιο υπάρχει ένα οροπέδιο που θυμίζει κάτι από ταινίες επιστημονικής φαντασίας ,νομίζεις πως είσαι στη Σελήνη κι όχι στη γη.

Στην επιστροφή προσπάθησα να βγω στη χαράδρα που υπάρχουν τα lift του χιονοδρομικού όχι για τίποτ άλλο παρά για να νοιώθω ασφάλεια έστω κιαν δεν υπήρχε στην περιοχή ψυχή.

Ωραία πράγματα.Σε μερικά σημεία η στερεοποιημένη λάβα είχε δημιουργήσει μοναδικά σχήματα.Σε μερικά σημεία μέσα από τη λάβα ξεπρόβαλλαν δένδράκια (για κάτω λέω) στην περιοχή του χιονοδρομικού κέντρου.

Ελπίζω να βγούν οι φωτογραφίες.Τάπόδια μου όταν τελείωσα ήταν μαύρα παό τη σκόνη το ίδιο και οι μπότες μου!>>

Απόσπασμα από το ημερολόγιό μου μετά την ανάβαση στο όρος Αίτνα της Σικελίας το καλοκαίρι του 1998.

Δέκα χρόνια πίσω!!!

Από εδώ μπορούμε να πάμε στα χωριά του Δυτικού Ζαγορίου.Στα Ανω και κάτω Πεδινά στη Βίτσα,Μονοδένδρι και στον Ελαφότοπο.

Η δική μας κατεύθυνση είναι προς το ομορφότερο ίσως αλλά και χαρακτηριστικότερο Ζαγοροχώρι δηλαδή προς Μονοδένδρι .Το Μονοδένδρι βρίσκεται εντός Οριογραμμής της ζώνης προστασίας του εθνικού δρυμού Βίκου Αώου αλλά και εκτός της οριογραμμής του Πυρήνα του δρυμού.

Ομως εντός πυρήνα βρίσκεται το πολύ όμορφο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής Βίκου που χρονολογείται από το 1412.Από την είσοδο του χωριού μπορούμε να δούμε ταμπέλα που μας προτρέπει να επισκεφτούμε το μοναστήρι.Από αυτό το σημείο ως την είσοδο του μοναστηριού είναι περίπου 800μέτρα τα οποία γίνονται με τα πόδια μας.Ετσι ,επειδή η διαδρομή περνάει μέσα από το Μονοδένδρι, έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε το όμορφο παραδοσιακό χωριό.

Αν είναι και χειμώνας τότε το τοπίο είναι ακόμα πιό όμορφο καθώς το χιόνι δίνει μια διαφορετική νότα ομορφιάς στη συνολική εικόνα.Τα πλακόστρωτα καλντερίμια και ο πλάτανος της πλατείας απ όπου θα περάσουμε θα μας μείνουν αξέχαστα.Βέβαια όποια εποχή και να επισκεφτούμε το μέρος αυτό οι εικόνες που θα σχηματιστούν θα μείνουν για πάντα μέσα στο μυαλό μας.

Καθώς θα προχωρούμε όλο και καλύτερα θα διακρίνουμε τη χαράδρα Βίκου που σχηματίζεται μπροστά μας.Ενα εκπληκτικό μέρος για να θαυμάσουμε αυτή την ομορφιά και το απέραντο της χαράδρας είναι το μπαλκόνι που υπάρχει μέσα στο μοναστήρι.

Για τους τολμηρούς υπάρχει μονοπάτι που κατεβαίνει ως κάτω στο ποτάμι.Μη φοβάστε νομίζω πως είναι πιό επικίνδυνο να κυκλοφορείς στα πεζοδρόμια της Αθήνας με τους τόνους σκουπιδιών αλλά και κάτι τεράστιους ποντικούς που κυκλοφορούν εκεί τριγύρο (λόγω απεργίας ) παρά να κατέβεις στο φαράγγι του Βίκου.

Αλλά ..αλλά όπως έλεγε και ο μεγάλος Φρόυντ όλα όσα κάνουμε έχουν παιδικό υπόβαθρο.Κοντολογίς όλα όσα κάνουμε στη ζωή μας έχουν τα θεμέλια τους ή αν θέλεις την εξήγησή τους στην παιδική ηλικία.

Ναι ,δε χρειάστηκε να ψάξω και πολύ γιατί οι αναμνήσεις μου είναι τόσο έντονες που νομίζω πω όλα έγιναν χτες.Λοιπόν όταν ήμουν πιτσιρικάς και μπατίρης ήμουν μηχανάκιας ή μηχανόβιος ή σουζάκιας ή αλήτης ή ότι άλλο ταιριάζει.Η αγαπημένη μου διαδρομή ήταν η παλιά εθνική που μας βγάζει (ακόμα) Επίδαυρο και τελικά Ναύπλιο.

Εκεί ταχωνα κανονικά με τους φίλους ,τρώγαμε μια τυρόπιτα εκεί στην πλατεία στο Λυγουριό και μετά Ναύπλιο για καφέ και ανάλυση της πραγματικότητας ,όπως την είχαμε φτιάξει στο φτωχό μυαλό μας.Ολος ο κόσμος μας μια μηχανή και τίποτ άλλο.Ούτε γυναίκες ούτε τα μαθήματα ούτε τίποτα.

Τι να πω .Οταν καμία φορά θυμάμαι το παρελθόν νευριάζω ..θα ήθελα να κάνω delete .

Λοιπόν γιαυτό όταν μιλάω για Ναύπλιο ,ακόμα κιόταν υπάρχουν παραλήψεις, το στόμα μου στάζει μέλι.Οι υπεύθυνοι διοργανωτές του φετινού καρναβαλιού μας τα χάλασαν.Ο κόσμος περίμενε να δει παρέλαση κι έπρεπε να φτάσει 7,30 για να έρθει λιγάκι στο κέφι.Δεν μπορώ να καταλάβω φέτος γιατί δεν έγινε η ωραία παρέλαση που έδινε ένα διαφορετικό τόνο στην πόλη.

Ακουσα αρκετούς ανθρώπους να διαμαρτύρονται γιαυτό το γεγονός.Περπάτω 4 ώρες μου είπε κάποιος,βαρέθηκα θα φύγω κάποιος άλλος.Τα ίδια κι εγώ.Φάγαμε ξαναφάγαμε ματα φάγαμε ,ήπιαμε καφέ,φάγαμε παγωτό,ξαναφάγαμε παγωτό,πήραμε σπρέι ,ξαναπήραμε σπρέι ,κάναμε βόλτες ξανακάναμε βόλτες οπότε σε κάποια φάση η γυναίκα μου είπε τι κάνουμε ρε Αλέκο εδώ;

Ευτυχώς είχα άμεση υποστήριξη από τα παιδιά.Μαμά κόψε ό ένας ,μαμά μη μιλάς η άλλη.Η ώρα έφτασε 6 και τα τροχιοδεικτικά προσπαθούσαν να βρούν στόχο αλλά βράχος.Εδώ θα μείνουμε ως το τέλος μέχρι να κάψουν τον καρνάβαλο αν δεν κάψουν το καρνάβαλο δεν πάω πουθενά.Εδώ.

Το πρόβλημα όμως δεν το είχα μόνο εγώ.Ακουσα αρκετές οικογένειες να λένε τι κάνουμε τώρα; Για παράδειγμα πέρυσι γύρω στις 3 με 4 (δε θυμάμαι ακριβώς) είχε την παρέλαση και όλη η πόλη ήταν γεμάτοι καρνάβαλους.Πολύ ωραία ο κόσμος διασκέδασε και τη βρήκε.

Φέτος δε μπορώ να καταλάβω τι έγινε.Για να πούμε και την αλήθεια δε μου πολυάρεσε το σκηνικό.Θα έλεγα πως απότερος στόχος ήταν να ξεζουμίσουν τους επισκέπτες.Εντάξει ,είπαμε να τα δώσουμε γιατί κάνουμε κέφι και γουστάρουμε αλλά όχι έτσι να κάνεις βόλτες και βόλτες με τα σακίδια στην πλάτη λες κι είσαι φαντάρος.

Οχι έτσι κυρ δήμαρχε!Είπαμε γουστάρουμε και τη βρίσκουμε με το Ναύπλιο και μας αρέσει να τα ξοδεύουμε στην Αργολίδα αλλά ξηγήσου κι εσύ κάτι για τον κόσμο!

Θα πρέπει από 12 περίπου μέχρι πρωίας να υπάρχουν διαφορετικά δρόμενα έτσι για να ξεφαντώνει ο κόσμος ,να ξεδίνει και σίγουρα θα δώσει και περισσότερα χρήματα και γνωστό θα γίνει γιαυτή τη μέρα.

Λοιπόν , εγώ δε θα πω ποτέ πως δεν ξανάρχομαι (όπως άκουσα από πολύ κόσμο) γιατί το Ναύπλιο είναι ιδιαίτερη περίπτωση όπως εξήγησα ,για εμένα αλλά ..ξενερόσαμε κυρ δήμαρχε!

Ευχαριστώ πολύ το φίλο που μου χάρισε το τραγούδι <<πάμε χαβάι>> ,έπεσες μέσα!

Καλή Σαρακοστή.

• Μυκήνες.Είναι γνωστές για την ομώνυμη ακρόπολη,το αρχαιολογικό μουσείο αλλά και την πανσιόν belle Helene και δείτε τα ονόματα στο βιβλίο επισκεπτών .Θα εκπλαγείτε!
• Δενδρά.Εδώ υπάρχει μυκηναικό νεκροταφείο.
• Καζάρμα.Θολωτός τάφος αλλά και μυκηναική γέφυρα.
• Ακρόπολη της Μιδέας και Λέρνα.

Ετσι λοιπόν από το όμορφο Ναύπλιο κατευθυνόμαστε προς Λιγουριό το οποίο είναι γνωστό για το αρχαίο Ασκληπιειό.Αν έχουμε χρόνο μπορούμε να επισκεφτούμε τον αρχαιολογικό χώρο της Επιδαύρου με το μοναδικό θέατρο.

Μετά σειρά έχει η Τραχειά και οι Φούρνοι.Από εδώ μπορούμε να πάμε στην Κοιλάδα και να δοκιμάσουμε φρέσκα ψάρια αφού είναι γνωστό ψαροχώρι.

Επόμενος σταθμός το Πορτοχέλι και σε απόσταση 20 περίπου χλμ βρίσκεται η Ερμιόνη. Αν θέλουμε από εδώ μπορούμε να επισκεφτούμε και την ύδρα ή αν κάποιος θα ήθελε να πάει και στις Σπέτσες μπορεί να το κάνει από την Κόστα που βρίσκεται δίπλα στο Πόρτο χέλι.

Πολύ όμορφη διαδρομή που συνδιάζει Θάλασσα ,αρχαιολογικούς χώρους ,μικρά βουνά -ειδικά τώρα που πλησιάζει η Ανοιξη.

Επειδή την διαδρομή την έχω πραγματοποιήσει πολλές φορές θα ήθελα να τονίσω πως από Αθήνα φυσικά μπορεί να γίνει η εκδρομή αλλά αν έχουμε σα βάση μας το Ναύπλιο τότε θα είμαστε πιό ξεκούραστοι και δε θα έχουμε την πίεση του χρόνου .
ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<ΕΛΛΑΣ-Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ΕΚΔ:ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΑ>>

Αν κάποιος θα ήθελε να δει από κοντά ένα σπάνιο δείγμα οθωμανικής αρχιτεκτονικής δεν έχει παρά να επισκεπτεί την καστροπολιτεία των Ιωαννίνων μέσα στην οποία υπάρχει η άριστα συντηρημένη Οθωμανική βιβλιοθήκη.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<ΕΛΛΑΣ-Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ΕΚΔ:ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΑ>>

Το Φετιχέ τζαμί βρίσκεται μέσα στην καστροπολιτεία των Ιωαννίνων.Ηταν το ανάκτορο του Αλή Πασά και χτίστηκε το 1795.Στον ίδιο χώρο αρχικά (στα βυζαντινά χρόνια)είχε χτιστεί η εκκλησία των Ταξιαρχών μετά ο ναός γκρεμίστηκε και τη θέση του πήρε τζαμί που κιαυτό με τη σειρά του γκρεμίστηκε για να γίνει το Φετιχέ τζαμί .

Στο ίδιο χώρο βρίσκεται και ο τάφος του Αλή πασά ενώ δεξιά μας είναι το Βυζαντινό μουσείο.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<ΕΛΛΑΣ-Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ΕΚΔ:ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΑ>>

Η κυρά Φροσύνη ήταν μια όμορφη αρχόντισσα που ξελόγιασε το γιό του Αλή Πασά.Οταν το έμαθε ο πασάς ,(από τη νύφη του) πήρε την κυρά Φροσύνη κι άλλες 17 γυναίκες , και τις έπνιξε στη λίμνη.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<ΕΛΛΑΣ-Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ΕΚΔ:ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΑ>>

Μεταξύ Ιωαννίνων και Κόνιτσας βρίσκεται το θρυλικό Καλπάκι .Είναι η περιοχή που το ιστορικό οχι του ελληνικού λαού το 1940 μετουσιώθηκε από όνειρο σε πραγματικότητα.

Το 1938 διοικητής της 8ης Μεραρχίας τοποθετήθηκε ο Κατσιμήτρος.Θα έλεγα πως αν κοιτάξει κάποιος αντικειμενικά την ελληνική ιστορία σε πραγματικά κρίσιμες στιγμές εμφανίστηκαν απλοί άνθρωποι με ισχυρή προσωπικότητα που πήραν στην πλάτη τους το βάρος σπουδαίων αποφάσεων και έδωσαν διαφορετική τροπή στα γεγονότα.Ενας τέτοιος πρέπι να ήταν και ο Κατσιμήτρος.

Εξυπνος αρκετά ,άνθρωπος που έβλεπε μακρυά χωρίς πολιτικές αγκιλώσεις ,καθαρά έλληνας στρατιωτικός και παν απόλα πατριώτης.Εβλεπε καθαρά πως οι Ιταλοί θα επιτίθονταν στην Ελλάδα και όχι μόνο αυτό αλλά είχε και τη σωστή πρόβλεψη πως από το Καλπάκι θα έπρεπε να περάσει ο μεγαλύτερος όγκος των Ιταλών.Αυτό γιατί δεξιά και αριστερά του Καλπακίου υπάρχουν ψηλά βουνά που εμποδίζουν την πρόσβαση οχημάτων.Εβαλε τους στρατιώτες αλλά και τους χωρικούς να σκάψουν και να δημιουργήσουν οχυρά ,πολυβολεία,αντιαρματικές τάφρους.

Πρέπει όμως να τονίσω πως ο Κατσιμήτρος δε μάσαγε (απλή καθημερινή έκφραση) δεν ήταν τύπος που φύλαγε ποδιές για να πάρει γαλόνια.Αυτό το λέω γιατί ο αρχιστράτηγος Παπάγος είχε διαφορετική άποψη περί άμυνας και δεν ήταν σύμφωνος με το σχέδιο του Κατσιμήτρου.Ομως τα γεγονότα επαλήθευσαν τον τολμηρό Κατσιμήτρο .

2 με 8 Νοεμβρίου οι Ιταλοί προσπαθούσαν να περάσουν από τα στενά του Καλπακίου όμως δεν μπορούσαν ώσπου 9 Νοεμβρίου άρχισαν να υποχωρούν.

Στα υψώματα Γραμπάλα και Ασόνισσα έγιναν φονικές μάχες.

Σήμερα λίγο πριν το Καλπάκι πηγαίνοντας προς Κόνιτσα δεξιά θα δούμε το Πολεμικό μουσείο του 1940 και μπαίνοντας στο Καλπάκι δεξιά μας θα δούμε στην κορυφή του βουνού το ηρώο με το μνημείο του μαχητή ενω αριστερά μας στην άλλη πλαγιά θα διακρίνουμε με τεράστια γράμματα το οχι.

Κάθε χρόνο 27 Οκτωβρίου γίνεται αναπαράσταση της μάχης στο λόφο Σειλητούρα εκεί που βρίσκεται το μνημείο του μαχητή.Δε θα πρέπει να φύγουμε από το Καλπακι αν δεν επισκεφτούμε τη σπηλιά όπου βρίσκονταν το στρατηγείο της 8ης Μεραρχίας.Στην είσοδο βρίσκεται η προτομή του Κατσιμήτρου.Αλλά επίσης αφού κάνουμε τον κόπο (για μένα χρέος)να φτάσουμε στη σπηλιά ας πάμε και μέχρι τα χαρακώματα <<και τα πολυβολεία του κοντινού λόφου εκεί που η ψυχή νίκησε τ ατσάλι>>.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<ΕΛΛΑΣ-Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ΕΚΔ:ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΑ>>

Ιερά Βασιλική και Σταυροπηγιακή Μονή Παναγίας Μολυβδοσκέπαστου Κονίτσης είναι η επίσημη ονομασία του ομώνυμου μοναστηριού γνωστού και απλά ως Μολυβδοσκέπαστη.

Οναμάζεται Βασιλική γιατί δημιουργήθηκε επί βασιλέως (αυτοκράτορα) Βυζαντίου Πωγωνάτου Δ.Σταυροπηγιακή, γιατί μέχρι το 1907 ήταν εξαρτώμενη από το πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.Μολυβδοσκέπαστος ,γιατί η σκεπή ήταν σκεπασμένη με μολύβι το οποίο αργότερα οι Τούρκοι το έλιωσαν για να φτιάξουν πυρομαχικά για τα όπλα τους.

Σε ένα πανέμορφο τοπίο ,μόλις 400 περίπου μέτρα από τα Ελληνοαλβανικά σύνορα ,δίπλα στο Βοιδομάτη είναι χτισμένη η μονή.Το επιβλητικό όρος Νεμέρτσκα ,στους πρόποδες του οποίου βρίσκεται το μοναστήρι, ειδικά το χειμώνα όταν είναι χιονισμένο δίνει ένα διαφορετικό τόνο στη συνολικότερη εικόνα που διαμορφώνει ο επισκέπτης.Λίγα μέτρα πιό πέρα βρίσκεται και το τελευταίο ελληνικό χωριό ,πριν την Αλβανία, που φέρει το όνομα της μονής.

Από Κόνιτσα ακολουθούμε το δρόμο προς το τελωνιακό σταθμό της Μέρτζανης και 3 χλμ πριν βλέπουμε αριστερά μας τη γέφυρα αλλά και ταμπέλα προς Χάνι Μπουραζάνι και Μολυβδοσκέπαστη.Περνάμε τη γέφυρα (από κάτω μας ο Βοιδομάτης-το καθαρότερο ποτάμι της Ευρώπης) και φτάνουμε στο περίφημο χάνι Μπουραζάνι.Από εδώ αν θέλουμε μπορούμε να οδηγηθούμε προς το ομώνυμο περιβαλλοντικό πάρκο και μετά να συνεχίσουμε το δρόμο δίπλα στο Βοιδομάτη ως τη Μολυβδοσκέπαστη.Υπέροχη διαδρομή ,πραγματικά όμορφη και ξεχωριστή.Κάτι διαφορετικό απ αυτό που συχνά κάνουμε.Δεν έχει σημασία αν βρεθούμε χειμώνα ή καλοκαίρι στην περιοχή γιατί οι κλιματικές συνθλήκες δημιουργούν το αιώνιο φθινόπωρο ή αν θέλουμε μπορούμε να πούμε πως δεν υπάρχει καλοκαίρι στην περιοχή.

Στην ίδια περιοχή στρατοπέδευσε και ο Πωγωνάτος Δ ερχόμενος από την Ιταλία.Ηταν το 668 όταν συνωμότες σκότωσαν τον πατέρα του Κώνστα και τοποθέτησαν αυτοκράτορα τον Μιζίζιο.Αυτά τα γεγονότα έγιναν στη Σικελία.Οταν το έμαθε ο Πωγωνάτος μάζεψε το στρατό του ,πήγε στη Σικελία και εκδικήθηκε το θάνατο του πατέρα του.Στην επιστροφή σταμάτησε στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται η Μονή.

Τότε υπήρχε μόνο ένα μικρό ξωκλήσσι.Ο Πωγωνάτος μπήκε μέσα να παρακολουθήσει τη λειτουργία αλλά για κάποιο λόγο μίλησε άσχημα στους ιερείς και βγαίνονατας από την εκκλησία το πρόσωπό του μελάνιασε.Ανέφερε το περιστατικό στη γυναίκα του και τότε κατάλαβανε πως ήταν λάθος ο τρόπος με τον οποίο φέρθηκε στους ιερείς.Γιανα μπορέσει να εξιλεωθεί έχτισε την Παναγία Μολυβδοσκέπαστη.Στην περιοχή η εικόνα της Παναγίας είναι γνωστή για τις θαυματουργές της ιδιότητες και υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες περί τούτου.

Το μοναστήρι ίσως και λόγω της γενικότερης φυσικής ομορφιάς ασκεί πάνω σου μια μαγευτική έλξη.Την τελευταία φορά που πήγα αγόρασα ένα πολύ ωραίο βιβλίο που αναφέρεται στην ιστορία της μονής ,έκδοσης του ιδίου του μοναστηριού.Στον επίλογο διάβασα κάτι πολύ ωραίο που το αντιγράφο και φυσικά ισχύει για πολλές περιπτώσεις και καταστάσεις :<<Εαν επισκεφθής την ιερά Μονή,σε παρακαλούμε ,να δεχθής μία υπόδειξη.Να την επισκεφθής ως ευλαβής προσκυνητής και όχι ως τουρίστας.Ως ευλαβής προσκυνητής σημαίνει να την επισκεφθής με πίστι.Με σεβασμό.Με πολλή αγάπη προς το θεό και την παναγία.Με διάθεση καλή.Με διάθεση να συναντηθής με το Λυτρωτή Χριστό και την Υπεραγία Θεοτόκο.....>>(ε 'εκδοση ιερά και σταυροπηγιακή μονή παναγίας μολυβδοσκέπαστου κονίτσης)

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<ΕΛΛΑΣ-Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ΕΚΔ:ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΑ>>