Ειλικρινά, δεν έχω ακόμη καταλήξει στο αν αυτοί οι τύποι στη CIA, στην Washington Post και στο Department of States είναι απλώς προβοκάτορες ή αν είναι γελοίοι προβοκάτορες. Στο σημερινό της φύλλο, η Washington Post συνδέει άμεσα τον Hugo Chávez με τους κολομβιανούς FARC (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia).

Ο εκπρόσωπος του State Department, ο Sean McCormack εκτιμά πως οι πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες υπάρχουν δεσμοί ανάμεσα στον βενεζουελάνο πρόεδρο Hugo Chávez και τους κολομβιανούς αντάρτες των FARC είναι " πολύ ανησυχητικές".

"Είναι βέβαιο ότι αυτή η εικόνα που δημιουργείται από ορισμένες προκαταρκτικές εκθέσεις που έχω δει τις τελευταίες ημέρες είναι ανησυχητική, πολύ ανησυχητική", δήλωσε ο Sean McCormack σε συνέντευξη τύπου.

Στο σημερινό της φύλλο η εφημερίδα "Washington Post" αναφέρει ότι βενεζουελάνοι ανώτεροι αξιωματούχοι είχαν προτείνει τη βοήθεια τους στους αντάρτες των FARC για να εξασφαλίσουν πυραύλους εδάφους-αέρος, και να τροποποιήσουν υπέρ τους την ισορροπία των δυνάμεων με την κολομβιανή κυβέρνηση.

Η αμερικανική εφημερίδα επικαλείται στοιχεία που έχει στη διάθεση της και που βρέθηκαν όπως ισχυρίζεται στον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή ενός αρχηγού των ανταρτών που σκοτώθηκε τον περασμένο Μάρτιο.
Η ίδια πηγή διευκρινίζει ότι οι κολομβιανές αρχές δεν έχουν αποδείξεις ότι οι πύραυλοι αυτοί παραδόθηκαν πράγματι από τους αντάρτες.

«Υπάρχουν σοβαρές κατηγόριες κατά της Βενεζουέλας ότι παρείχε όπλα και υποστήριξη σε μια τρομοκρατική οργάνωση», δήλωσε ο McCormack. «Είναι σίγουρο ότι αυτό έχει σοβαρές συνέπειες στους λαούς της περιοχής».

Εν τω μεταξύ, από την Μπογκοτά η Ιντερπόλ επιβεβαίωσε σε συνέντευξη τύπου την αυθεντικότητα των στοιχείων που βρέθηκαν στον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή του ηγέτη των FARC, του Raúl Reyes που αποδεικνύουν σύμφωνα με τις αρχές της Κολομβίας, τους δεσμούς των ηγετών της Βενεζουέλας και του Εκουαντόρ με τους αντάρτες.

Αξίζει να θυμηθούμε πως Κολομβιανοί κομάντος «πιάστηκαν στα πράσα» πριν λίγα χρόνια, να περνούν κρυφά τα σύνορα, προκειμένου να απαγάγουν βενεζουελάνους στρατιώτες και να τους παρουσιάσουν κατόπιν ως δολιοφθορείς ώστε να ζητήσουν την βοήθεια των αμερικανών να εισβάλουν στη χώρα του Chávez.

Το ερώτημα αυτό δεν τίθεται χωρίς λόγο. Μια είδηση που κάνει από σήμερα τα ξημερώματα τον γύρο του κόσμου, είναι ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης Chávez,  καθώς επέρχονται 13 αλλαγές στη σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου. Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως ανταπόκριση στην ετυμηγορία των Βενεζουελάνων ψηφοφόρων κατά το πρόσφατο δημοψήφισμα, η οποία ανέκοψε τις προθέσεις του Chávez για συνταγματικές μεταρρυθμίσεις.

Το σημαντικό όμως δεν είναι τόσο οι ίδιες οι αλλαγές των προσώπων, όσο ότι αυτές σηματοδοτούν κατά τα φαινόμενα και μεταβολές στις προτεραιότητες της πολιτικής που εφαρμόζει το Caracas και ήδη προκύπτει θέμα μετατόπισης από ριζοσπαστικές θέσεις σε τρόπον τινά… ρεφορμιστικές.

Ο Chávez λοιπόν έκανε χθες κάποιες δηλώσεις. Τι είπε; Ότι χρειάζονται λιγότερα λόγια και περισσότερο έργο και να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα του  κόσμου διεξοδικότερα  (”Yo creo que la campaña electoral nuestra tiene que montarse sobre … los problemas concretos de la gente. Menos teoria quizas y mas praxis” είπε ο  Chávez τηλεφωνικά στο κρατικό κανάλι VΤV). Μέχρι εδώ, διαφαίνεται μια πρόθεση συνέχισης της ασκούμενης πολιτικής με περισσότερη αποτελεσματικότητα. Στη συνέχεια όμως, ο Chávez είπε πως  στόχος του είναι να κάνει ανοίγματα η κυβερνητική παράταξη στα μεσαία στρώματα της κοινωνίας, που συχνά θεωρείται ότι απομακρύνονται από την κυβέρνηση λόγω του ότι εστιάζει την πολιτική της στην υποστήριξη των φτωχών («…Chavez said it was important to reach out to middle class and other sectors of society often alienated by his pro-poor policies...» μεταδίδουν με έμφαση και με κάποια «χαιρεκακία» τα διεθνή ΜΜΕ διαβάζοντας στη δήλωση αυτή διαφαινόμενη ιδεολογική μετατόπιση). Τα διεθνή ΜΜΕ το πήγαν ακόμη πιο μακριά καθώς ερμήνευσαν ανάλογα και τη δήθεν "απολογητική" δήλωσή του στην κρατική τηλεόραση "Δεν είμαστε εξτρεμιστές"  ως  βαρύνουσα «δήλωση» ιδεολογικού αναπροσανατολισμού. Προφανώς, ξεχνούν πως ο Chávez χρησιμοποιεί συχνά αυτή τη φράση. Και για του λόγου το ασφαλές, ιδού ένα απόσπασμα από την ομιλία του στον ΟΗΕ, από το Fox News (Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2006): -"The imperialists see extremists everywhere. No, we aren't extremists," Chavez said in his speech. "What's happening is the world is waking up." He said many in the world now subscribe to the battle cry: "Yankee empire, go home!".

Εν πάση περιπτώσει, τα κεντρικά πρόσωπα στον ανασχηματισμό που αποφάσισε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, είναι:

1. Ο απερχόμενος αντιπρόεδρος Jorge Rodriguez τον οποίο πολλοί «chavistas» τον θεωρούν υπεύθυνο για την ήττα στο δημοψήφισμα του Δεκεμβρίου.

2. Ο διαδεχόμενος τον 43χρονο ψυχίατρο (και γιο αγωνιστή που βασανίστηκε μέχρι θανάτου από την αστυνομία το 1970) Rodriguez, ως τώρα υπουργός Οικισμού Ramon Carrizales.

Η συγκεκριμένη επιλογή σχολιάσθηκε ιδιαίτερα από τα «έγκυρα» διεθνή ΜΜΕ πως συμπίπτει με γενικότερες αλλαγές, όπως λ.χ. χαρακτηριστικά: «…in recent days, an apparently humbled Chavez has dropped his grandiose revolutionary speeches and has instead promised to tackle issues like crime and garbage collection that more directly affect his grass roots supporters» προσθέτοντας τη μεταφρασμένη δήλωσή του «"We are not extremists and we cannot be. We have to look for alliances with the middle classes," Ο απερχόμενος Rodriguez ήταν ο ιθύνων νους για τις εθνικοποιήσεις των τελευταίων ετών οι οποίες ήταν και το όχημα για τον «Σοσιαλισμό του 21ου αιώνα» στον οποίο συχνά αναφερόταν ο Chávez και η αντικατάστασή του συμπίπτει με τις αλλαγές που διαπιστώνονται. Αναφέρει σχετικά το  aljazeera.net (UPDATED ON:
FRIDAY, JANUARY 04, 2008
9:42 MECCA TIME, 6:42 GMT): «...the president said he had no plans to eliminate private property, a fear of many of his opponents... In a further conciliatory measure he declared a pardon on New Year's Eve that is expected to free from jail hundreds of people who took part in a coup that briefly removed him from power in 2002...». Άνοιγμα λοιπόν στους «νοικοκυραίους» και «συγχωροχάρτι» στους πραξικοπηματίες του 2002;

Είναι προφανές, πως η αδυναμία του πλέον μετά το τελευταίο δημοψήφισμα να επιμηκύνει τη θητεία του πέραν του 2012, ωθεί τον πρόεδρο της Βενεζουέλας σε επιτάχυνση του έργου του και σε καταπολέμηση της διαφθοράς όπως είπε και ο ίδιος ως παρακαταθήκη για τη διάδοχη κατάσταση εφόσον δεν απικρατήσει η αντιπολίτευση. Έτσι, προτιμά να «θυσιάσει» έναν πολιτικό που είναι «κόκκινο πανί» για κάθε μη «τσαβίστα», καθώς ο Rodriguez εθεωρείτο φανατικός και υπεύθυνος για τον διχασμό των Βενεζουελάνων, π.χ. με τις συχνές κόντρες του κατά των ιδιωτικών σταθμών τηλεόρασης (καθόλου τυχαίο που ο Chavez άλλαξε και τους υψηλόβαθμους υπευθύνους για την κρατική τηλεόραση).

Τη ρεφορμιστική αντίληψη σε αντίθεση με την επαναστατική φύση του απερχόμενου προέδρου, εκφράζουν και κάποια σχέδια για τα οποία έχουν συνεννοηθεί και στο παρελθόν ο Chavez με τον νέο αντιπρόεδρο Ramon Carrizales, όπως π.χ. για την «Σοσιαλιστική πόλη» που σχεδιάζει να οικοδομήσει μέσα στις ορεινές δασώδεις περιοχές του τροπικού Βορρά.

Μετά τον Lula στη Βραζιλία που τα βρήκε με τον ΔΝΤ για τους όρους αποπληρωμής του εξωτερικού χρέους και για συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων, τον Tabare Vazquez στην Ουρουγουάη που παραχωρεί άδεια σε φινλανδική εταιρία παρά τις προειδοποιήσεις των ακτιβιστών από την Αργεντινή για κίνδυνο ανεπανόρθωτης οικολογικής ζημιάς στον υδροφόρο ορίζοντα ή τις παλινωδίες του Evo Morales στις κρατικοποιήσεις, το τελευταίο που θα ικανοποιούσε την αριστερά παγκοσμίως θα ήταν να βαδίσει στα χνάρια τους και ο Chavez. Δύσκολο μάλλον να συμβεί αυτό, αλλά ποτέ δεν ξέρει κανείς…

Ο οικοδεσπότης της διάσκεψης κορυφής, Νέστορ Κίρσνερ, μαζί με τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, (εμπνευστή της ιδέας) τον Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα της Βραζιλίας, τον Ταμπαρέ Βάσκες της Ουρουγουάης, τον Ραφαέλ Κορέα του Ισημερινού, το Νίκανορ Δουάρτε Φρούτος της Παραγουάης και τον Έβο Μοράλες της Βολιβίας συμφώνησαν για την ίδρυση της τράπεζας, η οποία αποτελεί για διαφορετικούς λόγους και προσωπική δικαίωση για πολλούς από αυτούς:

Η Κυριακή 9 Δεκεμβρίου συνέπεσε και με την τελευταία ημέρα του Νέστορ Κίρσνερ στην προεδρία, πριν παραχωρήσει τον θώκο στη διάδοχό του, σύζυγό του και εκλεγμένη πρόεδρο της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες Κίρσνερ. Έτσι, οι αρχηγοί των 7 κρατών αποφάσισαν να παραμείνουν για την τελετή ορκωμοσίας της και τη Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου. Κλείνει έτσι μία εποχή η οποία άρχισε πριν 4 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων η πολιτική Κίρσνερ ανόρθωσε μια χώρα χρεωκοπημένη όπως την κατάντησαν ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα με τους εντολοδόχους πολιτικούς τους, όπως π.χ, ο Φερνάντο ντε λα Ρούα που παρέδωσε εξωτερικό χρέος 155 δισεκαατομμυρίων δολαρίων και ένα ραγδαία αυξανόμενο επίπεδο ανεργίας, εξαιτίας των δομικών αναδιαρθρώσεων που πρότεινε το ΔΝΤ.

Για τον Τσάβες, η δικαίωση είναι άλλου τύπου. Θυμόμαστε πριν λίγο καιρό την ανάγωγη συμεριφορά του βασιλιά της Ισπανίας που απηύθηνε με το γνωστό αλαζονικό ύφος του αρχηγού μιας πρώην αποικιοκρατικής χώρας (αλλά και του μοναδικού ευρωπαίου ηγέτη που αναγνώρισε την ολιγοήμερη κυβέρνηση των πραξικοπηματιών βιομηχάνων και καναλαρχών κατά του εκλεγμένου Τσάβες) το περιβόητο "βούλωστο επιτέλους"! Πού έγκειται η εκδίκηση; στο ότι η νέα τράπεζα θα ανταγωνίζεται τον ισπανικών συμφερόντων τραπεζικό κολοσσό Santander, τη μεγαλύτερη τράπεζα της Ισπανίας και τη δεύτερη σε μέγεθος στην ευρωζώνη (η οποία και συνεργάζεται στρνά με την "προσωπική" τρόπον τινά τράπεζα του αγγλικού θρόνου Royal Bank of Scotland). Μία τράπεζα δηλαδή που κατορθώνει να έχει εκπροσώπους της σε πολλές νοτιοαμερικανικές κυβερνήσεις ακόμη και στην κυβέρνηση Λούλα στη Βραζιλία. Για παράδειγμα, κατόρθωσε να επιβάλει δύο ανθρώπους της, τον Miguel Jorge υπουργό Ανάπτυξης, Βιομηχανίας και Εξωτερικού Εμπορίου και τον Mario Toros υπεύθυνο νομισματικής πολιτικής στην κεντρική τράπεζα της Βραζιλίας.

Οι ιδρυτικές αρχές της Τράπεζας του Νότου, είχαν συμφωνηθεί τον περασμένο Νοέμβριο στο Ρίου ντε Ζανέιρου από τους υπουργούς Οικονομικών των 7 χωρών που συμμετέχουν, ενώ και ο πρόεδρος της Κολομβίας είχε κάνει την έκπληξη όταν είχε ζητήσει τη συμμετοχή της χώρας του στο θεσμό τον περασμένο Οκτώβριο, όμως οι σχέσεις του με τον Τσάβες ψυχράνθηκαν έκτοτε.

Ο υπουργός Οικονομικών της Βραζιλίας Γκουίντο Μαντέγκα δήλωσε στην εφημερίδα O Estado de Sao Paulo ότι η τράπεζα δε θα "χρηματοδοτεί τυχοδιωκτισμούς" και θα δρα προς όφελος της περιοχής. Θα έχει έδρα το Καράκας και γραφεία στο Μπουένος Άιρες και τη Λα Πας. Σχεδιάζεται να αρχίσει τη λειτουργία της τους πρώτους μήνες του 2008, με αρχικό κεφάλαιο 7 δις δολάρια, ενώ η τράπεζα θα χρηματοδοτεί έργα ανάπτυξης και ολοκλήρωσης της περιφέρειας με ιδιαίτερα χαμηλά επιτόκια.

Οι μακροπρόθεσμοι στόχοι της τράπεζας είναι η προσέλκυση των οικονομικών επενδυτών από τη Λατινική Αμερική και η χρηματοπιστωτική ανεξαρτησία των χωρών της Λατινικής Αμερικής από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Παγκόσμια Τράπεζα και τη Διαμερικανική Αναπτυξιακή Τράπεζα και σταδιακά να ενταχθούν όλες οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, από το Μεξικό μέχρι την Αργεντινή.

Ένα από τα πρώτα έργα που πρόκειται να χρηματοδοτήσει η τράπεζα είναι οι αγωγοί φυσικού αερίου που θα συνδέουν Αργεντινή με Βενεζουέλα και Βραζιλία με Βολιβία.

Αυτό που φοβούνται πλεόν οι ΗΠΑ και οι οικονομικοί τους σύμμαχοι είναι η προοπτική καθιέρωσης ενός κοινού νομίσματος στη Νότια Αμερική, η οποία (όπως και -κυρίως- η Κεντρική Αμερική) αποτελεί "ζώνη δολαρίου".

«Η Τράπεζα αυτή πρόκειται ν’ αποτελέσει το πρώτο βήμα προς ένα κοινό νόμισμα στη Λατινική Αμερική», τόνισε κατά τη διάρκεια της τελετής ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες, ο οποίος έλαβε πρώτος τον λόγο. Την ελπίδα του συμμερίσθηκε κατόπιν κι ο ομόλογός του του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα.
Για τον βραζιλιάνο πρόεδρο Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα, «η Τράπεζα του Νότου συνιστά ένα σημαντικό βήμα για την ενίσχυση της οικονομικής αυτονομίας της Νοτίου Αμερικής». Ο ίδιος υπενθύμισε πως αυτή η περιφερειακή τράπεζα «θα χρηματοδοτεί προγράμματα σε κομβικούς τομείς της οικονομίας, όπως οι υποδομές, η επιστήμη, η τεχνολογία, κι η μείωση των ανισοτήτων στην περιοχή».
Η τράπεζα αυτή, που αποτελούσε το όραμα του προέδρου της Βενεζουέλας Ούγο Τσάβες, στο πλαίσιο της σταυροφορίας του κατά των ΗΠΑ και των διεθνών οικονομικών θεσμών, όπως το ΔΝΤ, που ελέγχονται από την Ουάσιγκτον, «θα επιτρέψει στην Λατινική Αμερική ν’ απελευθερωθεί από τις αλυσίδες της οικονομικής της εξάρτησης», τόνισε ο Κορέα.
«Το ΔΝΤ είναι μία κατάρα με τις πολιτικές ‘σοκ’ που φέρνουν την πείνα, την εξαθλίωση, και τη βία στους λαούς μας», τόνισε κατά την άφιξή του στο Μπουένος Άιρες ο Τσάβες.

Κάτι που έχει ενδιαφέρον για το αν αλλάζει κάτι στη Λατινική Αμερική είναι από τη μία πλευρά η διαπίστωση του Τσάβες ότι το όλο εγχείρημα θα ήταν αδύνατο να συμβεί πριν μια δεκαετία και από την άλλη πλευρά οι προβλέψεις πολλών Δυτικών ότι το ίδιο αυτό εγχείρημα είναι δύσκολο να επιτύχει.