...και το νυφικό δεν κάνει τη νύφη.

Πρέπει να έχεις τα απαραίτητα προσόντα για να το φορέσεις.

Αλί σε εμάς τις λεύτερες!

Οταν καλείς το 199 για να σβήσεις τα κεράκια, είναι καιρός να παραδεχτείς ότι γιορτάζεις σήμερα.

Χρόνια σου πολλά!

Τώρα, υπάρχει ένα παρόμοι εργαλείο για την οθόνη του υπολογιστή σας !

Δοκιμάστε το δωρεάν εδώ.

Εμαθα ότι, μετά τους τελωνειακούς και τους δικαστικούς, θα κάνουν απεργία οι εφοπλιστές κι οι βιομήχανοι. Αληθεύει?

Λογικό πάντως ακούγεται. Διότι, δε μπορεί, κύριοι, ο βιομήχανος να πληρώνει στον εργάτη βασικό μισθό 600 ευρώ, δηλαδή όσα παίρνει ως μπόνους ο τελωνειακός μηνιαίως πάνω από το μισθό του, ή όση αύξηση αποφασίζουν να πάρουν οι δικαστικοί πάνω στο μισθό τους ετησίως. Και να στήνεται ο μισθωτός με το τσικουεντσέντο του στην ουρά του βενζινάδικου, να καθυστερεί να πάει στη δουλειά του, να μειώνεται η παραγωγή και να πέφτουν έξω οι επιχειρήσεις και τα βαπόρια. Αδικία! Να μειωθεί ο βασικός στα 300 ευρώ αμέσως!

Ολοι στο πλευρό των απεργών!

Με (παρ)αγκωνιστικούς χαιρετισμούς...

*ή με ντομάτες, με ντομάτες, με ντομάααααααατες και με γιαούρτιαααααααα (όπως θα 'λεγε κι ο Μπιθι)

Ενας καλός Χριστιανός να μου εξηγήσει πώς μπορώ να βάλω τη λίστα με τα αγαπημένα sites/blogs στο wordpress!

One happy dot says: Περισσεύει ένα 80άρι, να το πουλήσω?

Mania says : Πρόσεχε κακομοίρα μου μη σου μείνει το εισητήριο στο χέρι και φωνάξεις έξω από το ΟΑΚΑ «Εχω ένα 80άρι». Θα θαφτείς από το πλήθος!

One happy dot says: Φαντάζεσαι να γίνει όπως στα καρτούν... θα μείνει μόνο το χέρι πάνω από το έδαφος και ένα παπούτσι

Mania says: Πάντως ωραία θα ήταν να πουλήσεις το εισητήριο 500 ευρώ, μετά να ακυρωθεί η συναυλία λόγω βροχής κι ο άτυχος που έδωσε τα 500 για να το πάρει, να πάει στη διοργανώτρια και να πάρει πίσω μόνο 80. Και θα βγάλεις 500 ευρώ και δε θα έχεις χάσει τη Μαντόνα. Κορυφαίο?

One happy dot says: Κι εκεί που θα καθόμαστε και θα πίνουμε το τσάι μας, θα σκάσει πάνω από το κεφάλι ένας αλλοπαρμένος που θα μιλάει αλαμπουρνέζικα και θα λέει κάτι για Μαντόνα 80, 500, παλιοηλίθια ψηλή και θα το παίξουμε κινέζες και θα ζητήσουμε από την ασφάλεια του μαγαζιού (τσαγιερί με μπράβους) να τον πετάξουν έξω.

Mania says: Ναι, αλλά μετά θα αποδειχτεί ότι ήταν καλό παιδί και θα τον λυπηθούμε τόοοοοοοοσο που θα του κάτσω κι από το κάθισμα θα γεννηθεί ένας μεγάλος έρωτας που θα καταλήξει σε γάμο με 5 κουτσούβελα κι επιτέλους η μάνα μου θα γίνει ευτυχισμένη που απέκτησε εγγόνια.

One happy dot says: Μπορώ να βαφτίσω το 5^ο?

Mania says: Αν είναι αγόρι

One happy dot says: (πάλι καβατζώθηκες μαρή)

Mania says: Το αποφάσισα, πούλα το. Θέλω να γίνω μάνα.

One happy dot  says: Αν είναι για ιερό σκοπό να το χαρίσω! Θα σταθούμε έξω από το ΟΑΚΑ το Σαββάτο και όποιον δεις να σου κάνει κλικ θα πάμε και θα του δώσουμε το εισητήριο τσάμπα ενώ θα έχουμε δέσει το εισητήριο στο χέρι σου. Μεγειά σας και σε καλή μεριά! Κι εγώ θα σας βλέπω να φεύγετε χεράκι χεράκι με το εισητήριο στη μέση και θα δακρύζω στα κρυφά.

Mania says: Και θα κλείνει το μαύρο πλάνο αφήνοντας αυτή την άσπρη βούλα στη μέση με μένα και τον παίδαρο να χανόμαστε στο βάθος. Δεν είν’ κακό, μόνο που εγώ θα είμαι στων 90 (ζήλεια).

Διάβασα ότι η σοκολάτα κάνει καλό στην καρδιά.

Ας μου βρεί κάποιος τους επιστήμονες που ασχολούνται μ'αυτό.

Σκέφτομαι σοβαρά να γίνω επαγγελματίας πειραματόζωο.

Η έκθεση είναι μεγάλη και το αθλητικό παπουτσάκι επιβάλλεται.

*Βλέποντας τουρίστες να ανεβαίνουν τα σκαλιά της πινακοθήκης, ντράπηκα γι αυτό το κτίριο-έκτρωμα. Μετά σκέφτηκα ότι ο τουρίστας έχει προηγουμένως περάσει και από το γλυπτό-έκτρωμα στο μετρό Ευαγγελισμού και ντράπηκα ακόμα περισσότερο. Συντονισμένα πυρά κατά της αισθητικής! Αίσχος!

Ενα απόγευμα επιστρέφω αποκαμωμένη σπίτι. Κάποια στιγμή αρχίζουν να μου τηλεφωνούν όλοι στο κινητό και να με ρωτάνε γιατί δεν απαντάω στο σταθερό.

Κάνοντας ένα γρήγορο έλεγχο, διαπιστώνω ότι δεν έχω κουφαθεί, δεν έχει βγει το τηλέφωνο από την πρίζα και δεν έχω μουγκάνει το μεγάφωνο.

Παίρνω από το κινητό μου στο σταθερό κι εδώ έχουμε τo πραγματιά παράδοξο :

Μου δίνει σήμα ότι χτυπάει, αλλά απο το σταθερό δεν ακούγεται κιχ.

Μέχρι που σήκωσα και το ακουστικό του σταθερού (για να μιλήσω στον εαυτό μου που με καλεί από το κινητό - άντε μωρή μουλάρα)!

Το αποτέλεσμα είναι μηδέν εις το πηλίκον (Κύριε των Δυνάμεων).

Αλλάζω 23 συσκευές, ανοιγοκλείνω μεγάφωνα, βαζωβγάζω πρίζες...

Τελικά, συνεπαρμένη από το πρωτόγνωρο αυτό μυστήριο, εγκαταλείπομαι στη μοίρα μου. Όποιος τετραγωνίσει τον κύκλο, ας περάσει μετά από δω να φτιάξει και το τηλέφωνο.

Μετά από ένα δίωρο, γίνεται η επιστροφή του μαύρου προβάτου, η επιστροφή των Τζεντάι, η συντέλεια του κόσμου και η Δευτέρα παρουσία :

Κουδουνίζει το σταθερό!

Το σηκώνω και μου το κλείνουν. 5-6 φορές.

Ξαναχτυπάει. Το σηκώνω :

-Μπρος?

-Ποιά είστε?

-Αυτό είναι ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο! Εσείς ποιός είστε!

-Κοιτάξτε, κάλεσα και πριν. Παίρνω τηλέφωνο στο σπίτι μου και το σηκώνετε εσείς.

(κοιτάζω τριγύρω για να βεβαιωθώ ότι δε φοράω γάντια και αθόρυβα πάνινα παπούτσια, δεν έχω μαύρη κάλτσα στο κεφάλι, δεν έχω διαμάντια στις τσέπες, δεν κρατάω φακό, δεν είμαι ο Μπάμπης ο Σουγιάς και επιτέλους βρίσκομαι στο σπίτι μου!!!!!... μου έρχεται μια ιδέα)

-Για κλείστε, να τηλεφωνήσω κι εγώ στο σπίτι μου, να δω αν θα το σηκώσετε εσείς.

Για μια εβδομάδα είχαμε ανταλλάξει εν αγνοία μας τηλέφωνα. Μετά μας τα έφτιαξαν.

OTE IS MAGIC!

Πέρυσι το καλοκαίρι, κάθε Σάββατο και Κυριακή, στις 8.30 το πρωί, χτυπούσε το τηλέφωνο. Κάθε φορά, η συνομιλία ήταν η ίδια :

-Μπρος? (εγώ αγουροξυπνημένη)

-Ελα Πολύβιε? (μια γριεδίστικη φωνή)

-Δεν είμαι ο Πολύβιος, τι θέλετε?

-Τον ανιψιό μου τον Πολύβιο

-Λάθος κάνετε

-Μα αφού ο Πολύβιος μού ‘δωσε αυτό το τηλέφωνο

-Ε, σας έδωσε λάθος τηλέφωνο

Κλικ

Αυτό συνέχισε να επαναλαμβάνεται για εβδομάδες και η καλπάζουσα φαντασία μου είχε καταλήξει σε διάφορα εύλογα συμπεράσματα :

-Ο Πολύβιος είναι γκέυ, γι αυτό μοιάζουν οι φωνές μας

-Εγώ έχω φωνή νταλικέρη, γι αυτό μοιάζουν οι φωνές μας

-Η γιαγιά είναι κουφή, οπότε όλες οι φωνές είναι ίδιες

-Η γιαγιά είναι γκαβή και δε μπορεί να διαβάσει το νούμερο που της έγραψε ο Πολύβιος.

-Ο Πολύβιος είναι ένα μεγάλο κάθαρμα που έδωσε λάθος τηλέφωνο στην κακομοίρα τη θεία του για να μη τον ενοχλεί. Η θεία είναι μια αναίσθητη κατσίκα που του τα έχει ζαλίσει με τα «τι έφαγες, τι θα φας, τι να σου μαγειρέψω».

-Η γριά τα έχει με τον τεκνό-Πολύβιο αλλά λέει ότι είναι θεία του για να μη ζηλέψω εγώ (που νομίζει ότι είμαι η επίσημη γκόμενά του). Οκ, εξεζητημένο.

-Η γριά επιμένει ότι παίρνει το σωστό νούμερο, ίσως να υποψιάζεται ότι ο Πολύβιος έχει σπιτώσει καμμιά πιτσιρίκα (εμένα), γι αυτό τηλεφωνεί κάθε σ/κ ώστε να συλλέξει πληροφορίες και να τις μοιραστεί με τις υπόλοιπες γριές της οικογενείας, οι οποίες έχουν ήδη αρχίζει να ράβουν φουστάνια για το γάμο (τσάμπα του τα πρήζανε τόσα χρόνια του Πολύβιου «άντε και στα δικά σου παλικάρι μου»?).

-Η γριά έχει υποστεί 28 εγκεφαλικά και δεν καταλαβαίνει Χριστό.

Επειδή το ήθος μου δε μου επιτρέπει να βρίζω γηραιότερους, παρά μόνο πίσω από την πλάτη τους, και επειδή, στην τρυφερή ηλικία μου, όλοι είναι γηραιότεροι, έχω καταντήσει να μη βρίζω κανέναν.

Ετσι, ενώ η συνομιλία έπρεπε να είναι :

-Μπρος? (εγώ αγουροξυπνημένη)

-Ελα Πολύβιε? (η Θεία)

-Σου μοιάζω για Πολύβιος ρε κουφάλογο?

-Μα αφού ο Πολύβιος μού ‘δωσε αυτό το τηλέφωνο

-Λες να τον έχω εδώ και να σου τον κρύβω? Μα, για μισό λεπτάκι, ναι! εδώ είναι αλλά δε μπορεί να σου μιλήσει τώρα γιατί έχει τη γλώσσα του στο μ#^#*@ μου.

Κλικ

…kατέληξε να είναι :

-Μπρος?

-Ελα Πολύβιε?

-Κυρία μου, μου τηλεφωνείτε κάθε Σαββατοκύριακο και ζητάτε τον Πολύβιο. Σας έχω πει 100 φορές, δεν είμαι ο Πολύβιος!!!!!!!!!

(Μια δεύτερη γριεδίστικη φωνή ακούγεται από μέσα και λέει «Τον Πολύβιο τον Κουλούρη πές!», εγώ τραβάω τις λίγες τρίχες που μου έχουν απομείνει στο κεφάλι)

-Τον Πολύβιο τον Κουλούρη θέλω, είμαι η Θεία του.

-Εδώ δεν υπάρχει κανείς Πολύβιος, πόσο μάλλον Κουλούρης! Προφανώς έχετε λάθος νούμερο κι αν δε σταματήσετε να παίρνετε τηλέφωνο θα ειδοποιήσω την αστυνομία!

Κλικ

Η Θεία του Πολύβιου δε με ξαναενόχλησε. Τη μπουρού όλοι τη φοβούνται.

Φέτος το καλοκαίρι ζητούσαν συνέχεια τον Μυκωνιάτη Δημήτριο.

Από την τράπεζα. Για δάνειο. Από την τράπεζα. Για βίζα.

Εξυπνος ο Δημητράκης. Σε τράπεζα και σε γκόμενα μη δίνεις το σταθερό σου.

Τι κι αν εξηγούσα ότι έχω χρόνια αυτό το νούμερο... μόνο ο εκβιασμός της μπουρούς έπιασε πάλι.

Προς γνώσιν και συμόρφωσην.

Τώρα, κάθε φορά που σηκώνω το ακουστικό, έχω κι ένα μπλε φωτάκι να αναβοσβήνει από δίπλα – αχρείαστο να’ναι.

Το χειμώνα πάντως δε με ενοχλεί κανείς. Τι διάολο? Σε νάρκη πέφτουνε?

άχου το, το κακόμοιρο το αντιλοπάκι...

Ο γιατρός απάντησε "Εμένα μου φαίνονται μια χαρά".

Σήμερα ξεκινάει το «Πείραμα του Αιώνα» στο CERN (European Organization for Nuclear Research). Στα σύνορα Γαλλίας-Ελβετίας, χιλιάδες επιστήμονες από όλο τον κόσμο (και την Ελλάδα) θα ενεργοποιήσουν το μεγαλύτερο και περιπλοκότερο επιστημονικό όργανο του κόσμου τον LHC (Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων), ο οποίος ευελπιστούν να ανοίξει ένα νέο παράθυρο στο Σύμπαν με μια αναπαράσταση της Μεγάλης Έκρηξης που γέννησε το σύμπαν πρίν από 14 δις. χρόνια.

Η αγωνία κορυφώνεται για την επιτυχία της συνταγής της κοσμικής σούπας ενώ όλοι δηλώνουν πως δε συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας.

Ο κορυφαίος Bρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ («Α brief history of time», “Black holes and baby universes” και το τελευταίο «Το μυστικό κλειδί του Τζωρτζ για το σύμπαν») στοιχημάτισε 100 λίρες ότι ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) δε θα βρει το μποζόνιο του Χιγκς, το οποίο αποκαλείται και «σωματίδιο του Θεού». Ελπίζουμε να μη την πατήσει σα τον Φιλέα Φόγκ.«Ο

LHC θα τετραπλασιάσει την ενέργεια με την οποία μπορούμε να μελετήσουμε τις αλληλεπιδράσεις των σωματιδίων" δήλωσε. "Ο LHC θα τετραπλασιάσει την ενέργεια με την οποία μπορούμε να μελετήσουμε τις αλληλεπιδράσεις των σωματιδίων.

Απ' όσα γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή, αυτό πρέπει να είναι αρκετό για να ανακαλυφθεί το σωματίδιο του Χιγκς, το σωματίδιο που δίνει τη μάζα σε όλα τα άλλα σωματίδια. Πιστεύω πως θα ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον να μην βρούμε το Χιγκς. Αυτό θα έδειχνε πως κάτι δεν πάει καλά και πως πρέπει να επανεξετάσουμε τη σκέψη μας. Αυτό που θα βρει ή δεν θα βρει ο LHC θα μας πει πολλά για τη δομή του Σύμπαντος»

Στην ερώτηση αν θα προτιμούσε ένα διαστημικό πρόγραμμα, αντί του LHC, ο Στίβεν Χόκινγκ απάντησε «είναι σαν να με ρωτάτε ποιό από τα παιδιά μου θα επέλεγα να θυσιάσω. Ο LHC, όπως και το διαστημικό πρόγραμμα, έχουν ζωτική σημασία αν η ανθρώπινη φυλή δεν θέλει να πάθει ασφυξία και τελικά να εξαφανιστεί. Και τα δύο κοστίζουν λιγότερο από 1% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος του πλανήτη».

Ο εντοπισμός του πολυπόθητου μποζόνιου θα επιβεβαίωνε το Καθιερωμένο Μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής του Χιγκς, ενώ η απουσία του θα προκαλούσε αναστάτωση στους θεωρητικούς φυσικούς.

Αντε να δούμε τι θα μας ξημερώσει...

Περαστικά σας. Επιστροφή στα πάτρια 03/09/08 (μέχρι να ξαναφύγω)

* Αυτός ο Sir Francis Beaufort δεν ξέρω τίνι τρόπω πήρε τον τίτλο του Sir, πάντως εμένα δε μου φέρθηκε σαν κύριος. Ακυρώθηκε η Τζιά εξαιτίας του. Εχε χάρη που χω πάει άλλες πεντακόσιες φορές αλλιώς δε θα του ξαναμιλούσα (όχι ότι τώρα του μιλάω, είπαμε έχω ανάγκη από διακοπές αλλά δε λάλησα και τελείως).

 να μου ποτίζετε τις γλάστρες!

Επιστροφή στις 11 για να χαρώ τον 15αύγουστο στην άδεια Αθήνα.

Μέχρι να γυρίσω, να ‘χετε ξεκουμπιστεί όλοι!

Πουρνό πορνό, οδηγώντας με χάρη το καμπριολέ μου στην παραλιακή, με την ιλιγγιώδη ταχύτητα των 101 χιλιομέτρων ανά ώρα για να ανεμίζουν οι πλεξούδες, είδα δυό ένστολους να μου κάνουν ωτοστόπ.

Σταμάτησα, γιατί είμαι και ψυχοπονιάρα, να δώσω στα μελανούρια ένα λιφτ, όταν προς έκπληξή μου διαπίστωσα αφενός ότι ο ένας εκ των δύο ήτο τελικά ξανθός αλλά το έκρυβε επιμελώς κάτω από το κασκέτο με το εθνόσημο, αφετέρου ότι είχαν ήδη παρκαρισμένο το αυτοκίνητό τους με τη μπλε ρίγα και το θαλασσί φωτάκι στην οροφή κι επομένως προς τι το ωτοστόπ? 

Τα αγόρια με ενημέρωσαν ότι στην τεράστια ευθεία ανάμεσα στη Βάρη και την Αγ.Μαρίνα οι οδηγοί είναι υποχρεωμένοι να περιορίζουν την οδηγική τους δυνότητα στα 50 χιλιόμετρα την ώρα. Εγώ εφόσον πήγαινα με 101, πήγαινα με τη διπλάσια ταχύτητα (συν ένα) κι ότι θα με φιλοδωρούσαν με ένα ροζ χαρτάκι (χωρίς τα τηλέφωνά τους).

Ενώ ο (ακόμη) κοιμισμένος εγκέφαλός μου προσπαθούσε να αναλύσει, ταξινομήσει και επεξηγήσει όλες αυτές τις εισερχόμενες πληροφορίες, ενώ προσπαθούσε να κατανοήσει πώς η αποκαλούμενη από όλους "κότα" θα καταφέρει να πάρει κλήση για υπερβολική ταχύτητα κι ενώ προσπαθούσε (εις μάτην) να αποφασίσει αν πρέπει να δώσει συγχαρητήρια στα λεβεντόπαιδα για την μαθηματική τους κατάρτιση στον πολλαπλασιασμό (ή και στη διαίρεση, ανάλογα από πια μεριά βλέπεις το ποτήρι) ή αν θα πρέπει να δώσει εντολή στα γόνατα για επιτόπια σύγκρουση με την άσφαλτο, στους δακρυγόνους αδένες για άμεση έκκριση κροκοδείλιων δακρύων και στο στόμα για αναφιλητά και δικαιολογίες του τύπου εγώ είμαι ένα πτωχό πλην τίμιο κορίτσι (δεσποινίς ετών 36) που πάω στο μεροκάματο (του τρόμου), μεροδούλι μεροφάι και ολίγον από Αλίκη (θα το κάψουμε σήμερα με το ζαμπόν), τα παλικάρια άρχισαν από μόνα τους να μου κάνουν σκόντο ώστε να φανεί ότι μου κάνουν και χάρη (κανονικά είναι 350 ευρώ και αφαίρεση αδείας για δυό μήνες αλλά επειδή φαίνομαι ότι είμαι πολύυυυυυ καλό κορίτσι και δε θα το ξανακάνω και επειδή φαίνομαι κορίτσι που χει έλειψη ζαμπόν...). Εγώ δεν έβγαζα μιλιά, άλλωστε είχα πολλά στο μυαλό μου, το τυφλό αδερφάκι μου που μεγαλώνω με μεγάλες θυσίες μετά την άδικη απόλυση του πατέρα μας από τη φάμπρικα, τη μάνα μου που ξενοπλένει ασπρόρουχα στη σκάφη κι έχουν βγάλει ρόζους τα χέρια της, αφήστε που ένα μέρος του (πολυδιάστατου πια) εγγεφάλου μου προσπαθούσε να μετατρέψει τα 350 ευρώ σε μπάλες παγωτομανίας και ζευγάρια Blahnik (μιλάμε για ΠΟΛΥ παγωτό αλλά με σαγιονάρα ambercrombie).

Τελικά, απέκτησα ένα ροζ χαρτάκι αξίας 140 ευρώ, το οποίο, εξαργυρούμενο εντός δεκαημέρου (όχι του Βοκκάκιου συγκεκριμένα), έρχεται με έκπτωση 50% (όπως Χόντος) και την ικανοποίηση της μη αφαίρεσης της υπερπολύτιμης άδειας οδηγήσεως.

Αποφάσισα ότι αυτό δε θα αλλάξει τα σχέδιά μου αλλά τα άλλαξε. Πέρασα τα επόμενα δύο φανάρια με πορτοκαλοκόκκινο από αντίδραση και διπλοπάρκαρα έξω από τον Ελευθερουδάκη σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Οταν η ταμίας με πληροφόρησε ότι τα βιβλία που είχα παραγγείλει είχαν κάτω από 70 ευρώ (το 50% της εκπτωτικής κλήσης), σε πείσμα διάλεξα ακόμα δύο για να υπερβώ το όριο.

Τελικά, κατέληξα να πίνω το τήλιο μου στο γραφείο, χωρίς καμμία όρεξη για δουλειά και να ψάχνω μανιωδώς τρόπους να εξοικονομήσω 70 ευρώ από την καμπούρα του δημοσίου ώστε να τους τα επιστρέψω στην καμπούρα τους σε μορφή προστίμου. Από επιδότηση θα τα ανασύρω, από μπινιά θα τα ανασύρω, ούτε ξέρω και (για καλό όλων μας) δε θα σας πω ούτε και σας για την περίπτωση που κληθείτε ως μάρτυρες ούτε είδατε ούτε ξέρατε τον Παναή ούτε και κανέναν άλλο με τόσο μπανάλ όνομα (αν και έχω απεριόριστη εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη, ειδικά τώρα που οι δικαστικοί με ομόφωνη απόφαση διπλασίασαν τους μισθούς τους - χα!).

Το να τοποθετείς μία ταμπέλα με τον αριθμό 50 σε μια τεράστια ευθεία και μετά να αρχίζεις να σημαδεύεις με το ταχύμετρο τους επερχόμενους οδηγούς είναι ένας τρόπος για να εισπράξεις. Αλλά εντελώς πεπερασμένος. Μπορεί να ξέρετε πολλαπλασιασμό αλλά φαντασία μηδέν!

Το όσκαρ φαντασίας και πρωτότυπης κλοπής του πολίτη το παίρνει η κοινότητα που άλλαξε τη συχνότητα λογαριασμού νερού. Μετατρέποντας τους λογαριασμούς από τετραμηνιαίους σε τριμηνιαίους, χωρίς να αυξήσει το κόστος του νερού, εισπράτει απλούστατα ένα πάγιο παραπάνω (για να δω τα ξεφτέρια στον πολλαπλασιασμό τώρα), αφού το πάγιο φυσικά δε μειώθηκε. Ετσι και η κοινότητα εισπράτει παραπάνω λεφτά (για να φτιάξει δρόμους βεβαίως βεβαίως, δεν πιστεύω να είχε κανείς αμφιβολία πέρι τούτου) και εμείς είμαστε ευχαριστημένοι που δεν έκαναν το λογαριασμό μηνιαίο.

Ο,τι και να πεις, όταν οι διακοπές ξεκινούν ροζ δε μπορεί παρά να είναι υπέροχες!

Καλό μήνα!

Think pink, think positive (mathe kai prosthesh)